Beste Pieter,

Een indrukwekkende en zinvolle poging om de democratie in Nederland weer echt vorm te geven.
Ja het is zo dat politieke partijen weinig mensen vertegenwoordigen en dan vaak ook nog mensen die gewoontegetrouw nog stemmen op die partij op basis van associaties uit het verleden (godsdienst, socialisme, liberalisme etc.) Zelf heb ik op deze site een fel pleidooi gevoerd voorde scheiding van kerk en staat. Terugkomend op jouw bijdrage.
Wanneer de politieke partijen wegvallen zoek je een alternatief waardoor de democratie toch geborgd blijft. Het kiezen op deskundigen heeft als nadeel dat integraal denken wel eens weg kan vallen.Referenda en kiezen met gebruik van internet en enquettes levert in elk geval op de korte termijn meer draagvlak op.
Het saneren van overbodige organen zoals de eerste kamer , provinciale staten (?) en de verzuilde en vervreemde politieke partijen van nu betekent een bijdrage aan verbetering. Maar let op het alternatief. Bewegingen en stromingen zijn in elk geval democratischer, maar neigen tot populisme , wat je terecht indamt door te eisen dat ze breed hun programma maken.
Een gekozen minister president . Nee, doet me te veel denken aan de Amerikaanse presidentsoap en de risico's van ongeleide projectielen zoals Bush.
Kortom ik zie erg veel goede punten in je betoog. Ik worstel ook , net zoals jij.
Het huidige systeem moet echt op de schop; de alternatieven zijn beloftensvol en misschien moeten we gewoon maar eens daarmee beginnen.
De huidige democratie is immers ook het product van jarenlang zoeken.
Het nieuwe "systeem"mag ook de tijd krijgen te groeien, zich te verfijnen met alle kinderziektes van dien.
Ik hoop dat je meer medestanders krijgt opdeze al te brede dialoogsite. Ik steun in elk geval een eventuele "lobby (brief)".

van mij geen groot betoog.
Politiek hoort bij democratie.
Ook het feit, dat politieke partijen vaak niet alles kunnen regelen wat zij beloven is normaal.
Veel erger vind ik het feit, dat er politieke partijen bestaan die wel een groot beleid uitstippelen, maar landelijk nog nooit hebben meegeregeerd, terwijl zij die kans wel gehad hebben.
Het is juist de verantwoordelijkheid van de politiek om hun doelen zoveel mogelijk proberen te halen.
Als dit dan niet lukt omdat er toch andere situaties ontstaan, of dat er meer op overeenstemming moet worden beslist: Het zij zo.
Nooit geschoten is altijd mis en politieke verantwoordelijkheid hoort bij het leven van de politiek.

Pietvanzundert.

Beste Peter,

Ik ben het volledig met je eens, dat het anders moet. Ik weet de oplossingen. Helaas mag ik niet inhoudelijk reageren. Of via allerlei bochten. Dus kijk op mijn profiel en neem zo mogelijk contact met mij op.

Beste Pieter. Ik ben met je eens dat er best eens een frisse wind door ons politieke bestel wag waaien maar ik vind je idee veel te rigoreus waardoor het nooit haalbaar zal zijn. Politieke partijen zullen er blijven omdat zij uiteindelijk macht hebben en dat écht niet zullen opgeven. Ik denk eerder een ander kant op.
"De politiek" mist het vertrouwen van de kiezers simpelweg omdat er teveel zaken gebeuren waar de kiezer niet voor gekozen heeft. Dat zijn soms zaken die zich gedurende een regeringsperiode ontwikkelen en waar de diverse partijen zich dan zonder ruggespraak met de kiezers een standpunt in innemen. Ofwel worden we soms keihard voorgelogen; "de politiek" noemt het dan water bij de wijn doen of bedenkt een andere naam voor hetzelfde fenomeen.
Kiezers worden daardoor ofwel apatisch ofwel voelen zich aangetrokken door de populist die het systeem verguist en het allemaal wel eens anders zal gaan aanpakken.
De oplossing ligt m.i. in het meer en beter luisteren naar de kiezers. Het instrument van de (internet-)enquete kan hiervoor dienen maar ook het instrument van bindende referenda.
Er is door de huidige regering natuurlijk ontzettend veel schade berokkend bijvoorbeeld door de stem van de kiezers te negeren bij de raadpleging over de europese grondwet. Die is er uiteindelijk toch gekomen alleen onder een andere naam. Hoe kan een regering nu nog verwachten dat kiezers geïnteresseerd blijven?
De oplossing zou kunnen zijn om regelmatig, b.v. jaarlijks een referendum te houden, een soort tussenrapport waarbij een regering weggestuurd kan worden wanneer een meerderheid vind dat de regering faalt. Dat houdt de zaak fris en alert lijkt me. Dat hoeft dan niet op de huidige oubollige en omslachtige wijze te gebeuren maar kan naar keuze via internet of via de post en over meerdere dagen verspreid. Na een negatieve uitslag moeten er nieuwe verkiezingen komen waardoor ook de politieke partijen belang hebben bij een goed functionerend systeem.
Verder, ja, schaf de eerste kamer en de provinciale besturen af. Al deze functies kunnen verdeeld worden tussen deskundigen, centrale overheid en de gemeentes.
Ik denk dat door de grotere verantwoordelijkheden de politiek overzichtelijker en interessanter wordt voor de kiezers.
Maar ja, ook dat zullen we denk ik niet meemaken :-(

Een eerste reactie:
- Pieter doet ook aan symptoombestrijding, net zoals veel politici
- Er worden structuur veranderingen voorgesteld, terwijl het probleem niet in de structuur ligt

Kortom er is ook in deze bijdrage geen grondige diagnose van het onderliggende probleem.

De kern van het probleem is hoe onze bestuurders en vooral politici met invloed om gaan.

Wat wel klopt is dat er een groot gebrek is aan politici met beta achtergrond. Ik schat dat een volksvertegenwoordiging minstens 30% beta mensen zou moeten hebben.
Daarvoor zou je ook die grens van 30% beta kunnen eisen in de kandidaten lijst.

Maar we moeten eerst nog wat werken aan een veel betere diagnose.
Het gebouw van Thorbecke, gemeenteraad, provincie PS, en tweede en eerste kamer, stamt uit de tijd van de postkoets, toen reisden de volksvertegenwoordigers op maandag en vrijdag, en vergaderden ze op di, wo en do, samen gekomen in den haag.
En alleen "zij in den haag", besrpaken, de problemen en keuzes in onze samenleving. En dat is anno 2009 niet veranderd.

Tegenwoordig zijn burgers veel mondiger en veel beter opgeleid. Altijd beter gespecialiseerd op deelonderwerpen.
Maar helaas onze politici bezien burgers als vreemde insecten, waar ze met chterdocht op reageren en mee om gaan. De politicus weet dat hij op eenkennis achterstand staat, en trekt zich terug achter de zelfgemaakte regeltjes en mores van de haagse politiek.
We worden op amateuristische manier bestuurd door amateurs in het parlement en op ministeries.

De politieke partijen zijn niet het probleem, maar de manier waarop ze met invloed om gaan.
Politieke partijen kunnen hun leden ook op een andere manier benutten.
Door ze vragen voor te leggen en besluiten te laten nemen. Natuurlijk via internet. Laat ze maar stemmen met hun digid

Overigens ben ik geen lid van een partij, wel lid van ODE de Organisatie voor Duurzame Energie, waar ik me met windenergie bezig houd. www.pakdewind.nl ook daarbij is de essentie dat we mensen op lokaal niveau weer invloed geven door ze te organiseren als voorstander van een lokaal windpark.

Politieke partijen kunnen hun leden dus bijvoorbeeld een duurzaam energiebedrijf laten opzetten, met behoorlijk voordeel voor de leden. Bij dit onderwerp nemen de leden van de partijen de leiding in bijvoorbeeld het vinden en aanwijzen van locaties voor windparken, waarmee die leden hun eigen energiekosten gaan verlagen.

Er is nog iets anders aan de hand.
Naast de bovengenoemde gebrekkige manier waarop de politiek met invloed om gaat, hebben we nu ook een vechtkabinet.
Het CDA vecht voor de belangen van de fossiele energiebedrijven (EZ), en de werkgevers (domme Donner),
De PvdA probeert een duurzamere energievoorziening te realiseren, maar mag dat niet van het CDA

Door deze oorlog is er ook weinig aandacht voor invloed door de achterban. En die oorlog maakt dat veel beleid geheidm is, vanwege de oorlog moet de tegenpartij een initiatief zo laat mogelijk horen.

Ik zou nog even doordenken over de stelling "Invloed weggeven creëert aandacht, en dat genereert macht"

Het is niet zo dat politieke partijen niet meer van deze tijd zijn, maar dat politieke partijen opgehouden zijn om zich eerlijk te profileren, De meeste politieke partijen zien zich niet langer als vertegenwoordigers van een specifiek ideaal of ideeëngoed, maar als een wasmiddel dat aan zoveel mogelijk klanten moet worden verkocht.

Om die reden zoeken ze vrijwel allemaal naar dezelfde klanten. Meneer Wim Kok had net zo goed aan het hoofd van de VVD kunnen staan en Balkenende zou een prima leider van de SGP zijn geweest. Jan Marijnissen zet overduidelijk de lijn van de PvdA onder zijn meest populaire en bevlogen leider aller tijden, drs. Joop den Uijl voort. Dat terwijl de huidige PvdA leider werd opgeleid via een carrière bij de SHELL en Wim Kok het prima vindt dat banken exorbitante bedragen als boni aan bestuursleden van die banken afgeven. Wat moet je in godsnaam dan nog met zo'n zooi opportunisten?

Er zijn mensen die zeggen dat die mensen kennelijk zelf niet snappen hoe volstrekt malafide en ongeloofwaardig ze overkomen. Eerlijk gezegd geloof ik dat niet, die mensen zijn slim genoeg om dat wel te kunnen snappen. Maar zolang niemand hen stopt gaan ze gewoon door, wat kan hen het gewone volk schelen?

De "morele" minister Hirsch Ballin is o zo bezorgd om dingen als verslavingsgevaar, en doet er dus alles aan om drugs te bestrijden. Ik ken in mijn omgeving een aantal mensen die tot aan de grond kapot gingen aan gokverslaving. Maar de mogelijkheden voor Holland Casino worden verruimd zodat ze ook pokerspelen buiten de casino's kunnen organiseren. Zogenaamd om een oog op de gokverslaving te kunnen houden. Maar als men gokverslaving als een probleem ziet, waarom worden we dan vergeven van de reclame voor alle vormen van gokken, van Holland Casino tot Staatsloterij, van Postcodeloterij tot krasloten en ga zo maar door. Een zinnig mens zou alle reclame voor gokken van welke aard ook als eerste uitbannen. Een werkelijk moreel mens, die van normen en waarden weet...

Laten de partijen eerlijk vertellen welke standpunten ze innemen en daarmee de verkiezingen ingaan. Dan hebben mensen tenminste iets om te kiezen. En laten ze na die verkiezingen er eerlijk voor uitkomen welke van hun standpunten ze wel en welke ze niet in de nieuwe coalitie hebben kunnen verwezenlijken.

Kiezen heeft geen zin als je een schaal voor je krijgt met vijf vrijwel identieke broodjes boterhamworst. En laat die godvergeven media niet langer spreken van een verlies van een partij als er minder zetels gehaald worden, maar van een verandering van wat de bevolking qua politieke wensen heeft. Het gaat er helemaal niet om of Jantje of Pietje wint maar of men een socialere of kapitalistischer of religieuzere politieke weg wil bewandelen als land. Een politieke partij zou helemaal geen stemmen moeten willen hebben van mensen die het niet werkelijk met hun ideeën eens zijn.

