Hier in de buurt is het al zo ver dat enkele tientallen zogenaamde jongelui een waarschuwingsbrief al weken vooraf hebben thuis gekregen. Zo bekend zijn degen die verantwoordelijk zijn voor nieuwjaarsrellen. Niemand rchijn erbij stil te staan dat pülitiemensen ook kinderen hebben en graag willen dat papa thuis is.
Zit mogelijk in het feit dat met alcoholgebruik het denkvermogen ook op langere termijn wordt afgebroken.
Net als suffe blowers die in toenemende mate dislexisch worden en ongeschikt voor kreatief werk.

Onze maatschappij kent een aantal problemen waarvoor degenen, die tot bestuursfuncties werden gekozen, de capaciteiten missen om die aan te pakken.
Het nederlandse schip wordt bestuurd door mensen die niet meer niveau en ervaring hebben dan de bemanning in het vooronder.

Toen nederland werd opgebouwd na WO-II hadden we een gemeenschappelijk doel waarvoor we allemaal naar vermogen de strijd aan gingen. Maar toen we er in 1965 een beetje bovenop kwamen, toen zijn we gaan feestvieren. Helemaal toen bleek dat we een onuitputtelijke eeuwige gasbel hadden gevonden. Joop den Uyl, baas van de langdurg grootste partij, sprak openlijk over het feit dat het niet meer belamgrijk was dat bedrijven gingen sluiten door te hoge kostendruk, want we gingen er een gezellige dienstenmaatschappij van maken.
Er is niemand geweest die op het idee kwam om de jeugd nieuwe doelen te bezorgen. Waar toch de leefkwaliteit van vele Nederlanders die i n allerlei vergeten hoeken zaten zeer te wensen overliet tot op de dag van vandaag.
We gingen in de handel en bevorderen daarmee de ooit zo verfoeide vooroorlogse toestanden. We worden allemaal elkaars managers. We bpuwen een knusse therapeutencultuur op. En komen er dan achter dat ons bedrijfsleven voor het grootste deel met flinterdunne marges moet werken omdat men dat doet wat iedereen kan en dan kun je beter Polen en Roemenen aan het werk zetten die nooit konden feest vieren en dus dubbel zo produktief zijn. En dat Moet, ja dat Moet in simpel werk waar het gaat om kwantiteit en toch met de nodige kwaliteit.

Mooie woorden? In mijn kleine kring heb ik het wel anders aangepakt. Zonodig kan ik het zo laten zien en bewijzen.
Heel goed zag ik dat in de nederlandse cultuut een groot gat geslagen werd in en rond de 70er jaren. Kon iedereen zien.
Wij lachen om de crisis. Maar ik heb wel op een oudjaarsavond zitten studeren op elektrische construkties waarmee ik blindvermogen kon compenseren en met succes. En ik ben toch gereedschappenbouwer en geen elektrieker.
Had dus geen tijd om met brandende autobanden wegdekken te verzieken.
Dat is iets voor zuipende slapjanussen die niks kunnen er daar hebben we er te veel van.
Triest dat door zulk onbenul heel veel kinderen van ordebewaarders en hulpverleners zonder papa oud en nieuw moeten vieren. Ben bang dat ze er langzaam aan gewend zijn.

Allemaal een goed en gezond nieuwjaar.

Niet alleen in Nederland, hier in Denemarken gaat het al net zo, al hebben we er door de dunnere bevolking wel wat minder last van.
Het alcoholgebruik door jongeren loopt hier ook uit de hand, ze hebben veel schulden en de criminaliteit wordt hier ook met de dag erger.
Komt ook door de oplopende werkloosheid en schulden waar iedereen in terecht zijn gekomen.

Als eerste allemaal een gelukkig nieuwjaar !

Ik denk dat het probleem wat speelt heel veel verschillende oorzaken heeft die allemaal bij elkaar opgeteld leiden tot het probleem dat er voor hulpverleners geen respect is.

