Op maandag, 16 november 2009 14:32 schreef Sisi het volgende:Vladimir, Bravo! Nog een gegeven: als de kinderen allang en breed fulltime op school zitten, of sterker nog, op kamers wonen, blijven de meeste vrouwen doorgaans toch part-time werken!! Want ja, toch wel lekker als je niet de hele week hoeft. Groet, Ciska

Op donderdag, 19 november 2009 00:41 schreef vladimir het volgende:[Ciska , er is nog veel te doen voor man en vrouw en op de eerste plaats het goed naar elkaars verlangens en ideeën luistere en vervolgens goede planningen maken, dwz keuzes; werk hoeveel uur werk samen; kineren wanneer, wie voedt op, wat samen etc. Maar de traditionele verhoudingen lijken meer terug te komen dan ooit tevoren en wat me irriteert, vrouwen halen zichzelf vaak onderuit ten gunste van.... vriendelijke groet, Willem

Op maandag, 23 november 2009 11:55 schreef Sisi het volgende:Vladimir, Ik ben het helemaal met je eens, maar het lijkt mij niet dat dit te maken heeft met jouw steling dat vrouwen alleen maar mooi willen zijn, uit hebzucht. Ik ga er ook vanuit dat je dit alleen maar hebt geschreven om een reactie uit te lokken. . Maar de traditionele verhoudingen lijken meer terug te komen dan ooit tevoren en wat me irriteert, vrouwen halen zichzelf vaak onderuit ten gunste van.... vriendelijke groet, Willem

Op dinsdag, 24 november 2009 02:42 schreef Poldertramp het volgende:Er zit in het voorgaande heel veel waars.

Maar ik vind wel dat het eindelijk eens afgelopen moet zijn met verschil in beloning voor hetzelfde werk tussen mannen en vrouwen.

Ook het verschuilenachter mannelijke titels is niet gezond.
Wees trots op je vrouwzijn en neem afstand van dat op papier verschuilen achter mannelijke begrippen.
Menig vrouw doet het ook nog eens beter dan die mannen.

Menig noderne man wordt door onze jongens nogal eens aangeduid als suffe eend, als ze zich weer eens uitermate traag bewegen. De veel oudere vrijwilligers waarmee ik werk zijn gelukkig van een ander meer ouderwets kaliber.

Wat ook stoort is het feit dat het gemiddelde tweeverdienerhuishouden het niet bepaald indrukwekkend beter heeft dan, in verhouding uiteraard, het eenverdienergezin in begin 70er jaren.
De huizenprijzen hebben zich gewoon aangepast, maar ook de toegangsprijzen naar de pretparken, en ga maar door.


Als zelfstandige ging het bij ons natuurlijk anders. Mijn vrouw nam de telefoon, ja ook de internationale, aan, ontving mensen. En veel meer. Het gaat dan wel 7 dagen per week door.
En kon wel op tijd gaan koken, dat was dan te regelen-

En wat dat betekent.
Nu ben ik al jaren alleen, om 4 uur nadenken over wat je gaat koken, de was een paar keer per week, ook bed verschonen op tijd, de rest van het huis schoon houden.
Heb nu veel en veel minder tijd dan vroeger.
Daarom denk ik dat een man alleen nooit zelfstandig kan worden, als er niet iets naast geregeld kan worden. Of zorg voor een heel klein huis of appartement. Dat kan helpen. In de BRD zijn in de stadjes en steden horecabedrijven die sochtends om 6 uur al de eerste ontbijtgasten uit de buurt hebben, elke dag. Vanuit de eettent met je koffertje naar de auto en wegwezen. Savonds weer warm eten in dezelfde gelegenheid. Al tientallen jaren gaat dat zo voor mannen zonder vrouw, maar ook voor vrouwen zonder man. Hier heb ik dat nog niet gezien. Maar misschien is het er op een enkele plek wel. Het helpt wel om handen vrij te houden.

Het lijkt mij dat er in het samenleven-samenwerken van man en vrouw heel veel individuele nuancen zitten.
Het is ook een loffelijk streven om de vrouwen uit te dagen om de wereld te veranderen. Maar k denk dat het hooguit op hele kleine schaal zou kunnen lukken als iedereen ook de mannen erachter gaan staan.
Denk erom, de wereld is voor sommige zaken groot, voor andere weer klein.