Het zijn niet de politieke partijen die uit de tijd zijn, het zijn wij die niet meer beseffen wat de bedoeling is van verkiezingen en partijen die er alles aan doen om hun doelen te verdoezelen zodat een heldere keuze nauwelijks nog mogelijk is. Zodra de PvdA weer door een ware socialist die zich er niet voor schaamt om de Internationale uit volle borst mee te zingen, het CDA door een leider met een zekere theologische achtergrond en de VVD door iemand die zijn sporen in het bedrijfsleven heeft verdiend wordt geleid dan gaan mensen ook weer veel consequenter stemmen op de partij van hun voorkeur. Kiezen kun je alleen als er wat te kiezen is!!!

Henk schreef: "De kern van het probleem is hoe onze bestuurders en vooral politici met invloed om gaan."

Ik ben van mening dat wij kiezers, burgers en deelnemers aan de samenleving dan toch kennelijk onvoldoende invloed uitoefenen op die bestuurders en politici om hen datgene te laten doen waardoor wij over hen tevreden kunnen zijn.

Er is in het verleden al veel strijd geleverd om de burger hiertoe in staat te stellen. Vooral vanuit de burgerij die zich goed wist te organiseren. In de vorige eeuw heeft de socialitische beweging hier nog het hare aan verbetering aan toegevoegd. Algemeen wordt de gedachte aangehangen dat een democratisch mandaat de machtsvorm oplevert die de kleinste kans op corruptie in zich meedraagt, mede vanwege het hanteren van een termijn en controlemechanismen zoals openheid van bestuur. Daarmee is democratie ook hard werken voor alle deelnemers!

En daar zijn wij misschien in Nederland tegenwoordig wel een beetje lui in geworden. Als Nederland zich een betere elite wenst zal zij daarvoor de handen uit de mouwen moeten steken, indachtig de uitspraak 'ieder volk krijgt de regering die zij verdient'. Nu ook weer niet dat er hierin helemaal niets gebeurd, momenteel zit Nederland vooral in de fase van uiten van groot ongenoegen over het functioneren van haar elite. Het spreekt voor de gezondheid van haar bestel dat politieke stromingen als die van Fortuyn en Wilders hierin vrij kunnen ontstaan en functioneren. Tegelijkertijd dreigt hierin ook een gevaar voor inkapseling in de bestaande elite en energie die alleen in het uiten van ongenoegen wordt omgezet zonder dat er verder iets veranderd.

Daarom is het mooi dat er nu zoiets als De Nationale Dialoog bestaat, waarin zowel 'Praat mee', als 'Doe mee' wordt georganiseerd. Het is ook niet toevallig dat de opkomst van een Obama hand in hand is gegaan met de ontdekking politiek via het nieuwe medium internet te bedrijven. Om met hem te spreken: Kunnen wij, actieve burgers van Nederland mede langs deze weg bij onze bestuurders en politici afdwingen te doen wat wij belangrijk vinden binnen het huidige bestel? Ja natuurlijk ook!

Politieke partijen zijn per definitie niet democratisch, politicie leggen een eed af dat zij zonder last of ruggenspraak onze belangen zullen vertegenwoordigen, maar het belang van de partij gaat altijd voor, ze liegen dus permanent en hebben een mijneed gepleegd. De omvang van de tweede kamer is te groot hier door wordt er niet gekeken naar de toekomst (regeren is immers vooruitzien) en het landsbelang, maar regeert de waan van de dag. Ook ik ben voor het rechtstreeks kiezen van politicie maar dan wel via een districten stelsel, zit niet te wachten op de gratengordel of Wassenaar aan de macht. Voorts vind ik dat Burgemeesters ook rechtstreeks gekozen behoren te worden, geen afdankertjes meer uit Den Haag.
Binnen het huidige bestel is het niet mogelijk voor burgers om invloed uit te oeffenen je bent geen lid van de partij, dus kun je het vergeten.

Parlememtair tekort onderhoudt het democratische bedrog en crminele wetgeving onder druk van de internationale markt. Google "Parlementair tekort" , leer meer en leer het te begrijpen.

www.Kabinetwerk.nl
The Right to Understand: www.global.zation.org

Beste Pieter

Jou verhaal is mij uit het hart gegrepen. Voor mij zijn partij verkiezingen een zinloze geld verslindende bezigheid.
Vroeger moest een vrouw 30 jaar zijn, om zonder toestemming van haar ouders te mogen trouwen. Nu wordt onze regering mede bepaald door 18 jarigen.
Daarom stemt 99 procent op een partij die de meeste reclame maakt, voor het eigen belang en ideaal van de kiezer, maar geensinds voor een regeringsbeleid.
Bijvoorbeeld, er is een partij die pleit voor gratis openbaar vervoer voor kinderen tot 25 jaar. Gegarandeerd krijgt deze partij alle stemmen van mensen tussen de 18 en 25 jaar plus de ouders en de grootouders van deze mensen met kinderen in die leeftijd.
Dit zal dus geen enkele partij doen, ten eerste omdat zo'n partij de volstrekte meerderheid vreest, ten tweede omdat het door de macht van de belangengroepen niet haalbaar is
Het omgekeerde is ook waar, als een partij in vorige verkiezingen gepleit had om onze gulden in te ruilen voor de euro, dan hadden zij geen enkele zetel gekregen.
Als er een partij was geweest die had gezegd, dat onze energie bedrijven in particuliere handen moesten worden gegeven, was er oorlog uitgebroken.
Zo lacht elke regering, van welke pluimage ook, om elke democratische verkiezieg, ze lopen allemaal aan de hand van het kapitaal en en wringen zich in allerhande bochten om dat voor de samenleving te rechtvaardigen.
Sterker nog, als iemand een partij wil oprichten die in hun patijprogramma hebben staan, dat zij de geldstroom die Den Haag verlaat wil controleren, wordt geliquideerd.
Het wil er bij mij niet in als er in Nederland niet iemand te vinden is, die in grote lijnen een regerings programma kan presenteren, waar de meerderheid van de Nederlandse bevolking zich in kan vinden.

Op woensdag, 5 augustus 2009 06:57 schreef fem het volgende:... stemt 99 procent op een partij die de meeste reclame maakt, voor het eigen belang en ideaal van de kiezer, maar geensinds voor een regeringsbeleid. Bijvoorbeeld, er is een partij die pleit voor gratis openbaar vervoer voor kinderen tot 25 jaar. ..

Inderdaad, zij het hier wat gechargeerd weergegeven. Teveel burgers laten zich te zeer door reclame en reclame achtige uitingen eenzijdig beinvloeden. Die burgers stimuleer ik liever tot meer emancipatie, dan het bestaande politieke bestel hervormen. Zondere verdere emancipatie van kiezers verwacht ik na welke hervorming dan ook dezelfde problematiek. Bovendien komen de meeste burgers na hervorming op kennisachterstand ten opzichte van de professionele politici en hun organisaties, hetgeen de zaak alleen maar relatief achteruit zet.

Zo is bijvoorbeeld bekend dat meer dan 90% van de kamerleden een “Alpha” achtergrond heeft terwijl de kamer toch over heel wat “Beta” onderwerpen beslissingen moet nemen. Denk daarbij aan beslissingen over energievoorziening, infrastructuur , IT ,economie etc.
Kabinet en kamer dienen de publieke zaak , maar bij het dienen van deze publieke zaak kan enige materiedeskundigheid geen kwaad al is het alleen maar om zich over de uiteenlopende adviezen van de diverse deskundigen op een bepaald terrein zelfstandig een oordeel te kunnen vormen en om een goed onderbouwd tegenwicht te kunnen bieden aan wensen die in de regeringscoalitie leven om een projekt om politieke redenen door te laten gaan. .

Dan moet er toch eerst wat in MEDIALAND veranderen. Zodra een deskundige iets te melden heeft en zich opwerpt om verkozen te worden, wordt hij/zij door een interviewer het spreken onmogelijk gemaakt. Die zie je na 2 gesproken zinnen al denken: “wat een zeikerd”

De vraag is nu hoe Nederland politiek zo ingericht kunnen worden dat bovengenoemde grote problemen doortastend worden beetgepakt.
Hieronder wordt getracht een denkrichting aan te geven als aanzet voor verdere discussie.
Kern van het idee is dat zowel de premier als de kamerleden rechtstreeks gekozen gaan worden.

Dan blijft het probleem dat de carrière gerichte mens van vandaag zijn stem blijft uitbrengen op de persoon die lekker kan lullen. En die geen beslissingen neemt die hem/haar als kiezer in het inkomen raakt. Een verkiesbare premier, die meldt dat het noodzakelijk is om het gebruik van energie 5 X zo duur te maken, weet tenminste waar hij het over heeft, spreekt waarheid. En wordt dus geen premier.
Zo ook degene die meldde dat er iets moest gebeuren aan de hypotheek rente aftrek.

Op dinsdag, 4 augustus 2009 23:24 schreef Dolf Lankheet het volgende:Politieke partijen zijn per definitie niet democratisch, politicie leggen een eed af dat zij zonder last of ruggenspraak onze belangen zullen vertegenwoordigen, maar het belang van de partij gaat altijd voor, ze liegen dus permanent en hebben een mijneed gepleegd.

Vooral mee eens op het punt van eigenbelang. Maar dat lijkt mij niet zo'n groot probleem, zij functioneren namelijk wel in een democratisch systeem. De partijen over de kam van per definitie ondemocratisch en leugenachtigheid scheren lijkt mij wel wat al te makkelijk over hun pogingen tot zelfverbetering heengestapt. En ook de krachten in de samenleving negerend die hen tot reflectie en zelfverbetering aansporen. Neem bijvoorbeeld een partij als de VVD die aanhang heeft geriskeerd en verloren(!) aan het democratiseren van de keuze van hun lijsttrekker (www.nos.nl/nosjournaal/dossiers/vvdlijsttrekker/tijdlijn.html).

Daarnaast: Ieder systeem dat niet op de eerste plaats zichzelf in stand weet te houden verdwijnt. Dat ligt in de natuur der dingen besloten. Bas Haring (filosoof) maakt dit heel inzichtelijk in zijn 'Voor een echt succesvol leven'.

Op dinsdag, 4 augustus 2009 17:30 schreef pietvanzundert het volgende:.. Veel erger vind ik het feit, dat er politieke partijen bestaan die wel een groot beleid uitstippelen, maar landelijk nog nooit hebben meegeregeerd, terwijl zij die kans wel gehad hebben.

Bedoel je bijvoorbeeld de SP?

Ja, dat is ook mede de rede, dat veel mensen niet gaan stemmen. Vele weten niet waarop.
De SP en de PvdD, die zijn duidelijk in hun standpunten.
Maar een andere, duidelijke en transparante politiek, zo zou het moeten zijn. En we zouden dan kunnen beginnen op Gemeentelijk niveau.

In essentie heb je gelijk, maar hier en daar laten je wat gapende gaten open, zoals:
Ouderen zullen ondervertegenwoordigd zijn bij een internet-enquete.

Diverse zaken die je noemt zijn wel reeel. Dat de enquete geen referendum mag zijn, maar een opiniepeiling. Noem het: Een waardenbepaling. Je bepaalt de waarden van het volk. Meet de weegschaal tussen privacy en veiligheid. Zet zoveel mogelijk concurrerende waarden naast elkaar.
De eerste kamer mag alles toetsen a.h.v. die waarden.

Deze waarden kunnen ook als verdeelsleutel gebruikt worden: Reserveer een vast percentage van het geld voor probleemoplossing of vooruitgang, en verdeel de rest volgens de waarden van het volk (t.o.v. de huidige situatie natuurlijk. Ook de waarden bepalen in welke mate er geschoven mag worden. Dit ter voorkoming dat bijv zorg in 1 klap kaalgeplukt wordt). Binnen die ruimte mogen partijen zaken verzinnen, maar het sommetje staat al vast. Mooi prestigieus reclameproject? OK, maar waar komt het geld vandaan? Dat willen we graag VOOR de verkiezingen weten.

