Bezwaarschriften vertragen de vooruitgang.

Er zijn nu 0 reacties | 27 juli 2009 21:11

Wat vindt u van deze bijdrage? 2 1

In een democratie heeft ieder het recht z'n mening te zeggen.
Ieder heeft ook het recht bezwaar te maken tegen voorgenomen besluiten of het verlenen van vergunningen door de overheid.
Op het gebied van bestemmingsplannen wordt vaak van dat recht gebruik gemaakt alsof het een plicht is, waardoor, na ongegrond verklaren van talloze bezwaren, een zinloos oponthoud ontstaat van jaren en uiteindelijk de plannen worden uitgevoerd zoals ze aanvankelijk waren ontworpen.
Daarom stel ik het volgende voor:

Bij het indienen van een bezwaar wordt een borgsom gestort, bijvoorbeeld een percentage van de WOZ waarde van het bewoonde pand. Kan de indiener van het bezwaar daaraan om zuiver financiële reden niet voldoen dan mag een ander persoon, een instelling of bijv. een politieke partij dat bedrag aan de indiener van het bezwaar beschikbaar stellen.

De rechter bepaalt binnen een zeer korte termijn, hooguit een maand, of het bezwaar gegrond is. Zo ja, krijgt de indiener de borgsom terug, zo nee vervalt de borgsom aan de instelling waartegen het bezwaar was ingediend.

Voor instellingen als SBB, Natuurmonumenten en andere groeperingen die zo begaan zijn met het lot van volk en vaderland en flora en fauna kunnen vaste bedragen gelden.

Van het recht om bezwaar aan te tekenen wordt dan eerder zinvol gebruik gemaakt en niet trainerend zoals dat nu het geval is.

Gert