Polder zonder uitzicht

Door bnvis
Er zijn nu 3 reacties | 9 juni 2009 21:08
Wat vindt u van deze bijdrage? 0 0

Er zijn in mijn ogen in ieder geval twee belangrijke factoren in dit probleem:

De manier waarop politiek gevoerd wordt, richt zich op het moment en op slechts aspecten van problemen door gebrek aan visie voor het grotere geheel op de langere termijn. In beleidsvoering ontbreekt dit vaak al vanaf het begin, doordat er coalities gevormd worden die per definitie betekenen dat er concessies moeten worden gedaan. Die concessies zijn synoniem voor gaten die vallen in structurele beleidsvisies (voor zover die bij voorbaat aanwezig waren). Zodra er (plotse) problemen ontstaan of zaken zijn die snelle beslissingen vragen, houdt dat in dat de coalitieonderhandelingen a.h.w. opnieuw beginnen, waarbij ook nog rekening gehouden moet worden met de oppositie. Er is dus weinig voorbereiding, omdat als coalitie anticipatie kennelijk niet valt overeen te stemmen, die cirkelt alleen rond de problemen van dat moment (en dus eigenlijk het recente verleden) en behandelt fundamentele oplossingen niet of zelden. Wanneer daar dan wel behoefte aan is, blijken teveel partijen hun stempel te moeten drukken op het besluitvormingsproces. Dit grenst al direct aan het tweede probleem, dat voortvloeit uit het poldermodel.

Er spreken te veel partijen mee op alle beleidsvlakken. Dat beperkt zich natuurlijk niet alleen tot het kabinet of politieke partijen. Er bestaat in de politiek de hardnekkige neiging alles correct te willen doen, waarbij iedereen tevreden moet worden gehouden (onmogelijk in een democratie, want waar 51% tevreden is, is 49% dat niet). Een cultuur waarin ondernemerschap, innovatie en investeringen een rol spelen is vrijwel niet aanwezig in besluitvormingsprocessen. Bovendien is het nog eens zo dat waar in vier jaar een bepaalde groep politici een beleid inzetten, dat het beleid op diverse punten de daarop volgende termijn weer wordt geprobeerd terug te draaien. Vooruitgang gaat daarom altijd langzaam, omdat voorgaande 'fouten' in eerste instantie weer hersteld moeten worden (tenminste, dat gevoel heerst).

In het algemeen hebben Nederlanders weinig besef van de relatieve welvaart en zekerheid waarin we ons bevinden, dus heerst ook niet het gevoel dat we hard moeten lopen om deze te bewaren. De huidige crisis zou kunnen worden aangepakt om juist dit contraproductieve gevoel aan te pakken. Net als bij een vrijwilligersorganisatie of organisaties die sponsoring behoeven is het nodig dat de noodzaak en het effect van hulp en medestanders duidelijk wordt gemaakt. Als vanuit de trage politiek altijd wordt gemeld dat alles onder controle is, zal dit gevoel nooit omslaan. Natuurlijk moet de eveneens contraproductieve paniek moeten worden voorkomen, maar het besef en de waardering voor onze huidige situatie en de mooiere toekomst die daaruit kan volgen moet worden gekweekt. Daarnaast is buiten de politiek om veel grotere vrijheid voor maatschappelijke en bedrijfsmatige initiatieven nodig. In plaats van bepalen wat door iedereen in tevredenheid geaccepteerd moet worden, zou deze zich kunnen beperken tot een infrastructurele en enigszins controlerende rol, waarop individuen naar keuze in initiatieven kunnen participeren of steunen.

In het kort kan gesteld worden dat de bevolking moet worden gemobiliseerd, voordat in alle regionen (ook de politiek) de ernst van de situatie en de strijd voor een betere toekomst wordt gevoeld. MVO en duurzaamheid kampen met een vergelijkbaar probleem, maar de boodschap omtrent besluitvorming is minder duidelijk te communiceren. Bovendien hebben die eerste twee juist logischerwijs te lijden onder de crisis, terwijl het besluitvormingsprobleem juist kan profiteren.

Er zijn 3 reacties

Reacties overzicht (3)

Sorteren
@bnvis:
Helemaal mee eens.
Maar het is geen situatie van vandaag of gisteren. De geschetste feiten ontstonden in de 70er jaren en hebben zich grondig ingeburgerd.
Maar de column eindigt weer zoals zo vele met "even de bevolking mobiliseren". zoals andern het hebben over "even het onderwijs omvormen" of "even een anders geregeld systeem opzetten" en "nieuwe regels" en wat ik allemaal nog meer gelezn heb.

De praktijk is. Dat wat in 10 jaar verknoeid is, dat kost 20 jaar herstel.

