De schulden-economie, ofwel het casino kapitalisme, schept armoede.

Door martin
Er zijn nu 9 reacties | 6 oktober 2011 10:46
Wat vindt u van deze bijdrage? 0 0

Volgens mij zijn er veel meer werkende armen dat het genoemde getal van tussen de 250.000 en 300.000.
Er zijn in dit land namelijk ook vele mensen die minder als 12 uur per week werken, omdat ze niet meer uren voor elkaar krijgen. Die mensen worden niet eens tot de werkenden gerekend, want daarvoor moet je meer dan 12 uur maken.
IN Duitsland zijn er al meer dan 5 miljoen mensen die een hele week werken en dan nog op of onder de armoedegrens komen of blijven, omdat hun uurloon niet meer of zelfs minder is al E 7,--.
Duitsland is globaal 5 x zo groot als Nederland, dus het echte aantal zal hier ergens in de buurt van de 1 miljoen liggen.
Het echte probleem, dat door de politiek ontkend wordt, is dat er stomweg niet genoeg werk is voor iedereen. In het commerciele model dan. Het commerciele model, het model gebaseerd op de krediet, hypotheek, schulden en casino-kapitalisme, is aan het eind van zijn mogelijkheden gekomen, in 2008 al.
De overheid ontkent en negeert dat probleem. Men wil geen oplossing, omdat die oplossing buiten het model van de schulden-economie ligt. Zolang men geen oplossing buiten de geld-economie wil, zal het aantal armen, al of niet werkend, blijven toenemen. Iedereen kan elke week, soms elke dag lezen, hoeveel mensen weer worden ontslagen, zonder dat er iets voor in de plaats komt. Op termijn betekent dat onherroepelijk weer meer armen.

Er zijn 9 reacties

reageer ook op deze bijdrage:

Reacties overzicht (9)

Sorteren
eefh
Inderdaad, Martin, het zijn de gevolgen van het kapitalisme. In dit model zijn de meeste mensen arm en een paar zijn erg rijk. Ik zie dat meer en meer terug in de maatschappij.
bert59
In een economie moet balans zitten.
Wij zijn door de hoge bruto lonen gaan investeren in automatisering.
Bijna altijd met veel vreemd vermogen.(De Bank)
Ik werkte vroeger bij het toonaangevende stek bedrijf in Nederland(In de boomkwekerij).
Deze maakte 150.000 stekken per week.
Nu 20 jaar later maakt een van mijn oude collega's in zijn bedrijf 100.000
stekken per dag.
De vraag is wat kan de markt aan en kan je je investeringen terug verdienen.
Je kan je eigen markt verzieken doordat je je eigen concurent bent.
Een moeder van een van mijn vrienden zij eens, toen zijn vriedin was weggelopen, auto kapot was en zijn leren jas was gestolen,Wie veel heeft kan veel verliezen.
Een maatschapij moet de inwoners dienen.
Dat betekent een nuttig leven waarin je je eigenwaarde en geluk kunt vinden.
Vooruitgang is prima er moet een schone nieuwe energie vorm gevonden worden,
beter vervoer,goedkopere woniningen,een gezonder leven,genoeg goed lekker voedsel,enz,enz.
Maar stuurt het een beetje door bedrijven met meer eigen vermogen te laten werken.
Hierdoor is de groei rustiger en evenwichtiger.
Het Westland staat op klappen als ik de accountant en Accountmanager van de bank
mag geloven.
Dit deel van Nederland is een voorbeeld van zelfoverschatting.
Men gaat nu ten onder aan de hoge loonkosten,stookkosten en bankkosten.
Doordat er teveel geproduceert wordt zijn de opbrengsten laag.
Ook is de vraag door de recessie sterk afgenomen.
Al zou deze bedrijfstak in Duitsland staan zou hemel en aarde bewogen worden om het in stand te houden.
In Nederland moet de marktwerking zijn gang gaan.
Dit betekent een extra 100.000 werlozen in mei volgend jaar.


edwin n
Hier in Denemarken kon men tot 2005 niet meer dan 100 koeien houden, daar was de grens van het quotum.
Toen kon hier iedereen nog een eigen bedrijf beginnen met koeien en elk jong gezin die dat deed had dan ook zelf de verantwoording.
Toen had men een gezonde economie, ook de starters die met weinig moesten beginnen.

Later heeft men de schaalvergroting hier op hol laten slaan en terwijl economen waarschuwde dat dit een zeer zwakke economie zou gaan geven door veel te weinig eigen vermogen.

Door die op hol geslagen schaal vergroting kunnen jongeren van uit het niets ook niets meer beginnen hier in de melkveehouderij en de bedrijven die over zijn zitten met veel te lage inkomsten.

Wij hebben nu een nieuwe werknemer die ook graag voor zichzelf was begonnen, maar dat kan hij niet meer.
Volgend jaar bouwen we een nieuwe stal waar 2 gezinnen dan van leven.
Daar hadden zonder schaal vergroting ook 3 tot 4 gezinnen van kunnen leven met een veel gezonder en sterker eigenvermogen.
edwin n

Op zaterdag, 8 oktober 2011 16:22 schreef bert59 het volgende: Ik werkte vroeger bij het toonaangevende stek bedrijf in Nederland(In de boomkwekerij). Deze maakte 150.000 stekken per week. Nu 20 jaar later maakt een van mijn oude collega's in zijn bedrijf 100.000 stekken per dag. De vraag is wat kan de markt aan en kan je je investeringen terug verdienen. Je kan je eigen markt verzieken doordat je je eigen concurrent bent.



