Kleinschalig of grootschalig?
Edwin N stelt dat de remmen eraf moeten om nieuw startende bedrijven een kans te geven en daarmee heeft hij naar mijn mening groot gelijk. Er zijn nog steeds teveel hindernissen voor starters, ook al is er de laatste jaren verbetering op dat gebied.

Natuurlijk is (bij voorbeeld) een milieuvergunning best belangrijk, maar of de wetgever niet te ver is doorgeschoten is wel de vraag. Veel regelgeving is ontstaan na een ongeluk met ernstige gevolgen. Dan roepen alle volksvertegenwoordigers (aangevuurd door de media) in koor: "dat mag nooit weer gebeuren". Dan worden de regels "aangescherpt" en het controleapparaat uitgebreid.

Wel is het nodig, dat nieuw startende ondernemers weten wat de regels inhouden en vooral waarom die regels bestaan. Met andere woorden, ook al is er geen vergunning (meer) nodig, de ondernemer dient wel op de hoogte te zijn van de regels. Hij dient voor de naleving ervan ook zelf verantwoordelijk - en dus ook aansprakelijk - te zijn in die gevallen waarin niet naleving tot schade leidt.

Aan de andere kant kan niet alle grootschalige productie over boord worden gezet. Er zijn nu eenmaal productieprocessen die op kleine schaal niet mogelijk zijn, dan wel zodanig inefficient dat de producten niet competetief zijn.

De keus tussen groot- dan wel kleinschalige productieprocessen moet niet door de overheid worden gemaakt, maar door de ondernemers. Overheidsinmenging moet zo'n keuze door ondernemers niet onmogelijk maken door regelgeving.

Helemaal met Edwin N eens.

Ten aanzien van financiele dienstverlening moeten we ons ook realiseren dat allerlei regelgeving en toezicht een haast onneembare drempel heeft opgeworpen voor kleinschalige concurrentie. De kleinschaliger private banks die pittige tarieven aan hun klanten rekenen daargelaten.

Het is dan dus van tweeen een: OF minder 'bescherming' OF ruimte voor kleinschaliger ondernemen. Zie ook het voorbeeld dat Georg Kellersmann aandraagt met milieu bescherming.

Mijns inziens is 'de klant' over langere termijn sowieso niet gebaat met allerlei bescherming. Het haalt steeds meer eigen verantwoordelijkheid bij de klant weg. Daarnaast is het de mens eigen dat deze vroeg of laat toch getrokken grenslijnen overschrijdt. Je zou ook kunnen zeggen: kennelijk moet de burger regelmatig gewaarschuwd worden door afschrikwekkende voorbeelden in zijn omgeving.

Vanuit dat perspectief is iedere bescherming op den duur niet beschermend genoeg. Maar wel vragen dan steeds verder uitdijende beschermende constructies een steeds hogere economische tol. Hetgeen slechts leidt tot meer werkgelegenheid voor regel-gevers, -handhavers, en -geleerden (juristen), een comfortabel gevoel bij autoriteiten dat zij er 'alles aan hebben gedaan' misstanden te voorkomen, en een misplaatste zorgeloosheid bij de burger.

Mij dunkt een te hoge prijs. De burger neemt beter zaken terug in eigen hand. Dat is de ware kleinschaligheid. Prijs daarvoor is gebruik van het gezonde eigen verstand bij die burger.

Ik citeer (nog maar weer eens) Immanual Kant (geboren 1724) uit 1784 - vertaald in het Nederlands:

Verlichting betekent dat de mens zijn door hemzelf veroorzaakte onmondigheid achter zich laat. Onmondigheid is het onvermogen je verstand te gebruiken zonder de leiding van een ander. Aan jezelf te wijten is deze onmondigheid wanneer de oorzaak ervan niet een gebrek aan verstand is, maar een gebrek aan vastberadenheid en aan moed om hier zonder andermans leiding gebruik van te maken. Sapere aude! "Heb de moed je eigen verstand te gebruiken!" is dan ook het motto van de Verlichting.