Hoorde vandaag dat Kaltenbach (want de nedferlandse initiatiefnemende ondernemer meldt zich niet) in Nederland komplete produktiestraten bouwt. en dat weer een grote importeur door zijn duitse leverancier werd overgenomen. Van alle grotere nog overgebleven hoogwaardige technologische bedrijven in Nederland is er vrijwel niet een meer echt nederlands. Er valt mij op dit moment geen ekele in. De WEMO waarschijnlijk nog wel. (hoop ik)
Komt nog bij dat de gegevens van ALLE Organonpatenten natuurlijk allangin de USA in een la liggen.
En die niet alleen.

De troebele van oplichtingspraktijken doortrokken financiele dienstverlening is wel Nederlands.

Wij betalen nu de rekening voor de vlucht van vele duizenden technisch opgeleide mensen waaronder vele vaklieden, naar duitsland. Gevlucht voor de nivelleringsdrang van de 70er jaren.
In 1984 alleen al in Baden Württemberg en Beieren meer dan 6000 nederlanders met beslissingsbevoegdheid in de bedrijven. Onlangs zag ik dat de Duitse TÜV in Keulen ook met nederlandse technici werkt. Maar het Ruhrgebiet zit ook vol met nederlanders en ook bedrijfsleiders van hoogwaardige technologische bedrijven.
Het neemt nu wel af door pensionering e.d. En nieuw komt er nuet meer bij doordat nederland gestopt is met technische opleidingen.
In de tijd dat er reklame gemaakt werd voor het kiezen van een vak, halveerde de belangstelling ervoor.
Het zijn altijd de besten die gaan. De meest vakbekwamen, de initiatiefnemers.
Mensen uit de "Van de wieg tot het graf"-periode mobiliseer je niet zo makkelijk. Die, samen met hen die vertrokken zijn, ontplooien in Nederland geen initiatieven.

Na de jarenlange klachten over de kwaliteit van het nederlandse ondernemerschap, dat in de dienstverlening bleef hangen vaak met zeer geringe toegevoegde waarde. Ook vaak na jaren ploeteren niet in staat om los te komen van de uitermate afhankelijke toeleveringstoestand door ontwikkeling van eigen produkten.
Ook dit jaar weerde nadrukkelijke klacht van het CBP: Waar blijven de nederlandse ondernemers?
Nergens dus.
Als ik kijk naar hoe 5 miljoen finnen een bedrijf als WÄRTSILÄ met 160 vestigingen in 70 landen op poten zetten. Hoe 7 miljoen Zweden een eigen konkurrerende straaljager bouwen. Als ik kijk naar de Duitse scheepsbouw en seriematige duikbotenbouw met kwaliteiten waar de Russen en Amerikanen zich de ogen uit kijken. Allemaal dingen die ons uit de vingers zijn geglipt, ook al hebben wij meer mankracht dan de Finnen en Zweden bij elkaar.
Dan vraag ik me af hoe een Herfkens met haar kreetjes over "nederland-distributieland" daar tegenop wil bieden, waar een chauffeur 60 uur per week moet maken om aan een redelijk loon te komen?

Dan loopt hier een Rutte te kletsen over "kennisekonomie". Kennis soms van fop-en-woekerhypotheken en meer van dat fraais. Wij importeren voor 25 miljaard uit CHina. Bazars als Blokker en Kruidvat liggen vol met die rotzooi. Zelfs de wasknijpers werken niet eens. Ook veel van onze export, het meeste misschien wel, is afkomstig van dergelijke importaktiviteiten.

Alleen al het feit dat 50% van ons innovatiebudget naar ZO-Brabant gaat en nog eens ruwweg 25% naar Twente geeft al aan dat de kennis tamelijk regionaal beperkt is overgebleven. De rest verdeeld over 10 provincies.

Het gebrek aan daadkracht dat spreekt uit het inleidende artikel zal nog wel even duren. Den Haag is zelf aan innovatie toe.






bnvis
Even een korte reactie op je aanvankelijke kritiek, want hoewel in je stuk belangwekkende punten naar voren komen, bestaan die vooral uit opmerkingen die minder direct aangeven waar mogelijkheden liggen ter versnelling van besluitvorming. Als je goed leest zeg ik in mijn laatste alinea niet dat de mobilisering van de bevolking snel of gemakkelijk te bereiken is. Wel is er een gebrek aan besef dat er een noodzaak is snelle beslissingen te kunnen nemen waardoor effectieve, toekomstgerichte investeringen gedaan kunnen worden die onze welvaart kunnen gaan behouden of vergroten. Aangezien politiek doorgaans ingaat op de problemen van het moment en de bevolking op dit punt grotendeels onwetend is, zal de bevolking gemobiliseerd worden zodat het als een probleem ervaren gaat worden. De focus moet dan wel verschuiven naar lange termijn en effectiviteit. Het zij gezegd dat deze boodschap moeilijk zal zijn over te brengen, dus beslist geen makkelijke taak.
Kritiek volkomen juist.
Maar ik kom nu eenmaal uit de hoek van niks- verdienen-dan-öök-niks-eten.
Ben typische industrieman met breed internationaal ervaringspakket.

