toen ik nog naar school ging ben ik als lastig kind ook wel eens door de leraar de bank uit gesleurd en in de gang gezet, want ik was geen lief zoet jochie. en dan zei ik daar niets over tegen mijn ouders, want dan had ik van pa een verdiend en terecht pak slaag gehad. tegenwoordig mag er niets meer: een opvoedkundige tik is verboden. een etterbak van 13 jr mag je niet aanraken want dan komt de halve familie verhaal halen en bedreigingen uitten. een schande om die adjunct de cel in te gooien, ze hadden dat met dat joch moeten doen. en nu pa klagen dat zijn fam. bedreigd wordt. hij had dat joch respect moeten leren voor onderwijzers, dan was er niets aan de hand geweest. groet; spock.

Ha Spock,

Ik ben het hartgrondig met je eens. Als je wat wilt bereiken in de maatschappij zul je moeten leren dat je bepaalde mensen beter kan gehoorzamen. Een leerkracht is zo iemand. Deze ouder heeft duidelijk niet het beste voor met zijn stiefzoon.

Ik vraag me regelmatig af waar dit over-assertieve, zelfs agressieve gedrag vandaan komt. Hoe haal je het in je hoofd om met zoveel bombarie verhaal te gaan halen op het politiebureau? Kom tot rust, praat met de school, en bekijk dan wat een gepaste actie is. Waarom reageren sommige mensen zo overdreven en primair?

Ik begrijp ook helemaal niet waarom de politie meteen naar de school is gereden om die adjunct op te halen. Hebben zij ook niet nagedacht? Ik ben over deze zaak zeer boos, zeker ook omdat ik zelf een leerkracht ben.

Absoluut!
Het respect voor elkaar verdwijnt langzaam uit de samenleving. Veel kinderen leren niet meer om mensen met respect te benaderen. Ouders zijn zelf heel streng opgevoed en willen dit hun kinderen niet 'aandoen', dus voeden ze gewoon niet op.
Als leerkracht merk ik dit zeker in de klas, als je een kind aanspreekt op z'n gedrag krijg je heel vaak een weerwoord en ook vaak een grote mond. (en ik werk op de Veluwe, niet eens in 'de grote stad')
Ouders mopperen ook vaker dan vroeger op het beleid van de school en de leerkracht. Soms vliegen ze je ook letterlijk naar de keel!

Mijn eerste les op de Pabo begon met de volgende zin:
" Met kinderen omgaan leer je hier wel, maar die ouders......."

De adjunct vedient respect omdat hij ging staan voor de principes van de school, nu is de situatie voor die man heel moeilijk geworden, moet je voorstellen wat het met je doet als je bent afgevoerd in een politiebusje voor het oog van je leerlingen!

eefh: die agressie wordt door de overheden sowieso niet aangepakt. wie zei dat slaan verboden moet worden? was dat donner? een opvoedkundig pak slaag moet kunnen. ik bedoel dus NIET het afranselen. ik heb van onderwijzers--de politie-agent en van pa ook pakkenVERDIENDE!! slaag gehad en het heeft mijn "tere" kinderzieltje echt niet aangetast. en ook nu: pa en ma moeten werken en laten hun kinderen door anderen "opvoeden." maar ja, ik zal wel ouderwets zijn: bouwjaar 1937. de kids van tegenwoordig weten niet waneer ze hun kwek moeten dichthouden. onderwijzer? een vak wat zeer veel zelfbeheersing vereist want de schooljeugd kan je het bloed uit je teennagels pesten. het zou mijn vak niet wezen. groet, spock.

