Wat betekent diversiteit voor jou zelf? Het is inderdaad lastig om op zo'n stelling te reageren als niet duidelijk is wat diversiteit precies is. Daarbij zie je vaak al snel naar voren komen dat diversiteit wordt geinterpreteerd als een diversiteit aan culturen. Naar mijn idee is het veel meer dan dat. Maar eerst ben ik benieuwd naar jouw definitie van diversiteit.

Het belangrijkste van een definitie van diversiteit is voor mij dat het een positief begrip is. Diversiteit is (mede door de nadruk die vaak ligt op culturele diversiteit) een term die een negatieve bijklank heeft. Verschillen tussen individuen en groepen zorgen er juist voor dat je van elkaar kunt leren. Diversiteit draait volgens mij niet alleen om culturele verschillen maar ook om verschillen op bijvoorbeeld sociaal-economisch vlak.

Volgens mij gaat het debat juist vaak veel te veel over de definities (van diversiteit, multiculturaliteit, tot nieuwe Nederlanders, allochtonen etc.) in plaats van over de inhoud.

Uit antropologisch onderzoek blijkt al jaren dat een samenleving die meer diversiteit kent, meer (over)levenskracht heeft. Hoe meer zienswijzen en denkrichtingen er zijn in een samenleving, hoe creatiever en succesvoller die samenleving kan omgaan met de opgaven waarvoor die staat, of deze nu op het terrein van gezondheid, economische crises of milieuvraagstukken betrekking hebben. Ook blijkt dat migranten niet alleen de ontvangende samenleving veel opleveren (cultureel, culinair, economisch etc.), maar nog belangrijker is hun aandeel in de economie van het land van herkomst. Zo dragen migranten uit India meer bij aan de economie in India dan de inwoners van India zelf.

Dus diversiteit op zichzelf is een positieve waarde. Of diversiteit in een samenleving wordt ervaren als een verrijking of als een bedreiging, hangt samen met de vraag in hoeverre de voordelen (of juist de nadelen) van diversiteit zichtbaar zijn en gevoeld en beleefd worden door personen in hun directe omgeving.

Ja ik kan me voorstellen dat je vindt dat discussies te snel of te veel vervallen in gepraat over de betekenis. Toch lijkt het mij essentieel. Waar de een namelijk puur spreekt over diversiteit in culturen, nemen anderen diversiteit als een veel ruimer begrip op (en rekenen zij bijvoorbeeld ook verschil in sekse en/of geloof en/of seksuele voorkeur en/of sociale status, etc. erbij). Lijkt mij een belangrijk punt om in de discussie over diversiteit rekening te houden.

Dan ben ik nu ook benieuwd naar het waarom achter de vele discussies over diversiteit.
Moeten we dan strijden voor meer diversiteit? of meer eenheid in waarden en normen?
maw, wat is de rationale achter diversiteit? wat willen we ermee in onze samenleving en/of wat zouden we er eigenlijk mee moeten doen?

Meer of minder diversiteit is volgens mij geen keuze. Nederland kent een enorm diverse samenleving gelet op alle aspecten die Annick noemt. Recht hier tegenover staat hoe deze diversiteit eruit ziet op lokaal niveau. We hebben te maken met wijken, scholen en organisaties waarin de diversiteit minimaal is. De afgelopen jaren heeft de diversiteitsdiscussie zich daar voornamelijk op gericht. Moet je positieve discriminatie toepassen, zwarte scholen witter proberen te maken en wijken gemengd? Als diversiteit als positief wordt bestempeld (en dat doe ik) is dan ook de consequentie dat je overal zoveel mogelijk diversiteit moet doorvoeren? Of is dat een onmogelijk streven? Ik vind het een moeilijke discussie, als iemand hier ideeën over heeft hoor ik het graag!

