Tja, als 80 procent het anders wil dan vraag ik mij af wat die 80 procent daar dan zelf aan doet. Ik vermoed vooral verwachten dat anderen dat doen wat nodig is om dat andere te verwezenlijken. Het is een mooi opgenomen filmpje, en het brengt de boodschap vast duidelijk over. Maar ik steek mijn tijd liever in het werkelijk anders doen, en kom daarmee dan maar niet in een filmpje op DND.

Ik 'mocht' laatst het hoofd vasthouden van een bestuurder die een aanrijding met een op een voorrangsweg rijdende medeweggebruiker had veroorzaakt. Deze bestuurder was namelijk achter zijn stuur in zijn grote Volvo 850 achterstevoren tegen de gevel van ons huis beland. Daags erna vonden wij een bloemetje bij onze voordeur met een visitekaartje eraan zonder verdere notitie. Er stond een email adres op en dus heb ik gemaild met een bedankje en de vraag of dit wellicht te maken had met de recente onfortuinlijke gebeurtenis. Ik wacht nog steeds (nu 1 week en 1 dag) op antwoord en verwacht dat dat ook niet meer komt (tja, hoe kom ik daarop he?).

Van de politie vernamen wij onlangs de gegevens van de bestuurder, het blijkt inderdaad dezelfde persoon als die wiens gegevens op het visitekaartje staan afgedrukt. Volgens diezelfde politie beambte zou er al iemand langsgekomen zijn om onze schade op te nemen. Dat was niet zo en er zou alsnog iemand langs gestuurd worden. U raadt het: wij hebben nog steeds niemand gezien (dat is sinds 1 week).

Inmiddels komen wij tot de conclusie dat wij de schade afhandeling dus beter maar geheel in eigen hand nemen.

En oh ja...... als ik nog eens een keer iemands hoofd mag vasthouden..... Mijn handen jeuken!

Op woensdag, 26 januari 2011 17:44 schreef JMF het volgende:Tja, als 80 procent het anders wil dan vraag ik mij af wat die 80 procent daar dan zelf aan doet. Ik vermoed vooral verwachten dat anderen dat doen wat nodig is om dat andere te verwezenlijken. Het is een mooi opgenomen filmpje, en het brengt de boodschap vast duidelijk over. Maar ik steek mijn tijd liever in het werkelijk anders doen, en kom daarmee dan maar niet in een filmpje op DND. Ik 'mocht' laatst het hoofd vasthouden van een bestuurder die een aanrijding met een op een voorrangsweg rijdende medeweggebruiker had veroorzaakt. Deze bestuurder was namelijk achter zijn stuur in zijn grote Volvo 850 achterstevoren tegen de gevel van ons huis beland. Daags erna vonden wij een bloemetje bij onze voordeur met een visitekaartje eraan zonder verdere notitie. Er stond een email adres op en dus heb ik gemaild met een bedankje en de vraag of dit wellicht te maken had met de recente onfortuinlijke gebeurtenis. Ik wacht nog steeds (nu 1 week en 1 dag) op antwoord en verwacht dat dat ook niet meer komt (tja, hoe kom ik daarop he?). Van de politie vernamen wij onlangs de gegevens van de bestuurder, het blijkt inderdaad dezelfde persoon als die wiens gegevens op het visitekaartje staan afgedrukt. Volgens diezelfde politie beambte zou er al iemand langsgekomen zijn om onze schade op te nemen. Dat was niet zo en er zou alsnog iemand langs gestuurd worden. U raadt het: wij hebben nog steeds niemand gezien (dat is sinds 1 week). Inmiddels komen wij tot de conclusie dat wij de schade afhandeling dus beter maar geheel in eigen hand nemen. En oh ja...... als ik nog eens een keer iemands hoofd mag vasthouden..... Mijn handen jeuken hoor!

ook zoiets meegemaakt: een meisje--ca 16 jr was met haar fiets ten val gekomen--kon niet opstaan--ademde zeer moeilijk. dus haar sjaal verwijders en 2 knoopjes van haar blouse losgemaakt. ambulance kwam--en later de politieL: het meisje had gezegd dat ik haar wilde aanranden..... jawel, met ca 20 omstanders er bij. dus ik kijk een 2de keer wel uit. groet, spock.

Op woensdag, 26 januari 2011 18:24 schreef spock het volgende:ook zoiets meegemaakt: een meisje--ca 16 jr was met haar fiets ten val gekomen--kon niet opstaan--ademde zeer moeilijk. dus haar sjaal verwijders en 2 knoopjes van haar blouse losgemaakt. ambulance kwam--en later de politieL: het meisje had gezegd dat ik haar wilde aanranden..... jawel, met ca 20 omstanders er bij. dus ik kijk een 2de keer wel uit. groet, spock.