Met de korte berichtgeving over dit geval op deze site is een oordeel moeilijk. Misschien dat de directeur toch wat te ver is gegaan.
De wetten op het verbod van physiek contact of physieke straffen hebben natuurlijk een duidelijke reden: ernstig misbruik voorkomen. Vroeger werd getracht leerlingen onder controle te houden door dit soort straffen, met de bekende rietjes en de klappen op de open hand, dat wil bijna niemand meer en daar zijn nu dus wetten voor.
Maar ik kan me niet voorstellen dat de wetten destijds bedacht zijn voor situaties waarin een leerling weigert de autoriteit van de docent te erkennen, een directe opdracht tot het verlaten van de klas negeert, of een docent bedreigt of blijft stangen. In een dergelijke situatie is het met harde hand uit de klas verwijderen, lijkt mij, geoorloofd, waarbij overdadig geweld, uit frustratie van de docent bijvoorbeeld, natuurlijk ook weer uit den boze is.
De verantwoordelijkheid ligt dan bij de ouders om het kind uit te leggen dat dit gebeurt als je de autoriteit van een docent negeert. En dus niet om meteen naar de politie te rennen om de docent aan te klagen. De politie zou pas in moeten grijpen nadat iedereen gehoord is en niet op basis van een klacht van één of twee ouders.
Volgens mij gebeurt dat ook zo.
Uit ervaring weet ik dat de verhalen van kinderen verdraaid kunnen zijn, waardoor ouders die een verhaal te horen krijgen kunnen schrikken. Als kinderen te horen krijgen dat slaan en physiek contact absoluut niet mag, dan kunnen ze daarop gechoqueerd reageren zelfs als de situatie volkomen normaal is. Zo heb ik een keer een verontruste vader met zijn dochter bij mij thuis gehad, die dochter vertelde dat mijn dochter, niet het grootste lieverdje op school, physiek was aangepakt door een bepaalde leraar. Na wat doorvragen over de situatie bleek, en zo kende ik mijn dochter zelf ook moet ik toegeven, dat mijn dochter stelselmatig 'normale' opdrachten van de leraar, zoals "laat je tafel op zijn plek staan" of, "nu wil ik dat je mijn klaslokaal verlaat", weigerde op te volgen, toen werd die tafel teruggeduwd en zij de klas uitgewerkt. En dan is de leraar de kwaaie? Ik zou het zelf ook gedaan hebben. Daarna heb ik die dochter dat uitgelegd en ook uitgelegd dat het huilen van mijn dochter daarna standaard aanstellerij is en als zodanig geïnterpreteerd moet worden. Dat kwam gelukkig over Mijn dochter heb ik de situatie, in een gesprek, ook nog eens uitgebreid toegelicht. .
Nu kan ik me goed voorstellen dat voor een ouder die zich heeft voorgenomen wat zijn kind betreft alles goed te doen, op dit soort gebeurtenissen met zijn kinderen meteen actie wil ondernemen en de ouderraad en de politie informeert. Maar ik heb me als intentie precies hetzelfde voorgenomen en kom tot een compleet andere conclusie.

Natuurlijk mogen kinderen geen lijfstraffen krijgen. En natuurlijk moet het uitgezocht worden als een kind met blauwe plekken van school thuiskomt. Ik kan me voorstellen dat een ouder daarvan schrikt. Wat moeilijker te begrijpen vind ik dat die vader dan meteen naar de politie loopt: ik had de adjunct opgebeld om zijn verhaal te horen. Misschien had ik zelfs wel boos opgebeld en laten weten wat ik ervan dacht. Waarna die adjunct ongetwijfeld ook zijn mening had gegeven.
Ik vind ook dat dat moet kunnen. Het gaat nog altijd om kinderen, die toch je bescherming nodig hebben.
Ik vind het ook niet verkeerd dat ouders kritisch zijn t.o.v. het beleid van de school en van een leerkracht: leerkrachten en scholen zijn niet perfect en hebben vaak de neiging in het straatje van hun organisatie te denken i.p.v. in het belang van een leerling. Ik weet dat uit ervaring: ik ben jaren lid geweest van een ouderraad.

Dat neemt niet weg dat er grenzen zijn aan dit alles. Niet iedere tik die een kind krijgt is meteen een lijfstraf en niet iedere blauwe plek komt voort uit mishandeling. Kinderen krijgen ook blauwe plekken doordat ze ergens tegenaan stoten of onderling vechten. En een leraar moet wel de mogelijkheid hebben een kind dat niet luistert uit de klas te verwijderen. Hij moet zijn gezag wel kunnen laten gelden. In feite vraagt zo'n brutale tiener daar ook om: hij zoekt de grenzen op omdat hij moet weten waar ze liggen. Zolang maar proportioneel gehandeld wordt is hier niets mis mee.

En dat is wat in dit geval uitgezocht had moeten worden: heeft de adjunct proportioneel gehandeld? Heeft hij met zo min mogelijk geweld de leerling uit de les verwijderd of heeft hij hem tegen een muur geduwd terwijl dat eigenlijk niet nodig was. Maar dat had ook gewoon met een aantal gesprekken uitgezocht kunnen worden en in feite had de directeur van de school dat zelf kunnen doen. En ouders hadden de vertrouwenspersoon in kunnen schakelen.

De school heeft hier steken laten vallen door niet met de ouders te communiceren over wat er gebeurd was. En door meteen de politie in te schakelen hebben ouders iedere communicatie met de school overgeslagen. De politie heeft vervolgens hetzelfde gedaan, door de leerkracht meteen op te pakken.

We horen tegenwoordig vaak de klacht dat het gezag niet meer geldt en dat kinderen te snel een grote mond hebben en ouders te snel het oneens zijn met het beleid van een school of leerkracht. Maar dat is een gegeven van deze tijd. Mensen zíjn mondiger en kritischer dan vroeger. Ze weten meer, willen graag meedenken en slikken niet meer alles wat het gezag aandraagt als zoete koek.
Het antwoord daarop is m.i. niet "het gezag terug"of zelfs "het respect terug", maar een betere communicatie. Dàt zou een speerpunt moeten worden van het politiek beleid in deze tijd.