Met diversiteit wordt vaak inderdaad meer bedoeld dan verschillen in etnisch-culturele achtergronden, maar ook in sexe, leeftijd, sociaal-economische positie etc.. Ieder mens heeft verschillende 'affiliations', waarmee wordt bedoeld dat ieder persoon zich op verschillende momenten met verschillende subgroepen (of subculturen) identificeert (je bent jong, man of vrouw, hiphopper, skater of punker etc.) en dus ook dat je kunt wisselen (bv. op verschillende momenten in de tijd of in je leven of naar gelang in welk omgeving je verkeert) in identificatie met een bepaalde groep. Multiculturalisme is overigens een begrip dat uit Noord-Amerika komt, waar ook in het rechtsysteem en beleid onderscheid wordt gemaakt tussen verschillende etnisch-culturele groepen die bv. ieder recht hebben op hun eigen gezondheidszorgsysteem. In Canada is zelfs al 35 jaar een Multiculturalism Act, waarin de rechten en plichten zijn vastgelegd van etnisch-culturele groepen, zoals van oudsher de Nederlandse, Franse of Britse Canadezen. Maar ook de huidige migranten en vluchtelingengroepen kunnen op basis van deze wet hun eigen voorzieningen treffen. Emancipatie in eigen kring, wordt dit ook wel genoemd en dit wordt vaak als een voorwaarde gezien van een uiteindelijke succesvolle integratie in een nieuwe samenleving. In West-Europa bestaat deze traditie niet en wordt eigenlijk pas sinds de 21ste eeuw over diversiteit gesproken.
Het aardige van het begrip diversiteit (net zoals interculturalisatie, wat in Nederlandse organisaties veel meer gebruikt wordt dan het Amerikaanse begrip multiculturalisme) is dat het insluitend werkt (en niet uitsluitend, zoals bv. allochtonen, gehandicapten of ouderen), het een objectieve waarde (diversiteit) aanduidt in plaats van dat het begrip het wij-zij denken in de hand werkt. Het nadeel is dat je niet meer weet over wie je het hebt. Vandaar Annick's oproep om verklaring van het begrip diversiteit.

Ik denk echter dat het niet zoveel uitmaakt voor de stelling hoe eng of breed je diversiteit opvat, maar dat als je geneigd bent oog te hebben voor diversiteit en diversiteit positief te waarderen, het niet zoveel uitmaakt of je het dan hebt over diversiteit in etnisch-culturele achtergronden van mensen, in sekse, in leeftijd, in politieke voorkeuren etc.

De vraag van Wieke, of je diversiteit zoveel mogelijk moet doorvoeren als je deze als positief bestempeld, is een lastige. Het klinkt alsof de samenleving maakbaar is, terwijl we natuurlijk allang weten dat dit niet zo is. En hoewel ik actieve beinvloeding (van het streven naar meer diversiteit) en beleidspogingen hiertoe wel nastrevenswaardig vind, denk ik dat willen deze vruchten afwerpen eerst gewerkt moet worden aan de basis van hoe mensen samen-leven in Nederland.

Misschien moeten we eerst actief werken aan meer tolerantie (voor verschil) in de samenleving en nieuwsgierigheid naar de ander of het onbekende? Dan krijg je vanzelf meer draagvlak, oog en waardering voor diversiteit.

Inzetten op meer tolerantie in de samenleving en nieuwsgierigheid naar de ander of het onbekende. Dat is een bijzonder mooi streven, maar hoe kunnen we dat doen? Er zijn al tal van initiatieven die zich daar op richten (De Slinger, actief burgerschap projecten op scholen, dag van respect, dag van de dialoog, etc etc). Wat missen we op dit moment nog om de huidige middelen extra kracht te geven? Is overal (scholen, wijken, bedrijven) zo veel mogelijk diversiteit doorvoeren dan toch dé oplossing?

Op vrijdag, 1 mei 2009 10:50 schreef Annick Mantoua het volgende:Inzetten op meer tolerantie in de samenleving en nieuwsgierigheid naar de ander of het onbekende. Dat is een bijzonder mooi streven, maar hoe kunnen we dat doen? Er zijn al tal van initiatieven die zich daar op richten (De Slinger, actief burgerschap projecten op scholen, dag van respect, dag van de dialoog, etc etc). Wat missen we op dit moment nog om de huidige middelen extra kracht te geven? Is overal (scholen, wijken, bedrijven) zo veel mogelijk diversiteit doorvoeren dan toch dé oplossing?

Wat er mist is een gezamenlijke, gedeelde visie op de richting waarin "iets", bijvoorbeeld een maatschappelijk verschijnsel, zich ontwikkeld.

Als je eerst inventariseert welke oplossingnen er zijn, dan is diversiteit nuttig. Diversiteit zorgt er dan voor dat vele verschillende invalshoeken en belangen zijn vertegenwoordigd en hopelijk tot uiting komen.
Maar als je daarna een oplossing wilt kiezen en effectief uitvoeren, kan diversiteit een verstorende factor zijn. Zie het vechtkabinet van PvdA en CDA, De PvdA heeft een mooie ambitie voor duurzaamheid, maar het CDA blokkeert de implementatie effectief. En de PvdA is zo laf dat te tolereren.
Als je ergens wilt komen is het nuttig breed te kijken, maar als je dan op reis gaat, neem dan alleen medestanders mee, kies een focus, anders kom je niet op je doel uit.

Voorbeeld:
Ik ben geen lid van de PvdA, maar hun duurzame energie ambitie is goed.
Dat het CDA dat zo effectief blokkeert moet verboden worden. Of het CDA zelf moet verboden worden in de regering te zitten.
Dan kunnen ze overal heel divers meepraten, maar als het op besturen aankomt, moeten ze verplicht aan de kant. Met het CDA kom je nergens anders dan in de hel.