Het voordeel van meer stekken is niet alleen dat je meer omzet hebt, maar fysiek gaat het werk er ook op voor uit door de modernere techniek.
De prijs gaat onderuit en alles moet steeds efficiënter, dus steeds meer stress.

Als we de markt wat beter zouden sturen niet met prijs maar met een quotum en men zou per bedrijf en of per werknemer een max quotum stellen, dan bescherm je de producenten tegen zichzelf en dus ook tegen de afnemers die via groothandel ze uitpersen.

Als we dat doen krijgen we het niet alleen fysiek beter maar ook geestelijk.
Want zo onderhand zijn we elkaar allemaal aan het gek maken.
eefh
Toch heeft zo'n quotumsysteem zijn nadelen. HEt kan doorschieten tot een geleide planeconomie zoals vroeger in de Sovjetunie. Ook niet ideaal.
Conclusie: het is moeilijk om een ideale mengvorm te vinden. Er zijn geen pasklare oplossingen. Maatregelen dienen flexibel toegepast te worden, met vooral oog voor de menselijke maat.

Die mega-bedrijven zijn mij een gruwel. Wat zijn mensen toch hebzuchtig: altijd meer en nog meer willen hebben. Waar komt dat vandaan? Is dat iets westers? Vragen waar ik (nog) geen antwoord op heb.
edwin n

Op zondag, 9 oktober 2011 11:57 schreef eefh het volgende:Toch heeft zo'n quotumsysteem zijn nadelen. HEt kan doorschieten tot een geleide planeconomie zoals vroeger in de Sovjetunie. Ook niet ideaal. Conclusie: het is moeilijk om een ideale mengvorm te vinden. Er zijn geen pasklare oplossingen.


Quotum systeem is er allang in de melkveehouderij, maar het wordt alleen goed toegepast in Canada.
Daar heeft men er ook een vaste prijs aan gekopeld die mee gaat met de inflatie.
Hier in Europa heeft men door quotum jaren lang de markt in een dusdanig balans gehouden dat de prijs redelijk stabiel bleef.

Als we geen quotum gaan hanteren voor alle landbouwproducten die zich niet tegen de markt kunnen beschermen, daar gaan we juist richting oude Sovjetunie.
Want dan bouwen we alleen maar steeds grotere staats bedrijven op, alleen zijn die dan niet van de staat maar van de banken.
edwin n

Op zondag, 9 oktober 2011 11:57 schreef eefh het volgende: Die mega-bedrijven zijn mij een gruwel. Wat zijn mensen toch hebzuchtig: altijd meer en nog meer willen hebben. Waar komt dat vandaan? Is dat iets westers? Vragen waar ik (nog) geen antwoord op heb.



Deels hebzucht, maar ook gemak.
Voor ons melkveebedrijf geld des te groter des te makkelijker we werken, omdat we dan steeds betere machines kunnen kopen.
En dat is eigenlijk op de meeste bedrijven ook buiten de landbouw.
Maar we moeten een middenweg zien te vinden.


bert59
Als banken rustiger omgaan met kredieten en niet als blinden grote investeringen investeren ben je ook bespaart van overproductie.
Als voorbeeld de phanalopsis(orchideeen) teelt.
een jaar of 7 geleden werdt er veel van deze bedrijven met honderden miljoenen gefinancierd.
Een blinde kon weten dat dit de prijs zou beinvloeden.
Resultaat prijs in elkaar gestort bedrijven in problemen.
martin
kapitalisme in zijn obgebreidelde met schulden gefinancierde vorm betekent alsmaar meer schaalvergroting, alsmaar meer mechanisatie en computerisatie en als resultaat alsmaar meer mensen die uit de arbeidsplaats gestoten worden en daarna nooit meer aan normaal werk komen.
En daarna alsmaar meer armen.
Het huidige systeem van Eenzijdige Economie, allleen gebaseerd op geld, kredieten en schulden is iets van vooral na WOII. Daarvoor hadden we een Tweezijdige Economie, want de basis van Zelfvoorzienings
Ruil en Voorraad Economie omvatte globaal de helft van de bevolking op het platteland. Daarboven op, vooral in de steden en de industriecentra, had je de GeldEconomie.
Als je uit de GeldEconomie viel, kwam je meestal terecht in de ZelfvoorzieningsRuil en Voorraad Economie, ZRVE, en zodoende kon je werkloosheid en armoede meestal vermijden.
Nu bestaat die ZRVE niet meer, en als je werkloos wordt kom je keihard op de straatstenen terecht. Met permanente werkloosheid en armoede als gevolg.

De middenweg is dat we weer terugkeren naar een Tweezijdige Economie, dat betekent dat de ZRVE weer wordt opgestart. De uitvoeringsvorm is dan de BurgerAbdij-Sociale Cooperatie. Als je dat Googelt
kom je op mijn LinkedIn pagina. Daar staat uitleg.
Het belang van de BA/Soco is dat er werk kan worden geschapen voor alle werklozen die nu uit de geldEconomie vallen.
Maar dan moet het systeem eerst worden opgestart. Daarvoor zoek ik medestanders.
Ook onder politici. En wanneer komt er eens een politieke partij die het opstarten van de ZRVE gaat steunen ?
De huidige weg volgen leidt immers hoe dan ook naar de afgrond.
U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.

Kijk ook eens bij

› 21 minuten  het grootste online opinie- onderzoek van Nederland. Doe de enquete.

› Mentality  Als u wilt weten welke leefstijl u heeft, kunt u meedoen aan de Mentality-leefstijltest van onderzoeksbureau Motivaction.