Op donderdag, 29 september 2011 10:21 schreef Georg Kellersmann het volgende:Natuurlijk is (bij voorbeeld) een milieuvergunning best belangrijk, maar of de wetgever niet te ver is doorgeschoten is wel de vraag.

@Georg,
Bedankt voor je goede aan vulling.
Toevallig had ik net de telefoon neer gelegd waarbij de gemeente me duidelijk maakte dat de fout die die dure adviseur gemaakt had opnieuw door hem moet laten doen.
Hij had de tekening verkeerd gemaakt en ik had hem zelf al opnieuw ingestuurd zodat ie goed was.
Maar het moest in het IT systeem en dat kon ik niet en zij (van de gemeente) ook niet.
Alleen de adviseur van landbouwcenter is hier bevoegd voor en hij vraagt vrolijk 150€ per uur.
Het enige waar ik mee kan dreigen is dat ik het bouwproject waar ik volgend jaar vele mee uit de ww houd niet door laat gaan.
Die vrouw van gemeente weet maar al te goed met de aan komende massa werkloosheid die ook hier het aan komende jaar er aan zit te komen dat het van ook voor de gemeente van groot belang is dat ons project doorgaat.
´´Maar ik ben gebonden aan de regels´´ zegt ze dan, wij willen zeer graag dat je zo snel mogenlijk begint, maat het milieu houd alles tegen als we ook maar iets verkeerd doen.

En daar profiteerd het landbouw center dan ook weer van, want waarom moet ik 150€ uurloon betalen voor iemand die nog veel goed koper gereedschap heeft dan een timmerman of loodgieter?
Ik denk dat die mevrouw het antwoord daarop vandaag gegeven heeft.

Op donderdag, 29 september 2011 15:17 schreef JMF het volgende: Hetgeen slechts leidt tot meer werkgelegenheid voor regel-gevers, -handhavers, en -geleerden (juristen), een comfortabel gevoel bij autoriteiten dat zij er 'alles aan hebben gedaan' misstanden te voorkomen, en een misplaatste zorgeloosheid bij de burger. Mij dunkt een te hoge prijs. De burger neemt beter zaken terug in eigen hand..

@JMF bedankt voor je goede aanvulling.
Inmiddels is onze veearts ook met vervroegd pensioen gegaan, ´´ik had nog graag een aantal jaren doorgewerkt´´ zei hij,´´een beetje rondrijden en dieren beter maken is een leuk beroep´´ maar met al die papierenarbeid en boetes die ik kan krijgen als ik het verkeerd doe daar is niets meer aan.
Als we graag willen dat de ouderen langer doorwerken moeten we ook weer zorgen dat ze ook plezier in hun werk houden.

was dubbel

Het was altijd al een grote fout van de angelsaksiche hoek waar Nederland tegen 1970 ook in toegetreden is, om op steeds meer grootschaligheid te mikken.
Grote bedrijven stonden voorop´, maar zijn ook voorop gegaan in de ondergang dank zij de angelsaksische graaifondsen.
Internationaal tot i Zuid Amerika toe zie je de familiebedrijven veel beter draaien dan de grote bedrijven.
De sterke Duitse ekonomie is bewezen duidelijk sterk dank zij de vele hoogwaardige technische famliebedrijven,
In de landbouw zou dat natuurlijk ook beter werken. Maar wij hebben onze export voor een groot deel opgehangen aan de landbouwproduktie. Wij kunnen in hoofdzaak bv alleen aardbeien van tweede kwaliteit kopen omdat de AA-kwaliteit naar het buitenland gaat. Maar om de winstmogelijkheden te maximaliseren moet er steeds grootschaliger gewerkt worden omdat bij grote massa de prijs gedrukt wordt.
Maar de komkommeraffaire heeft wel aangetoond dat dit een heel ongezonde werkwijze is.
Helaas weet de afnemer donders goed dat je goedkoper werkt,
Dan komt de vraag:Hoe kom je uit dat probleem? Want zonder die export kunnen we eigenlijk niet.