Op http://nl.wikipedia.org/wiki/Bevolking_van_Nederland kun je vinden dat begin 1900 er in Nederland ongeveer 5 miljoen mensen woonden. Op dit moment ligt dat aantal rond de 16 Miljoen. In amper 100 jaar heeft onze bevolking zich verdriedubbeld. Na de tweede wereld oorlog begon de opbouw van Nederland.
Ik heb nog naar andere info gezocht en vond deze op:
www.svb.nl/Images/Cijfers%20bij%20migratie%20en%20sociale%20zekerheid.pdf
Beide sites geven samengevoegd naar mijn idee een goed beeld weer wat als basis van het huidige probleem gezien kan worden.
Op het einde van de tweede wereld oorlog moest Nederland weer opgebouwd worden, zoals in het bericht van de SVB vermeld wordt werd in de begin periode mede door de hoge werkeloosheid een beroep op Emigratie gedaan, m.a.w veel Nederlanders vertrokken naar het buitenland, met name de VS Canada en Australie. Toen in de 60er jaren (de tijd dat Poldertram en ik de lagere school bezochten :) ) er een arbeiders tekort ontstond zijn er veel werknemers vanuit andere landen aangetrokken. Zoals uit de cijfers van het CBS blijkt zijn een overgroot gedeelte daarvan afkomstig uit andere EU landen. Er werden uiteindelijk ook contracten met Turkije en Marokko gemaakt en de migratie vanuit deze landen kon beginnen. Zoals uit de weergave van de SVB blijkt (citaat) Na 1973 werd aan Turken en Marokkanen geen werkvergunning meer verstrekt, maar de immigratie bleef op een hoog niveau door gezinshereniging en later door gezinsvorming (Gjaltema en Broekman 2001, p. 7). Vanaf medio jaren negentig daalt de immigratie vanuit Turkije en Marokko. Dit werd veroorzaakt door een aanscherping van de eisen aan gezinshereniging en gezinsvorming. Volgens dit zelfde bericht blijft de toename van met name asiel zoekers op een hoog niveau liggen.
Tijdens mijn studie werden wij een geconfronteerd met de parabel.
"Stop een kikker in een glazen schaal gevuld met koud water, verhoog de temperatuur langzaam dan zul je zien dat de kikker dood kookt, gooi hem in een schaal heet water en hij zal er meteen uitspringen".

Als mens herinneren wij ons de tijd dat alles anders was, maar vergeten daarbij dat enerzijds het aantal mensen veel geringer was in onze directe omgeving en anderzijds onze sociale omgeving veel beperkter was.
We hadden geen internet, whats-app, facebook, twitter, sms en andere "Social Media". Je sociale interactie was beperkt tot de beurt waarin je woont, je lagere school, je kerk, de straat verder kwam je vaak niet. Een andere wijk in de stad was al gauw vijandig, gewoon omdat het een andere wijk was, was al gauw elitair, alleen omdat er een gymnasium in stond. Het is een bekend psychologisch fenomeen dat de mens zijn eigen leef omgeving, zijn leef omstandigheden vereenzelvigd met zijn eigen ik. Dit is een zeer effectieve manier om een "tevredenheid" over je eigen status te houden.

