Dweilen met de kraan open als de Verzekeringsmarkt niet wordt geraadpleegd.

Er zijn nu 0 reacties | 10 november 2011 11:08

Wat vindt u van deze bijdrage? 0 0

Het grote probleem is dat sociale verzekeringen in de praktijk geen zekerheid bieden. Kijk maar eens naar de ziektewet, de WAO, de AOW pensioen gerchtigde leeftijd, de AAW, de WW, het Ziekenfonds/de Ziektekostenverzekering en nu dus de kosten van de verzorging van bejaarden.
En die vreselijke Den Uyl en zijn trawanten in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw maar zieltjes winnen met hun leuke beloften: Hogere inkomens voor de arbeiders en meer sociale zekerheid.

Waar zijn de heren nu ? Een oorverdovende stilte aan de linker zijde van de politieke arena.
Het is nu allemaal niet meer haalbaar en wat de arbeiders in de jaren van Den Uyl nog mochten fabriceren, dat komt nu uit China, Tailand of India. Fijn voor hun maar onbetaalbaar voor ons als wij niet zelf voldoende produceren.

Dat sociale zekerheid geen zekerheid kan bieden, lijkt mij afdoende bewezen.
Daarom heb ik in 1991 een vurig pleidooi gevoerd voor het vermageren van het sociale stelsel tot een soort basis stelsel dat via particuliere verzekeringen en spaarvormen kan worden aangevuld tot op ieder gewenst niveau.
Zie ondermeer :
www.lugtsobbe.nl/temp/nieuws/nieuws28 .

En wie er voor kiest om die zekerheden niet in te kopen, die kan dat geld vervolgens gebruiken voor het kopen en afbetalen van zijn huis.
En als later blijkt dat je dat geld toch nodig hebt, dan moet je je huis, auto etc. maar verkopen.
Het is niet anders !
Alleen dan kan de sociale zekerheid betaalbaar blijven in lengte van jaren. Het beleid waarbij de premie politiek bepaald wordt en waarbij de voorwaarden als een soort jojo door de porceleinkast wordt gemikt, biedt de particuliere verzekeringsmarkt ook nauwelijks houvast. Die markt zal nooit goed kunnen functioneren zolang er geen rust op het front van de sociale verzekeringen wordt geboden.
Ieder jaar bedenken ze in Den Haag leuke of minder leuke varianten op de dekking van sociale zekerheden.
Maar heeft iemand zich wel eens bedacht welke enorme gevolgen zulke besluiten hebben voor de verzekeringsmarkt ?
Ik ben in 1968 in het verzekeringsvak begonnen en ik heb in al die jaren nog nooit meegemaakt dat een Minister zich tot de verzekeringsmarkt wendt met de vraag : ik heb een probleem : hoe zouden wij dat samen kunnen oplossen ?

En zo lang Ministers dat niet doen, blijft het dweilen met de kraan open.