Zin en onzin van onderwijs

Door PaulvR
Er zijn nu 4 reacties | 25 mei 2009 12:47
Wat vindt u van deze bijdrage? 2 0

Wat ik vooral jammer vind is dat men zover weg is geraakt van reden en doel van onderwijs dat het een rustige reflectie op een en ander volledig onmogelijk maakt. Er zijn relatief veel uitvallers op mbo niveau en dat heeft een reden. De in mijn visie zeer domme bewindslieden konden alleen maar dwang bedenken: het optrekken van de leerplicht van 16 naar 18 en een hele hoop politiedwang en sancties. Ik ga niet eens proberen dit een kwalificatie te geven....

Onderwijs zou primair een zaak moeten zijn die inhoudt dat we collectief aan onze kinderen leren wat individuele ouders niet allemaal aan hun kinderen kunnen leren terwijl die kinderen dat wel nodig hebben om als volwaardige en capabele burgers te kunnen functioneren. Dat en niets anders is de kerntaak van het onderwijs. Wat ervan wordt gemaakt is een soort poging om van onze kinderen allemaal uniforme robotjes te maken die liefst zoveel mogelijk allemaal hetzelfde denken over allerlei onderwerpen.

Daarbij komt dat er een ontzettende verkwisting van de tijd van onze kinderen plaatsvond en nog steeds plaatsvindt. Zo ergerde ik me wild aan leerkrachten die in mijn tijd met uitspraken kwamen als "na dit proefwerk mag je deze stof verder vergeten want het komt nooit meer terug" of "als je twee leerjaren verder bent dan weet je van deze stof niets meer, vierdeklassers kunnen dit proefwerk niet meer maken". Waarvoor kinderen dingen in hun hoofd stampen die ze niet aantoonbaar nodig hebben? Ik vind dit een vorm van misbruik van macht en kan heel goed begrijpen dat met name een mbo' er die al dan niet bewust ervoor kiest met zijn handen te werken en een goed vakman te worden gaat bokken en uiteindelijk de school verlaat, dan maar zonder diploma.

Gevoelsmatig zijn kinderen gewoon een stukje staatseigendom geworden, en dat vind ik ontzettend verkeerd. Natuurlijk, er zijn dingen waar je niet omheen kunt, ieder kind moet zo foutloos mogelijk leren lezen, schrijven en rekenen, en dan liefst ook onderwijs krijgen van een leerkracht die redelijk goed ABN spreekt (een enorm manco tegenwoordig!). Maar daarna moeten de sluizen open! Veel meer onderwijsmogelijkheden die desnoods ook buiten de schoolmuren zouden moeten kunnen plaatsvinden, mogelijkheden die variëren van taalcursussen in talen waar bijvoorbeeld een migrantenkind vandaan komt omdat die als volwassene graag in dat land wil gaan helpen tot een jongen van 14 die het in de schoolbanken niet meer uithoudt maar dolgraag al zijn tijd en energie wil stoppen in het worden van een zo perfect mogelijke vakman in het gebied wat hem interesseert.

Balkenende sprak nog niet zo heel lang geleden van de "zesjes-cultuur" maar verbond er geen enkele conclusie aan. Ik heb als kind het vak Duits ontzettend leuk gevonden, en het resultaat was dat de leerkracht de ruimte vond om mij binnen schoolverband werk op veel hoger niveau te laten doen waardoor ik in mijn examenjaar alleen maar tienen scoorde. Een goed voorbeeld van het ontsnappen aan die zesjes cultuur, maar dat kon alleen maar omdat het systeem er ruimte voor bood. Nu worden leerkrachten in zo'n keurslijf gebonden dat er absoluut geen vrijheid meer is om zoiets te kunnen realiseren. Het onderwijs systeem wordt tot aan de laatste minuut volgepropt en dat zorgt voor verregaande passiviteit bij veel leerlingen en een staat van permanente overwerktheid bij leerkrachten.

Dit alles zou te rechtvaardigen zijn als de resultaten vergeleken met vroeger navenant beter zouden zijn. Maar dat is helemaal niet het geval, al dat overspannen gedrag leidt alleen maar tot steeds minder goede resultaten bij de gemiddelde schoolverlater. Leg maar eens een HBS examen voor aan een VWO leerling of een MULO examen aan een HAVO scholier (eigenlijk had dat een MAVO scholier moeten zijn maar daar zullen we maar niet eens over nadenken). Ze bakken er gegarandeerd niets van!

Natuurlijk, er wordt meer aan "sociale kennis" gedaan. Maar juist daar gebeuren dingen qua meningsvorming waar je op zijn minst vraagtekens bij kunt zetten. In de tijd dat mijn kinderen op school zaten was Greenpeace zo ongeveer heilig verklaard, en kwamen de kinderen bijna het hele jaar door met allerlei lovende en ondersteunende informatie hierover thuis. Op zich had ik niets tegen Greenpeace, maar je zult maar een ouder zijn die daar wel serieuze bezwaren tegen heeft, je moet dan lijdzaam toezien hoe je kinderen met standpunten waar je het helemaal niet mee eens bent worden geïndoctrineerd.