Verder is de drijfveer van de politici inderdaad iets dat strak gemanaged moet worden. Aan de ene kant moeten goede mensen aangetrokken kunnen worden, aan de andere kant willen we geen zakkenvullers. Wat mij betreft mogen ze live op TV aan de leugendetector uitleggen waarom ze de politiek in willen.

Je maakt alleen een scheiding tussen alfa en beta, maar over het niveau heb je het niet. Beta zijn is niet voldoende, er is ook nog expertise nodig, psychologische gezondheid, en doodgewoon gezond verstand. Nu is het vreselijk not-done om alleen de elite te laten regeren, dus ook hier weer een dilemma. Hoe motiveer je de juiste mensen?
Dat geldt ook voor de kiezers. Je kunt de kiezers nooit open vragen stellen, want de problemen zijn meestal zo complex dat ze op geen manier individueel alle implicaties kunnen zien. Samen kunnen ze dat wel (zoals hier), maar om gezamelijke kennis bijeen te harken en te filteren heb je een ministerie nodig. Of een politieke partij.
Het enige alternatief is dus om kant en klare oplossingen aan te dragen waartussen de kiezer kan kiezen. En in het niveau van die oplossingen ligt tegenwoordig vaak het probleem. Kip en Janneke zijn doorgeslagen, en de kiezer heeft niet de resources om door de onzin heen te prikken.

Dimensies:
- Incentive van politici
- Niveau van de programma's



Dan nog een leuk ideetje als uitsmijter:

Wat mij een goed idee lijkt is om het kabinet / de 2e kamer te voorzien van een advocaat-van-de-duivel-commissie incl ambtelijk apparaatje dat op een wetenschappelijke wijze probeert proefballonnetjes neer te schieten, ipv ze uit alle macht de lucht in te rekenen omdat de minister dat wil. Dat de oppositie weerstand geeft, daar kijkt niemand van op, maar de tegenargumenten van een neutrale denktank zijn lastiger te debunken of af te schuiven op afwijkende waarden.

Naar aanleiding van enkele zinsnedes:

PaulvR: "Laten de partijen eerlijk vertellen welke standpunten ze innemen en daarmee de verkiezingen ingaan. Dan hebben mensen tenminste iets om te kiezen. En laten ze na die verkiezingen er eerlijk voor uitkomen welke van hun standpunten ze wel en welke ze niet in de nieuwe coalitie hebben kunnen verwezenlijken."

Fem: "Daarom stemt 99 procent op een partij die de meeste reclame maakt"

Misschien dat politici meer moeten doen aan de door hen gepreekte transparantie. Kortom: zeggen waarom ze bepaalde beslissingen hebben gemaakt.

Overigens is een mooi overzicht van beslissingen van partijen te vinden op www.politix.nl/.

Het is héél simpel:
Politieke partijen vertegenwoordigen het volk niet, maar slechts een klein deel ervan en bovendien worden ze gerund door het bedrijfsleven: Publiek-Private "Samenwerking", de machinatie bij uitstek die parlementair tekort, gebrek aan overzicht & transparantie en onafhankelijk denken en doen onmogelijk maakt, ook voor de rechter die niet meer weegt, maar slechts nog wikt en (be)schikt.

Te treurig voor woorden.
De 'corporate citizen' moet hangen, net als Barbertje

www.rotocol.org

Beste JMF.

De kiezer emanciperen, emancipatie betekend gelijkstelling voor de wet; vrijmaking.
Dat betekend in dit geval dus ook, dat de kiezer het er met eens moet zijn,dat een directeur van een autofabriek bij zijn afscheid 50 miljoen euro mee krijgt, en een ander naar de voedsel bank moet, omdat die zijn normale levensonderhoud niet kan betalen. Het is wel wat cru gezegd maar het komt op het zelfde neer.

Groeten Fem

Beste Fem,

Inderdaad, als dat is wat 'de kiezer' wenst. Helaas is 'de kiezer' een abstractie van alle stemgerechtigde deelnemers aan onze democratie tesamen en daar kunnen nogal wat tegengestelde belangen en wensen in bestaan. Sowieso is de wil van een abstractie lastig vast te stellen, dat is ook precies waar politici nogal eens over struikelen. Overigens dank voor je aansprekende voorbeeld. Ik gebruik graag de kleinere schaal van de fabriek om wat duidelijker te maken wat ik met emancipatie nog meer bedoel:

Dan valt ten eerste op dat dit geen democratie is. Wel zal er een OR zijn, die democratisch is gekozen. Aan de andere kant kan je stellen dat de medewerkers ook langs andere wegen invloed kunnen uitoefenen op het (belonings)beleid. In uiterste instantie kunnen zij 'met de voeten stemmen'. Een tussenvorm is staken. Hoe dan ook, langs ieder van de nu genoemde wegen (OR, staken, weggaan) is het duidelijk dat een bepaalde graad van organisatie en eensgezindheid nodig is. In het geval van weggaan is deze graad het hoogst, immers eventuele buitenstaanders moeten niet de opengevallen plekken innemen, en een staking moet niet gebroken worden. Voor een goed functionerende OR heb je betrokken medewerkers nodig, zowel leden als kiezers.

Ook is duidelijk dat voor ieder van de te volgen wegen er binnen het georganiseerde verband sprake zal zijn van te brengen offers. Deze offers zullen voor iedereen voldoende draagbaar moeten zijn, in het licht van het te bereiken doel. Dat betekent naast organisatie en inzicht, tevens de middelen van bestaan om in het uiterste geval een langere of kortere tijd zonder inkomsten door de fabriek verschaft, door te komen. Anders middelen opgespaard in een stakingskas, dan wel onbetaalde tijd en moeite gestoken in een voldoende mandaat voor de OR.

De mate waarin dit alles aanwezig en in een werkend verband aanwezig is versta ik ook onder mate van emancipatie, met name het inzicht dat dit alles nodig is en men inziet in hoeverre men daadwerkelijk de benodigde offers wil brengen het gestelde doel te bereiken. Net zoiets als dat je wel krachtens wet ergens recht op kunt hebben, maar dat je tevens over de middelen moet beschikken dat recht dan te halen. En soms laat je je recht dan schieten, omdat het na goede overweging je de offers niet waard is, in welk geval je er vrede mee kunt hebben. Of, terugkomend op een hogere mate van emancipatie: het is niet alleen een grondwettelijk gegeven, maar vooral het inzicht welke middelen je nodig hebt je doelen te verwezenlijken, en of je bereid bent die voor dat doel in te zetten, tegenover allerlei andere opties in je leven. En daarbovenop je inzicht in die eigen bereidheid.

Maar misschien rek ik het begrip 'emancipatie' dan teveel op. En dan heb ik een nieuw woord nodig, en komen termen als 'gezondheid' en 'eclectisch' in mij op. Eclectische gezondheid. Kunnen we daar wat mee, of heeft iemand een betere benaming?

Groet, JMF.

Op woensdag, 5 augustus 2009 15:25 schreef Arthur Stolwijk het volgende:...Overigens is een mooi overzicht van beslissingen van partijen te vinden op www.politix.nl/.

Dank je, zo'n overzicht helpt ook onszelf in ons gezamenlijk doel die tansparantie te verhogen.

Op woensdag, 5 augustus 2009 13:50 schreef oersoep het volgende: ..., er is ook nog expertise nodig, psychologische gezondheid, en doodgewoon gezond verstand. ...

Psychologische gezondheid, dat is het inderdaad. Bij alle deelnemers, dus kiezers en gekozenen, en iedereen die daar verder bij komt kijken. Ook op het niveau samenleving kan je van een zekere mentale staat van gezondheid spreken. Robin Skynner en John Cleese maken dit op een waanzinnig toegankelijke manier inzichtelijk met hun publicaties 'Families and how to survive them' en 'Live and how to survive it', beiden in Nederlands vertaald: 'Hoe overleef ik mijn familie' en 'Over het leven'.

Het mooie is dat zij (eigenlijk vooral psychiater en psychotherapeut Robin Skynner) tevens aanwijzingen geven hoe die gezondheid verbeterd kan worden. Robin Skynner is psychiater geworden vanuit zijn interesse in 'gezondheid' en hoe die verbeterd. Tot zijn verbazing, en ook wel teleurstelling, bleek hemzelf dat hij daarin onder zijn vakgenoten, voornamelijk geinteresseerd in 'ziekte', een van de weinigen te zijn.

Pieter je artikel is mij uit het hart gegrepen. Je spreekt over een rechtstreeks gekozen premier en kamerleden. Deze kamerleden zouden dan 3x het loon van de huidige kamerleden moeten ontvangen. Over dit punt verschillen we van mening. De vergoeding die de kamerleden krijgen met daarnaast de overige emolumenten zoals de 77 dagen reces en "snoepreisjes" zijn mijns inziens ruimschoots voldoende. Zou het niet een optie kunnen zijn om, net als het Amerikaanse Rechtssysteem de zogenaamde juryplicht kent, een kamerplicht in te stellen voor Univerisitair opgeleiden voor een periode van 4 jaar. Verplicht de creme de la creme van de diverse faculteiten om, als "betaling" voor het genoten onderwijs gedurende een periode van 4 jaar, uiteraard tegen de geldende kamerlidvergoeding, zitting te nemen in de 2e kamer. Reserveer de 1e kamer voor gekozen partijleden. Deze top opgeleiden kunnen dan de regering controleren zonder zogenaamd "partijgeneuzel" en zonder geremd te worden door partij-ideologie. Na die 4 jaar, kan tussentijds bijv steeds 50% halverwege vervangen worden om de continuiteit te waarborgen, is de vormalige student schuldenvrij, heeft in de tussentijd redelijk verdiend en heeft zijn bijdrage aan het land gedaan. Wij zouden dan verlost zijn van elke partijpolitiek en gecontroleerd gaan worden door ongebonden 2e kamerleden. Deze vrije frisse kamerleden moeten geselecteerd worden door de diverse Universiteiten en uiteindelijk gekozen door een onafhankelijke jury geselecteerd uit de top van het bedrijfsleven om partijverwevenheid te voorkomen.
De nu zittende 2e kamerleden hebben totaal geen binding met het kiezerspubliek, zij hebben alleen maar binding met het pluche van de kamerzetel en de daaraan verbonden vergoedingen en emolumenten. Het argument van de zittende leden dat zij worden onderbetaald t.o.v. vergelijkbare functies in het bedrijfsleven snijdt geen hout. Geen van die leden durft het aan om bij dat bedrijfsleven te solliciteren. Zij weten donders goed dat die niet zitten te wachten op medewerkers die alleen maar oeverloos kunne debateren zonder ooit enige verantwoording of snelle beslissing te nemen.
Aad Lock

Beste Pieter,
Wat fijn dat u/je deze discussie opstart want ik heb hier wel een paar ideeen over. In je betoog komt het volgende:

"Dit is nog merkwaardiger als men beseft dat nog geen 3% van de kiezers lid is van een politieke partij en van die 3% misschien 10% verantwoordelijk is voor partijprogramma en benoemingen.(* schrijver werd erop gewezen dat Prof.Oerlemans al in zijn artikel Een-partijstaat Nederland van 14-2-1990 een volstrekt vergelijkbare rekensom maakte.Er is dus in de afgelopen 19 jaar niets veranderd.)
Kortom het regeerakkoord en het gros van alle bestuurlijke benoemingen in Nederland wordt bepaald door ca 0.03% van de kiezers. Het is duidelijk dat dit niet alleen weinig democratisch is maar dat dit er ook toe leidt dat lang niet altijd de juiste kandidaat voor een bepaalde functie beschikbaar is."

