Wat is asociaal gedrag volgens jullie?

Er zijn nu 7 reacties | 28 april 2009 10:35
Wat vindt u van deze bijdrage? 1 0

Ik ben benieuwd naar wat men verstaat onder asociaal gedrag. Dan kunnen we gaan kijken hoe we dat eventueel in het openbaar kunnen gaan aanpakken. Dus; wat versta jij eronder?

Er zijn 7 reacties

Reacties overzicht (7)

Sorteren
Hoi Annick,

Laat ik de vraag terugkaatsen: wat versta jíj onder "asociaal gedrag"?


Groetjes,

Arthur.
Ilex
Arthur, flauwe reactie.

Een korte poging zou kunnen zijn: asociaal gedrag is dat gedrag dat je van een ander naar jezelf toe ook niet leuk zou vinden.
Helaas geeft dit notoire asocialen, zoals criminelen, alle ruimte hun gang te blijven gaan. Een alternatief kan zijn dat asociaal gedrag dat gedrag is dat ontwrichtend werkt voor een sociale samenleving. Het probleem schuift dan helaas door naar: "Wat is een sociale samenleving?".
Dit overpeinzend brengt me dan ook tot de volgende: "Asociaal gedrag is dat gedrag dat ontwrichtend is voor de samenleving."

Onze samenleving is onder andere gebaseerd op aannames over wat je als individu van andere mensen mag verwachten in de (virtuele) openbare ruimte. Je verwacht je vrij te kunnen bewegen, veilig te kunnen gaan en staan waar je wilt zonder je bedreigt te hoeven voelen, op een vergelijkbare manier te worden behandeld als ieder ander (geen voorkeurbehandeling voor agressors), een mening te kunnen uiten zonder met agressie of geweld te worden geconfronteerd, niet het slachtoffer te worden van ongefundeerde uitingen van anderen over jezelf.
Elk gedrag dat dit fundament verstoort is asociaal gedrag omdat het de sociale cohesie van de samenleving en de beleving van een individu aantast.
Maki
Als je echt voorbeelden wilt.

gevoel van onveiligheid wordt veroorzaakt door!!

- vuil op straat/grafitie
- luidruchtige hangjongeren en groepen
- jongeren die buitenlands met elkaar praten in openbare ruimtes
- elke vorm van onbeleefd gedrag.
- Het toelaten van ongewenst gedrag (Er is bijna niemand die wat zegt,en pakkans is zeer klein)


Ik ben voor slecht gedrag straffen en goed gedrag belonen.

Beste Ilex,
Asociaal gedrag is volgens mij breder dan je geschetst hebt. In jouw definitie staat naar mijn idee het eigen individu teveel centraal terwijl asociaal volgens mij meer de gemeenschap als maatstaf kent.
Het plaatsen van het belang van de gemeenschap waarin iemand functioneert boven het eigen belang getuigt m.i. van bovenmatig sociaal gedrag. Het gelijk waarderen van het belang van de gemeenschap met het belang van jezelf is sociaal. Het plaatsen van het eigen belang boven dat van de gemeenschap is asociaal. Bij iedere activiteit zal men een afweging maken die door de gemeenschap zal worden gekenschetst volgens de bovengenoemde uitgangspunten.
Even een (helaas veel voorkomend) voorbeeld:
Alle zitplaatsen in de bus zijn vol. Er komt een hoogzwangere vrouw de bus in. Als een gezonde jongere opstaat voor deze vrouw, is dit volgens mij normaal sociaal gedrag.
Als een hoogbejaarde vrouw voor haar opstaat, is dit volgens mij bovenmatig sociaal; zij zal immers zelf ook moeite hebben de busrit te blijven staan, maar zij neemt dit ongemak toch.
Als niemand opstaat voor deze zwangere vrouw, is dit niet anders te zien dan asociaal gedrag; de gemeenschap wordt hier absoluut geen dienst bewezen.

