We praten al veel in deze kolommen over het ondernemen in het algemeen.
Maar velen hebben weinig idee over wat een bedrijf is dat in staat is produkten volgens de laatste stand der techniek met bovendien ruime toekomstvisie te leveren,

Natuurlijk kunnen banken braaf hun plicht doen. Moeten ze ook. En je hebt gelijk, meer eigen geld levert meer betere bedrijven op. In de BRD werken de familiebedrijven met nadrukkelijk meer geleend geld dan de aandelenbedrijven. Daarentegen zijn ht tevens de bedrijven met het hoogste gemiddelde kennisniveau en het hoogste motivatieniveau op de werkvloeren.

Het gevolg daarvan is ook indrukwekkend als je weet dat 51% familiebedrijven 75% leveren van de duitse kennisintensieve technische export die gemeten per inwoner door geen enkel land in de wereld geevenaard kan worden.

Maar geld lenen aan een bedrijf doet een bank natuurlijk alleen maar na goede ervaringen met een bedrijf. of met bepaalde garanties e.d.
Hoeveel bedrijven, zoals we die uit de BRD kennen, hebben wij in Nederland die door banken met open armen ontvangen worden? Natuurlijk ken ik er wel een aantal. Maar een kleine 300 bedrijven zijn weliswaar technisch aardig bezig maar als toeleverancier van vooral de duitse autoindustrie krijg je nooit de ruimte om een eigen produkt te ontwikkelen.
Anderzijds hebben vele bedrijven totaal niet het niveau om tot produktontwikkeling te komen.
Geen enkele opleiding is daarvoor voldoende. Er dient minstens 10 jaar ervaring achteraan te komen. En als de andere omstandigheden ook goedzijn dan krijg je misschien produktontwikkelaars waar watuitkomt in plaats van eindeloos gepraat.
Daar eindigt het dan vaak mee.

Een van de belangrijke goede eigenschappen van het familiebedrijf is dat de eigenaar geen ingehuurde halfweter-zetbaas is. Nieuwe produkten konstant verbeterd worden door de ontwikkelaar zelf die er als de duivel achteraan zit en als geen ander in staat is de medewerkers enthousiast te maken. Ken ik mooie voorbeelden van.
Elk bedrijf dat in de vaart der volkeren mee wil, heeft zulke "gekken" nodig. Anders slaat vroeg of laat de sleur toe.

Om een dergelijk bedrijfsleven op re bouwen hadden we in de 60er jaren een hele goed startpositie. Nederland gonsde van bedrijvigheid.
Een ontwikkeling die abrupt is afgebroken rond 1970 toen de maatschappij anders gemaakt moest worden waar iedereen evenveel ging verdienen met een grens van maximaal 3 keer modaal. Een industrieman van Werkspoor (Reeel voorbeeld) kon bij de Amsteramse tram evenveel verdienen, maar wel met de extra's van het semi-overheidsbedrijf. En soms dagen geen werk. Geen verantwoordelijkheid meer voor kostbare dieselmotoronderdelen.
Zo ging het met de Nederlandse indusstrie zeker na de "Hollandse ziekte" als gevolg van ekonomische waandenkbeelden door de "Gasbel".
En tot op vandaag merken we ook de enorme niveauverlaging in het onderwijs die toen gestart werd om iedereen te kunnen toelaten.
Al deze afbraak is ook de reden dat we de industrie hebben moeten afgeven aan het buitenland, want je verkoopt natuurlijk nooit als je zelf grote toekomstvisies hebt naast de vereiste kennis.