Misschien hanteer ik nu iets te veel focus op onze duurzame ontwikkeling, maar die is nu eenmaal heel erg belangrijk. Jammer dat het CDA wat dat betreft zo blind is. Zo zijn ze ongeschikt voor belangrijke beslissingen.

Wikipedia is een ander voorbeeld waar diversiteit heel goed werkt.
Maar ook een voorbeeld dat er een gezamenlijke visie nodig is. Bij wikipedia is dat een objectief artikel. Het gaat fout als moderatoren onzin gaan toestaan.
Ook op wikipedia heb je het equivalent van vechtkabinetten, "edit wars".
Bij wikipedia kan een moderator ingrijpen,

In het openbaar bestuur is te modereren met een uitspraak van de nationale dialoog of een compleet referendum.
De gebruikelijke "commissie" of een advies van TNO, ECN, PBL of de raad van state, is niet altijd goed, omdat die clubs vaak te afhankelijk zijn van hun geldschieters. Vooral de rapporten van ECN en PBL zijn vaak van een tenenkrommende tunnelvisie.
Eigenlijk hoort daar altijd een contra-expertise bij ge daan te worden,ook een voorbeeld van modereren.
Waar het hier vaak fout gaat is het ontbreken van een gezamenlijke visie. En de tweede kamer controleert dat veel te weinig

@Bots..Kun je jouw reactie nog iets toelichten? -> het wel of niet nuttig zijn van diversiteit.

Diversiteit is goed en ook volledig objectief gezien zelfs nodig. Toch kan welke groep dan ook niet zonder een gemeenschappelijke basis. In Nederland lijken toch wel twee kampen te zijn ontstaan. Aan de ene kant, om het wat te charcheren, de "naieve anarchistische Multi-cultiadepten" en aan de andere kant de "eenkennige nationalistische xenofoben". Polderen is vaak een slap aftreksel van twee krachtige ideeen maar in dit geval toch echt noodzakelijk.

In mijn optiek moeten we naar een situatie waarin we met z'n allen op z'n minst dezelfde idealen hebben wat verder gaat dan "wereldvrede". We hebben iets van richting en een gemeenschappelijke identiteit nodig. Wat deze idealen of identiteit dan precies zijn bied vele mogelijkheden tot discussie. Feit staat vast dat we afmoeten van de perceptie dat iemand alleen "Nederlander"(niet in juridische zin maar in spreektaal)is als hij/zij of zijn voorouders in Nederland geboren is. Op DIT gebied kunnen we wel wat leren van de Amerikanen

Heb je ook een idee hoe je vorm kunt geven aan de discussie over gemeenschappelijke idealen (identiteit)? Zodat het niet een eindeloze discussie wordt. Wat hebben we nu écht nodig/wat zijn de basisingredienten? Je zegt we kunnen nog veel van de Amerikanen leren. Laten we daar eens op voortborduren.

Op dinsdag, 5 mei 2009 14:54 schreef Annick Mantoua het volgende:@Bots..Kun je jouw reactie nog iets toelichten? -> het wel of niet nuttig zijn van diversiteit.

Ik heb de bijdrage zelf (04-05-2009 09:55) uitgebreid en verduidelijkt. Bedankt voor de feedback

@ Annick: mijn complimenten, je zorgt er goed voor dat dit niet de nationale monoloog wordt. Misschien zouden we meer Annicks moeten hebben :)

Nederland is in mijn optiek de meest gereguleerde anarchie ter wereld. één setje normen en waarden stuit dan al snel op kritiek in de trand van: "maar dat is jouw mening". Wat wel een objectief recept is is dat een groep (of het nu een land, bedrijf of wat dan ook is) helden, symbolen, verhalen, beleden waarden en normen en een "wij-zij" nodig heeft. Om dingen te vinden waar alle Nederlanders zich thuis bij voelen is lastig.

Het voordeel/geluk van Amerika is dat een onderdeel van hun identiteit "het emigrant zijn" behelst. Ook een emigrant die 50/10 jaar geleden naar Amerika is gekomen die voelt zichzelf even Amerikaans als de founding fathers maar heeft alleen een boot later gepakt. Om bij Amerika te blijven wordt in NL sterk gedaan alsof Nederlanders de native Americans zijn. Deze tweedeling is problematisch omdat het enerzijds geen bruggen slaat en anderzijds het gevaar met zich mee kan brengen dat emigranten duurzaam als "indringers" kunnen worden gezien.

