Al jarenlang bestaat er een taboe op het wegsturen van criminelen uit ons land. Veel gehoorde onzin als ”Verbanning is middeleeuws en onmenselijk en een verplaatsing van het probleem.” Gek genoeg ontsnappen regelmatig langdurig gestrafte buitenlandse criminelen uit de Nederlandse gevangenissen en TBS instellingen. Ze vluchten dan haast altijd naar hun moederland toe. Als dat Turkije is kunnen ze niet eens meer uitgeleverd of berecht worden. Marokko levert ze ook niet aan ons uit, maar is wel zo fatsoenlijk om ze zelf te veroordelen.

Vaak blijken deze criminelen zich wel te kunnen aanpassen aan de strengere cultuur in die landen en houden zij zich daar wel gedeist
Ook (autochtone) Nederlandse criminelen, die hier allemaal zeer zware delicten pleegden, blijken na emigratie naar bijvoorbeeld Thailand brave poeslieve burgers te zijn geworden. De gevangenissen daar zijn zo berucht dat zij het wel uit hun hoofd laten om in dat land misdaden te plegen. Daarom kom ik aan het einde van dit artikel met een idee voor een emigratiebeleid voor geweldscriminelen, zedendelinquenten en veelplegers.

Maar eerst nog het volgende:

Ons land is nu precies het tegenovergestelde namelijk een immigratieland voor criminelen.
Mensen met een crimineel verleden worden geregeld toegelaten tot ons land. Of de Nederlandse politie weet het niet, of het is wel bekend maar er wordt niets tegen gedaan op een enkele incidentele actie tegen Engelse gangsters hier. Die actie kwam pas na zware druk van de Engelse politie.

Zo blijken er grote aantallen buitenlanders naar ons land te komen, die hun zware criminele verleden verzwijgen. Zo is de Amsterdamse pedofiel Robert M, die 87 kinderen misbruikte in het kinderdagverblijf Het Hofnarretje een Oost-Europeaan afkomstig uit Letland. Die is later in Duitsland veroordeeld voor kinderverkrachting. Hij heeft dit verzwegen bij zijn aanvraag voor het Nederlandse staatsburgerschap en is heeft nu de Nederlandse nationaliteit. Helaas kan hij volgens de huidige wetgeving niet of zeer moeilijk worden uitgezet naar Letland. Na zijn vrijlating mag hij hier waarschijnlijk blijven.

Ook uit andere Europese landen is er een grote immigratie van criminele types die worden aangetrokken door ons softe drugsbeleid en straffen.

Zo zijn er vele geweldscriminelen of zedendelinquenten, die hier met valse voorwendselen komen. Soms stuurt familie uit een Arabisch land een ernstig ontspoorde jeugddelinquent naar ons land toe om strafvervolging of bloedwraak in hun moederland te voorkomen.

In andere westerse landen combineren ze een ruimhartig immigratiebeleid vaak met zeer strenge toelatingseisen. Naar het sociale Canada bijvoorbeeld kan iemend alleen emigreren als hij geen enkel strafblad of psychische stoornis heeft. Dat controleren ze nauwgezet.
Als toch nog jaren later blijkt dat iemand crimineel sturen ze die alsnog terug.Daar hebben ze ervaren dat zo'n strenge aanpak noodzakelijk is om de rust te bewaren in de samenleving en de publieke opinie voor een ruimhartig asielbeleid te behouden. Ook de Amerikaanse president Obama stuurde onlangs duizenden zware geweldscriminelen, waaronder 1000 veroordeelde moordenaars terug naar hun moederland.
Ook in ons land kunnen buitenlanders, die ernstig crimineel verleden hebben verzwegen, binnen een aantal jaren te worden teruggestuurd trouwens. Echter andere landen zijn daar veel strenger in.

Er moet daarom dringend een emigratiebeleid voor geweldscriminelen, zedendelinquenten en veelplegers komen. Gedwongen wegsturen van criminelen, die helaas de Nederlandse nationaliteit hebben weten te verkrijgen of gewoon autochtoon zijn, kan vaak niet wegens de Europese en mensenrechtenverdragen. Maar er is een hele goede andere mogelijkheid:

Eén bezuiniging, die nooit genoemd wordt, is het stimuleren van de emigratie. De goede oude Willem Drees Sr. van de S.D.A.P. de voorloper van de PVDA heeft dat in de jaren 60 gedaan met goede bedoelingen trouwens.

`Ons land is overbevolkt en kan veel mensen geen kansen meer bieden. Wij kunnen ze geen baan meer aanbieden. Mensen kunnen beter een nieuw leven elders opbouwen`

Tegenwoordig wordt dat als racistische taal betiteld en worden zelfs drugsverslaafden en criminelen, die meermalen te kennen weg te willen, weerhouden te emigreren. `Ik kom hier nooit meer uit de scene. Het loopt hier slecht met mij af, daarom wil ik weg.`
Als delinquenten dat zelf voorstellen, wat ik in mijn praktijk zelf verschillende malen heb meegemaakt, wordt dat door behandelaars/reclassering altijd van de hand gewezen. "Jij moet je maar aan onze Nederlandse maatschappij aanpassen." Terwijl veel gedetineerden zich al volkomen verstoten en afgewezen voelen hier. Dat is geen goede basis om je na afloop van de straf te kunnen integreren in onze samenleving. De laatste jaren worden exgedetineerden met schulden zelfs een paspoort geweigerd. Zij moeten eerst hun schulden afbetalen. Zij krijgen in alle gevallen dan wel een minimumuitkering, waar dan maximaal 100 euro per maand van kan worden ingehouden ter aflossing van de schulden. Het zou beter zijn als hun wordt toegestaan te vertrekken, dan kan het geld, dat nu aan hun uitkering bespaart wordt, beter worden aangewend om de schade deels aftebetalen(1200 euro per maand i.p.v. 100 euro per maand)

Ook zouden onverbeterbare veelplegers beter kunnen vertrekken. Dat scheeld een hoop criminaliteit en leed bij slachtoffers en bespaart justitie miljarden. De medelanders, die in `Opsporing Verzocht` in beeld komen hebben in onze maatschappij nooit meer enige kans op zinvolle bezigheid of werk. Afgezien van wasknijpers maken in de gevangenis. Maar daarna is de verveling nog erger.
Je zou zelfs het emigreren kunnen stimuleren door een deel van hun straf kwijt te schelden bij definitief vertrek. Dat lukt, ben ik bang, niet bij de lage straffen , die ze tegenwoordig vaak geven. Dan moeten ze maar de straffen hoger maken. Bij TBS-ers zou het wel heel goed lukken.

Het ergste is dat door deze ellendelingen op alle allochtonen wordt neergekeken. De goeden lijden onder de kwaden. Er is nu al veel hoog opgeleid `allochtoons` talent, bijv Turken, Somaliers enz. die zich zo geschoffeerd voelen omdat ze wantrouwig bejegend worden. Ze zijn het zat telkens vergeleken te worden met criminele landgenoten of andere allochtonen, dat ze vertrekken en