Al jaren proberen we een behoorlijk onderwijs op te bouwen, misschien niet beseffend dat dit nu gebeurt met mensen die afkomstig zijn uit het afgetakelde onderwijs. Dat wordt een moeizaam proces.
Het nederlands niveau blijkt uit het voorbeeld van de Amsterdamse stadsdeelraden die geworden zijn tot burokratische knooppunten die alleen maar van belang zijn voor de mensen die er werken. (NOVA 22-4-10)

Op donderdag, 22 april 2010 22:56 schreef Poldertramp het volgende:We praten al veel in deze kolommen over het ondernemen in het algemeen. Maar velen hebben weinig idee over wat een bedrijf is dat in staat is produkten volgens de laatste stand der techniek met bovendien ruime toekomstvisie te leveren, Natuurlijk kunnen banken braaf hun plicht doen. Moeten ze ook. En je hebt gelijk, meer eigen geld levert meer betere bedrijven op. In de BRD werken de familiebedrijven met nadrukkelijk meer geleend geld dan de aandelenbedrijven. Daarentegen zijn het tevens de bedrijven met het hoogste gemiddelde kennisniveau en het hoogste motivatieniveau op de werkvloeren.

Bedankt voor je reaktie, mooi verwoord en ik hoop dat er eens vanuit Fier naar gekeken wordt.

Op donderdag, 22 april 2010 22:56 schreef Poldertramp het volgende: Om een dergelijk bedrijfsleven op re bouwen hadden we in de 60er jaren een hele goed startpositie. Nederland gonsde van bedrijvigheid. Een ontwikkeling die abrupt is afgebroken rond 1970 toen de maatschappij anders gemaakt moest worden waar iedereen evenveel ging verdienen met een grens van maximaal 3 keer modaal.

Dan wordt het hoog tijd dat de overheid weer zorgd dat die oude situatie terug komt.

Overheid kan geen bedrijven opzetten.

Die kan voor de voorwaarden zorgen waardoor bedrijven kunnen ontstaan.
Door verbeterd onderwijs.
Door een gezond belastingsyateem.
Door scheppen van randvoorwaarden als wegen, transportmogelijkheden, bevordering van duurzaam energieproduktie.
Imageverbetering van kreatieve beroepen.

Fier is een instituut dat open deuren intrapt. Want de 5 D's zijn doodnormale fatsoensnormen die gelden voor iedereen.

Op maandag, 10 mei 2010 23:35 schreef Poldertramp het volgende: Door een gezond belastingsysteem.

Het belastingsysteem in Nederland stimuleert inflatie en zorgt dus meer voor lasten verzwaring dan voor lasten verlichting, het zal nog lang duren voor ze dat bij de VVD ook snappen.
Maar het bedrijfsleven is hierdoor veel te duur geworden en kan zo voor export moeilijk concureren.
Zeker als dat belasting systeem de Ambtenaren ook nog eens voortrekt, tenkoste van de vaklui.

Op maandag, 10 mei 2010 23:35 schreef Poldertramp het volgende: Imageverbetering van creatieve beroepen.

En dat kunnen ze onderanderen doen door de lonen tenopzichte van Ambtenaren en vaklui weer naar een eerlijke verhouding te brengen, hier in Denemarken is dat heel anders en kijkt men dan ook op tegen een timmerman.

Op maandag, 10 mei 2010 23:35 schreef Poldertramp het volgende:. Fier is een instituut dat open deuren intrapt. Want de 5 D's zijn doodnormale fatsoensnormen die gelden voor iedereen.

Voorlopig zie ik Fier als een instituut dat met hele mooie verhalen verdoezeld dat alles het zelfde blijft.

Op maandag, 10 mei 2010 23:35 schreef Poldertramp het volgende:
. Fier is een instituut dat open deuren intrapt. Want de 5 D's zijn doodnormale fatsoensnormen die gelden voor iedereen. Voorlopig zie ik Fier als een instituut dat met hele mooie verhalen verdoezeld dat alles het zelfde blijft.

de 4d's zijn inderdaad doodnornaal, echter niet in overal in het bankwezen. Daarom hebben we genoeg werk te doen.