Helpen doet zoiets ook niet, ik ben van de generatie die zeg maar bewust de flower power beweging meemaakte, we waren allemaal enorme idealisten terwijl ouders en school ons probeerde op te voeden als zeer conservatieve mensen, en tegenwoordig zie ja dat onze kinderen die we vaak in onze idealistische manier van leven en denken opvoedden tot tamelijk materialistische en "anti-geitenwollensokkentypes" (wat een vreselijk begrip!) zijn opgegroeid.

Slotsom: laat school de belangrijke dingen als lezen-schrijven-rekenen zo intensief mogelijk aanleren, en laat vervolgens veel meer mogelijkheden ontstaan zodat de jongeren op middelbare school niveau de dingen gaan leren die hen boeien, ongeacht of het om geestelijke of manuele vaardigheden gaat. Daar kunnen we als individu en als maatschappij alleen maar beter van worden!

Er zijn 4 reacties

Reacties overzicht (4)

Sorteren
Maki
Tja Paulvr.

Ik heb het elders al geschreven, maar vooral het te vroeg moeten kiezen van een bepaalde richting is zorgelijk. Een goede basis, en daarna mogelijkheden scheppen.Laat ze maar ontdekken wat leuk is of niet. Veel stages lijken mij heel waardevol.

Maar vaak ontbreekt de tijd voor een hoop personeel om dingen goed en proffesioneel uit te leggen.stagaires worden onder hoede geplaatst van een al toch al redelijk overspannen, aan tijdsnoodlijdende werkende. Stagaires moeten dan net zo hard meehollen en leren niet goed hoe het echt moet.

In plaats van doorploeteren de laatste werkzame jaren, wordt je stagebegeleider, (met behoudt van salaris.)





PaulvR

Op maandag, 25 mei 2009 14:33 schreef Maki het volgende:Tja Paulvr.

Ik heb het elders al geschreven, maar vooral het te vroeg moeten kiezen van een bepaalde richting is zorgelijk.

Wie spreekt er hier van MOETEN KIEZEN??? Van mij mag een ieder die pas heel laat weet wat hij of zij wil het hele traject aflopen zoals dat nu bestaat. Maar waarom daarmee leerlingen kwellen die al wel heel zeker weten wat ze willen? En wat nog veel erger is: dingen opdringen die hun hele carrière kansen verwoesten.

Een van onze pleegkinderen deed het fantastisch goed op de HAVO totdat ze in de bovenbouw gedwongen werd om een voldoende voor wiskunde te halen om verder te mogen. We hebben gedaan wat we konden maar het ging gewoon niet. Dat wiskunde had ze absoluut nergens voor nodig, ze wilde de zorg in. Maar uiteindelijk heeft ze de vierde van de HAVo moeten verlaten en via een hele omweg wel haar weg in de zorg gevonden maar niet meer op het hbo niveau dat ze zo graag had gewild. Een toekomst verwoest omdat meisjes zo nodig en per se wiskunde moeten doen. Zoiets is levens verwoestend. In plaats van kansen bieden worden kansen afgedwongen met de nodige sancties als het niet lukt.

Ik wil graag dat jongeren niet met de dood in het hart naar school gaan, spijbelen en voortijdig de school verlaten. Als je je niet zo op het begrip "school" vastbijt maar gewoon een arm om die jongere heen slaat en samen kijkt waarmee hij of zij voor heden en toekomst het meest gelukkig zou zijn dan ben je op de goede weg. Nu voelen veel jongeren zich als eigendom van de staat in plaats van dat ze blij zijn dat ze de kans krijgen om zich zo goed mogelijk op hun toekomst voor te bereiden.
Maki


Paulvr.

Ik ben het met je eens dat bepaalde vakken niet nodig zijn voor verdere interesses.

Vroeger had ik het geluk dat je twee vakken mocht laten vallen, en ook ik heb een wiskundekuil waar anderen een knobbel hebben.

Elders schreef ik dus dat juist MBO en HBO je al snel laten kiezen voor specialisatie.
Ik wilde in een dierentuin werken. Ik wist ook dat de kans maar klein was immers veel belangstellenden en weinig dierentuinen.

Ik had een algemene dierverzorgersopleiding, tegenwoordig kan je meteen al kiezen voor opleiding dierentuin/exotische dieren. maar daarmee ontneem je de meesten hun droombaan, we kunnen echt niet allemaal aangenomen worden en val je buiten de boot als dierenartsassistent, die richting heb je namelijk ook.

Plus het kan enorm tegenvallen, of je kan het zware werk lichamelijk niet aan en dan heb je niets aan je opleiding.,je mist een basis.

Overigens is het me gelukt om 7 jaar in de dierentuin te werken.

Ik ben een erge bofkont geweest.