Op donderdag, 29 september 2011 23:58 schreef Poldertramp het volgende:. Helaas weet de afnemer donders goed dat je goedkoper werkt, Dan komt de vraag:Hoe kom je uit dat probleem? Want zonder die export kunnen we eigenlijk niet.

Teneerste een betere samenwerking tussen alle landen.
Daarnaast hoort een kunstmatig over producerende landbouw ook een kunstmatige prijs te hebben wil je een duurzame landbouw hebben/opbouwen.
Dat kan alleen als alle landbouwproducten met een quotum gestuurd worden qua vraag en aanbod met daaraanvast een vaste prijs voor de producten, zoals dat al jaren goed werkt in Canada.
Daar nog aan vast gekoppeld de onroerendgoed regels zoals dat voorheen in Denemarken was.

Dan hebben we een duurzame landbouw waar ook weer goed brood te verdienen valt zonder dat men steeds maar aan schaal vergroting doet.
En dus met de stoelendans economie steeds weer afvallers zijn die best goede vaklui waren maar economisch gezien niet mee kunnen en dan met veel minder motivatie in de bedrijfswereld terrecht komen.

Hier is wel een goede visie voor nodig en met mensen met verstand aan het roer.

Het probleem is dus wereldwijd erg complex en tot nu toe wordt alles opgelost met veel armoede en spanningen tussen vele landen die er alles voor overhebben om maar een sterke positie te behouden net als bij de landbouwers onderling zelf.

Dit is ook de reden waarom we steeds spanningen en soms zelfs (valuta) oorlogen hebben.
Een haat en hebzucht maatschappij dus.

Met een goede visie wereldwijd is dit allemaal overbodig.

Op donderdag, 29 september 2011 10:21 schreef Georg Kellersmann het volgende: Wel is het nodig, dat nieuw startende ondernemers weten wat de regels inhouden en vooral waarom die regels bestaan. Met andere woorden, ook al is er geen vergunning (meer) nodig, de ondernemer dient wel op de hoogte te zijn van de regels. Hij dient voor de naleving ervan ook zelf verantwoordelijk - en dus ook aansprakelijk - te zijn in die gevallen waarin niet naleving tot schade leidt.

Met elektriciteit is dat al jaren zo en ook de stalen spanten worden met eigenverantwoording al jaren ontworpen door het constructíe bedrijf zelf.
Laten we eerlijk wezen en waar dreigd er meer gevaar dan bij deze twee bedrijfs takken?
Als deze bedrijfstakken de verantwoording zelf kunnen nemen kan dat bij alle andere bedrijven ook met de zelfde voorwaarden.

Op donderdag, 29 september 2011 10:21 schreef Georg Kellersmann het volgende: Er zijn nu eenmaal productieprocessen die op kleine schaal niet mogelijk zijn, dan wel zodanig inefficient dat de producten niet competetief zijn. De keus tussen groot- dan wel kleinschalige productieprocessen moet niet door de overheid worden gemaakt, maar door de ondernemers. Overheidsinmenging moet zo'n keuze door ondernemers niet onmogelijk maken door regelgeving.

Zo is dat, maar door allerlei milieu eisen te stellen die door de kleinschalige niet betaalbaar zijn omdat die per eenheid nou eenmaal veel duurder is, schakel je zo alle kleinschalige bedrijven uit en geef je de grootschalige een monopolie positie waar niemand mee gebaad is.
Dat is niet alleen in de landbouw maar zo zijn bijvoorbeeld ook alle kleine benzine pompen verdwenen.

