Wat jij schetst met computers, komt overheidsbreed voor. Op alle gebieden zwerven 'giftige kennisbeelden' rond, zoals ik schets met de bijdragen ""Files oplossen" als illusie" en "De 'schone auto' een waarheid als een gezonde sigaret". Zowel de 'overheid' als de meerderheid van de kiezers wil het liefst alleen maar rekening houden met welgevallige kennis.
Alle veranderingen kosten motivering en energie in veel gevallen is eenmaal gekozen kennis daarom ook de beste kennis. Het is een soort natuurwet in bestuursprocessen.

Ambtelijke organisaties zijn een goed voorbeeld van te gespecialiseerde, of te gevoelig voor tunnelvisie geworden organisaties.
Maar het blijven mensen die ook een verantwoordelijkheidsgevoel hebben.
Daarom is het goed dat ambtenaren die zich misdragen, daarvoor aansprakelijk gesteld kunnen worden. Dat kan nu niet.
En als aanloop een betere controle op ambtelijk gedrag, en foute voorkeuren.

Hoe zouden foute voorkeuren en fout ambtelijk gedrag vastgesteld kunnen worden?
Volksvertegenwoordigers zijn daarin niet te vertrouwen. Zie Schiphol en de luchtvervuiling door het verkeer, en in Eindhoven de onvoorwaardelijke steun voor de groei van Eindhoven Airport en het jarenlang aanleggen van auto-snelwegen tot in het centrum van Eindhoven

Ja daar heb je ook gelijk in, wat ik neer zette was ook een voorbeeld zoals het topic vroeg. Kiezers kijken niet verder dan hun eigen belang, partijen stemmen daar hun verkiezings programma op af, zodat de grootse groep die hun belang behartigt hun kiest. Maar het is structureel korte termijn politiek, met de graaicultuur als rode draad. Sturende maatregelen zoals ik heb beschreven in het milieu forum kom je nauwelijks nog tegen.

Ik zal een voorbeeld geven wat nooit zal gebeuren maar wat wel noodzakelijk zou zijn. In deze economische crises word de schuld bij de banken neer gelegt, maar er wordt niet bij verteld dat ook de hoge belastingen, en de privatisering van de basis voorzieningen er ook schuld aan hebben. Iedere economie kent zijn ups en downs, dat is een logische sinus kromming die alom bekend is. Indien je als bestuurder ziet dat de economie daald, dan zou de belasting druk omlaag moeten zodat de vraag en aanbot gewoon zijn doorgang vind, en dus ook de werk gelegenheid. De belasting moet dus flexibel worden. Nu blijft de belasting buiten gewoon hoog, en neemt de koopkracht af en zijn de ontslagenen niet te tellen, deze mensen komen in de uitkering terecht wat door de nog werkende bevolking moet worden opgebracht, om die uitkeringen te kunnen betalen moet de belasting weer verder omhoog voor de mensen die nog wel werken waardoor de koopkracht nog meer afneemt en er weer meer ontslagenen zullen vallen... neerwaarts spiraal dus. Het diepte punt van de crises is nog lang niet berijkt, er komt nog een opleving maar daar na gaat het nog veel harder omlaag, en dat is een gevolg van het niet op de juiste manier reageren op maatschapelijke, economische veranderingen, maar vast blijven houden aan het bestaande en bekende. De economie is nu van voor de 2e WO, maar de belastingen en de kosten van basis voorzieningen zijn nu veel hoger. De kans dat je hier uit gaat komen met deze manier van vast houden aan bestaande kennis en regels zal dan ook zeer zwaar tot onmogelijk worden.

Op zondag, 10 mei 2009 11:09 schreef Eindhoven Airport moet dicht het volgende:Ambtelijke organisaties zijn een goed voorbeeld van te gespecialiseerde, of te gevoelig voor tunnelvisie geworden organisaties. Maar het blijven mensen die ook een verantwoordelijkheidsgevoel hebben. .................

......................... Zie Schiphol en de luchtvervuiling door het verkeer, en in Eindhoven de onvoorwaardelijke steun voor de groei van Eindhoven Airport en het jarenlang aanleggen van auto-snelwegen tot in het centrum van Eindhoven

Inzake ambtelijke organisaties is een van de grootste problemen het nog slechts opleiden van specialisten in plaats van de generalisten. Het scheelde in het onderwijsbudget. Maar met een horde zeer gespecialiseerde collega's overleggen kost oneindig meer tijd dan het overleg met enkele breed opgeleide generalisten. Onder gespecialiseerden ontstaan gemakkelijk tunnelvisies. De diensthoofden en directeuren zijn steeds meer boekhouders geworden, die nog letten op budget en voortgang. Wethouders moeten steeds vaker voor de inhoudelijke samenhang zorgen.

Inzake het personenvervoer heeft men onhaalbare doelen gesteld. Op ons wegennet staat het bij één miljoen auto's klem, waarvan 100.000 op het snelwegennet. Ruim zes miljoen auto's is het stilstaan in de file of geparkeerd. NS Reizigers biedt vervoer op het kernnet voor 240.000 mensen. Daarnaast kost spoorvervoer maar 10% van de energie van die voor wegvervoer, vanwege de lagere rolweerstand. Vanwege het onevenredig ruimte beslag loopt het vooral in en rond steden bij uitbreidingen muurvast.

Op zondag, 10 mei 2009 11:17 schreef Gilbert het volgende:Ja daar heb je ook gelijk in, wat ik neer zette was ook een voorbeeld zoals het topic vroeg. Kiezers kijken niet verder dan hun eigen belang, partijen stemmen daar hun verkiezings programma op af, zodat de grootse groep die hun belang behartigt hun kiest. Maar het is structureel korte termijn politiek, met de graaicultuur als rode draad. Sturende maatregelen zoals ik heb beschreven in het milieu forum kom je nauwelijks nog tegen. Ik zal een voorbeeld geven wat nooit zal gebeuren maar wat wel noodzakelijk zou zijn. In deze economische crises word de schuld bij de banken neer gelegt, maar er wordt niet bij verteld dat ook de hoge belastingen, en de privatisering van de basis voorzieningen er ook schuld aan hebben. Iedere economie kent zijn ups en downs, dat is een logische sinus kromming die alom bekend is.

Met het neoliberalisme (meer markt, minder overheid) dacht men de kosten flink te verminderen. Het maakte de overheid steeds afhankelijker van adviesbureaus. Die adviseren vaak zo dat ze ook weer nieuwe opdrachten zullen krijgen. De markt houdt zichzelf ook graag aan het werk.