Misschien is het handig je af te vragen waarom maar zo weinig mensen lid zijn van een politieke partij. Zelf vind ik lidmaatschap van een politieke partij horen bij burgerschap maar ben pas laat lid geworden vanwege onduidelijkheid over contributie die ik moest betalen. Ik ambieer namelijk (nog lang) geen politiek functie en was niet bereid tientallen percentages van mijn salaris af te dragen voor lidmaatschap. Iemand die wel lid was/is van de Politieke Partij waar ik mij het meest bij "thuis" voelde wees me erop dat het nu anders was en ik niet zoveel hoefde te betalen en dat bleek te kloppen. De partij waar ik lid van ben stuurt het programma naar de leden die erop kunnen reageren. Uiteindelijk komt een compromis uit alle reacties wat het definitieve programma wordt. En natuurlijk staan er dingen in waar ik het niet mee eens ben maar dat is in andere zaken in het leven ook zo. Het gaat erom of ik mij grosso modo erin kan vinden. Maar ik moet je bekennen, tja dat is misschien een beetje beta, waarom er zoveel woorden nodig zijn voor een partijprgramma. Dit komt, denk ik, wel degelijk door het hoge alfa-gehalte in de politiek. Alfa's, voor zover ik ze ken, lezen sneller en communiceren niet met een universele taal namelijk wiskunde die vrij weinig woorden nodig heeft om iets over te brengen. Een boekje bij de verkiezingen met daarop op 1 A4-tje voor elke politieke partij (met leden) waaruit ik kan destilleren hoeveel belasting ze van mij gaan vragen en waar ze dat aan gaan uitgeven (en waarom) zou ik erg handig vinden. Op de tweede helft van dat A4-tje staat dan, voor de politieke partijen die al in het parlement vertegenwoordigd zijn, waar ze het afgelopen jaar in de kamer op hebben gestemd. Zodat ik kan controleren of wat er wordt beloofd, een beetje klopt met hun toekomstplannen. Die tweede helft wordt natuurlijk niet door de politieke partij zelf geschreven maar door "journalisten".

Waar ik een beetje moeite heb ik in deze discussie en reacties daarop is dat velen gaan over zogenaamde:
1) onbetrouwbaarheid van politici
In Nederland kiest "het volk" nooit zo massaal voor een politieke partij waardoor altijd compromissen worden gesloten. Soms zijn deze compromissen conflicterend met het verkiezingsprogramma. Ik zie niet hoe het anders kan als niet "het volk" massaal kiest voor een partij zoals bijvoorbeeld met het ANC in Zuid-Afrika is gebeurd (de laatste verkiezingen dus niet)
2) populisme
Juist het laten kiezen van een premier zonder een partij erachter werkt naar mijn mening populisme in de hand omdat het dan meer zou gaan om de persoon en minder om de programmapunten als hoe zorgen we ervoor dat Nederland voldoende gebruik maken van energie (vergelijk Californie voor referenda);

"Per expertise gebied bv zorg, onderwijs, energie,infrastructuur,financien, stellen kandidaten zich beschikbaar voor het kamerlidmaatschap als zij zich verzekerd weten van de steun van een x aantal kiezers. Zij worden gescreend door een Cie van deskundigen op dat betreffende terrein.
Deze direkt gekozen kamer die eerder uit 50 leden dan 150 leden zou moeten bestaan gaat zich primair bezig houden met het controleren van het kabinet of gestelde doelstellingen gerealiseerd worden en het waar nodig het bijstellen van de plannen na inhoudelijke discussie met het Kabinet"

Wie zijn de deskundigen?? In de huidige democratie worden we "het volk" geacht dit te weten. De functie van het huidige parlement is het controleren van het kabinet en er is daarvoor al een aantal jaren een soort afrekendag, de Verantwoordingsdag (tegenhanger van Prinsjesdag). Zou het probleem misschien ook kunnen zitten bij de kiezer die misschien niet deskundig genoeg is? En hoe komt dat dan? Ik denk net als sommige die op uw/je betoog hebben gereageerd door twee dingen:
1) gebrek aan kwaliteitseisen van parlementariers;
2) gebrek aan kwaliteitseisen van "journalisten";
Voor elke baan die ik tot nu toe heb gehad waren kwaliteitseisen bijvoorbeeld (univ) diploma, werkervaring etcetera. Er zijn bij sommige kranten en tv-programma's wel kwaliteitseisen aan journalisten maar zij zijn niet populair onder "het volk". Omdat ze niet populair zijn bij "het volk" gaan ze een andere koers varen, bijvoorbeeld vragen aan (on)deskundigen wat zij van iets vinden. Uiteindelijk zijn journalisten met kwaliteitseisen niet meer nodig en zij zijn vaak duurder dan mensen die iets vragen aan (on)deskundigen.

Om het tij te keren en meer onafhankelijk te zijn van "journalisten" zou bijvoorbeeld een politicus die verantwoordelijk is voor een bepaalde beslissing (op TV of in de krant) in gesprek moeten gaan met "het volk" voor wiens situatie (ten negatieve) veranderd door deze beslissing zoals Mitterand deed met een boer (wiens naam ik niet meer weet) en wat heel summier Kok had gedaan tijdens de veranderingen voor de WAO met een meneer die zo schreeuwde tijdens de uitleg die Kok gaf dat hij uit de ruimte werd verwijderd en wiens naam ik ook niet meer weet.

En misschien zou "journalist" net zo'n beschermd beroep moeten worden als arts of advocaat. Ik denk dat veel mensen die (on)deskundigen interviewen geen idee hebben wat voor klimaat zij kunnen schapen in Nederland.

Om te gaan naar 50 kamerleden lijkt mij fantastisch want dan wordt de herkenbaarheid van een parlementarier groter en door het Europese parlement worden toch veel minder zaken gedaan die voor Nederland van belang zijn en waardoor mijns inziens minder parlementariers maar ook ministers nodig zijn.

Hopelijk heb je hier iets aan,
Succes,
Erika

Op zaterdag, 8 augustus 2009 20:43 schreef Erika het volgende:... Wie zijn de deskundigen?? In de huidige democratie worden we "het volk" geacht dit te weten. De functie van het huidige parlement is het controleren van het kabinet en er is daarvoor al een aantal jaren een soort afrekendag, de Verantwoordingsdag (tegenhanger van Prinsjesdag). Zou het probleem misschien ook kunnen zitten bij de kiezer die misschien niet deskundig genoeg is? En hoe komt dat dan? Ik denk net als sommige die op uw/je betoog hebben gereageerd door twee dingen: 1) gebrek aan kwaliteitseisen van parlementariers; 2) gebrek aan kwaliteitseisen van "journalisten"; ...

Erika, wat zou je ervan zeggen om jouw lijstje uit te breiden met: 3) gebrek aan kwaliteitseisen van kiezers;

Juist JMF, nu de staatsinformatieterreur vrijwel kompleet is nog even het algemene onverstand en verwaterd voorstellingsvermogen van de gemiddelde mens een douw geven: gewoon de schuld aan de mensen zelf geven die het allemaal zo ver hebben laten komen. Wie kiest is medeplichtig, niet?

@ Erika: "Op de tweede helft van dat A4-tje staat dan, voor de politieke partijen die al in het parlement vertegenwoordigd zijn, waar ze het afgelopen jaar in de kamer op hebben gestemd. Zodat ik kan controleren of wat er wordt beloofd, een beetje klopt met hun toekomstplannen. Die tweede helft wordt natuurlijk niet door de politieke partij zelf geschreven maar door "journalisten"."

Ik had al verwezen naar een dergelijk initiatief: zie www.politix.nl/.

Klinkt leuk maar te simplistisch. door de veelvoud van disciplines en de complexiteit van de materie is ook het zomaar een oordeel vellen over het stemgedrag van een partij of individueel kamerlid zelden op een verantwoorde manier mogelijk. Dit tenzij je je ook voldoende diep in de pro en contra's van een wetsontwerp hebt kunnen en willen verdiepen. Zelfs de kamerleden leunen hierbij zwaar op adviseur-specialisten binnen hun organisatie.

Dit is de zoveelste manier waarop democratie wordt versimpeld tot "je hoeft er geen bal van te snappen om er toch een mening over te hebben". Op die manier kunnen we misschien naast de leken rechtspraak ook een leken bestuur invoeren? De beste manier om alles naar de knoppen te helpen.

Of vraagt U de KLM ook om omwille van de democratie aan boord af en toe de piloot eens hapjes en drankjes te laten rondbrengen terwijl de stewardess het vliegtuig veilig laat landen?

Op dinsdag, 4 augustus 2009 23:24 schreef Dolf Lankheet het volgende:Voorts vind ik dat Burgemeesters ook rechtstreeks gekozen behoren te worden, geen afdankertjes meer uit Den Haag.
Binnen het huidige bestel is het niet mogelijk voor burgers om invloed uit te oeffenen je bent geen lid van de partij, dus kun je het vergeten.

Tja, het klinkt allemaal zo democratisch wat met name D'66 wilde maar ik denk dat mensen niet erg goed nadenken over de functie van een burgemeester. Ik groeide op in een kleine Brabantse gemeente waar je in essentie twee partijen in de gemeenteraad had, de KVP (nu CDA) en iets wat zich Werknemersbelangen noemde, in feite ook de KVP als er landelijke verkiezingen waren maar wellicht om een beetje democratisch beeld af te geven formeel de tegenhanger van de KVP.

Daarnaast had je dan een enkele vertegenwoordiger van de PvdA, en dan soms ook een VVD'er of zoiets. Bij gemeenteraadsvergaderingen kwamen bij een KVP burgemeester die de leiding over zo'n vergadering werd de vertegenwoordiger van PvdA straal genegeerd als hij aan het woord kwam, en dat woord werd hem ook zo snel mogelijk door de burgemeester weer ontnomen. Immers, als zowel 80% of meer van de Raad en ook de voorzittend burgemeester van één partij zijn dan kun je als oppositie net zo goed thuis blijven.

In gemeenten waar een bepaalde groepering een overgroot aantal zetels heeft is het in feite wenselijk dat de burgemeester als een onafhankelijk voorzitter juist niet bij die club hoort om op die manier de rechten van iedereen zoveel mogelijk te waarborgen. Een door het volk dat die ene partij in meerderheid aanhangt gekozen burgemeester is om die reden een zeer groot gevaar voor een eerlijk democratisch bestel binnen zo'n gemeente. Je kunt niet de taak hebben volstrekt neutraal te zijn en tegelijkertijd jezelf als popie jopie figuur bij het volk populair moeten maken om de volgende verkiezing veilig te stellen.

Om die reden vind ik een gekozen burgemeester een volstrekt verkeerde zaak. In de VS zie je vooral in de zuidelijke staten in de wat kleinere plaatsen eenzelfde patroon: de burgemeester, sheriff, gemeenteraad enzovoorts behoren samen tot een dominant kliekje en overheersen alles op een zeer ondemocratische manier. Bevalt het je niet dan kun je maar beter verhuizen als je leven je lief is want de gekozen sheriff komt je echt niet snel helpen wanneer zijn politieke vriendjes je even een lesje komen leren. Zo'n vaart zal het hier niet lopen maar politiek is een systeem van wat men in de VS "checks and balances" noemt. Ieder orgaan heeft zijn eigen taak om de macht van anderen in te perken en daardoor het systeem in balans te houden. Doorbreek je zo'n systeem zoals hier de burgemeester die in principe dient te waarborgen dat raadsvergaderingen democratisch verlopen en dus onpartijdig dient te zijn dan wordt het in minstens een aantal gevallen echt een zooitje waarbij de democratie nog ver te zoeken is.

Beste JMF,
Gebrek aan kwaliteitseisen van de kiezer is wel een probleem denk ik. De grote variatie in zetelaantallen na verkiezingen (veroorzaakt door zoveel wispelturige kiezers) voor veel politieke partijen maakt het maken van (eenduidig) beleid wel erg lastig, zo niet onmogelijk. Er bestaat echter niet zoiets als een "kiesbewijs" wat je zou kunnen vergelijken met een rijbewijs. Dus i.p.v. leeftijd is dan het behalen van een examen doorslaggevend om je mag stemmen of niet. Het lijkt me onmogelijk om "kiesbewijzen" in te voeren in Nederland.