Op maandag, 21 december 2009 10:24 schreef Sisi het volgende:Hoi Vladimir, Ik dacht nou juist dat het filmpje een aantal oorzaken liet zien betreffende het feit dat er in Nederland zo weinig vrouwen aan de top zitten.... Ik ben het met je eens dat het in de eerste plaats de vrouwen zijn die daar iets aan moeten veranderen, maar zij kunnen dat natuurlijk niet alléén. En dan blijft het natuurlijk nog zo dat niet iedere vrouw een top-baan ambieert, net zoals ook lang niet alle mannen even ambitieus zijn. Jij hebt het steeds maar over vrouwen die in een slachtofferrol zitten, maar is dat wel zo? De vrouwen die een topfunctie willen, krijgen die ook wel. Gewoon een kwestie van hard werken en je doelen bepalen. En natuurlijk de juiste kwaliteiten in huis hebben, iets dat ook voor mannen geldt. Helaas gaat één en ander dan vaak wel ten koste van andere dingen, dus ja, ik denk wel dat je kunt zeggen dat het vrouwen moeilijker wordt gemaakt op dit terrein. Dat heeft niets met slachtoffer zijn te maken, dat zijn gewoon de feiten. Groet, Ciska

Op maandag, 21 december 2009 15:41 schreef Poldertramp het volgende:Voor mij blijven er nog altijd vragen over.

1. Hoeveel waarde moet je aan een carriere hechten.
2. Echte ontwikkeling zit volgens mij tussen de oren.
3. De waarde van een carriere is voor veel mensern een relatieve zaak.
4. Topfunklties in een praatland als Nederland worden vaak met scherpe ellebogen gehaald.
5. Wat is de kwaliteit van het huidige bestand aan topfunktionarissen? Als Zalm een echte topper was, dan was hij nu niet in opspraak.

Hallo Poldertramp,

Zo. Terug van weggeweest.

Ik ben het helemaal met je eens, maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat erom dat Vladimir zegt dat vrouwen lopen te mekkeren en het slachtoffer uithangen, iets waar ik het wel en niet mee eens ben.

Als een Joop den Uyl een echte topper was geweest dan had hij Nederland niet in 1984 met de leegste schatkist ooit achtergelaten, met alle gevolgen van dien, net als Schröder in de BRD een katastrofe was voor links. Zo kun je een aardig lijstje maken van de omhooggevallen middelmatigheid die hier tot nog toe de top vormt.
Wil een mens met eergevoel daartussen zitten?
Zag gisteren een verslag van de grootste, of zeker een van de drie grootste zoetwarenindustrieen van Europa, hoofdvestiging in Aken.
Familiebedrijf, waar over de 40 nationaliteiten werken. Opgebouwd vnuit een bakkerij op de Markt, bestaat 150 jaar ruwweg en wordt door een man geleid. Typisch Duitse familieondernemer, woont in Parijs om zijn familie buiten de publiciteit te houden. 3 langere vliegreizen per week. Tijdens de reizen per vliegtuig of Thalys wordt natuurlijk gewoon doorgewerkt, de telefoon staat niet stil. Wordt ook uitgenodigde bij de Amerikaanse Oscaruitreikingen, verjaardagen van Amerikaanse en Europese filmsterren, haalt daarmee de voorpaginas hoeft dan ook nooit reclame te maken, is hofleverancier in Nederland en Belgie. Alleen voor de winterseizoenzoetwaren (o.a. Lebkuchen [vind ik niet te vreten]) staan in September 180.000 pallets klaar. Ja het aantal nullen klopt.
Die gaan in het herfst-winterseizoen met 250 vrachtwagens per dag de deur uit.
Onberispelijk uiterlijk met een onberispelijke levenswijze (elke beweging volgt de boulevardpers) alles klopt.
Dat soort perfekte ondernemer zie ik hier nog niet snel opkomen.
Ooit hadden wij een Verolme als voorbeeldondernemer. Maar die stak zijn kop ook te ver boven het maaiveld en hij werkte niet op Zondag. Dat is wel een dag verlies per week. Bij ons vergaderen (vele luie nederlanders noemen die koffiepartijtjes ook "werken") alleen de geldboeren stiekum in het weekend om ons op Maandag met een nieuw basisrenteniveau te verrassen.