De massa emigratie in ons land, door bevolkingsgroepen die niet overeenkomen met het collectieve geheugen over wat wij (de inwoners met een calvinistisch christelijke achtergrond) als "onze" cultuur zien, hebben geleid tot een aantal extremen.
Het ene extreem is dat de emigrerende bevolkingsgroepen uit andere traditionele achtergronden zeer slacht integreren in "onze" samenleving.
Een katholieke Italiaan die in Limburg in de koolmijnen ging werken, praatte wel is waar raar, maar maakte lekkere piza's en ging naar de zelfde kerk en had vanuit zijn religieuze overtuiging ook normen en waarden die in grote trekken overeenkwam met de onze. Een Marokkaan, bleef een Marrokaan hij had een andere cultuur deelde ons geloof niet.
De spanningen die dit veroorzaakte werd echter niet door de politiek begrepen. De psychologie en psychiatrie hadden (en hebben) wel is waar een goede analyse voor dit probleem, echter de politiek is nooit echt in staat gebleken om met werkbare oplossingen te komen om deze problemen adequaat op te lossen. Er wordt geconstateerd dat (sommige) kinderen door hun ouders mishandeld worden, dat er leraren zijn die de handen niet kunnen thuis houden en dan wordt er maar een wet in het leven geroepen die dit verbied. Beter was het geweest om de ouders cq leerkrachten op hun wandaden aan te spreken en hulp te bieden.
Nu is de opvoedkundige tik verboden, voor enkele kamerleden mag dit in hun eigen gezins situatie werken. De ongeschoolde arbeider die 's avonds moe van de bouw terug komt, wiens vrouw 's morgens kantoren schoon gemaakt heeft, 's middags in de kapsalon heeft gewerkt en 's avonds de was en de strijk moet doen, beschikt helaas niet over de "gave" om een zeurend kind middels een pedagogisch correcte benadering te corrigeren voor zijn/haar momenteel onaangepaste gedrag. De ouders begrijpen echter ook niet waarom de corrigerende tik niet gegeven mag worden en vervallen dan in het "afkopen" van goed gedrag bij hun kinderen.
Ouders uit meer traditionele religieuze tradities hebben daar nog meer moeite mee, te meer omdat hun bijbel, hun koran hun verteld uit liefde de roede niet te sparen.

Omdat de regering wel goed is in het maken van wetten, maar niet in het geven van hulp bij het naleven van deze wetten weten veel ouders uiteindelijk niet meer hoe ze hun kinderen dan wel moeten opvoeden. Dit resulteert in steeds verder gaand onaangepast gedrag. Dit gedrag wordt niet meer gecorrigeerd door de beurt of door de school omdat ook hier de overheid wel zegt dat je de buurjongen geen draai om zijn oren mag geven, maar niet zegt hoe je het dan wel moet oplossen. Het toenemend geweld tegen hulpverleners is daarbij dan ook niet meer dan een verdere uitbreiding van de sociale armoede die in ons land veroorzaakt wordt door Politieke partijen die niet verder denken dan 4 jaar, door Maxima die de cultuur van het Nederlandse volk niet (her)-(er)kent door mensen die de "straat" alleen maar kennen als een locatie in hun Tom-Tom.

Vrijheid van religie was een groot goed toen iedereen nog de zelfde religie had, vrijheid van meningsuiting is een groot goed wat ondergeschikt dreigt te raken aan eerst genoemde.
Een oplossing kan er pas komen:
Als religie alleen nog maar in de privésfeer beleefd mag worden en geen extra privileges in

Veel ware dingen gezegd.
Kort gezegd. De inmiddels heilig verklaarde doctor Spock met zijn opvoedingsklets vlndt grote aanhang in een land waar een legioen afgescheiden Christenen gewend is zich met handen en voeten aan een boek ook als het hartstikke oud is, vast te klampen. Als het maar gedrukt is dan zel het wel juist zijn.

Nu zitten we met een legioen idioten die van jongsafaan weinig en soms nooit gecorrigeerd werden op hun gedrag en dus alleen aar een enkele norm kennen. Nameliojk de "Ik-norm".

Dat boek van Spock was echt een waardeloos boek. Zelfs in de open haard kon je er nkks mee doen.

Heb zelf 3 zonen. Heb ze wel eens tegen de muur geplakt. En een dreun verkocht dat ze door het huis rolden. Ha Ha. Maar echt kwaad ben ik nooit op ze geweest. Ik zei altijd, wij zijn een troep wolven, en ik ben de sterkste wolf. Jammer maar helaas.
Moet wel zeggen dat ik het heb afgekeken van hoe een troep wolven of een troep leeuwen in gefilmde documetaires met hun jongen om gingen, Een gecorrigeerd jong dat door het zand tuimelt en die ouwe die dan opstaat er achteraan gaat en het dan eens even liefdevol likt en kijkt of alles goed is.
Dus zo moet dat heb ik gedacht. Nooit kwaad worden, maar wel een krachtige aanpak.
Alle drie hebben ze het veel verder geschopt dan de gemiddelde Nederlander, hoeven zich door niemand wat te laten vertellen, wel heel duidelijk omgekeerd.