Maar waarom moet het aantal parlementariers van een politieke partij alleen gebaseerd zijn op mensen die stemmen? Ledental van een politieke partij lijkt mij een duurzamere methode en is ook democratisch. Politici vinden ledental belangrijk als het gaat om zendtijd van omroepen om het draagvlak van de desbetreffende omroep in de samenleving te peilen. Op basis van het ledental krijgt een omroep zendtijd en geeft daarmee een zogenaamde stem aan een bevolkingsgroep met bepaalde voorkeuren. Het peilen van een draagvlak voor bepaalde voorkeuren in een samenleving in de politiek kan nu niet gebaseerd op ledental vanwege het kleine percentage dat in Nederland lid is. Maar wat nou als het aantal parlementariers van een politieke partij stapsgewijs (dus in steeds hogere percentages) gebaseerd wordt op het ledental van een politieke partij. Zouden dan meer mensen lid worden van een politieke partij? En zou dan de variatie in zetels minder wispelturig zijn? Zou er dan minder wispelturig beleid komen? Hoeven parlementariers en ministers dan minder "popi-jopie" te spelen om in de media te komen en daarmee bekendheid te krijgen zodat mensen aan hun gaan denken in het stemhokje?

Beste nieuwsNET
"Juist JMF, nu de staatsinformatieterreur vrijwel kompleet is nog even het algemene onverstand en verwaterd voorstellingsvermogen van de gemiddelde mens een douw geven: gewoon de schuld aan de mensen zelf geven die het allemaal zo ver hebben laten komen. Wie kiest is medeplichtig, niet?"

Tja, mensen die hebben gestemd op een (persoon van een) politieke partij zijn mijns inziens ook medeplichtig indien die politieke partij in het kabinet gaat zitten met alle gevolgen van dien zoals bij het kabinet met de LPF is gebeurd. Gevolgen als het verliezen van internationaal aanzien, daarvan heb ik wel last maar ik ben niet medeplichtig zolang ik niet op die partij heb gestemd. En dat is nou juist het probleem met wispelturige kiezers, ze zijn mijns inziens wel degelijk verantwoordelijk voor de gevolgen, ik heb er last van maar er is geen enkele mogelijkheid ze (de wispelturige kiezers) verantwoordelijk te stellen! Hoeveel (democratische ingesteld want de keuze van de (Arabische) shopper) economische boycots denkt u dat we gaan krijgen met PVV in het kabinet? Hoeveel verlies aan export wordt dit? Met andere woorden hoeveel zal de Nederlandse export gaan dalen met PVV in het kabinet? Nogmaals, ik ben niet verantwoordelijk want ik stem niet op de PVV maar nogmaals ik zal er wel last van hebben....indien de PVV in het kabinet gaat zitten.


Hallo Arthur,
ik heb eens gekeken op www.politix.nl/.
en dan krijg je dit soort teksten:

"Wijziging wet op de huurtoeslag - Aangenomen
Met dit wetsvoorstel wordt de Wet op de huurtoeslag veranderd op de volgende punten:- het verschuiven van de jaarlijkse aanpassing van de huurgerelateerde parameters van 1 juli naar 1 januari;
- het afschaffen van de aftrekposten op de rekenhuur voor bedrijfsruimte, garage en onderhuur;
- het introduceren van een forfaitair bedrag ten aanzien van de subsidiabele servicekosten;
- het afschaffen van de passendheidstoets en de verhuisnorm;
- het vereenvoudigen van de procedure voor de jaarlijkse indexering van de zogenoemde normhuren."
en dan hieronder de politieke partijen die voor en tegen dit wetsvoorstel hebben gestemd en dan kun je ook nog eens kijken welke personen in de politieke partij voor of tegen dit wetsvoorstel hebben gestemd.

Dit vind ik niet erg handig en is niet wat ik bedoelde met een half A4-tje. Met dat half A4-tje bedoelde ik meer algemene trends en juist geschreven door "journalisten" want ik denk dat maar heel weinig mensen hun stem zullen laten baseren op informatie van deze site. Hoe goed bedoeld dit initiatief ook is.

Op dinsdag, 4 augustus 2009 23:24 schreef Dolf Lankheet het volgende:Politieke partijen zijn per definitie niet democratisch, politicie leggen een eed af dat zij zonder last of ruggenspraak onze belangen zullen vertegenwoordigen, maar het belang van de partij gaat altijd voor, ze liegen dus permanent en hebben een mijneed gepleegd. De omvang van de tweede kamer is te groot hier door wordt er niet gekeken naar de toekomst (regeren is immers vooruitzien) en het landsbelang, maar regeert de waan van de dag. Ook ik ben voor het rechtstreeks kiezen van politicie maar dan wel via een districten stelsel, zit niet te wachten op de gratengordel of Wassenaar aan de macht. Voorts vind ik dat Burgemeesters ook rechtstreeks gekozen behoren te worden, geen afdankertjes meer uit Den Haag.
Binnen het huidige bestel is het niet mogelijk voor burgers om invloed uit te oeffenen je bent geen lid van de partij, dus kun je het vergeten.

Hoe wil je in praktische zin je mening laten horen en invloed uitoefenen als er bijna 17 miljoen medeburgers zijn die ook allemaal dat recht hebben om gehoord te worden en om invloed uit te oefenen? Je hoeft niet eens zo lang na te denken om te weten dat je alleen als groep die minstens de mening van een paar procent van ons volk vertegenwoordigt aan het woord kan komen als je niet in een totale chaos wilt ondergaan. En tja, we hebben ervoor gekozen om zoiets een politieke partij te noemen. Er zijn andere landen en andere staatsvormen geweest waarin daar andere namen voor zijn bedacht maar het komt uiteindelijk allemaal op hetzelfde neer zolang je tenminste vindt dat een ieder's mening en stem even zwaar mee moet wegen.

En als het leeuwendeel van de mensen op partijen stemt en niet op een bepaald individu, dan zou je ook mogen verwachten dat de gekozen vertegenwoordigers niet haaks op die partij zullen gaan stemmen want ze zijn niet gekozen omdat ze als individu zoveel te melden hebben maar omdat ze het gedachtengoed van een bepaalde partij zeggen te behartigen.

Misschien zou het goed zijn bij verkiezingen als het principe lijsttrekker totaal werd afgeschaft, en je dus in principe op een bepaalde partij kunt stemmen zonder dat je de naam van iemand op die lijst aankruist maar gewoon een kruisje zet bij de partij van je keuze. Dat zou de zaak een stuk verhelderen. Wie dan niet als partijlid wil optreden moet zich dan maar als eenling op de verkiezingslijst laten zetten, misschien is het mogelijk om een lijst partijloze namen aan het stembiljet toe te voegen.

ik vind de kreet "zonder last- of ruggespraak" volstrekt onzinnig in onze huidige maatschappij, Als ik op de partij van mijn keuze stem dan kies ik voor het collectief van mensen dat daarachter staat en niet op een eenling van wie ik denk dat hij of zij het dan maar in zijn of haar eentje moet waarmaken voor mij.

Bovendien vloeien de stemmen doorgaans van de lijsttrekker naar beneden, sta je als nummer twee of drie op de lijst van een middelgrote partij dan weet je dat je in de Kamer komt zelfs al is er geen hond die op jou als persoon stemmen zou. Het feit dat je het vertrouwen van de groep die jou naar voren heeft geschoven geniet moet voldoende zijn. Of wilt U zich als kiezer eigen maken met de persoonlijke opvattingen van 150 verschillende mensen in de Tweede Kamer die daar dan allemaal op eigen titel zitten? Kom nou....

Aan allen tot nu toe . . .
Ik ga een aantal termen uit bovenstaande brieven af:

Beta-mensen: Erika gaf het al aan: dit zijn heel andere mensen dan Alfa-mensen. Beta-ers zijn meer geschikt voor het exacte en cijfermatige onderzoek en zijn matig(er) met taal. Met gewone taal communiceer je met mensen over menselijke dingen. Zeg maar: is sociaal. In de politiek heb je talige (alfa) mensen nodig. De Beta-mensen hebben meestal achterliggende (onderzoeks)taken.

Vertrouwen: zonder vertrouwen is er geen plan te maken, laat staan uit te voeren. Controle (Tweede Kamer) is prima, maar met te veel wantrouwen stagneert de zaak. Burgers (politike) moeten met vertrouwen betrouwbare personen of idd alleen een stroming/partij (PaulvR) kiezen. Vertrouwen stellen leer je van jongs af aan. Ik heb het idee, dat dat vertrouwen leren stellen de huidige en komende generaties veel lastiger afgaat. Dat is volgens mij af te leiden uit het feit, dat er zoveel zwevende en mopperende kiezers zijn. Daardoor ontstaat sneller discussie en oneinigheid. De eenheid is moeilijker te organiseren. Dus de kiezers moeten kiezen voor en vertrouwen op een stroming = politieke kleur/partij en daar hun relatie mee leggen: bevragen, meedenken, praten, mailen. Dat vraagt natuurlijk wel enige verdieping in historie en bedoelingen. Dat vraagt ook afstand nemen van je eigen belangetjes en wel de brede lijn zoeken.

Democratie: geeft mogelijkheden aan het volk, maar ook verantwoordelijkheden. Daarom: (meer) democratie vraagt veel meer van burgers. Daar moeten burgers aan willen . . . En ja, dat hoort nu eenmaal bij (Erika) burgerschap. Gelukkig kost het lidmaatschap niet zoveel en levert het ook nog eens wat op.

Compromissen sluiten moet niet verward worden met eigen-belang en niet-willen-luisteren. Zij ontstaan vooral, doordat politici verder willen met hun politieke ideeën (ook hun baan; ook met inkomsten en belangen) en daarom moeten zij luisteren naar hun collega's EN naar de kiezers: hoe goed doe ik het?! Doordat kiezers gebrek aan kennis (dossiers vragen heel veel voor-en tegenkennis >> van de Beta-ers in begrijpbare brokken opgediend door goede journalisten en Kamerleden) en vertrouwen (!) hebben ontstaat er meer wispelturig beleid en "popi-jopie-beleid". Dat ligt niet in de eerste plaats aan de politici, maar aan de wispelturige kiezers (waar zij toch ook afhankelijk zijn).

Dat politici te veel de oren laten hangen naar een bepaalde groep (de kapitaalkrachtigen bijvoorbeeld), moet dus gecorrigeerd worden door de leden van de partij. Die leden moeten er dus wel zijn! Dus het voorstel van Erika om het aantal leden mee te laten wegen in zetelaantallen lijkt mij nog niet zo gek. Idd ook om die wispelturige en onverantwoordelijke kiezer op de rem te zetten. Democratie vraagt verantwoordelijkheid (lid te zijn + kennis + meedenken: meedoen en niet consumeren)!!

Om (bovenstaande, ook uit de brieven) redenen lijkt mij het kiezen van de premier en de burgemeester zeer ongewenst. Dat blijkt gelukkig ook al uit de praktijk. Het vraagt nl. veel activiteit van de burger om te kiezen: uit je luie stoel komen en stemmen! Goede regeerders/bestuurders nemen wijze besluiten en kiezen de juiste mensen. Die worden op de achtergrond ook begeleid/geholpen.
Intern moeten de partijen hun ideeën peilen en het draagvlak construeren. Gewoon teambuilding van je kiezers!
Politieke partijen/stromingen zijn (filosofie-achtige) groepen mensen. Die ontstaan min of meer vanzelf. Als je alle politieke geheugens wist en de BV Nederland weer start, ontstaan die stromingen weer vanzelf.

