Terwijl er voedsel in overvloed is, komt het toch niet bij iedereen terecht.
De markt economie heeft er enerzijds voor gezorgd dat de voedsel producenten niets tot weinig inkomen hebben.
En de subsidie zorgt voor een kunstmatig overschot dat wij dan maar weer dumpen in de derde wereld landen.
Dat geeft hun enerzijds de mogenlijkheid om zeer goedkoop onze restjes te kopen, maar stagneerd anderzijds hun economie zodat zij geen geld hebben om genoeg en ook goed voedsel te kopen.
Zonder een voedsel overschot kunnen we niet, hier in het westen niet, maar ook elders niet.
Je hebt immers elk jaar het risico dat er veel minder groeit dan waar je op rekent, en dat risico moet je indekken met een overschot.
Maar dat kunstmatig overschot wordt nu niet kunstmatig met een quotum instand gehouden maar met subsidie in de landbouw te pompen.
Ondanks die subsidie geeft die markt prijs bij kunstmatig overschot ook een kunstmatig lage prijs voor de producenten.
Terwijl speculanten die grondstoffen voor voedsel veel te duur maken is het voedsel inmiddels ook nog eens zo duur geworden dat er in de kansarme landen het voedsel steeds meer onbetaalbaar wordt.
Daarnaast wordt het derde wereld landen onmogenlijk gemaakt om ook voedsel op onze markt te leveren.
Er zullen dus eerlijkere handels verdragen moeten komen.
En er moet weer rust in de landbouw zelf komen.
Geen mogenlijkheid voor speculanten om een hele wereld voorraad van 1 product in handen te krijgen.
En een quotum met daaraan een vaste prijs voor de producenten.
Ook een max quotum om mega te voorkomen en te zorgen dat er meer op kwaliteit kan en zal worden geproduceert.
Dat quotum kun je elk jaar aan passen naar behoefte en die prijs moet met inflatie mee.
Hiermee kun je ook diervriendelijke veehouderij financieel mogenlijk maken.
Alleen dan krijgen we weer een gezond landbouw waar iedereen wereldwijd aan mee kan doen, naar mate dat kan.
Elk land heeft immers zijn eigen klimaat met eigen voordelen per product.

Terwijl er voedsel in overvloed is, komt het toch niet bij iedereen terecht. De markt economie heeft er enerzijds voor gezorgd dat de voedsel producenten niets tot weinig inkomen hebben. En de subsidie zorgt voor een kunstmatig overschot dat wij dan maar weer dumpen in de derde wereld landen. Dat geeft hun enerzijds de mogenlijkheid om zeer goedkoop onze restjes te kopen, maar stagneerd anderzijds hun economie zodat zij geen geld hebben om genoeg en ook goed voedsel te kopen. Zonder een voedsel overschot kunnen we niet, hier in het westen niet, maar ook elders niet. Je hebt immers elk jaar het risico dat er veel minder groeit dan waar je op rekent, en dat risico moet je indekken met een overschot. Maar dat kunstmatig overschot wordt nu niet kunstmatig met een quotum instand gehouden maar met subsidie in de landbouw te pompen. Ondanks die subsidie geeft die markt prijs bij kunstmatig overschot ook een kunstmatig lage prijs voor de producenten. Terwijl speculanten die grondstoffen voor voedsel veel te duur maken is het voedsel inmiddels ook nog eens zo duur geworden dat er in de kansarme landen het voedsel steeds meer onbetaalbaar wordt. Daarnaast wordt het derde wereld landen onmogenlijk gemaakt om ook voedsel op onze markt te leveren. Er zullen dus eerlijkere handels verdragen moeten komen. En er moet weer rust in de landbouw zelf komen. Geen mogenlijkheid voor speculanten om een hele wereld voorraad van 1 product in handen te krijgen. En een quotum met daaraan een vaste prijs voor de producenten. Ook een max quotum om mega te voorkomen en te zorgen dat er meer op kwaliteit kan en zal worden geproduceert. Dat quotum kun je elk jaar aan passen naar behoefte en die prijs moet met inflatie mee. Hiermee kun je ook diervriendelijke veehouderij financieel mogenlijk maken. Alleen dan krijgen we weer een gezond landbouw waar iedereen wereldwijd aan mee kan doen, naar mate dat kan. Elk land heeft immers zijn eigen klimaat met eigen voordelen per product.