Het belachelijke hier is het gedrag van de politie. De woordvoerder zei nota bene in het journaal dat zijn collega's de adjunct hadden meegenomen om hem te beschermen tegen de kwaad geworden stiefvader. Dus iemand die dreigt geweld uit te oefenen wordt over de bol geaaid en diens mogelijke slachtoffer wordt vastgezet. Kan er niet iemand die politieagenten wat gezond verstand bijbrengen?

En wat het gedrag van de adjunct betreft, iemand in de kraag vatten en naar buiten slepen is nog wel wat anders dan 'lijfstraffen'. We hebben het hier wel over moeilijk opvoedbare jongeren. Als je tegenover die jongeren de leraar al te zeer aan regels gaat binden, gaan die kinderen daar misbruik van maken (zo dom zijn ze dan opeens ook weer niet).

Gezag hoort in algemene zin te worden geaccepteerd. Daar is niets mis mee,tenzij men gezag alleen maar ziet als het tegenwerken van persoonlijke doeleinden.
Gezag heb je door je persoonlijkheid in meer individueel gerichte situaties. Als ik bijv. mijn dakgoot wil vernieuwen en ik roep mijn deskundige buurman erbij,dan moet ik zijn gezag in dezen accepteren.Hij weet er immers meer van dan ik en ik heb een hulpvraag.
Zo is het ook met de leerkracht: die heeft er voor gestudeerd en weet wat er nodig is om resultaat te halen. Ook op het gebied van gedrag. Hij is niet onfeilbaar,maar grosso modo wel goed toegerust.
In dit verband wil ik de opmerking van Sarinda toch wel iets nuanceren. Ouders mogen kritisch zijn,natuurlijk. Maar kritisch is niet: gezag al bij voorbaat ter discussie stellen. Kritisch is ook niet de wijze waarop de vader handelt.
Ik geloof er niets van dat in deze tijd alle mensen mondiger zijn. Wel assertiever. Ook berekenend,naar de eigen gewenste situatie toepratend. En nee,natuurlijk niet alle ouders zijn zo.
De onderwijsbond Aob heeft speciaal een jurist in dienst t.a.v. toestanden met claimende ouders. Een voorbeeld: er is door een ouder een leerkracht aangeklaagd,omdat deze haar kind in de pauze buiten had laten spelen terwijl het regende en de witte kleren vies werden. Als dat mondigheid moet voorstellen dan is dat in mijn ogen een complete inflatie van het begrip 'mondigheid.'
Naar mijn idee zou ook het INSTITUUT school gezag moeten hebben: in de school moet een sfeer zijn die gericht is op leren. Daar hoort omgaan met elkaar,rust en regelmaat bij. Ook in deze tijd. Of...juist in deze tijd.
Dat betekent dat er naast het gezag van de leerkracht als individu ook het gezag van de school als leer- en vormingsinstelling buiten kijf moet staan. Dan moet soms het individuele kind even naar achteren worden geplaatst ten behoeve van de algemene rust, werksfeer e.d. Een school van bijv. 100 kinderen is geen verzameling van 100 individuele minischooltjes. Daar lijkt me niets mee,want een maatschappij draait naast het individu toch heel erg op samenwerking.
Een school heeft weinig invloed achter de voordeur van een gezin. Dat is het domein van de privacy. In essentie niets mis mee.Maar als daar in bepaalde gevallen het probleem met gezag vandaan komt....

adale. Ik vind de reacties van zowel ouders als politie meer dan schandalig.De betreffende jongen was gewoon een rot joch die hoog spel speelde en probeerde hoe ver hij kon gaan.Dat ouders dat jong daarin hebben gesteund betekent zowel voor hun zelf als ook voor de betreffende docent een verlies aan gezag.
Als je zoiets blijft tolereren kan de school maar ook de ouders het wel schudden: er blijft dat helemaal niets meer van hun gezag over , en veel erger, de betreffende jongeman leert niet zich te gedragen en niet meer zijn grenzen te kennen. Deze jongens zullen een zekere discipline moeten leren om zich in de maatschappij te kunnen handhaven. Zowel ouders als de scholen zullen hem daarin moeten opvoeden.Vergeet niet dat opvoeden niet alleen praten en straffen is maar ook het voorbeeld geven.Dat schijnt bij bij beide partijen wel eens te mankeren

