De herdenking van de moord op Theo van Gogh valt samen met het uitlekken van de conclusies van een onderzoek naar radicalisering. De moord is voor allochtonen aanleiding geweest de touwtjes in de eigen gemeenschap aan te halen om een herhaling te voorkomen. Voor een groeiend deel van de autochtone bevolking is de moord het startsein geweest om hun Robin Hood te steunen die volgens het geheime rapport in zijn strijd tegen de Sheriff van Nottingham de democratie en sociale cohesie ondermijnt. De discussie in de media toont dat de sociale cohesie vooral onder de autochtone bevolking afneemt. Hoe komt dat? En wat kunnen we er aan doen?

› Luister naar de Aan de Slag uitzending op BNR Nieuwsradio

Nederlanders gaan historisch gezien de discussie uit de weg over normen, waarden en gedrag. Men achtte het onmogelijk om een grootste gemende deler voor alle christelijke geloofsgemeenschappen te definiëren. Zij leefden tot de jaren zestig dan ook volstrekt langs elkaar heen, wat deze opvatting versterkte. Nu er met moslims en hun verschillende herkomst en islamitische geloven extra zuilen zijn bijgekomen blijkt het gebrek aan de grootste gemene deler opeens een probleem. Wij hebben geen spiegel om hen voor te houden, want wij houden er zelf niet van om een spiegel voorgehouden te krijgen. Rond de 80% van de ouders van schoolgaande kinderen vindt immers dat de andere ouders hun kinderen beter moeten opvoeden.

Om de cohesie te versterken zullen wij deze spiegel met elkaar moeten durven vaststellen: wat zijn de grenzen waarbinnen wij alle vrijheid hebben om naar eigen inzicht te leven, en waarbuiten cru gezegd geen vrijheid bestaat omdat dit ten koste van anderen gaat? Het zal meevallen om dit te definiëren. De kern van de christelijke geloven is hetzelfde en komt grotendeels overeen met wat moslims en joden nastreven. In de uitoefening van het geloof in religies met bijbehorende gedragsregels komen de verschillen. De beperkingen of juist vrijheden die iemand zichzelf geeft, betekenen niet dat anderen in hun vrijheid en levensvreugde beperkt mogen of zelfs moeten worden. Gedrag dat ten koste gaat van anderen kunnen en mogen wij hier in Nederland niet accepteren. Daar is geen enkel excuus voor en geldt voor alle inwoners, allochtoon én autochtoon, christen en moslim, jong en oud, rijk en arm, blank en zwart. Dat is de last van hier samen wonen.

Als je de lusten wilt van wonen in de vrije welvarende maatschappij van Nederland, zul je moeten accepteren dat homo’s mogen trouwen, familie niet met elkaar mag trouwen, vrouwen stemrecht hebben en een hand krijgen, eerwraak verboden is, vrijheid van godsdienst betekent dat eenieder vrij is om een ander geloof of geen geloof aan te hangen, meisjes zelf een man mogen kiezen, diefstal verboden is, op straat zoenen mag, drugs verboden zijn, we Nederlands spreken etc. Of zul je op democratische wijze de meerderheid in ons land moeten overtuigen dat regels veranderd moeten worden, of zul je in een land moeten gaan wonen waar de meerderheid andere regels stelt.

De last van samen wonen betekent ook dat je met de vrijheid van meningsuiting over alles een mening mag hebben, tenzij deze vrijheid gebruikt wordt om andere inwoners in hun vrijheid te beperken. Het is wel acceptabel om te blijven zeggen dat jongeren die stelselmatig met intimidatie anderen in hun vrijheid beperken, zelf in hun vrijheid beperkt moeten worden door ze meer en langer te straffen. Ik vond het onthutsend om PvdA Tweede Kamerlid Spekman te horen zeggen over zijn eigen wijk in Utrecht dat de bewoners weten welke handvol gezinnen de buurt verzieken, maar er niets aan gedaan kan worden. De onprettige feiten openlijk aan de kaak stellen heeft zondermeer geholpen om ze aangepakt te krijgen. Vooral blijven doen in en buiten het Parlement.

Het is niet acceptabel en daarom bij grondwet verboden om te pleiten voor vertrek van miljoenen moslims op basis van hun geloof. En ook niet om lang verboden fysieke straffen als ‘knee capping’ – met schot hagel knie verbrijzelen - te propageren, een vorm van eerwraak uit de ‘troubles’ tussen katholieken en protestanten in Noord Ierland. Dat is niet toegestaan en moet als op zichzelf staande feiten aan de kaak gesteld worden door de Sheriff, ook als dit tot meer stemmen leidt voor Robin Hood. Het is ook niet acceptabel om zelf critici te demoniseren door hen als handlangers van de moordenaar Mohammed B. te betitelen. Wilders moet wel zuiver in de leer zijn die hij zelf aanhangt. Wat je verwacht van anderen moet je zelf naleven. En dat is de essentie van de oplossing: welk gedrag verwachten wij van anderen én zijn wij bereid om zelf na te leven? Wat is WIJ-land in plaats van IK-land?

Zie ook www.wijland.net

Gerelateerde nieuwsberichten:
› Volkskrant.nl: ‘Wilders ondermijnt democratie’
› Volkskrant.nl: Rechts en extreem
› NRC.tv: En dáárom stem ik Wilders