Je beschrijft de moderne netwerkeconomie, waarin jullie zorgen voor verkoop, specificatie en organisatie. En de capaciteit flexibel is obv behoefte en kwaliteit. Is dit de toekomst? Blijven er nog mensen in loondienst over?

Op donderdag, 7 mei 2009 22:04 schreef Jurriaan Pröpper het volgende:Je beschrijft de moderne netwerkeconomie, waarin jullie zorgen voor verkoop, specificatie en organisatie. En de capaciteit flexibel is obv behoefte en kwaliteit. Is dit de toekomst? Blijven er nog mensen in loondienst over?

Het ondernemen via de methode van het bouwen van een netwerk, waarbij je eigen succes recht evenredig is aan het succes van de individuele ondernemers in je netwerk, is net zo goed 'ondernemen' in de letterlijke zin des woords, als dat iemand zijn eigen timmerwerkplaats opent. Ondernemen is weliswaar voor iedereen toegankelijk maar niet iedereen zal daar aan beginnen. Veel mensen zoeken namelijk de - betrekkelijke - veiligheid van een vaste baan met een vast inkomen. Nee, geen zorgen over een gebrek aan mensen in loondienst.

@J.P.
Netwerken doet iedereen die op de markt aktief is.
De behoefte daaraan wordt bepaald door de aard der aktiviteiten waarmee men zich bezig houdt.
Dus dat kan verschillen.
Het zelfstandig zijn geldt voor alles. Moeten ook zelf aan de klant berekenen en met de klant overleggen enz. Alleen onze ervaring kan zo nodig worden toegevoegd en is gratis.
Maar de drang om van zichzelf iets meer te maken is groter. Allerlei dingen die geleerd moeten worden, die leren ze ook in een keer. En heeft hij extra kapaciteit nodig dan leveren wij die en omgekeerd.

Onze kennisarmoede naast mede daardoor ontstane afhankelijke toeleveringsindustrie heeft dank zij de linkse politici die daarvoor verantwoordelijk zijn een zeer onzekere positie voor de wernemer in de kreatieve industrie bewerkstelligd.
De ZZPer is het antwoord op de industriele afbraak.

Eigen schuld plaagt de mens het meest.
Hoewel ik heb voor 1975 ook wel eens PvdA gestemd. Totdat ik merkte dat ik voor mijn eigen werkloosheid stemde. Dat heb ik nog eens bedekt gesteld in de Volkskrant van 14 April ^1981.
Want als een industrieman als ik de grote werkloosheid van 4 jaar later zie aankomen en de heren Politici doen alsof ze dat niet wisten, dan hebben we met echte leugenaars te maken.
Vraag maar aan Jaap vd Doef, vd Ploeg, en meer van die linkse dik gesalarieerde doctorandussen. m.z. Doctorandi, meen ik.

Poldertramp schetst (ouderwets) ondernemersschap voor starters zoals het hoort te zijn. Klein beginnen (eventueel naast een bestaande baan) op internet, in de schuur of in de garage (mag door allerlei overheidsregeltjes niet meer, dus dan maar illegaal) en dan geleidelijk uitbouwen, zonder al te veel schulden te maken. Als het bedrijf te groot of te complex wordt, kun je het eventueel verkopen aan een groter bedrijf en dan zelf weer opnieuw beginnen op eenzelfde of een ander terrein.
Maar wat deden veel verwende, supermaterialistisch ingestelde jongeren, verblind door de successen van durfkapitalisten, in het afgelopen decennium? Met financiering van een (niet kritische) bank meteen groot beginnen: duur bedrijfspand, een "dikke" bmw of mercedes onder de kont, een sportautootje voor de vriendin en een pompeuze villa. Bedrijfsfilosofie: zo snel mogelijk rijk worden, de zaak door misleiding en allerlei trucs "opblazen" (piramides bouwen), en dan eventueel "verpatsen" aan de meest biedende. Voor velen verliep deze "bedrijfsstrategie" jarenlang gesmeerd. We zagen de (palmbomen)reclames voor hun dure beleggingsobjecten in "exotische" landen langskomen op RTL. Maar de economische wereldcrisis "gooide roet in hun eten". De laatste tijd vielen ze een voor een door de mand. Ze lieten overal ter wereld een "spoor van vernieling" achter: zieltogende banken, uitgeklede beleggers en schuldeisers, drie kwart afgebouwde, inmiddels roestende projecten en veel werkloze medewerkers.
Poldertramp. Starters moeten weer terug naar jouw begin, met minder regelzucht en meer steun van de overheid en een kritische opstelling van de banken (microkredieten?).