Om wat concreter ideeen aan te dragen: Ik denk dat het verlichtingsdenken, wellicht met een aanpassing aan de 21e eeuw een geweldige waardenbasis bied voor de maatschappij. Ik denk ook dat het de verschillende groepen die Nederland rijk is kan binden. Het heeft een hoge symboolwaarde als dit hardop door alle organen zou worden uitgesproken. Het is wel handig om het te "rebranden" het wordt nu vaak aangeduid met het joods-christelijk gedachtegoed. misschien dat het oudere "verlichting" neutraler klinkt. En aangezien Nederland, zeker in de beginfase, een grote rol heeft gespeeld kunnen we het aardig claimen als "Nederlands denken"

We hebben ook helden nodig. ik denk dat Neerlans meest succesvolle allochtoon: Wilhelmus een goede eerste kandidaat is. Een persoon die op achtjarige leeftijd naar Nederland emigreerde, hier succesvol cariere maakte en tijdens de spaanse inquisitue/beeldenstorm geen partij koos maar koos voor dialoog. Een beetje nationalistisch maar hij stelde het belang van de lage landen voor dat van zichzelf. In Nederland is toch wel een tendens zichtbaar dat mensen teruggrijpen op het verleden. Nederland kan met recht worden neergezet als emigrantenland waar al eeuwen mensen deze kant op kwamen, zich de cultuur eigen maakten en hier succesvol werden en hiermee Nederland vooruit hielpen. Hier kan je toch wel als cultuur trots aan ontlenen dacht ik zo.(dat Nederland het eerste land was met vrijheid van religie kunnen we ook onder onze wapenfeiten rekenen). Het zou mooi zijn als deze insteek van de geschiedenis wat meer op scholen en in de media zou worden neergezet. Er zijn immers maar weinig Nederlanders die ook echt van de Bataven afstammen.

een potentieel gevaarlijke maar niet te verkomen principe is dat er een "zij" nodig is om een "wij" te hebben. In Nederland hebben we nu een gevaarlijke scheiding tussen allochtoon/outochtoon en dit verscheurd ons land. Het kan ook anders. Tijdens het EK afgelopen zomer was het "onze Boula" en niet "onze derde generatie marokaan Boula". Dit geeft toch hoop voor de toekomst. door Europeaan te worden worden we hiermee tegelijk gezamelijk Nederlander. We hebben een andere "zij" gevonden. Zolang dit in een olympische gedachte plaats blijft vinden kan hier door organisaties op ingespeeld worden.

tsjonge, weer een lap tekst geworden zonder concreet te worden. Om in thema te blijven Het motto van Amerika is "in pluribus unum", dit zou ook voor ons moeten gelden. Zowel wilders-achtige mensen als radicaal multiculti adepten houden de scheiding tussen all- en autochtonen in stand. De ene door op de gevaren van deze scheiding te wijzen en de andere door deze scheiding te verheerlijken

mijn definitie van diversiteit is; alles en iedereen, doordat iedereen iets anders doet is alles mogelijk.

(Bio)diversiteit wordt met PPS geweld en informatieterreur onderdrukt.
Daarom leven alle klonen nu in een gevangenis: prisoners' dilemma!

Op donderdag, 7 mei 2009 11:58 schreef Annick Mantoua het volgende:Heb je ook een idee hoe je vorm kunt geven aan de discussie over gemeenschappelijke idealen (identiteit)? Zodat het niet een eindeloze discussie wordt. Wat hebben we nu écht nodig/wat zijn de basisingredienten? Je zegt we kunnen nog veel van de Amerikanen leren. Laten we daar eens op voortborduren.

De bron van Amerikaans economisch fundamentalisme ligt in Nederland:
Daar kunnen we héél kort over zijn: het publiek-private polderbestuur is duizend jaar oud!

De Amerikanen kunnen nog héél véél van ons leren.
Alleen is er hier niemand meer die hun grote bek kan dichttimmeren.

Méér Europa = Minder Amerika
www.europeanUnity.eu

PS
De grote bek van Amerika is niet in het bezit van de president, maar eigendom van marktterrorist ExxonMobil bij monde van Lee Raymond (nog steeds) en Rex Tillerson: dié bepalen het 'cap & trade' programma dat de hele wereld nóg véél verder van huis gaat brengen middels stapelende asymmetrische beleids- en besluitvorming, als je begrijpt wat ik bedoel.

WAT IS TERREUR?
BUSH WEIGERDE HET TE DEFINIËREN.
GEVOLG: De "Situation Boom" van dit moment is niet meer uit te leggen.
Gebrek aan diversiteit en schrompelende (regionale) identiteit is veroorzaakt door publiek-private non-transparantie en structurele informatieterreur:
Een mondiale machinatie: Gasgate 1963
Vandaar de communicatiewaan van dit moment.
Het probleem is dus structureel en institutioneel.
Vandaar dat een functionele analyse met bronduiding onontbeerlijk is.

www.gasroot.com

Institutioneel strategisch gedrag is de grootste rem op een zinvol en duurzaam debat:
De vertrouwde 'praathoofden' moeten aan de kant.
NU ZIJN WIJ!