Beste meneer Vossestein,

Heeft u eigenlijk een idee hoeveel geld de regering momenteel in het JSF-project heeft gepompt en hoeveel ze van plan zijn in totaal te investeren? Ik ben hier eigenlijk al een tijdje benieuwd naar. Daarnaast vermoed ik dat het om een dermate grote som zal gaan dat dit onderwerp veel meer aandacht zal krijgen.


Met vriendelijke groet,

Arthur Stolwijk.

Op donderdag, 18 juni 2009 15:45 schreef Arthur Stolwijk het volgende:Beste meneer Vossestein, Heeft u eigenlijk een idee hoeveel geld de regering momenteel in het JSF-project heeft gepompt en hoeveel ze van plan zijn in totaal te investeren? Ik ben hier eigenlijk al een tijdje benieuwd naar. Daarnaast vermoed ik dat het om een dermate grote som zal gaan dat dit onderwerp veel meer aandacht zal krijgen. Met vriendelijke groet, Arthur Stolwijk.

Dag Arthur,

Na even zoeken vond ik het volgende informerende artikel in het Reformatorisch Dagblad van 16 april 2009:

"Afzien van JSF kost Defensie 873 miljoen euro

Als Nederland toch geen JSF's koopt, kost dat honderden miljoenen.

DEN HAAG – Als Nederland nu uit het programma voor de ontwikkeling van de Joint Strike Fighter (JSF) stapt, kost dat op zijn minst 873 miljoen euro. Dat blijkt uit een bijvoegsel van de jaarrapportage 2008 over dit project. Staatssecretaris De Vries van Defensie heeft het rapport woensdag naar de Tweede Kamer gestuurd.

In de totale uitstapkosten zitten onder meer de investeringskosten van ruim 760 miljoen euro. In ruil voor deze investering krijgt de Nederlandse indus­trie lucratieve opdrachten voor de JSF. Een bepaald percentage van de omzet moeten de bedrijven afdragen aan de staat.

Verder blijkt dat Defensie tussen 2008 en 2023 bijna een kwart van het totale investeringsbudget (22,5 procent) zal gebruiken om de F-16-gevechtstoestellen te vervangen door de JSF.

Defensie heeft ruim 6,1 miljard euro uitgetrokken voor de eventuele aanschaf van de JSF op een totale verwachte begroting van ruim 27,3 miljard euro. Daarbij gaat De Vries uit van een jaarlijkse groei van het investeringsbudget met 1,7 miljard euro tussen 2015 en 2023....."

Ook vond ik in Elsevier van 20 april:

"Eerste JSF-testtoestel kost 114 miljoen euro

Het eerste testtoestel van het gevechtsvliegtuig Joint Strike Fighter gaat 113,9 miljoen euro kosten. Dat schrijft staatssecretaris van Defensie Jack de Vries (CDA) in een brief aan de Tweede Kamer. De straaljager is de belangrijkste kandidaat om de F16 van het Nederlandse leger te gaan opvolgen......"

En dat alles voor een toestel waarvoor zeer waarschijnlijk halverwege de levensduur geen brandstof meer beschikbaar zal zijn! Zodra dat zo is, staan ze nog slechts symbool te zijn van de 'moderne kortzichtige mens'.

Dit is een duurzaamheidsaspect waarover in de politiek nog niet was nagedacht. Dat het duur is, wist men. Maar duurzaamheid en straaljagers is wel heel erg spannend.

Met vriendelijke groet,

Marcel

Dat is toch wonderbaarlijk. Ik probeer niet meteen te oordelen, maar als je enerzijds miljarden uit gaat geven aan gevechtsvliegtuigen die in het buitenland ingezet gaan worden, terwijl anderzijds in het binnenland op belangrijke sectoren als het onderwijs en de zorg wordt bezuinigd, dan mag je je wat mij betreft wel drie keer achter de oren krabben. En nog maar een keertje. Gewoon omdat het nodig is.

Op vrijdag, 19 juni 2009 09:28 schreef Arthur Stolwijk het volgende:Dat is toch wonderbaarlijk. Ik probeer niet meteen te oordelen, maar als je enerzijds miljarden uit gaat geven aan gevechtsvliegtuigen die in het buitenland ingezet gaan worden, terwijl anderzijds in het binnenland op belangrijke sectoren als het onderwijs en de zorg wordt bezuinigd, dan mag je je wat mij betreft wel drie keer achter de oren krabben. En nog maar een keertje. Gewoon omdat het nodig is.

Niets menselijk is onze bestuurders en politici vreemd. Macht en aanzien verwerf je meer en sneller met technisch hoogstaande miljardenprojecten dan steeds maar geld toe te stoppen aan al die subsidies verslindende sectoren. Dat achter die sectoren de mens - en vaak ook hun nood, maar ook de kansen voor de toekomst bij onderwijs - verstopt zit, beseft men gemakshalve dan maar niet.

En dat terwijl je jezelf toch behoorlijk "The Man" mag noemen als je één van deze twee sectoren weer op de rails krijgt...

Op vrijdag, 19 juni 2009 14:31 schreef Arthur Stolwijk het volgende:En dat terwijl je jezelf toch behoorlijk "The Man" mag noemen als je één van deze twee sectoren weer op de rails krijgt...