Het zou prachtig zijn wanneer iedereen in elke situatie een soortgelijke afweging zou maken, maar dan zijn we allemaal heilig. Helaas, dit is niet zo......
Ilex

Op woensdag, 17 juni 2009 21:47 schreef zeilkuif het volgende:Beste Ilex,
Asociaal gedrag is volgens mij breder dan je geschetst hebt. In jouw definitie staat naar mijn idee het eigen individu teveel centraal terwijl asociaal volgens mij meer de gemeenschap als maatstaf kent.
Het plaatsen van het belang van de gemeenschap waarin iemand functioneert boven het eigen belang getuigt m.i. van bovenmatig sociaal gedrag. Het gelijk waarderen van het belang van de gemeenschap met het belang van jezelf is sociaal. Het plaatsen van het eigen belang boven dat van de gemeenschap is asociaal. Bij iedere activiteit zal men een afweging maken die door de gemeenschap zal worden gekenschetst volgens de bovengenoemde uitgangspunten.
Even een (helaas veel voorkomend) voorbeeld:
Alle zitplaatsen in de bus zijn vol. Er komt een hoogzwangere vrouw de bus in. Als een gezonde jongere opstaat voor deze vrouw, is dit volgens mij normaal sociaal gedrag.
Als een hoogbejaarde vrouw voor haar opstaat, is dit volgens mij bovenmatig sociaal; zij zal immers zelf ook moeite hebben de busrit te blijven staan, maar zij neemt dit ongemak toch.
Als niemand opstaat voor deze zwangere vrouw, is dit niet anders te zien dan asociaal gedrag; de gemeenschap wordt hier absoluut geen dienst bewezen.

Het zou prachtig zijn wanneer iedereen in elke situatie een soortgelijke afweging zou maken, maar dan zijn we allemaal heilig. Helaas, dit is niet zo......

Beste Zeilkuif,

Ik begijp de reactie en redenatie. En op zich heb je helemaal gelijk, maar ik zie het grote probleem in jouw benadering in de afweging je gemaakt moet worden. Je veronderstelt dat er een afweging, balans, mogelijk is tussen eigenbelang en belang voor de samenleving. Hoe doe je die afweging tussen waardering voor individu en voor gemeenschap in zijn algemeenheid?? Voor het voorbeeld met een zwangere vrouw is dat voor de meeste mensen wel te doen - al bewijst de dagelijkse praktijk dat veel mensen niet tot die afweging komen. Maar voor veel zaken lijkt me dat ook een stuk lastiger.

Vandaar dat ik probeer die afweging uit het verhaal te halen, en de benadering van eigen aannames (verwachtingen) over de samenleving en de ander kies als maat voor het eigen gedrag. Eigenlijk welhaast de ouderwetse 'Wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet'. Ik zet het individu met zijn/haar belang niet centraal als zwaarder wegend dan de samenleving, maar ga juist uit van ontwrichting van de samenleving als maat. Wel zet ik het individu, naar mijn idee noodzakelijkerwijs, wel centraal als degene die vanuit eigen verwachtingen de afweging moet maken, en zich dus de vraag over wel/niet asociaal moet stellen. Zou jij willen dat iemand opstaat als je gebrekkig bent en in de bus stapt, doet dat zelf dan ook. Zou jij willen dat de samenleving in bepaalde omstandigheden bijspringt als je financiele/gezondheid/andere problemen hebt, accepteer dan ook dat anderen hulp krijgen en draag daaraan bij. Wil jij je veilig voelen, vertoon dan geen gedrag dat bij anderen gevoel van onveiligheid oproept. Etc.
Beste Ilex,
In je redenatie zit m.i. een klein misvatting. Ontwrichting van de samenleving is geen oorzaak, het is het gevolg van..... De oorzaak is m.i. de geschetste continue afweging van eigen acties ten opzichte van de mensen in je omgeving. En inderdaad is het ouderwetse "Wat gij niet....." een basis van een prettige samenleving met slechts de kanttekening dat je wel degelijk je eigen belang niet hoeft te laten "ondersneeuwen". Een beetje assertiviteit is ook gezond voor iedere samenleving. Daarmee leren we ook dat je iedereen met respect moet bejegenen; weer zo'n ouderwetse woord.
Overigens lijkt me dat je zienswijze niet zoveel van de mijn verschilt, maar dat we misschien van een andere basis uitgaan.
Asociaal gedrag is economisch onderlegd:
Strategisch institutioneel gedrag is de oorzaak van wereldwijde ellende.
Gedragsverandering moet top-down worden aangepakt.

Daarom heeft het bevragen van autoriteit en machtsmisbruik eerste prioriteit.

1. De Nederlandse regering is een criminele organisatie.
2. Balkenende is een oorlogsmisdadiger

Zolang hier een taboe op rust bij de onderdanen wordt de muur rond de gevangenis niet geslecht.

www.kabinetwerk.nl
U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.

Gerelateerde ideeën

Kijk ook eens bij

› 21 minuten  het grootste online opinie- onderzoek van Nederland. Doe de enquete.

› Mentality  Als u wilt weten welke leefstijl u heeft, kunt u meedoen aan de Mentality-leefstijltest van onderzoeksbureau Motivaction.