Joh! Wij hebben zeker net met die overige 20 procent te maken gehad?!

Eh.... wacht 's eventjes, da's natuurlijk ook net het brokkenplioot gedeelte van onze natie. Laten we die vooral blijven helpen dan blijven zij tenminste zo lang mogelijk in staat om in plaats van ons de stomste ongelukken te veroorzaken!

Wat vervelend om zulke negatieve dingen mee te maken. Ik ga er van uit als iemand mijn hulp kan gebruiken of zelfs nodig heeft, dat hij die kan krijgen, belangeloos, zonder op een dank-je-wel te willen wachten. Godzijdank woon ik in een dorp waar iedereen elkaar groet en waar eigenlijk vrijwel iedereen voor elkaar klaarstaat als dat nodig is. Waar de keukendeur een vrij entree geeft aan iedereen. Waar de angst (nog) niet bestaat voor verkeerde bezoekers. Als ik het initiatief in het filmpje kan steunen, mijn sympathie hebben ze. Praat met elkaar, groet elkaar, zorg voor elkaar, zo leef je met elkaar. Laten we alsjeblieft proberen dat er in te houden!

Tja, erg fijn zijn de gevolgen niet die jullie hebben ervaren voor het doen van het juiste!
Maar is dit een reden om niet meer te helpen als er iets met iemand gebeurt?
Ik redeneer altijd maar zo: Als ik iets of iemand met een probleem zie dan reageer ik zoals ik ook behandeld wil worden!
Als dit betekent dat ik dan iemand moet helpen die ik niet mag, haat of iemand die schade aan mij heeft berokkend of kan berokkenen, dan doe ik dat.

Ik begrijp heel goed dat 1 persoon de maatschappij niet kan veranderen, als je de enige bent die helpt maakt het nog geen verschil. Maar betekent dit dat we allemaal maar moeten stoppen met helpen? Gewoon door moeten lopen als er iemand op straat ligt? Weglopen als een oudere man mishandeld wordt door 2 scooter-lummels (om maar even beschaafd te blijven)?.... Mij maakt het niet uit wat de rest van de maatschappij doet, ik blijf gewoon mensen helpen zoals ik dat nu al doe! Niet voor de maatschappij, niet omdat dat politiek correct is, maar omdat dit juist is!

Op woensdag, 26 januari 2011 18:40 schreef iakon het volgende:.... Ik ga er van uit als iemand mijn hulp kan gebruiken of zelfs nodig heeft, dat hij die kan krijgen, belangeloos, zonder op een dank-je-wel te willen wachten. ...

Dat is geweldig! Je bent van harte welkom om voor ons:

* Een onafhankelijk schade-expert te vinden,
* Hiermee een afspraak te plannen,
* De expert te ontvangen en bij diens opname te begeleiden,
* Zijn rekening tesamen met de door hem gerapporteerde schade-omvang te declareren bij de tegenpartij,
* Erop toe te zien dat de betaling naar behoren en tijdig voldaan wordt,
* De rekening van de schade expert te voldoen,
* Een ter zake kundige partij ter herstel van onze schade te vinden,
* Hiermee een afspraak te plannen,
* De ter zake kundige partij ter herstel van onze schade te ontvangen en te begeleiden bij hun werkzaamheden,
* De daaruit voortvloeiende rekening op te vangen en,
* De betaling daarvan te verzorgen.

Misschien kan je ons ook helpen dit plan van aanpak door te lichten en waar nodig te verbeteren

Ik kan je beloven dat een hartgrondig dank-je-wel zeker tot onze mogelijkheden behoort!

Nee beter, alvast hartelijk dank voor je aanbod!!!

Op woensdag, 26 januari 2011 19:10 schreef J Langens het volgende:...Als dit betekent dat ik dan iemand moet helpen die ik niet mag, haat of iemand die schade aan mij heeft berokkend of kan berokkenen, dan doe ik dat....

Natuurlijk heb ook ik die man zijn hoofd vastgehouden. Het is overigens strafbaar om in dergelijke situaties je van hulp te onthouden. Niet dat dat in alle situaties iedereen tot het juiste noopt, maar onder het toeziend oog van een ambtenaar in functie..... (die muizen dansen ook alleen op de tafel als de kat van huis is).

Op woensdag, 26 januari 2011 19:10 schreef J Langens het volgende:Tja, erg fijn zijn de gevolgen niet die jullie hebben ervaren voor het doen van het juiste!
Maar is dit een reden om niet meer te helpen als er iets met iemand gebeurt?...

Laten we oorzaak en gevolg even uit elkaar houden:

Ik heb deze man zijn hoofd niet vastgehouden opdat hij het juiste voor ons zou gaan doen, in plaats daarvan had hij op dat moment al het onjuiste gedaan en daarbij zowel een medeweggebruiker als ons schade berokkend. Ik heb zijn hoofd vastgehouden opdat hij zijn hoofd niet zelf stil hoefde te houden om zo een onzeker risico op blijvend letsel te vermijden.