Op donderdag, 29 september 2011 15:17 schreef JMF het volgende: Het haalt steeds meer eigen verantwoordelijkheid bij de klant weg. Daarnaast is het de mens eigen dat deze vroeg of laat toch getrokken grenslijnen overschrijdt. Je zou ook kunnen zeggen: kennelijk moet de burger regelmatig gewaarschuwd worden door afschrikwekkende voorbeelden in zijn omgeving. Vanuit dat perspectief is iedere bescherming op den duur niet beschermend genoeg. Maar wel vragen dan steeds verder uitdijende beschermende constructies een steeds hogere economische tol.

De tol die we nu betalen hiervoor is dat zoals Bert59 pas aan kaarten dat Europa een handels tekort met China heeft van 200 miljard per jaar (als ik het goed onthouden heb).
De vraag is hoelang kunnen wij zo'n jaarlijks te kort permiteren?
Voorlopig betalen we dat door onze goede ´´noodleidende´´ bedrijven dan maar af te staan aan de Chinezen, maar wie de spelregels van monopolie kent moet toch weten dat met zulke strategie je binnen de kortste keren niet meer aan het spel mee mag doen.
Is het niet beter dat we daar onszelf druk om gaan maken inplaats van het probleem met Griekenland?

Op donderdag, 29 september 2011 23:58 schreef Poldertramp het volgende: Maar wij hebben onze export voor een groot deel opgehangen aan de landbouwproduktie. Wij kunnen in hoofdzaak bv alleen aardbeien van tweede kwaliteit kopen omdat de AA-kwaliteit naar het buitenland gaat. Maar om de winstmogelijkheden te maximaliseren moet er steeds grootschaliger gewerkt worden omdat bij grote massa de prijs gedrukt wordt.

Bij betere en eerlijkere afspraken met andere landen zou hier veel winst zijn te behalen als we elkaar maar wat gunnen.
Zo zou Marocco graag tomaten voor ons telen, zij kunnen dat veel goedkoper doordat zij geen dure kassen hoeven te verwarmen.
Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen.
Maar we gunnen de Maroccanen die afzet niet en daardoor is daar ook geen onwikkeling zodat zij ook weer andere landbouw of andere producten van ons af kunnen nemen waar wij weer de gunstige omstandigheden voor hebben.

Op vrijdag, 30 september 2011 22:03 schreef edwin n het volgende:...De vraag is hoelang kunnen wij zo'n jaarlijks te kort permiteren?
Voorlopig betalen we dat door onze goede ´´noodleidende´´ bedrijven dan maar af te staan aan de Chinezen, maar wie de spelregels van monopolie kent moet toch weten dat met zulke strategie je binnen de kortste keren niet meer aan het spel mee mag doen.
Is het niet beter dat we daar onszelf druk om gaan maken inplaats van het probleem met Griekenland?

De wal zal uiteindelijk ook hier het schip keren. Het westen is momenteel harde lessen aan het leren. Overal wordt links- dan wel rechtsom veel in het werk gesteld de tekorten te verminderen. Griekenland is wat dat betreft inderdaad weliswaar een klein en lokaal probleem, tegelijkertijd ook een vrij extreem probleem en hopelijk al voldoende waarschuwing voor de rest.

Uit: Nieuw financieel-economisch systeem

De Staat dient er voor te zorgen, dat de schaalvergroting (door fiscale maatregelen?) binnen de perken blijft en het midden- en kleinbedrijf, dat een uiterst belangrijke peiler vormt van economie en samenleving, goed blijft functioneren en renderen. Ofschoon dat binnen het vrije marktmechanisme niet eenvoudig is, moet voorts worden voorkomen, dat de detailhandel door de opkomst van internethandel wordt weggevaagd, waardoor winkelstraten verkrotten en buurten verpauperen. Men moet bedenken, dat het internetsysteem niet goed is te beveiligen en hackers en terroristen dit regionaal kunnen verstoren en lamleggen. Dus kleinschalige midden- en kleinbedrijven beschermen en stimuleren!