Vandaag de dag ben ik een eenzame wolf, maar kan elke minuut terugvallen op wat nu mijn kameraden zijn. Zo gaat dat in een troep wolven. Als ik dan zie wat de resultaten zijn in soft kletsende families en de leuke dingen-cultuur, waar ze in plaats van dankbaarheid hun kinderen zelfs met Kerstmis niet meer zien, de gelukkig vele goeden waar het wel goed ging niet te na gesproken, dan ben ik blij dat ik het anders gedaan heb. Loet het liever niet aan het toeval en invloeden van buiten over.
Er zit natuurlijk veel meer aan vast, want echt simpel is het niet, Denk alleenmaar aan het feit dat ieder een goed vak in de vingers moet krijgen dat ook bij de aard van het "beestje" past. Heb ik ook niet aan het toeval overgelaten.

Hee Poldertram !!
Ik heb zelf ook drie zonen en nog een dochter erbij, ik snap precies wat je bedoelt en heb het in grote lijnen denk ik op de zelfde manier gedaan. Laatst heb ik nog eens met de kiddies (de oudste is nu 29) rond de tafel gezeten en het over die goede oude tijd (van hun dan) gehad. Het vervelendste vonden ze dat Pa iedere keer weer de discussie met ze aanging waarom ze bijvoorbeeld midden in de winter een kappa trainingspak naar school aan wilden doen. Ik had hun gevraagd met drie goede redenen te komen waarom kappa kleding beter was dan ieder ander (niet merkgebonden en daardoor 3 keer goedkoper) trainingspak en drie goede redenen waarom ik het zou moeten toestaan dat hun bij -5 graden in niet meer dan een trainingspak naar buiten wilden.

Af en toe heeft het ook binnen onze huis muren behoorlijk gedonderd, zijn er grenzen gesteld aan wat wel en wat niet mocht, hebben mijn vrouw en ik onze kinderen bijgebracht wat het verschil tussen mijn en dijn was. De kids komen geregeld even naar huis, ze vinden het zelfs gezellig, met kerst en oud op nieuw zat ons huis vol met kinderen en aanhang. Als ik op de uitspraken van mijn kinderen af ga (en die zijn inderdaad zonder Spock groot geworden) dan vinden ze dat Pa en Ma het zo gek nog niet gedaan hebben. Ik denk dat doordat mijn vrouw en ik onze kinderen geleerd hebben dat ook wij gevoelens en emoties hebben, dat hun niet alleen op de wereld leven, maar een wederkerige afhankelijkheid hebben van de mensen om hun heen, zei geleerd heeft ook met anderen rekening te houden.

Ik moet wel eerlijk zijn en erkennen dat wij dit niet gekund hadden zonder de hulp van onze ouders onze broers en zusters.

Maar ik denk dat dit ook vaak het probleem is van onze huidige maatschappij, niemand heeft nog blijkbaar de tijd om zich op een goede manier bezig te houden met de opvoeding van de kinderen, laat staan af en toe te pas en te onpas, gevraagd en ongevraagd de jonge ouders van goede raad en advies te voorzien. We zijn blijkbaar te bang om elkaar op de tenen te trappen, een inbreuk te doen op de integriteit van het gezin ook al zien we dat het mis gaat.

Als ik vaak bij de sportclub de hangjeugd buiten zie rondhangen dan krijg ik vaak medelijden met ze, ik heb het zelfs al een paar keer gedaan om ze uit te nodigen mee te komen sporten. Alleen al de ongebreidelde brutaliteit van mij om het woord tot hun te richten lokt al vaak agressieve taal uit.
Ik kan het de jeugd niet eens kwalijk nemen, zij zingen zoals hun ouders gebekt zijn, vertonen het gedrag wat door hun ouders getolereerd wordt, wat door onze maatschappij getolereerd wordt.