Tenslotte: 50 kamerleden . . . Die mensen moeten dan wel 3x zoveel dossiers tot zich nemen en daar een goede mening over vormen. Lukt dat? Dat legt op kleine partijen (die heb je ook nodig, want zij vertegenwoordigen bij elkaar een flinke groep burgers!) ook een veel grotere werkdruk >> kennisleemte >> one-issue-partijen. Lijkt mij een probleem oproepen.
Ik ben benieuwd naar de reacties (als iedereen nog meedoet . . . )

Volstrekt met je eens, He. Wel een par kanttekeningen. Ten eerste: ik deed een alfa studie maar had ook met beta vakken geen enkel probleem en houd me momenteel op beide vlakken bezig. Dus ja, die soort heb je ook nog.

Verder, ik heb het al herhaaldelijk op de diverse fora gezegd: je meldt terecht dat er een sterk verminderde bereidheid is om nog vertrouwen in anderen te hebben. Maar de analyse van het waarom ontbreekt volledig. Mijns inziens is dat voor een klein deel geworteld in de anti-autoritaire emancipatie van de 70's maar daarbij dient gezegd, die beweging bereikte voornamelijk hoog opgeleiden en studenten.

Een doorslaggevende kracht vormen de sensationalistische en daarmee manipulatieve media zoals die na 1989 zijn ontstaan. Ik had al rampen voorzien toen commerciële tv werd geïntroduceerd maar het is nog vele malen erger gebleken dan verwacht. Binnen Europa is voor zover ik weet alleen Duitsland nog een land waar het sensationalisme van wat vroeger bij ons "De Telegraaf" en bij hen "Die Bildzeitung"heette tot een kleine onopgeleide minderheid beperkt gebleven.

Het gluren bij de buren en dan maximaal aanzetten van sensatie als er ergens een misdrijf wordt gepleegd is iets waar tegenwoordig zelfs omroepen als de NCRV, KRO en EO zich ernstig schuldig aan maken. Het gevolg is een gedestabiliseerde bevolking. Ik ben geen econoom, maar als ik zie wat mensen als Wouter Bos en Nout Wellink over zich heen kregen dan zou je denken dat ze gelden in eigen zak hadden gestoken. Niets is minder waar, maar we missen het fatsoen om het beleid wat onze politici en deskundigen die hiervoor zijn aangesteld eerst eens rustig af te wachten qua resultaat. Zelden hoor ik mensen aan het woord waarvan je mag verwachten dat ze tot een veel beter beleid in staat zouden zijn geweest. Gewoon een grote mond opentrekken en spuien maar. Als we nog media hadden gehad die met een minimum aan fatsoen hadden geopereerd dan zouden wij als volk alleen met discussies tussen mensen met grote eigen kennis over dit soort onderwerpen worden geconfronteerd. Het zijn de leeghoofden die met een grote mond allerlei onterechte vormen van onvrede en wantrouwen veroorzaken, ongeacht de vraag wie aan het roer staat. Een heilloze ontwikkeling die waarschijnlijk al te ver is doorgeziekt om nog te kunnen stoppen.

Op dinsdag, 4 augustus 2009 17:30 schreef pietvanzundert het volgende:van mij geen groot betoog. Politiek hoort bij democratie. Ook het feit, dat politieke partijen vaak niet alles kunnen regelen wat zij beloven is normaal. Veel erger vind ik het feit, dat er politieke partijen bestaan die wel een groot beleid uitstippelen, maar landelijk nog nooit hebben meegeregeerd, terwijl zij die kans wel gehad hebben. Het is juist de verantwoordelijkheid van de politiek om hun doelen zoveel mogelijk proberen te halen. Als dit dan niet lukt omdat er toch andere situaties ontstaan, of dat er meer op overeenstemming moet worden beslist: Het zij zo. Nooit geschoten is altijd mis en politieke verantwoordelijkheid hoort bij het leven van de politiek. Pietvanzundert.

Beste Piet,
Dank voor je reactie.Mijn bijdrage was ook een beetje een reactie op de oproep van de Heer Schnabel om met ideeen te komen hoe we onze democratie slagvaardiger kunnen maken.De kern van mijn verhaal is dat politieke partijen niet bijdragen aan het slagvaardiger maken van de democratie. Zij vangen elkaar vliegen af in de marge omdat grote ideologische verschillen niet echt meer bestaan en belemmeren met deze discussies in de marge het zicht op het oplossen van lange termijn vraagstukken. We zouden de kiezers veel meer direkte invloed kunnen geven bv via een geinstitutionaliseerde 21-minuten enquete die een leidraad gaat geven voor het programma van een toekomstige regering.
Vervolgens kiezen we een premier met een complete regerinsgploeg en uitgewerkt en doorgerekend programma waarin de uitslagen van de 21 minuten enquete zijn verwerkt.Het kiezen van een ploeg met programma noe ik nog wel degelijk politiek maar dan zonder politieke partijen.Deze ploeg wordt op het behalen van doelstellingen gecontroleerd door een terzakekundige, kleinere 2e kamer.
Mijn voorstel is dus : meer democratie aan de onderkant door de kiezers meer invloed te geven op het toekomstige regerinsgprogramma en wat minder democratie aan de bovenkant door de 2e kamner meer te laten controleren en minder te laten mee regeren.

Op dinsdag, 4 augustus 2009 18:21 schreef Bertold het volgende:Beste Pieter. Ik ben met je eens dat er best eens een frisse wind door ons politieke bestel wag waaien maar ik vind je idee veel te rigoreus waardoor het nooit haalbaar zal zijn. .............................................. Maar ja, ook dat zullen we denk ik niet meemaken :-(

Beste Bertold,
Ik denk dat je iets te somber bent over de mogelijkheid dat het politieke systeem zou kunnen veranderen.De verandering zal zeker niet komen uit de schoot van de politieke partijen die het verdelen van bestuurlijke banen in Nederland graag in eigen hand willen houden.Om die reden heeft de regering Balkenende de conclusies van het Burgerforum met aanbevelingen over het veranderen van het kiesstelsel naast zich neergelegd met als argumentatie dat deze aanbevelingen zouden leiden tot een te grote uitholling van de macht van politieke partijen! Als straks 300.000kiezers bv via de 21 minuten enquete aangeven welke veranderingen men graag zou zien en dit uitgebreid in de media aan de orde komt dan wordt het voor de regering heel lastig deze geluiden te negeren.

Beste Henk,
Ik denk dat je de kern van het probleem zelf goed weergeeft.Enerzijds stamt het Thorbecke gebouw uit de tijd van de Postkoets en anderzijds zijn de burgers veel mondiger geworden en accepteren niet langer dat in het kleine Haagse circuit alle zaken voor de burgers worden geregeld.Aan die ondemocratische machtsconcentratie moet dus iets veranderen.

Op dinsdag, 4 augustus 2009 19:15 schreef PaulvR het volgende:Het is niet zo dat politieke partijen niet meer van deze tijd zijn, maar dat politieke partijen opgehouden zijn om zich eerlijk te profileren, De meeste politieke partijen zien zich niet langer als vertegenwoordigers van een specifiek ideaal of ideeëngoed, maar als een wasmiddel dat aan zoveel mogelijk klanten moet worden verkocht. ..........................Kiezen kun je alleen als er wat te kiezen is!!!

Beste Paul,
Ik denk dat de tijden zo veranderd zijn dat de idelogische verschillen tussen partijen zo marginaal geworden zijn dat daar ook niet meer uit te kiezen valt.
Hiermee is de bestaansgrond van politieke partijen ook grotendeels weggevallen.
Pieter

Op woensdag, 5 augustus 2009 08:27 schreef wimwilwel het volgende: Zo is bijvoorbeeld bekend dat meer dan 90% van de kamerleden een “Alpha” achtergrond heeft terwijl de kamer toch over heel wat “Beta” onderwerpen beslissingen moet nemen. Denk daarbij aan beslissingen over energievoorziening, infrastructuur , IT ,economie etc. ...................

. En wordt dus geen premier. Zo ook degene die meldde dat er iets moest gebeuren aan de hypotheek rente aftrek.

Beste Wim,
Mijn idee is dat een premier niet alleen maar goed moet kunnen praten maar met een regerinsgploeg plus een doorgerekend programma gebaseerd op bv de 21 minuten-leidraad, de verkiezingen moet ingaan.Dus geen loze beloften.
Pieter

Op zaterdag, 8 augustus 2009 20:43 schreef Erika het volgende:Beste Pieter, Wat fijn dat u/je deze discussie opstart want ik heb hier wel een paar ideeen over. In je betoog komt het volgende: "Dit is nog merkwaardiger als men beseft dat nog geen 3% van de kiezers lid is van een politieke partij en van die 3% misschien 10% verantwoordelijk is voor partijprogramma en benoemingen.(* schrijver werd erop gewezen dat Prof.Oerlemans al in zijn artikel Een-partijstaat Nederland van 14-2-1990 een volstrekt vergelijkbare rekensom maakte.Er is dus in de afgelopen 19 jaar niets veranderd.) .............. Succes, Erika

Erika,
Dank voor je uitgebreide reactie.
Het grote probleem dat ik zie en dat ik ook in reacties naar anderen al heb aangegeven is dat de marge voor Politieke partijen om zich te onderscheiden
van andere te beperkt is. Een paar oorzaken hievoor zijn de enorme toename van de welvaart voor iedereen en de afname van het belang van de kerk.Hierdoor hebben een socialistische of religieuze insteek tav politiek beleid aan belang ingeboet. Als je daaraan koppelt dat iedereen het er grosso modo over eens is dat we een zorgplicht hebben tegenover mensen in de samenleving die om wat voor reden dan ook buiten de boot vallen dan blijft de marge voor Partijen om zich te onderscheiden wel zeer beperkt.
Wat overblijft zijn partijapparaten die wanhopig op zoek zijn naar profileringsmogelijkheden en die er groot belang bij hebben zichzelf in stand te houden en daarmee de partijgestuurde banenmachine binnen bestuurlijk Nederland.
Deze banenmachine levert helaas volstrekt onvoldoende kwaliteit omdat het louter uit actievepartij leden bestaat die niet op materiedeskundigheid zijn geselecteerd.
Pieter.

@ Pieter (en eigenlijk iedereen): zou je alleen dat stuk tekst van iemand kunnen citeren waarop je wilt reageren? Een lang citaat als hierboven maakt de discussie heel erg onoverzichtelijk, en het zorgt ervoor dat mensen dat stuk toch niet gaan lezen. Ik heb nu de tekst die Pieter heeft gequote aangepast door deze in te korten. Alvast bedankt!

Beste Pieter:
Ik kort voor de moderator even je citaat in
....dan blijft de marge voor Partijen om zich te onderscheiden wel zeer beperkt."

Misschien als je een partijen-boom maakt met daarop "ideologische" dingen die jij (gerangschikt) belangrijk vindt dan vallen er steeds partijen af. Bijvoorbeeld,

"Ik stem alleen op partijen die een financieel programma in mekaar kunnen timmeren voor de verkiezingen en hun prognose voor economische groei, energievoorziening etcetera klopt met wat het CBS uit hun programma en de Nederlandse situatie kan halen" dan vallen PVV en PvdD af want die kunnen hieraan niet voldoen.

"Ik wil geen discriminerende partij aanhangen" dan vallen SGP (vrouwen) en CU (nu even niet want zitting in kabinet maar homo's) af.


"Ik wil niet dat Nederland uit de NAVO gaat" dan valt SP af


eigenlijk zo'n beetje als kieswijzer doet maar dan niet op basis van verkiezingsprogramma's (men kan zoveel beloven) maar wat je nu weet en belangrijk vindt. De helft van de politieke partijen die nu in het parlement zitten is voor mij nu al afgevallen. En om geen ellenlang betoog te houden ga ik niet door tot een partij overblijft. M.a.w. de "marges" kunnen best groot zijn..