De besluitvorming in nederland gebeurt in kringen waar het geld gewoon vanzelf binnen loopt. Denkt men.

Het zijn mensen die braaf hun tuintje willen omspitten maar geen geld hebben om een spade te kopen.
Projekten van 10 miljoen blijken steeds weer 30 miljoen te kosten.
Verder blijkt het tuintje vol met grote aan de oppervlakte niet zichtbare stenen te zitten.
Dan blijf je struikelen met de besluitvorming. Komt geen eind aan.

Met de opkomst van Joop den Uyl en zin doctorandussenlegioen is het lange termijndenken uit Nederland verdwenen. Vandaar dat het voor mij makkelijk was om in de VK van 14-04-81 de huidige toestand te voorspellen naast een dubbel zo groot artikel op dezelfde pagina van een linkse dame (Ria Beckers) die ons regelmatig een jaartje "bijtanken" met een gegarandeerd basisloon voor ieder beloofde.
Zij kreeg een schitterend pensioen zo maar kado. Ik heb moeten vechten voor heel wat minder.
En ik niet alleen.
Mijn artikel hing op de TUE op de prikborden. Het hare niet.

Het feit dat alles ook zo gelopen is zoals ik voorspelde, toont wel aan dat de mensen achter de besluitvorming wel zo verschrikkelijk ver van de werkelijkheid af staan, dat daarvan weinig te verwachten is. Misschien moeten we wachten op de situatie nadat zo ongeveer heel nederland door het nabije buitenland is opgekocht.

Het is voor mij een treurig toekomstbeeld als straks Nederland bedekt is met buitenlandse filialen en Zweigbetriebe. De ontwikkeling is overal zichtbaar.

Onze vrije keus om ons uit te leveren aan de angelsaksische korte-termijn-graaikultuur en sprinkhaanpolitiek met superbonussen heeft ons voor de Duitsers wel wat goedkoper gemaakt. Maar tevens afhankelijker..

De kortetermijnvisie wordt automatisch in stand gehouden door gebrek aan ook maar een minimum van kennis hoe een euro werkelijk verdiend moet worden. Het totale gebrek aan kennis van het niveau van het kreatieve bedrijfsleven. De calvinistische visie op werk als straf van God, waardoor nederland het enige land is waar men zijn neus ophaalt voor iemand in werkpak. Dat laatste is alleen al een reden om in de handel te gaan, ook al is dat van vaak onbenullig niveau, als het al niet aan de bekende hollandse onbetrouwbaarheid lijdt.
Er worden wel regels gemaakt die nieuwe ekonomische misvormingen veroorzaken. Bij voorbeeld het besluit dat je een kaartje op zak moet hebben om herbiciden te mogen spuiten. Dat kaartje kost minimaal voor eigen terrein rond 700 Euro. Benodigde kennis: twee halve dagen. Meer professioneel kost het nog veel meer. Het beheer is in handen gegeven van een slimme monopolist met engelse naam. Elke land en tuinbouwer zit er wel aan vast. Als dat bedrijf (REED business) echt engels is, dan worden langs die weg miljoenen Euros het land uitgesluisd.
Zo weet ik nog wel een paar met snelle besluitvorming gerealiseerde onvoorstelbare graaivoorbeelden waarmee de getroffenen steeds afhankelijker worden van subsidies..

Van die besluitvorming hoor je niks.

Daarom, ik vind het heel goed dat we streven naar een effektieve besluitvorming.
Of in elk geval de weg daar naartoe te vinden.
Maar het eindeloos gerommel van kennisarme bureaukraten zal dat altijd blokkeren.
Profiteren van het informatiegebrek bij de kiezer.,
Denk aan onze kritiek op de keuze voor Hitler in 33,
Wilders krijgt zijn stemmen hier en nu op precies dezelfde manier.
Inspelen op angsten, grote beloften, wij-zij-ideologie.

Vergeet ook niet dat meer dan de helft van de tweede kamer uit overheidssfeer en aanverwant komt.
Hebben nooit gewerkt.


U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.

Kijk ook eens bij

› 21 minuten  het grootste online opinie- onderzoek van Nederland. Doe de enquete.

› Mentality  Als u wilt weten welke leefstijl u heeft, kunt u meedoen aan de Mentality-leefstijltest van onderzoeksbureau Motivaction.