Zoals ik in mijn vorige stukje al schreef denk ik dat het een taak is van het onderwijs om het foutieve gedrag wat de ouders getolereerd wordt te corrigeren. Maar dan zal dit al van zeer jonge leeftijd moeten gebeuren (zodra ze dus op de lagere school komen). En dat is nu precies het punt waar wij als maatschappij niet een steek laten vallen, maar het hele breiwerk al laten ontrafelen. Leerkrachten staan vaak machteloos tegenover het verbale geweld wat kiddies van 4, 5 jaar al ten berde brengen. Bij het minste of geringste staan de ouders van zo een kiddie nog harder te blaten en mekkeren om de leerkracht er maar van te overtuigen dat hun jonkie toch zo'n lief menneke is wat de straf van juf niet verdiend.

Een van mijn schoondochters werkt zelf in het onderwijs, heeft een akte om psychische problemen bij kinderen te registreren en wordt vaak moedeloos van de hoeveelheid kinderen die op zeer jonge leeftijd al behoorlijk in de knoei zitten, maar waar wij als gemeenschap blijkbaar niets aan kunnen of willen doen.
En dat is nu precies wat er mis is met onze maatschappij, iedereen heeft recht op zijn eigen vrijheid, maar dan moet deze persoon wel die vrijheid aankunnen. We hebben binnen ons maatschappelijk bestel afspraken gemaakt over wat wel en wat niet toelaatbaar is, we hebben een overheid in het leven geroepen die een rechtsmiddel heeft om er voor te zorgen dat we deze afspraken nakomen. Maar dan moet de overheid wel deze verantwoording nemen. Ik heb heel sterk het gevoel dat de overheid alleen aan symptoom bestrijding doet maar geen tijd en geld wilt vrijmaken om de werkelijke oorzaak, het gebrek bij een gedeelte van de ouders om hun kinderen op te voeden volgens de door de maatschappij aanvaarde normen en waarden. Het gevolg is dat deze normen en waarden steeds verder opgerekt worden en een schade van 10 miljoen tijdens oud jaars nacht gezien wordt als een "rustige oudjaarsnacht"
Als laatste zou ik willen voorstellen om de veroorzakers van de schade te laten opkomen door ze te werk te stellen. Puin ruimen, straten vegen e.d. tegen 5 euro per uur en dan net zolang totdat de schuld is afbetaald, exclusief een eventuele gevangenis straf voor de ernst van het misdrijf, het doet namelijk pijn als je maanden lang moet werken om schade te betalen die je met een zatte kop veroorzaakt hebt.

Voor het laatste heb je sowiso bestuurders met ruggegraat nodig.

Maar elders schreef ik al "Het Nederlandse schip wordt bestuurd door mensen die nauwelijks meer niveau hebben dan het volk in het vooronder."(bemanningsverblijf)
Zie de woordenwisseling Wilders-Rutte. De poezelige woordenbrij en theoretische praat van partijen als Groen Links, PvdA , D66 en de verantwoordelijkheid ontwijkende CDA en anderen.

De hoeveelste keer stond vorige week een Opstelten al niet vor de camera te oreren over het stellen van grenzen, het niet te tolereren geweld en de nodige krachtige aanpak??
En weer gebeurt er niks.

Inmiddels is gebleken dat de aanpak met gesdisciplineerde kampen in Berlijn wel blijkt te werken.
Had Lubbers dus toch gelijk.
Geen werkkampen, dat niet en ze worden ook met zachte drang tot vrjwillige deelname gebracht. Veel xport, voor het eerst kontakt met discipline, anders komt er ook nooit zelfdiscipline, tot het leren om een fatsoenlijke sollicitatiebrief te schrijven.
Na afloop neemt de grootste dwarsligger met tranen in de ogen afscheid en wil de stoerste mentor beslist weer terugzien.
Maar wij hebben er de mensen niet voor en met een armelijk bedrijfsleven ook het geld niet.
Wel daklozenopvang.