Ik zie bij ons de topmensen niet boven het Udink-Timmerniveau uitkomen.
Bovendien zit de echte ontwikkeling van een mens tussen de oren. Je moet niet verbaasd zijn als zulke mensen voor de eer bedanken.

En mijn stelling is ook nog: Iemand die door vriendjes, geld, of andere weinig met persoonlijke kwaliteiten samenhangende redenen op een hoge positie terecht komt is meestal niet meer waard dan de gemiddelde ordinaire graaier. Het zijn allemaal dezelfde middelmatige figuren.

Op maandag, 21 december 2009 17:40 schreef vladimir het volgende:

Op maandag, 21 december 2009 10:24 schreef Sisi het volgende:Hoi Vladimir, Ik dacht nou juist dat het filmpje een aantal oorzaken liet zien betreffende het feit dat er in Nederland zo weinig vrouwen aan de top zitten.... Ik ben het met je eens dat het in de eerste plaats de vrouwen zijn die daar iets aan moeten veranderen, maar zij kunnen dat natuurlijk niet alléén. En dan blijft het natuurlijk nog zo dat niet iedere vrouw een top-baan ambieert, net zoals ook lang niet alle mannen even ambitieus zijn. Jij hebt het steeds maar over vrouwen die in een slachtofferrol zitten, maar is dat wel zo? De vrouwen die een topfunctie willen, krijgen die ook wel. Gewoon een kwestie van hard werken en je doelen bepalen. En natuurlijk de juiste kwaliteiten in huis hebben, iets dat ook voor mannen geldt. Helaas gaat één en ander dan vaak wel ten koste van andere dingen, dus ja, ik denk wel dat je kunt zeggen dat het vrouwen moeilijker wordt gemaakt op dit terrein. Dat heeft niets met slachtoffer zijn te maken, dat zijn gewoon de feiten. Groet, Ciska

Ongetwijfeld wordt het vrouwen moeilijker gemaakt, maar dan vooral op het gebied van "schuldgevoel"naar kinderen en omdat de mannen wereld bang is van vrouwen in de top , omdat ze het meestal gewoon beter doen. Het feit dat vrouwen de 2 hersenhelften moeiteloos kunnen combineren maakt ze tot prima managers met empathie en zakelijkgheid.
En ja niet alle vrouwen zijn uiteraard slachtoffer, maar dat blijft prikkelend bedoeld.

En o ja een glazen plafond? mannen mogen toch niet van onderen door het plafond naar vrouwen kijken ;)

Nou, dat ligt eraan of ze een broek of een rok aanhebben ;)

Op maandag, 22 maart 2010 12:34 schreef Sisi het volgende: Daarom vertrekken veel mensen naar het buitenland. Ik heb het specifiek over mensen die hier geboren en getogen zijn, autochtonen, in de leeftijdsgroep van 45 jaar of ouder. Ze zijn ervaren, creatief (denkend), innovatief, sociaal en ondernemend. Maar ze kunnen hun ei niet kwijt omdat deze kennis en ervaring in Nederland volgens mij niet voldoende benut wordt. Deze groep mensen vindt geen bevrediging op de huidige arbeidsmarkt omdat er voor hun ideeën geen plaats is. Ze passen niet in het geldende stramien. Ze hebben het gevoel geen bijdrage te kunnen leveren of waarde te kunnen toevoegen aan de samenleving via hun loopbaan. Ook dit kan een reden zijn waarom sommige vrouwen het maar opgeven en (bewust) thuis blijven voor de kinderen. Of ze gaan meewerken in de onderneming van hun partner.

Op maandag, 22 maart 2010 12:34 schreef Sisi het volgende: Tja.... als een vakman onproductievelingen in zijn bedrijf heeft dan wipt hij ze er toch gewoon uit? .

Op maandag, 29 maart 2010 14:52 schreef Sisi het volgende:Daarvoor lukte het ook wel hoor. Uiteindelijk wordt het altijd op "verstoorde arbeidsverhoudingen" gegooid en gaat iemand alleen al om die reden er gewoon uit. Wat natuurlijk ook zo is. Je maakt mij niet wijs dat, wanneer een werkgever al drie keer een personeelslid heeft proberen te ontslaan, die werknemer daarna nog leuk met zijn baas omgaat. Maar idd., de crisis maakt het wat makkelijker. Nederland verkwanselt zijn vakmensen. Ze halen ze liever uit het buitenland. Waar blijf je dan met je kenniseconomie.