Misschien zouden alleen politieke partijen die zo'n financieel programma in mekaar kunnen timmeren, mogen meedoen aan de verkiezingen (kwaliteitseis politieke partijen, CBS-keurmerk). Heb je in ieder geval geen "LPF" en one-issue partijen meer en zou wellicht de discussie meer gaan over economie, energievoorziening etcetera. Materiedeskundigheid gegarandeerd!!! Ben je meer verzekerd van meer dan 300.000 "geinformeerden" (misschien wel 16 miljoen)!

met vriendelijke groeten, Erika

Op maandag, 10 augustus 2009 22:06 schreef Erika het volgende:Het lijkt me onmogelijk om "kiesbewijzen" in te voeren in Nederland.

Dat lijkt mij ook iets dat tegen het democratische principe ingaat, immers wie/wat gaan/gaat dan de 'kiesbewijs'-eisen bepalen?

Op maandag, 10 augustus 2009 22:06 schreef Erika het volgende: Tja, mensen die hebben gestemd op een (persoon van een) politieke partij zijn mijns inziens ook medeplichtig indien die politieke partij in het kabinet gaat zitten met alle gevolgen van dien zoals bij het kabinet met de LPF is gebeurd.

Van medeplichtigheid spreken vind ik te ver gaan. Om in het voorbeeld van LPF te spreken: Mij lijkt dat heel veel kiezers LPF zich achteraf behoorlijk belazerd hebben gevoeld. In ieder geval heeft de LPF veel stemmen weer snel verloren meteen na die regeringsdeelname. Daaruit zou je de conclusie kunnen trekken dat kiezers al doende leren. Anderzijds kan je je afvragen of een en ander zich nu niet aan het herhalen is rond TON en PVV. Maar misschien is die herhaling terwille van de leerervaring wel nodig. Trouwens, het is alweer een tijd behoorlijk stil rond TON.

Degenen die gaan stemmen en het democratische bedrog steunen met nog meer parlemenaire terreur zijn gewoon medeplichtig.
Moeten ze zich maar niet laten "vertegenwoordigen" en het zelf doen.
Partijpolitiek ondersteunt structureel de publiek-private verwarring en dat is ook de bedoeling. Het non-transparante karakter van PPS-constructies laat mogelijk goede bedoelingen verzanden in constricties.

Geïntegreerde internationale PPS-constricties als de Nederlandse Gasunie zijn zo groot, ingewikkeld en onoverzichtelijk dat hun impact op het landsbestuur al bijna niet meer te meten of uit te leggen valt.

Een democratie als onderdeel van een crimineel systeem, zoals regeringen onderdeel van het mondiale bancair-financiële systeem zijn dat nu bewezen heeft middels corrumperende betrekkingen en verhoudingen, beslag te kunnen leggen op belastinggeld dat nog moet worden geïnd in de toekomst, is toonbeeld geworden van moreel verval, terwijl afbreukrisico in de toplaag gewoon verzekerd blijft.

Met het beslag op de globaliseringtrend in 1963 is al lang vóór de val van het communisme een eind gekomen aan de (mogelijke doorontwikkeling van) een open westerse democratie en een echte vrije marktwerking.

TAKE IT, OR FAKE IT
www.voldoe.ning.com

Het is wellicht apart om op je eigen posts te reageren maar vanwege een fout doe ik dat. Ik dacht dat ik CPB en CBS wellicht door elkaar had gehaald en dat bleek zo te zijn. Een voorbeeld waarbij de verkiezingsprogramma's zijn doorgerekend is

www.cpb.nl/nl/pub/cpbreeksen/bijzonder/39/bijz39.pdf

met "CBS-keurmerk" bedoel ik dus CPB-keurmerk.

Het duurt een tijdje voordat alle programma's doorgerekend kunnen zijn. Nieuwe politieke partijen zouden eerst hun programma moeten laten doorrekenen voordat ze het benodigde aantal handtekeningen kunnen halen om aan de verkiezingen mee te kunnen doen.

Excuses voor enig ongemak
Met vriendelijke groeten, Erika

Op zaterdag, 15 augustus 2009 12:07 schreef Erika het volgende:Het is wellicht apart om op je eigen posts te reageren maar vanwege een fout doe ik dat.

Apart gedrag en een open cultuur waarin ook fouten gemaakt mogen worden juich ik zeer toe, en zou mijns inziens door iedereen die verandering wil, warm mogen worden ontvangen. Zie

Op zaterdag, 15 augustus 2009 09:59 schreef JMF het volgende:

{klik op datum/tijd voor nader betoog t.a.v. sociale verandering en 'agents' die dat bewerkstelligen}
Dank voor je openhartigheid Erika!

Op donderdag, 13 augustus 2009 11:20 schreef pieter het volgende:... De kern van mijn verhaal is dat politieke partijen niet bijdragen aan het slagvaardiger maken van de democratie. Zij vangen elkaar vliegen af in de marge omdat grote ideologische verschillen niet echt meer bestaan en belemmeren met deze discussies in de marge het zicht op het oplossen van lange termijn vraagstukken. ...

Mij lijkt dat er wel degelijk ideologische verschillen bestaan. Bijvoorbeeld tussen liberalisme en socialisme. De een benadrukt de eigen kracht van burgers, de ander het verschil in draagvermogen. Juist een diepgaande en doorlopende open dialoog zou een slagvaardige synthese van deze uitgangspunten kunnen bewerkstelligen. Zelfs een partij als D66 die zich als sociaal liberaal afficheert, onthoudt zich van een dergelijke doorlopende open dialoog.

Een open dialoog vergt een open vizier en durft het ook aan de eigen standpunten ter discussie te stellen. Helaas wordt een dergelijke houding niet gewaardeerd binnen een cultuur behept met scoringsdrift en getouwtrek om aandacht. Daar lijkt mij een fundamenteler probleem te liggen: overwaardering voor #1, "The winner takes it all." In onze cultuur is het winnaar denken tot potsierlijke proporties uitgegroeid: de hoogste, de mooiste, de langste, de verste, de duurste, de scherpste, de beste. Het maakt niet uit, als het maar in superlatief of ranglijstjes (TOP3, TOP10) is vervat. Alles naar 1 dimensie teruggebracht.

En zo dus, in de kortst mogelijke tijd de meeste aandacht naar je toe trekken, dat mond vanzelf uit in elkaar vliegen afvangen.

Zelfs DND hanteert ranglijstjes. Jammer, maar begrijpelijk als komt ook zij voort uit diezelfde cultuur. Verder kunnen we hier gelukkig vrij, en onafhankelijk van dergelijke ranglijstjes, met elkaar over van gedachten wisselen. En ons er op termijn van bevrijden als wij willen.

wie verdient en wie geeft uit?
na de oorlog waren er geen "opvreters"nodig maar mensen die wat presteerden in de maatschappij. mensen die met hun handen werkten, de tijd heette de opbouw.
diezelfde mensen: timmerlui, stucadoors. stratenmakers, chaffeurs, kortom de mensen die zorgden dat nederland werd OPGEBOUWD waren na 30 of 40 jaar werken af, opgebruikt en konden niks meer.
daarvoor is indertijd een vangnet gebouwd waar iedereen achter stond. dit heeft te maken met fatsoen.
als dank daarvoor worden ze nu in kippenhokken opgeborgen en is verzorging een luxe geworden.
nederland was jaren geleden fatsoenlijk. solidair. de zwaarste lasten voor de sterkste schouders.
nu schrijft iemand die, naar ik inschat, nog nooit een cent heeft verdient alleen geld heeft gekost dat het anders moet in nederland. eerst heeft hij een dure studie gevolgd en dan nog zonder studieschuld een goed betaalde baan gekregen waarbij hij mensen dingen vertelt waar niemand op zit te wachten
man, als je een uitdaging nodig bent ga es een tijd als ongeschoold arbeider naar afrika of amerika..
je zal merken dat veel verworvenheden zijn uitgeholt, dat het voor de gewone man niet makkelijk is om zich staande te houden.
de discussie die Prof. dr. Paul Schnabel op gang probeert te krijgen geld niet voor de normale nederlander. die geld alleen voor mensen die veel hebben gestudeerd.
de nieuwe koers die wordt gevolgd en waar veel mensen tevreden over zijn wordt bepaald door een religie. de god van deze religie wordt in de bijbel mammon genoemd. in nieuwe termen economie.
als meneer schnabel het nu voor elkaar krijgt om de werkelijke machten boven tafel te krijgen: banken, verzekeringen, koninklijke shell, de industrie enz. en maakt daar es een verhaal over dan kunnen de politieke partijen doen wat ze behoren te doen : regeren.
nu zijn het steeds consessies naar de werkelijke macht hebbers.
vr.gr..

Op zondag, 16 augustus 2009 17:36 schreef distel het volgende:... als meneer schnabel het nu voor elkaar krijgt om de werkelijke machten boven tafel te krijgen: banken, verzekeringen, koninklijke shell, de industrie enz. en maakt daar es een verhaal over dan kunnen de politieke partijen doen wat ze behoren te doen : regeren. nu zijn het steeds consessies naar de werkelijke macht hebbers. vr.gr..

Beste distel,

Waarom moet nu juist meneer Schnabel dat verhaal schrijven, jij kan het toch ook?

JMF heeft gelijk.
Bovendien heeft Schnabel helemaal geen verstand van de werkelijke multinationale krachten die alles bepalen. Opkijken tegen 'autoriteit' lijkt wel onderdeel geworden van de polderziekte.

Koninklijke Shell staat samen met de Nederlandse regering al bijne een halve eeuw onder technologische goedkope-olie druk van Esso/ExxonMobil die duurzame innovatie en verantwoordelijke ontwikkeling tegenhoudt.
Volgens Christine Lagarde -Frankrijk's minister van financiën- laat politiek de economie niet groeien...

Maar wat is groei?
Wat is terreur?
Langzame groei is de beste groei, dat is zeker.
De regering is een criminele organisatie omdat zij in het geheim samenwerkt met het meest agressieve, repressieve, criminele en grootste bedrijf ter wereld, en er volledig van afhankelijk is. Ook zeker. (staatsterreur)

Kijk en vergelijk:
www.complexxon.org
We question authority

Op maandag, 17 augustus 2009 12:32 schreef niewsNET het volgende:... Opkijken tegen 'autoriteit' lijkt wel onderdeel geworden van de polderziekte. ...

Zeer mee eens, daarom mede:

Op maandag, 17 augustus 2009 12:32 schreef niewsNET het volgende:...We question authority

Op maandag, 17 augustus 2009 12:32 schreef niewsNET het volgende:... Maar wat is groei?

Goede vraag! Het komt op mij vaak over alsof het verlaten van oude vertrouwde richtingen in economische groei opgevat wordt als zou dit onverbiddelijk tot economische krimp leiden. Het zou alleen maar krimp in die oude economische activiteiten inhouden. En dat zou alleen maar tot algehele krimp leiden als er tegelijkertijd geen groei in nieuwe economische activiteit tegenover staat. Groei in nieuwe richtingen kan de krimp in oude ruimschoots compenseren. Dat stoot dan natuurlijk wel tegen de benen van gevestigde belangen die oude richtingen aanhangen.

Ik zie opkomst voor gevestigde belangen echter niet zozeer als crimineel, maar als een natuurlijke. 'Natuurlijk' in de zin dat het een mechanisme volgt dat inherent is aan ieder systeem dat zichzelf over langere tijd in stand houdt. Een soort minimale voorwaarde van voortbestaan. Alles dat niet over een dergelijk mechanisme tot zelfbehoud beschikt, verdwijnt (of krijgt niet eens kans te bestaan). Een soort natuurwet.