Is dit een reden enzovoort? Ik heb geen idee. Ik weet wel dat in een samenleving waarin het steeds meer gebruikelijk is je met een Jantje van Leiden van je verantwoordelijkheden af te maken, het voor steeds minder mensen de moeite waard wordt daar toch fatsoenlijk werk van te maken. Het principe van wederkerigheid werkt alleen als je met een redelijke mate van waarschijnlijkheid op die wederkerigheid kunt rekenen. Een alternatief is om je terug te trekken binnen een min of meer afgescheiden groep waarbinnen dit principe zowel in woord als daad wordt beleden. Een ander alternatief is om het principe van wederkerigheid geheel de rug toe te keren.

Mij lijken beide laatste opties niet preferabel. Maar voor het gewenste wederkerigheidsbeginsel moet je dus wel ergens min of meer op kunnen rekenen. En daarvoor heb ik tot nu toe nog geen oplossing, en ook nog niet in andere reakties aangetroffen.

Het cynisme, waarmee je schrijft doet boos en teleurgesteld aan. En terecht als ik zo je bevindingen lees. Teleurgesteld in het totaal falend maatschappelijke systeem van overheden en verzekeraars, dat eerder een gezag heeft veroorzaakt dat de burger als tegenstander ziet dan als verzorgingsobject. Juist door dat systeem gaan mensen zo reageren. De daders omdat ze er prima mee weg komen, volgens hun eigen opvattingen, maar ook het slachtoffer die door de teleurstellingen de neiging krijgt steeds egoistischer te gaan denken. De neerwaartse spiraal wordt zo door twee uitersten gestimuleerd. Het doorbreken ervan is dikwijkls een duivelsdilemma. Persoonlijk voel ik wat de heer Langen verwoordt.
Zoals ik hoop dat mij zal geschieden, zo doe ik een ander.

Op woensdag, 26 januari 2011 20:06 schreef iakon het volgende:Het cynisme, waarmee je schrijft doet boos en teleurgesteld aan. En terecht als ik zo je bevindingen lees. Teleurgesteld in het totaal falend maatschappelijke systeem van overheden en verzekeraars, dat eerder een gezag heeft veroorzaakt dat de burger als tegenstander ziet dan als verzorgingsobject. Juist door dat systeem gaan mensen zo reageren. De daders omdat ze er prima mee weg komen, volgens hun eigen opvattingen, maar ook het slachtoffer die door de teleurstellingen de neiging krijgt steeds egoistischer te gaan denken. De neerwaartse spiraal wordt zo door twee uitersten gestimuleerd. Het doorbreken ervan is dikwijkls een duivelsdilemma. Persoonlijk voel ik wat de heer Langen verwoordt. Zoals ik hoop dat mij zal geschieden, zo doe ik een ander.

Mooie reactie,

Maar het klinkt me wel allemaal vreemd.

Ik heb in Nederland ook meerdere keren met schade aan en door andere te maken gehad.
1 telefoontje naar verzekering en die regelde de rest.
Is Nederland zo afgetakeld de laatste 13 jaar dat dat niet meer zo werkt?

Ook hier in Denemarken hebben we ook wel eens wat met dit soort zaken te maken gehad en ook weer na 1 telefoontje en nog een papier invullen er nooit meer iets van gehoord.
Behalve dan dat de slachtoffers (viel wel mee, onze kinderen hadden met andere een tractor in bos gesloopt die ze voor oud ijzer aan zagen)die eerst zeer chagrijnig tegen ons waren later heel vriendelijk (na afwerking van verzekering) weer zwaaide.

Op woensdag, 26 januari 2011 18:40 schreef iakon het volgende:Wat vervelend om zulke negatieve dingen mee te maken. Ik ga er van uit als iemand mijn hulp kan gebruiken of zelfs nodig heeft, dat hij die kan krijgen, belangeloos, zonder op een dank-je-wel te willen wachten. Godzijdank woon ik in een dorp waar iedereen elkaar groet en waar eigenlijk vrijwel iedereen voor elkaar klaarstaat als dat nodig is. Waar de keukendeur een vrij entree geeft aan iedereen. Waar de angst (nog) niet bestaat voor verkeerde bezoekers. Als ik het initiatief in het filmpje kan steunen, mijn sympathie hebben ze. Praat met elkaar, groet elkaar, zorg voor elkaar, zo leef je met elkaar. Laten we alsjeblieft proberen dat er in te houden!

hulp he? ik woon nu in een dorpje in noord bali--ver van de toeristencentra. ben ver boven de 65 jr en kon dus mijn AOW en pensioen meenemen. ik ben hier niet de rijke blanke oom; ik spreek hun taal--en respecteer hun hindu cultuur. straatarme mensen in "mijn" dorpje, dus ben ik in staat iets voor hun te doen: dagelijks melk voor de kids--hier en daar een baal rijst--bakolie, enz. de oudere jongens en meisjes leer ik engels en / of duits--bij ziekte bezorg ik hun medicijnen. ik kan hier meer doen dan in eigen land. en daar voel ik me happy bij. de bevolking beschouwt mij als 1 van hun, en daar ben ik blij om. hier krijg je meer waardering dan in NL en de mensen hier waarderen hulp enorm.groet, spock.

