De Euro is in gevaar. Hadden we in 2008 de bankencrisis, nu hebben we de Eurocrisis. Wat me het meest opvalt, is dat de politici in 2008/2009 hun mond vol hadden van de bankiers die op onverantwoorde wijze bezig (zouden) zijn geweest om neer gekd te verdienen aan ondoorzichtige producten. Wie spreekt nu de politici aan voor hun wandaden?

De Euro was in opzet een vervanging voor de zeer sterke valuta's Gulden, Mark, Belgische Franc en Franse Franc. Dit waren en zijn ook de landen die qua economie het meest op elkaar leken waardoor ook devaluaties en revaluaties onderling nagenoeg uitbleven. Politici vonden het echter nodig om meer landen bij de Euro te betrekken die echter geenszins de kwaliteit hadden van bovengenoemde munteenheden. De Peseta, Lire en Drachme zijn in de eerdere decennia zeer regelmatig gedevalueerd om hun concurrentieposities te kunnen handhaven. Dit hadden deze landen ook hard nodig omdat zij anders (al eerder) economisch in de problemen zouden komen. Het probleem zit dan ook in het gegeven dat Italië, Griekenland en Spanje niet dezelfde economische structuur hebben en ook de wil er niet is om die te creëren.
Door het opnemen van genoemde landen in de Eurozone is door politici willens en wetens gewerkt aan het beschadigen van de economieën van de zuideuropese landen. Door het wegvallen van de mogelijkheid tot devalueren kunnen deze landen hun concurrentieposities niet meer beschermen en niet anders dan hun economische structuren aanpassen aan Duitsland, Nederland, België en Frankrijk. Dit is echter teveel gevraagd, blijkens de reacties van de bevolkingen.
Het "redden" van de Euro wordt nu uitgevoerd ten koste van de noordeuropese landen, terwijl aan het feitelijke probleem (het wegvallen van de mogelijkheid de concurrentieposities te beschermen) niets wordt gedaan. Een maakbare één-muntzone is slechts mogelijk als iedereen dezelfde perspectieven onderschrijft.
Ook is verreweg het grootste deel (>90%) van de im- en export van de Euro-landen naar en vanuit landen binnen dezelfde groep van landen. Dan is het eigenlijk ook nagenoeg onmogelijk dat ieder land daar profijt van heeft.
Dat het vangnet voor de Euro nodig is, komt dus feitelijk door het niet erkennen van de grote culturele en economische verschillen van de landen binnen de Euro-zone. En dit kost ons als burgers van de noordeuropese landen inmiddels ook zeer veel geld. Dankzij onze (goedwillende maar niet capabele) politici.
En wie spreekt nu schande van de handelwijze van onze politici????