Anderzijds wil dit niet zeggen dat iedere instantie van gevestigde belangen het eeuwige leven heeft. Ook daarin laat de geschiedenis voorbeelden zien, vanaf bloedige revoltes tot en met industriele revoluties. Ook laat de geschiedenis zien dat het verdedigen van gevestigde belangen nogal eens gepaard gaat met een voorstelling van zaken waarin doem voor iedereen dreigt. En dan is het wijs heel scherp te kunnen zien vanuit welk belang uitvoerend gezag wordt uitgeoefend, en vooral te beseffen dat geen enkel uitvoerend gezag geheel zonder belang bestaat. En dus uitvoerend gezag altijd kritisch te blijven volgen.

Op maandag, 17 augustus 2009 12:32 schreef niewsNET het volgende:...De regering is een criminele organisatie omdat zij in het geheim samenwerkt met het meest agressieve, repressieve, criminele en grootste bedrijf ter wereld, en er volledig van afhankelijk is. ...

Dat lijkt mij teveel eer. Dat veronderstelt namelijk een intelligentie in het verbergen en energie in het onderhouden van die activiteiten, die ik alleen supermensen zoals in films toedicht. Tegelijkertijd zoiets in stand houden en op zo'n grote schaal uit het zicht houden, lijkt mij teveel gevraagd. Het zou onder meer betekenen dat deze geheime activiteiten ook binnen ministeries ofwel onbekend, dan wel binnen moeten blijven.

SOCIALE ORDE & ECONOMISCHE REGELMAAT

JMF,
Economie is van nature asociaal.
In je reactie op 'groei' mis ik de sociale component. Dat lijkt me vrij ernstig.
Economie gebaseerd op extractie, uitwringing, afpersing, manipulatie, excessen, graaitechnologie, financiele duivelskunst.. en is zeker zelfdragend en onderhoudend, totdat het instort. Stutten van een ziek systeem dat in een parlementair moeras staat zoals nu zo'n beetje door iedere regering wordt uitgevoerd, is uitstel van executie der gevestigde orde.

Het mondiale probleem van collectief/sociaal welbevinden is 'health care' in combinatie met 'wealth share'.
Een 'Sovereign Health Fund' lijkt de enige oplossing omdat staten hun burgers niet meer kunnen beschermen tegen de marktdruk van intrinsieke en structurele criminaliteit.

Dan over "uitvoerend gezag":
Wat is dat?
Stapelend beleid dat nooit tot uitvoering komt is het kenmerk van parlementaire verdwazing en democratische scheefgroei, door het volledig ontbreken van ieder overzicht op proces, productie en procedure door de mondiale verstrengeling van publiek-private belangen.
Productiviteit als smalle economische groeidoctrine speelt alleen de grote spelers in de kaart die al het kleine vernietigen. Het is inderdaad héél wijs om dat scherp en volkomen helder te zien. Geheel zonder belang gaat alleen de zon op, maar intussen is er zóveel veranderd dat voor niks ook van maatschappijafval te leven is.

Je andere reactie over supermensen in films: 'Zeitgeist' al gezien?
Volgens jou heeft de geheime dienst en staatsgeheim geen enkele functie meer?

Als iedereen weet, wat mevrouw van Oranje weet, is het onmiddelijk afgelopen met het poldermodel en democratisch bedrog.
Intelligentie om feiten te verstoppen en/of te verdraaien hoeft niet bijzonder groot te zijn als je het volk goed dom hebt gemaakt en weet te houden. Zelfs opstekend tegengeluid heeft dan geen betekenis omdat machtsmisbruik door autoriteiten altijd wint.
Het geweldsmonopolie van staat ofwel de zwaardmacht, maakt van iedere onderdaan een lid van de gedwongen samenleving waarvan de samenhang bepaalt wordt door externe factoren waar de regering helemaal geen invloed meer op kan uitoefenen omdat zij (de regering) onderdeel is van die supra-nationale constellatie die de P3-doctrine ten uitvoer brengt: angst en verwarring zaaien en beslag leggen op het leven.

Vandaar.
www.europeanUnity.eu

Op donderdag, 13 augustus 2009 12:02 schreef pieter het volgende:

Op dinsdag, 4 augustus 2009 19:15 schreef PaulvR het volgende:Het is niet zo dat politieke partijen niet meer van deze tijd zijn, maar dat politieke partijen opgehouden zijn om zich eerlijk te profileren, De meeste politieke partijen zien zich niet langer als vertegenwoordigers van een specifiek ideaal of ideeëngoed, maar als een wasmiddel dat aan zoveel mogelijk klanten moet worden verkocht. ..........................Kiezen kun je alleen als er wat te kiezen is!!!

Beste Paul,
Ik denk dat de tijden zo veranderd zijn dat de idelogische verschillen tussen partijen zo marginaal geworden zijn dat daar ook niet meer uit te kiezen valt.
Hiermee is de bestaansgrond van politieke partijen ook grotendeels weggevallen.
Pieter

Zonder je het te realiseren zeg je hetzelfde als ik maar in een andere frasering. Waarom zijn de ideologische verschillen zo marginaal geworden? Juist: omdat ze zich allemaal op dezelfde middenmoot aan kiezers werpen en dus zeggen wat hen behaagt. In een afchecklijstje zei hier iemand dat je de SP zou kunnen uitsluiten omdat die tegen ons lidmaatschap in de NAVO is. Ik weet zeker dat een groot deel van Groen Links en de PvdA dat ook vindt maar die zijn zo slim dat niet hardop te zeggen omdat ze dan aan die middenmoot aan kiezers voorbijschieten.

Wat ik wel een probleem vind is dat als je op een partij stemt je automatisch op een heel pakket stemt waarin dingen zitten die je heel goed vindt maar andere die je verafschuwt. Sociaal-maatschappelijk gezien stem ik met veel in wat de SP voorstaat. Maar hun Europa politiek vind ik absoluut niet te pruimen waardoor ik niet op hen stemde bij de laatste verkiezingen.

Ik denk eerlijk gezegd dat er een manier zou moeten zijn dat je een gedifferentieerde stem zou kunnen uitbrengen. Of dan nu via referenda is of op andere manier, er zou een soort fine tuning mogelijk moeten zijn waardoor je je stem op economisch gebied aan een andere partij kunt geven dan op sociaal gebied, of op jeugd en gezinsbeleid enzovoorts. Ik moet heel eerlijk zijn en zeggen dat hoe je zoiets een invulling te geven ik ook niet zo precies kan bedenken maar het zou ergens die kant uit moeten. Individuele invloed van burgers leidt tot chaos en ellende, ik maakte dat zelfs op micro niveau mee toen onze gemeente inspraak gaf bij de herindeling van de straat. Het eindresultaat is een straat waarin volgens de meeste bewoners niet meer te leven valt vanwege de indeling. De origineel door de gemeente voorgestelde indeling was vele malen beter. Maar het geld is uitgegeven en we zullen nog zeer vele jaren in een totaal verpeste straat moeten wonen.

Voor een inspraak met positieve effecten is nodig dat degenen die daar meebeslissen willen een terdege kennis van zaken hebben, en een coördinatief optreden tussen insprekers, besluitvormers en uitvoerders. In het hier aangehaalde voorbeeld haalden de laatste twee groepen hun schouders op en zeiden iets in de sfeer van "ze willen het zo, het is verkeerd maar daar komen ze zelf dan wel achter. Een inspraak die tot onverschilligheid en uiteindelijk tot het disculperen van de verantwoordelijke bestuurders leidde.

Landelijk gezien betekent dit: Regeringsbeleid kan niet als een lappendeken aan elkaar worden gehecht want dan krijg je een chaos waarbinnen niets meer functioneert. Als je binnen verkiezingen kunt vaststellen in welk soort van principes een meerderheid van de bevolking gelooft dan zou je een methodiek moeten kunnen uitdenken dat die principes mede een basis zouden moeten kunnen vormen van het beleid van een toekomstige coalitie. Maar zoiets is ingewikkeld, misschien zelfs uitvoerbaar. En zolang zullen we het met een democratie moeten doen waarbinnen we ons door een kleine groep mensen laten vertegenwoordigen omdat je nu eenmaal niet met zijn zeventien-en-een-half miljoen mensen aan één tafel kunt gaan zitten om het samen even op te lossen.

Op dinsdag, 4 augustus 2009 17:30 schreef pietvanzundert het volgende:van mij geen groot betoog. Politiek hoort bij democratie. Ook het feit, dat politieke partijen vaak niet alles kunnen regelen wat zij beloven is normaal. Veel erger vind ik het feit, dat er politieke partijen bestaan die wel een groot beleid uitstippelen, maar landelijk nog nooit hebben meegeregeerd, terwijl zij die kans wel gehad hebben. Het is juist de verantwoordelijkheid van de politiek om hun doelen zoveel mogelijk proberen te halen. Als dit dan niet lukt omdat er toch andere situaties ontstaan, of dat er meer op overeenstemming moet worden beslist: Het zij zo. Nooit geschoten is altijd mis en politieke verantwoordelijkheid hoort bij het leven van de politiek. Pietvanzundert.

Beste Pieter. Even heel basaal politiek hoort helemaal niet bij democratie.
Democratie betekent dat het volk regeert.
Deze slechte afgeleide waarbij politieke partijen stukjes belang gaan bundelen en verdedigen brengt ons per definitie verder van een democratie en ontkracht de democratie door groeiend waninteresse van het volk zelf.
Kortom een slang die in zijn eigen staart bijt

Op donderdag, 20 augustus 2009 21:02 schreef niewsNET het volgende:...JMF, Economie is van nature asociaal. In je reactie op 'groei' mis ik de sociale component. Dat lijkt me vrij ernstig. Economie gebaseerd op extractie, uitwringing, afpersing, manipulatie, excessen, graaitechnologie, financiele duivelskunst.. en is zeker zelfdragend en onderhoudend, totdat het instort. Stutten van een ziek systeem dat in een parlementair moeras staat zoals nu zo'n beetje door iedere regering wordt uitgevoerd, is uitstel van executie der gevestigde orde...

Inderdaad. De natuur is wreed en zoet tegelijkertijd. Zo ook de natuur der mensen en de natuur der dingen door mensen georganiseerd. Het is uiteindelijk allemaal natuur.

Ook voor de sociale component is daarin plek. Een samenleving die haar leden meer tot groei en bloei kan laten komen, heeft meer overlevingskans dan een samenleving gebaseerd op onderdrukking en uitbuiting. Let wel: betere kansen is niet hetzelfde als spijkerharde garanties. Maar op de lange duur en in grote getallen gedraagt ook de natuur zich volgens statistische wetmatigheden.

Ten aanzien van groei zie ik veel kansen voor kleinschaligheid en netwerken op basis van gelijkwaardigheid (mede vanwege gelijke schaalgrootte). Bijvoorbeeld informatie en kennisspreiding middels internet. Ander voorbeeld: 1 huishouden kan tegenwoordig geheel in haar eigen energiebehoefte voorzien, en dus ook daarin een minimale afhankelijkheid van grote partijen met eigen bedekte agenda, bewerkstelligen.

Deze netwerken van kleinschalige organisaties kan tot aanzienlijke machtsverschuivingen leiden. De afhankelijkheid van enkele grote spelers kan in allerlei opzichten aanzienlijk reduceren, te beginnen vanuit een meer gelijkwaardige informatie deling. De grote vraag hierbij is: Gaan voldoende kleine partijen dit inzien en daadwerkelijk die mogelijkheden tot grotere zelfstandigheid benutten? En zich daadwerkelijk als gelijkwaardige partij(en), al dan niet vanuit een gemeenschappelijk belang georganiseerd, opstellen?

En als dat plaats vind, zal dat tegelijkertijd ook in manieren van politiek bedrijven tot uiting komen, waarin iedere politieke partij voor de keus gesteld wordt mee te groeien of uit de tijd te geraken. Daarmee zullen de meeste partijen eieren voor hun geld kiezen en meeveranderen als reactie op externe prikkels. Daar hoeven wij burgers geen energie in te steken, beter richten wij ons op het realiseren van die onafhankelijkheden. Het politieke bedrijf zal dan noodgedwongen volgen.