Op maandag, 3 oktober 2011 16:39 schreef JMF het volgende: De wal zal uiteindelijk ook hier het schip keren. Het westen is momenteel harde lessen aan het leren. Overal wordt links- dan wel rechtsom veel in het werk gesteld de tekorten te verminderen. Griekenland is wat dat betreft inderdaad weliswaar een klein en lokaal probleem, tegelijkertijd ook een vrij extreem probleem en hopelijk al voldoende waarschuwing voor de rest.

Het probleem van onze dictators is dat ze onzichtbaar mogen blijven.
Via anonieme computersystemen graaien ze via grondstoffen speculatie miljarden met goedkeuring van overheden uit de maatschappij.
Links en recht gooien ze hier en daar een visje uit en de bevolking blijft mooi in slaap gesust.
Het onrechtvaardige systeem houden we zo zelf instand.
Het speculeren is met een handomdraai met goede wetten (die we voorheen ook hadden) de kop in te drukken.
Maar dat moeten we dan wel eerst van onze politicus verlangen met de verkiezingen.

Mij niet bekend of het nog steeds zo is. Maar in de 60er jaren was het b.v. zo dat een expeditie bedrijf pas een vrachtwagen erbij kon kopen na het verkrijgen van een tonnenmaat.
Het bedrijf had dan vergunning om met die vrachtwagen 3.5 ton op b.v. Rotterdam te vervoeren.
Dat werd volgens mij door verkeer en waterstaat af gegeven met toen nog aan het roer de almachtige Neelie Kroes.
De dame die op die positie blunderde met het afgeven van een omstreden vergunning voor het vervoeren van graan per duwvaart. Afgegeven aan een bevriend "GRANARIA". Bestaat nog steeds geloof ik.
Waarmee een tot dan toe goed werkend systeem van "te vervoeren vracht via een veiling aan de schippers gunnen" omzeild dan wel om zeep geholpen werd.
Heeft toen tot blokkades geleid.

Volgens goed gebruik en met de wetenschap dat je met dieven heel goed dieven kunt vangen. Is het hoge commissariaat voor de mededinging van recentere datum aan haar gegund.

Op maandag, 12 december 2011 17:04 schreef wimh het volgende: Mij niet bekend of het nog steeds zo is. Maar in de 60er jaren was het b.v. zo dat een expeditie bedrijf pas een vrachtwagen erbij kon kopen na het verkrijgen van een tonnenmaat.

Ik weet ook niet helemaal hoe het zit, maar al zijn ze met elkaar verbonden, volgensmij staat het speculeren los van het vervoer.
Volgens een documentaire 2 weken terug, mocht men eerst slechts een klein deel grondstoffen opkopen, (hier werd graan als voorbeeld gebruikt) nu mag men zomaar 22000 schepen vol opkopen en daar kan men de gehele wereldmarkt mee (ver)sturen.
Graan duur maken als ze er vanaf moeten en graan goedkoop maken als ze moeten inkopen.
De boer die er voor staat te ploeteren had eerst slechts een prijs voorschil van 10% en wist waar hij aan toe was, nu weet hij alleen dat ie voor niets staat te werken.
Er wordt steeds door groot handel met dusdanige kruimels gestrooid dat de boeren net niet stoppen.
En als je veel eigenvermogen in je bedrijf(landbouwgrond) hebt zitten stop je zomaar niet.

Ja Edwin. Er is steeds iets fundamenteels mis met het tot stand komen van de prijs van elk product.
Maar mijn verhaal ging erover dat vanuit de politiek een grote speler bevoordeeld werd. En alle kleine zelfstandige schippers buitenspel gezet werden.

We zouden een nieuw "ministerie van wenselijkheid" moeten hebben. Die dan allerlei nieuwe tendensen tegen het licht gaat houden.
Zo van, is het wel wenselijk dat het de met maatschappij die kant uitgaat?