@JMF, juist als veel mensen hun verantwoordelijk ontlopen is het toch mooi als jongeren met een tegengeluid komen.

Wellicht niet helemaal duidelijk, maar de opdracht voor de jongeren was maak een filmpje over iets in de maatschappij waar jij je zorgen om maakt. Ik heb de indruk dat ze onderwerp hebben gekozen wat onder meer mensen leeft!

Op woensdag, 26 januari 2011 19:10 schreef J Langens het volgende:Tja, erg fijn zijn de gevolgen niet die jullie hebben ervaren voor het doen van het juiste!
Maar is dit een reden om niet meer te helpen als er iets met iemand gebeurt?
Ik redeneer altijd maar zo: Als ik iets of iemand met een probleem zie dan reageer ik zoals ik ook behandeld wil worden!
Als dit betekent dat ik dan iemand moet helpen die ik niet mag, haat of iemand die schade aan mij heeft berokkend of kan berokkenen, dan doe ik dat.

Ik begrijp heel goed dat 1 persoon de maatschappij niet kan veranderen, als je de enige bent die helpt maakt het nog geen verschil. Maar betekent dit dat we allemaal maar moeten stoppen met helpen? Gewoon door moeten lopen als er iemand op straat ligt? Weglopen als een oudere man mishandeld wordt door 2 scooter-lummels (om maar even beschaafd te blijven)?.... Mij maakt het niet uit wat de rest van de maatschappij doet, ik blijf gewoon mensen helpen zoals ik dat nu al doe! Niet voor de maatschappij, niet omdat dat politiek correct is, maar omdat dit juist is!

Zou ik ook doen, gewoon helpen, geen gelul. Altijd je gevoel volgen.

Op donderdag, 27 januari 2011 13:12 schreef stefanp85 het volgende:@JMF, juist als veel mensen hun verantwoordelijk ontlopen is het toch mooi als jongeren met een tegengeluid komen....

Hartstikke goed.

Maar wat ik met mijn bijdragen wil duidelijk maken is blijkbaar bij de meesten nog niet overgekomen, en dat is dat een zeker vertrouwen op wederkerigheid cruciaal is om het elkaar helpen bij een ongeluk te laten bestaan. Er is niet voor niets sprake van 'elkaar'. En het is niet alleen bij ongelukken, om het elkaar te helpen doen slagen zullen we ook breder dan alleen naar ongelukken moeten kijken.

Wat heb je bijvoorbeeld aan hulp bij ongelukken als die jou zelf zelden overkomen doordat je veel voorzichtiger bent ten opzichte van de roekelozen die regelmatig opgelapt moeten worden, of een veel groter beroep op hulp doen bijvoorbeeld doordat zij het vertikken/vergeten een helm goed vast te maken (om een voor jongeren relevant thema te noemen) dan wel geen autogordel om?

Absolute uitspraken als 'ik doe zoiets niet' of 'ik zou altijd helpen' boezemen weinig vertrouwen in. Dergelijke uitspraken kleuren teveel naar sociale wenselijkheid, een soort van net zo Rooms als de paus (en inmiddels hebben we afgelopen jaar weer meer geleerd over wat daar de waarde dan weer van is).

Kortom, elkaar helpen bij ongelukken is mooi, maar ik mis het elkaar helpen onze eigen verantwoordelijkheden te blijven nemen. Het een kan alleen in balans met het ander.

Op donderdag, 27 januari 2011 13:12 schreef stefanp85 het volgende:..Wellicht niet helemaal duidelijk, maar de opdracht voor de jongeren was maak een filmpje over iets in de maatschappij waar jij je zorgen om maakt. Ik heb de indruk dat ze onderwerp hebben gekozen wat onder meer mensen leeft!

Aan die indruk kan ik mij ook niet onttrekken ;-)

Op donderdag, 27 januari 2011 19:21 schreef Willeke het volgende:...Zou ik ook doen, gewoon helpen, geen gelul. Altijd je gevoel volgen.

Nou, ik denk toch dat ik er verstandig aan heb gedaan juist even mijn gevoel niet te volgen tijdens het vasthouden van het hoofd van de bestuurder.

Als u begrijpt wat ik bedoel.