Een boeiende dialoog en o zo waar JSF is nu niet meer in de picture (november 09, maar gaat lekker door, miljardenverslindend.
Wel gaat door: de aanslag op de WAO.
Soms denk ik en weet ik eigenlijk wel zeker dat de mensen bewust genaaid worden; macht status; het gaat allang niet meer om de bevolking, Nederland of samenlevingsopbouw waar dan ook.
We zijn te vet gevoerd en te genuanceerd en te laf en te zelfgenoegzaam en te materialistisch om gewoon de revolutie te preken.
Weg met die handel in den Haag en Brussel:
nieuw economisch systeem
duurzame samenleving die Gaia respecteert
beschaving handhaven door zorg, onderwijs en welzijn op maximaal peil te handhaven


why not

Inzake de AOW - zoals je zult bedoelen - is het ook een wonderlijk iets. Nederland kende slechts twee perioden van volledige werkgelegenheid. Vanaf de Tweede Wereldoorlog tot de 1e oliecrisis in 1973 en daarna de afgelopen 10 jaar. In beide periodes waren werknemers van elders nodig om onze welvaart eerst nog op peil te brengen en daarna te houden.

In de tussenliggende periodes was het voornaamste doel: voldoende werkgelegenheid. Het eerste Paarse Kabinet had nog als adagium: "Werk, werk, werk!" Met meer dan een handvol crisissen en een begrotingstekort van meer dan dat ik de jaren '80 denkt men dat we ook weer een tekort aan werknemers krijgen. Momenteel houdt men met een overheidssteun van 100 miljoen per dag of 35 miljard per jaar zo'n 600.000 arbeidsplaatsen in stand.

Bedrijven laten betere resultaten zien. Maar vooral door bezuinigingen. Verder doet men aan eigen structuurversterking. Dankzij de financiële injecties ontstaat er meer activiteit. Nu dat weer een minder somber beeld geeft, roept men dat de crisis of recessie over is.

De bezuinigende bedrijven blijven arbeidsplaatsen schrappen of wel beloningen verlagen. Zodra de overheid echt moet gaan bezuinigen zal duidelijk worden dat de tijden van volledige werkgelegenheid definitief en voor heel lang voorbij zijn. Het is dan een theoretische discussie of de ouderen dan AOW of een uitkering moeten hebben. De bedrijven en instellingen zitten zeker niet over de in veel opzichten duurdere ouderen te wachten.

Op woensdag, 18 november 2009 09:52 schreef Marcel Vossestein het volgende:Inzake de AOW - zoals je zult bedoelen - is het ook een wonderlijk iets. Nederland kende slechts twee perioden van volledige werkgelegenheid. Vanaf de Tweede Wereldoorlog tot de 1e oliecrisis in 1973 en daarna de afgelopen 10 jaar. In beide periodes waren werknemers van elders nodig om onze welvaart eerst nog op peil te brengen en daarna te houden. In de tussenliggende periodes was het voornaamste doel: voldoende werkgelegenheid. Het eerste Paarse Kabinet had nog als adagium: "Werk, werk, werk!" Met meer dan een handvol crisissen en een begrotingstekort van meer dan dat ik de jaren '80 denkt men dat we ook weer een tekort aan werknemers krijgen. Momenteel houdt men met een overheidssteun van 100 miljoen per dag of 35 miljard per jaar zo'n 600.000 arbeidsplaatsen in stand. Bedrijven laten betere resultaten zien. Maar vooral door bezuinigingen. Verder doet men aan eigen structuurversterking. Dankzij de financiële injecties ontstaat er meer activiteit. Nu dat weer een minder somber beeld geeft, roept men dat de crisis of recessie over is. De bezuinigende bedrijven blijven arbeidsplaatsen schrappen of wel beloningen verlagen. Zodra de overheid echt moet gaan bezuinigen zal duidelijk worden dat de tijden van volledige werkgelegenheid definitief en voor heel lang voorbij zijn. Het is dan een theoretische discussie of de ouderen dan AOW of een uitkering moeten hebben. De bedrijven en instellingen zitten zeker niet over de in veel opzichten duurdere ouderen te wachten.

Mijn insteek is die van de beschaving; wanneer we niet goed voor onze ouderen zorgen (en dat hoeft zeker niet op dit luxeniveau), maar gewoon goed zorgen, alsook onvoldoende aandacht schenken aan psychiatrische zorg, gehandicaptenzorg, welzijn, en cultuur, laten we toe dat dit land in beschaving achteruitgaat.
Doe er dan nog maar wat jsf-jes bij; maakt allemaal niets meer uit.
Ik ben soms droevig over zoveel onbeschaamde onbeschaafdheid van overheid, ambtenaren multizorgnationals.

Op woensdag, 18 november 2009 22:30 schreef vladimir het volgende:Mijn insteek is die van de beschaving; wanneer we niet goed voor onze ouderen zorgen (en dat hoeft zeker niet op dit luxeniveau), maar gewoon goed zorgen, alsook onvoldoende aandacht schenken aan psychiatrische zorg, gehandicaptenzorg, welzijn, en cultuur, laten we toe dat dit land in beschaving achteruitgaat.
Doe er dan nog maar wat jsf-jes bij; maakt allemaal niets meer uit.
Ik ben soms droevig over zoveel onbeschaamde onbeschaafdheid van overheid, ambtenaren multizorgnationals.

Ja, hierin kan ik - naast de AOW - ook de WAO wel plaatsen. Een collega kreeg zo'n ernstige aandoening dat ze voor boodschappen en huishouden volledig op de steun van familie was aangewezen. De keuring voor de WAO had als maatstaf "Wie nog zelfstandig kan douchen, kan ook werken."

Die grens heeft ook arbeidsongeschiktheidsverzekeringen interessant gemaakt. De wil om verzekerd te zijn is hoog en de keuringsinstanties houden de beroepen op uitkeringen voor de WAO en dus ook voor de verzekeraars laag. Op deze - ook bij hypotheken verkochte - verzekeringen is enorm verdiend.