@hwinthag:
Zo is het wel ongeveer..
Met voorschriften en regels maak je geen arbeidsplaatsen.
Voorbeeld:
Wij maakten complexe montagemachines/montageeenheden voor gevoelige elektronische- en kunststofbouwgroepen, en daar deden we ook spuitgieten voor.
Moeten we een milieuvergunningsaanvraag indienen. Doen we en beschrijven het proces zeer precies.
Krijgen we een standaardvergunning terug met totaal andere procesbeschrijving ooit in de 60er jaren opgesteld. Ik wijs op de klinklare onzin die op heel andere bedrijven van toeoassing is.
Blijkt het niet zo belangrijk te zijn, we moeten het geld (veel geld) maar overmaken en dan hebben we daarmeee de vergunning.
Ook worden we geprest door de gemeente om een paar meter gemeentestraat te plaveien voor 8000 gulden. Dat hebben wij vervolgens door professionals die ook voor de gemeente werken, voor 300 gulden incl btw laten doen.

Hoeveel nederlanders weten dat er geen elektromotor in dit land gebouwd wordt, terwijl er in Duitsland meer dan honderd bedrijven zijn die dat wel doen. In de tijd dat er drie gesloten werden hier, kwamen er in Duitsland bijna 50 bij.
Weet men hier dat Duitsland al 7 jaar Weltmeister export is, dank zij de "Familiebedrijven" die voor 75% van die technologisch hoogwaardige export zorgen.
Weten Nederlanders dat een hoge toegevoegde waarde in ons werk mogelijkheden schept voor veel betere en betaalbaardere zorg, een echte defensieopbouw, en nog veel meer.
Wat doen wij met de kostbare meters grond, waar we enorme logistiekhallen bouwen met een minimum aan arbeidsplaatsen. En een chauffeur brengt al zo weinig binnen dat hij 60 uur per week moet werken om aan een redelijk loon te komen?
We hebben meer dan 30% te veel winkelruimte, waardoor de spoeling dun wordt. En van de rest is al zo veel eenheidsworst geworden, dat winkelen niet meer leuk is. Overal de zelfde winkels, en in elk geval hetzelfde aanbod.
Daar maak je een land niet groot mee.
Denk aan Wärtsila, een Fins bedrijf met on-Nederlands niveau en 19.000 mensen in 160 vestigingen in 70 landen. Zowel Finnen, Zweden en Denen laten ons zijn wat je bereikt met hoogwaardige technologie.
En die schamen zich ook niet om zich vast te houden aan de Duitse technologische ontwikkelingen. kompleet met het bijbehorende langetermijndenken. Wat wij met de keus voor de angelsaksisch korte-termijnpolitiek met minachting voor de mensen in de bedrijven, overboord hebben gezet.

Dat NA 30 jaar een Heemskerk als direkteur van de RABO daar nu pas zijn afkeuring uitspreekt is wel tekenend voor hoe wij in dit land aan onze toekomst werken. De miskleun liep al jaaaren.

Er zijn nog veel meer oorzaken, die als gevolg hebben dat we gedoemd zijn tot vrij simpel en dus goedkoper werk. En dat mensen van boven 50 jaar ABSOLUUT ONINTERESSANT zullen blijven voor bedrijven die willen voortbestaan.

Ons indertijd opgestarte bedrijf hebben we verkocht omdat we vanwege het personeel dat feitelijk bereid is om hun hele leven hetzelfde te doen. Dan ben je voortdurend aan het begeleiden in het zelfde werk.. Dan is dat mooier voor iemand die echt direkteur wil zijn.
Maar, begonnen op zolder en in de schuur werken in dat bedrijf nu eeen 80 mensen. De helft in China.
Een bedrijf moet net als een plant in de natuur langzaam groeien in de ekomomie. Gaat daarmee een vast onderdeel in het systeem worden..

Wij zoeken liever nieuwe uitdagingen, En dat lukt aardig, maar ondanks veel hollandse borstklopperij over "geweldige hollandse innovatiedrang" is het technologisch innovatieniveau bijzonder laag.