Allereerst: ik vind wel dat een leerling fysiek uit de klas verwijderen wel een zwaktebod van de leraar is. Als je niet voldoende overwicht hebt op zo'n jongen om hem gewoon met een enkele opmerking de klas uit te sturen, ben je ook niet helemaal goed bezig. Maar..... daarmee praat ik het gedrag van de jongen, en vooral dat van de ouders niet goed. Zo'n jongen hoort gewoon respect te leren voor gezag. Kinderen moeten 'voor zichzelf op leren kómen', zegt men. Dat is prima, daar heeft men ook wel gedeeltelijk gelijk in, maar het zou niet in moeten houden dat ze geen respect leren hebben voor gezagsverhoudingen. En voor verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag. Als een kind zich misdraagt in de klas, hoort hij de consequenties daarvan te ondergaan. Dat wordt ze niet meer geleerd.
De vader zou zijn tijd ook beter kunnen besteden. Namelijk door zijn zoon op zijn donder te geven, in plaats van verhaal halen bij de leraar en hem op te laten pakken. Want daar ligt de verantwoordelijkheid van de ouder: een kind leren hoever hij kan gaan en hem/haar te begeleiden naar volwassenheid, waarbij het kind leert de juiste beslissingen te nemen. Dat gebeurt niet op deze manier.
En wat het slaan van kinderen betreft: het is goed dat dat op scholen niet meer mag; ik gruwel van de idee dat een leraar of onderwijzer met een lineaal o.i.d. een kind straft. Ik geloof echter wel dat een opvoedkundig tikje op het achterwerk door een ouder geen kwaad kan. Een kind krijgt daar niets meer van dan een beetje 'bruised ego' maar houd daar verder niets aan over. Ik ben daar ook mee opgevoed, en heb er in het geheel niets aan overgehouden. Dat houdt natuurlijk niet in dat het goed is om verder te gaan en een kind helemaal in elkaar te slaan. Dat is dan weer verderfelijk!

@ Cilia:

Ik denk dat het te simpel is gesteld,dat een leerkracht met een blik iemand kan wegsturen. Dat gaat voorbij aan gedragskenmerken en opvoedingssituatie. Als een kind bepaalde gedragsproblemen of gedragsstoornissen heeft,of als thuis alles mag,dan helpt die blik niet.
Stel je eens voor dat een blik zou helpen: dan waren er geen vervelende toestanden meer.
Ook blijft in de notie van de blik de rol van zo'n jongen ook wel erg buiten beeld: als de ogen niet helpen,ligt het aan de leerkracht.
Om terug te gaan naar het oorspronkelijke onderwerp: er moet gewoon een normaal respect zijn voor gezag en degenen die het uitoefenen. En we weten: bij sommigen is een woord of blik genoeg,anderen lachen erom. En als op t.v. en de sociale media horkerigheid en maling aan gezag zeer prominent aanwezig is, dan kun je deze dingen verwachten.
Als alles met praten of blikken zou kunnen worden opgelost,dan gebeurden er minder nare dingen om ons heen,op straat, in het uitgaansleven,rondom voetbalwedstrijden en op scholen.
Volgens mij is dat echter niet zo. Het zal niet eenvoudig zijn om gezag weer een normale,maatschappelijk en persoonlijk nuttige plek te laten veroveren.

Op donderdag, 17 november 2011 09:16 schreef spock het volgende:eefh: die agressie wordt door de overheden sowieso niet aangepakt. wie zei dat slaan verboden moet worden? was dat donner? een opvoedkundig pak slaag moet kunnen. ik bedoel dus NIET het afranselen. ik heb van onderwijzers--de politie-agent en van pa ook pakkenVERDIENDE!! slaag gehad en het heeft mijn "tere" kinderzieltje echt niet aangetast. en ook nu: pa en ma moeten werken en laten hun kinderen door anderen "opvoeden." maar ja, ik zal wel ouderwets zijn: bouwjaar 1937. de kids van tegenwoordig weten niet waneer ze hun kwek moeten dichthouden. onderwijzer? een vak wat zeer veel zelfbeheersing vereist want de schooljeugd kan je het bloed uit je teennagels pesten. het zou mijn vak niet wezen. groet, spock.

Graag wil ik hier even duidelijk zeggen dat ik absoluut TEGEN slaan van kinderen ben. Dat is wat anders dan iemand stevig bij de arm of in de kraag vatten. In mijn ogen en in mijn ervaring is slaan niet nodig, fysiek beetpakken soms wel.
En natuurlijk mogen ouders kritisch zijn en altijd om verduidelijking van een situatie vragen in een gesprek. Maar wel zonder agressie of agressieve woorden. Respect voor elkaar, dat is waar het in dit soort gevallen aan ontbreekt. En inderdaad had eea misschien anders gelopen als de school meteen na het incident contact met de ouders had opgenomen, maar dat is nog geen reden voor die stiefvader om op zo'n manier tekeer te gaan.