Hoi Sander,

Hoe denk je dat er momenteel met ondernemerschap in het basisonderwijs wordt omgegaan? En waarop baseer je dat?


Groetjes,

Arthur.

Hoi Arthur

Ik baseer me op wat men letterlijk doet met het onderwijs:
Mensen die niet deskundig zijn in het onderwijs geven, gaan adviezen geven aan mensen die al jaren of meer ervaring hebben in het onderwijs. Het 'uit theorieën' denken te halen van de benodigde kennis voor het onderwijs heb ik vaak van leraren gehoord.

Ook het met dure Engelse begrippen aan iets makkelijks geven geeft al de sfeer van dat een school een bedrijf is waar men kennis produceert en waar kinderen cijfers zijn [zoals de vorige post]. Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn op scholen, maar het komt zo wel over als materialistisch en meer internationaal gericht in plaats van kleinschaligheid.

Tevens zijn er vele fusies van scholen enzovoorts waardoor de leerlingen niet meer te voet er heen kunnen gaan, maar er met de fiets of met de auto heen gebracht moeten worden door bezuinigingen. [het verminderen van het aantal scholen] Leraren moeten van organisaties verhuizen om wille van het personeelstekort bij een andere school, terwijl de leerlingen van de ene school er best gehecht aan zijn, dat komt ook voor. De voorbeelden in deze alinea zijn wel uit eigen dorp e.o., maar ik denk dat er wel representatieven tussen zitten.

Bij ons in het dorp zijn niet echt rijke en arme scholen, maar ik kan me voorstellen dat dat gebeurt als er nog meer ondernemerschap in het onderwijs is.
Dat kinderen met rijke ouders voorgaan op kinderen met armere ouders.

Natuurlijk mag men enquete's houden in de omgeving over hoe men het onderwijs vindt op school, maar ik vind niet dat men daarvoor naar andere dorpen moet overstappen om reclame te maken voor hun school. Hooguit als het bijzonder onderwijs is, in de zin van Montessori en andere onderwijsmethodes.

Met vriendelijke groet,

Sander

Mijn opinie is een wat andere. Althans gedeeltelijk. Ik ben het volledig eens met de wens naar kleinschaligheid. Maar vanaf dat punt scheiden zich onze wegen.

De lagere school zou in principe leerlingen af moeten leveren die voor zover dat haalbaar is de vaardigheden beheersen die ze voor de rest van hun niet-professionele leven nodig hebben. Voor mij houdt dat in dat ze de Nederlandse taal zo foutloos mogelijk beheersen, en dat ze qua rekenen kunnen optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen.

Het lijkt simpel, maar kijk eens hoeveel cassières niet eens in staat zijn om uit hun hoofd een statiegeld bonnetje van de reeds afgedrukte bon af te trekken.

Daarnaast graag wat basiskennis van vakken als geschiedenis, aardrijkskunde en biologie.

De reden van onderwijs is ons volstrekt uit handen geraakt. Het is allemaal begonnen met het gegeven dat niet iedere ouder in staat was om zijn of haar kind alles te leren wat hij of zij aan kennis nodig had in het leven. Maar intussen is het steeds meer omgeturnd in een massieve beïnvloeding van alle kinderen zodat je liefst met een homogene groep leerlingen blijft zitten die allemaal hetzelfde denken.

Zou je al dat maatschappelijk gedoe laten rusten totdat kinderen in staat zijn om er zich zelfstandig een mening over te kunnen vormen in plaats van deze door de meester of juf voorgekauwd te krijgen, dan zou dan onze democratie zeer ten goede komen. Hebben ze de baisiskennis zoals je dat van een basisschool mag verwachten achter de rug dan is daar in principe ook veel meer ruimte voor in het middelbaar onderwijs.

Nu wordt daar vooral in de eerste jaren een soort inhaalslag uitgevoerd van wat de kinderen eigenlijk al op het eind van de basisschool hadden moeten kennen, plus een hen uit het hoofd laten leren van talloze feitjes en gegeventjes waarvan de leerkracht vaak nog zegt "dat ze dat na het volgende proefwerk allemaal weer mogen vergeten".

Het gevolg? Menden die totaal onvoorbereid aan een universitaire of andere eindstudie beginnen en die dan weer halverwege afbreken omdat die studie heel anders blijkt te zijn dan ze gedacht hadden. Zulke dingen los je op door in plaats van dat eindeloze stampwerk eens een beroepspersoon een enkel uurtje per week voor de klas te zetten, een schooljaar lang. Laat een architect eens samen met een VWO-B klas binnen het 4e leerjaar eens een brug of stadion of gemeentehuis ontwerpen zodat men kan invoelen wat het is om zo'n beroep te hebben. Of laat een advocaat eens een fictieve zaak met een Alfa klas uitwerken. Laat een fabrikant eens tonen wat voor soort beslissingen hij in zijn bedrijf moet maken. En ga zo maar door. Niet meer zinloos stampen maar een zo goed mogelijke hands-on voorlichting om een verantwoorde beroepskeuze te kunnen maken.

Ons onderwijs systeem moet op de schop, radicaal, als je wilt dat de rotzooi van nu weer een beetje ingeperkt wordt. Kleine kinderen zijn uiterst beïnvloedbaar, die mag je dus niet gaan lopen beïnvloeden, Wacht met alles (inclusief godsdienst indoctrinatie) totdat ze mondig genoeg zijn om zelf te bepalen waar ze het mee eens zijn en waar niet. Gebruik die tijd om hen een zo gedegen mogelijke feitelijke kennis van rekenen, lezen en schrijven bij te brengen. Daar hebben ze voor de rest van hun leven wat aan!