Maar ik ben blij met die algemene basis, en te vlot te moeten kiezen en het valt tegen, dan is er ook uitval.

Ik bedoel maar vaak weet je wel welke kant je op wil ,maar zeer weinigen hebben een precies doel voor ogen.
Heb je dat wel dan moet je er voor gaan en zal de school flexibel genoeg moeten zijn je te helpen.



PaulvR
Goed dat je uiteindelijk je droombaan hebt kunnen realiseren Maki, gefeliciteerd.

In mijn werk ben ik - in een oosteuropees land - vooral betrokken bij het helpen van wat we vroeger zwakbegaafde jongeren noemden, mensen die soms wel bijna 20 jaar onderwijs "genoten" zonder dat ze er een bal aan hadden. Toch werd ook daar het begrip "school" heilig verklaard en de jongelui opgedrongen dat je vooral de school niet moest verlaten zonder dat je een diploma op zak hebt.

Weet je wat de werkelijkheid is? Als een toekomstig werkgever op het diploma van zo'n meid het kopje "school voor speciaal onderwijs" ziet dan denkt hij "goed, die kan ik lekker beduvelen op alle denkbare manieren". Na de eerste jaren ben ik ertoe overgegaan om ze bij een sollicitatie maar te laten liegen dat ze hun diploma verloren zijn en een nieuwe aan aan het vragen zijn.

De dingen die ze op school leerden hielpen ze geen millimeter verder in het beroepsleven, allemaal zinloze kennis die ze zelf vaak niet eens kunnen plaatsen. Men is totaal doorgeschoten waar het onderwijs aan mensen betreft die met een wat lager IQ zijn opgezadeld.

Onderwijs is een doel op zich geworden, in plaats van een middel om een zo fijn mogelijke plaats in de volwassen wereld te kunnen innemen. Leuk dat ze na heel erg veel oefenen geleerd hebben om in het engels van 1 - 20 te tellen en de namen van de dagen van de week en de maanden van het jaar op te zeggen. Maar als je verder niet een enkele engelse zin spreekt of verstaat dan is dat een volstrekt overbodige activiteit geweest. Het is maar een voorbeeld van vele.

Zouden ze al als 12-jarigen hebben geleerd hoe bijvoorbeeld een tuin en een akker te bewerken en dieren te verzorgen dan zou dat van grote waarde zijn geweest. Maar daar schreeuwen wij dat dat kinderarbeid is dus dat gebeurt niet. Zouden ze hebben leren koken of het huishouden doen, dan zouden ze veel gemakkelijker een partner kunnen vinden. Maar daar roepen wij dat dat vooral niet mag omdat dat rolbevestigend is terwijl wij vinden dat die rollen doorbroken dienen te worden.

Het resultaat? Ze zijn als volwassenen afhankelijk van projecten als de onze, of van allerlei obscure sekten vanwaar de meesten na een tijdje weer wegvluchten. Wegen in abjecte armoede en prostitutie zijn helaas maar al te vaak het gevolg. Ondersteuning voor de opvang zoals wij die bieden wordt nergens structureel geboden, ons project hangt al jarenlang aan een zijden draad en bestaat alleen maar omdat ik al ruim 10 jaar mijn werkkracht onbetaald ter vervoeging stel.

Dat is misschien wat ver van de Nederlandse wereld, maar ook hier ken ik tal van voorbeelden waarbij jongeren hun mbo opleiding (vroeger LTS) als een kwelling hebben ervaren en pas opbloeiden toen ze als wat ze achteraf noemden een "self made man" aan de slag konden gaan. Ik ken er heel wat die geheel op eigen kracht en zonder dat ze enig nut hadden van hun scholing een prima toekomst hebben opgezet.

Nee, ik zeg niet dat onderwijs maar afgeschaft moet worden, verre van dat. maar wel dat je maatwerk moet leveren in plaats van de jeugd naar de strot te vliegen als die zich in het huidige systeem gewoon niet kunnen vinden. De vraag moet zijn wat we als maatschappij aan een minderjarige kunnen aanbieden, niet kunnen opdringen. In plaats van de eisende partij moeten we de dienende partij vormen. Voor een leerkracht zeker geen gemakkelijke overstap maar de enige als je echt iets wilt doen aan de huidige situatie van schoolverlatende rondhangers. We leren hen geen aspiraties voor hun leven te koesteren door ze een schier eindeloze weg op de sturen. Een weg die ze alle idealen ontneemt. Ga maar eens met een doorsnee 12 jarige praten, over wat hij of zij wil worden. En praat dan 6 jaar later nog maar eens met ze. Het verschil is de rekening die we betalen voor ons gebrek in interesse aan wat zij als stimulerend en rechtvaardig beleven,
U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.

Kijk ook eens bij

› 21 minuten  het grootste online opinie- onderzoek van Nederland. Doe de enquete.

› Mentality  Als u wilt weten welke leefstijl u heeft, kunt u meedoen aan de Mentality-leefstijltest van onderzoeksbureau Motivaction.