Daarnaast denk ik dat zowel aandelenkaptitaal als geleend geld ieder hun eigen functie Hebben, zonder aandeelhouders zou veel minder innovatie mogelijk zijn en zonder geleend geld zou er een belangrijke financieringbron (en controle) wegvallen voor bedrijven. De DVD serie "Het Succes van Geld" van Niall Ferguson is in die zin een aanrader. We kunnen in alle soorten bedrijven wel voorbeelden noemen waarin het mis is gegaan. Misschien is dat ook wel de kern van ons economisch systeem. We hebben hier in het westen veel welvaart gecreerd en ook in bijvoorbeeld India en China krijgen heel veel mensen langzaam een betere levensstandaard. Eens in de zoveel jaar gaat het echter mis en loopt alle lucht weer uit het systeem om daarna weer langzaam weer op te krabbelen en verder te gaan. De vraag is wat alle belanghebbenden, burger, overheid, bank en bedrijf in deze ontwikkeling voor keuzes maken. Volgens mij gaat dat verrassend vaak over persoonlijke keuzes en verantwoordelijkheden.

Op vrijdag, 14 mei 2010 12:46 schreef Jpostma het volgende: Op maandag, 10 mei 2010 23:35 schreef Poldertramp het volgende: . Fier is een instituut dat open deuren intrapt. Want de 5 D's zijn doodnormale fatsoensnormen die gelden voor iedereen. Voorlopig zie ik Fier als een instituut dat met hele mooie verhalen verdoezeld dat alles het zelfde blijft. de 4d's zijn inderdaad doodnornaal, echter niet in overal in het bankwezen. Daarom hebben we genoeg werk te doen. Daarnaast denk ik dat zowel aandelenkaptitaal als geleend geld ieder hun eigen functie Hebben, zonder aandeelhouders zou veel minder innovatie mogelijk zijn en zonder geleend geld zou er een belangrijke financieringbron (en controle) wegvallen voor bedrijven. De DVD serie "Het Succes van Geld" van Niall Ferguson is in die zin een aanrader. We kunnen in alle soorten bedrijven wel voorbeelden noemen waarin het mis is gegaan. Misschien is dat ook wel de kern van ons economisch systeem. We hebben hier in het westen veel welvaart gecreerd en ook in bijvoorbeeld India en China krijgen heel veel mensen langzaam een betere levensstandaard. Eens in de zoveel jaar gaat het echter mis en loopt alle lucht weer uit het systeem om daarna weer langzaam weer op te krabbelen en verder te gaan. De vraag is wat alle belanghebbenden, burger, overheid, bank en bedrijf in deze ontwikkeling voor keuzes maken. Volgens mij gaat dat verrassend vaak over persoonlijke keuzes en verantwoordelijkheden.

Bedankt voor je bevestiging dat alles het zelfde blijft, weten we tenminste waar we aan toe zijn met Fier.

Uiteraard ziujn er aandelenbedrijven die aan innovatie doen.
Denk aan Philips, Siemens, en ik hoop dat Organon (MSD nu) en vele andere daar ook nog veel aan doen.
Maar geen aandelenbedrijf doet daar in het algemeen genomen meer aan dan het gemiddelde familiebedrijf, waar de bedrijfsopbrengsten niet naar aandeelhouders verdwijnen.

We hebben nu tientallen jaren kunnen zien dat het aandelengedoe voor zeer groot deel misvormd is tot een manier om zo snel mogelijk zo veel mogelijk geld uit een bedrijf te slepen.
De achterlijke opvatting onder de overgrote massa Nederlanders dat een bedrijf er is om geld te maken, in het verlengde van het "angelsaksisch model" loopt hieraan parallel.
Zo is de nederlander de veredelde dagloner geworden die er van jongsaf aan op gewezen wordt dat hij er maar niet op moet rekenen dat hij al te veel jaren in een bepaald beroep kan blijven.
In Duitsland heb ik meermalen een bedrijf gezien dat een markt zag instorten of gewoon zag verdwijnen, maar met hulp van vrijwel het hele personeel, dat ook tijdelijk de tering naar de nering moest, maar ook wilde zetten, soms op het nippertje weer een totaal nieuw produktenpakket op de markt kon brengen.
Denk bv aan een bedrijf in de buurt vanDeggendorf dat onderlossers bouwde voor het Main-Donaukanaal maar het gereedkomen van dat kanaal in zicht kreeg en nu kraakinstallaties bouwt met een tot 10% hoger rendement dan die uit Italie komen.
Maar dat was wel een familiebedrijf.
In aandelenbedrijven wordt te veel gekletst met te veel kulrapporten te weinig betrokken mederwerkers, vaak helemaal geen, te trage besluitvorming, te weinig kwaliteitsbewustzijn. En dat zijn nog niet alle mankementen aan het angelsaksjsche gedoe waar Nederland zo dol op was en soms nog is.

Jammer voor Rutte met zijn "Kennisekonomie", want dat angelsaksische model is mede gebaseerd op een grondig gebrek aan kennis.

"Fier" is daarvoor te laat gekomen.
Daarom heb ik die vijfde "D" erbij gevoegd. Want om het nieuwe type ondernemer te steunen is voor instituten die de ekonomie in hoofdzaak als rekensom benaderen natuurlijk wel "Durf" nodig. Anders kun je het vergeten.
Laten we eerstmaar eens zien hoe we aan dat nieuwe type ondernemer komen.
Mensen die in plaats van rekenen veel meer beschikken over kennis van de huidige stand der techniek, bij voorbeeld op duurzaam energiegebied, maar er is nog veel meer waarmee wij het kontakt hebben verloren.
Die ondernemer hoeft geen topopleiding te hebben.
Wel inventief ingesteld met visie en enthousiasme voor ontwikkelingen waar hij als hij de mogelijkheden had in door zou willen gaan. En vooral DAADKRACHT:
Hij heeft 10 tot 20 jaar ervaring. Heeft in meer keukens gekeken.
Het grootste probleem om te starten is voor zulke mensen het geld. En om daaraan te komen was het 20 jaar geleden al een oeverloos tijdverslindend gezeur.
En dan de gemeenten die voor een stukje bestrating van 300 Euro meer dan 8000 Euro vragen.
Milieuvergunningen die als een tang op een varken slaan maar wel dik betaald moeten worden.
Diehebben aan vier "D's" genoeg om zich te leren gedragen.

Op zaterdag, 15 mei 2010 00:25 schreef Poldertramp het volgende: Laten we eerstmaar eens zien hoe we aan dat nieuwe type ondernemer komen. Mensen die in plaats van rekenen veel meer beschikken over kennis van de huidige stand der techniek, bij voorbeeld op duurzaam energiegebied, maar er is nog veel meer waarmee wij het kontakt hebben verloren. Die ondernemer hoeft geen topopleiding te hebben. Wel inventief ingesteld met visie en enthousiasme voor ontwikkelingen waar hij als hij de mogelijkheden had in door zou willen gaan. En vooral DAADKRACHT: Hij heeft 10 tot 20 jaar ervaring. Heeft in meer keukens gekeken. Het grootste probleem om te starten is voor zulke mensen het geld.

Dat type ondernemers heeft Nederland genoeg, maar velen hebben gekozen voor een bedrijf in het buitenland omdat er in Nederland geen plaats meer was door de grootschaligheid.
In deze grootschalige/aandelen bedrijven daar willen dit soort ondernemers niet werken, en vertrekken dus naar het buitenland. Juist de mensen waar je een gezonde werk instelling van kunt verwachten verdwijnen.
Dus die grootschaligheid leid ons steeds verder en verder naar een land wat evenaard aan het communisme doordat de motivatie om een gezond bedrijf te runnen plaats maakt voor klokkenkijkers en ook nog eens graaiers.