De Amerikaanse ratinginstituten zijn medeschuldig aan de krediet- en schuldencrisissen. Ze zeggen te beschikken over financiële experts, die de kredietwaardigheid van banken, bedrijven en landen kunnen beoordelen, maar ze hebben hierin schromelijk gefaald. Als ze jaren geleden (toen het uit de hand begon te lopen) de ratings van banken en landen hadden verlaagd, hadden ze deze crisissen kunnen voorkomen. Institutionele beleggers, banken, overheden en kleine beleggers gingen ervan uit, dat AAA-en AA-ratings een garantie vormden voor veilige beleggingen en investeringen. Ze hadden een onbegrensd vertrouwen in deze ratinginstituten, die grote bedragen opstreken voor hun adviezen en beoordelingen, die achteraf waardeloos zijn gebleken. Maar hun eigen financiële specialisten en accountants hebben natuurlijk ook schromelijk gefaald. Ze hadden niet in de gaten, dat zich boven de reële economie enorme zeepbellen aan het ontwikkelen waren, die eens zouden gaan exploderen. Zelfs de centrale bankpresidenten beseften niet wat er gebeurde en begrepen de complexe constructies van allerlei derivaten, die beurzen, banken en hedge funds creëerden niet en hadden geen idee van de enorme bedragen die hierin omgingen.

De ratinginstituten hebben de hele wereld misleid en ook nu nog gaan ze volkomen willekeurig en partijdig te werk. Zo verlaagden ze, ondanks de steun van de EU-landen aan Ierland, Griekenland en Portugal, vrij snel de ratings van deze, economisch gezien kleine landen, terwijl ze treuzelden met ratingverlaging van grote landen, zoals de VS (alleen Standard & Poor's verlaagde tot nu toe de rating). Gezien de enorme schuldenberg, het begrotingstekort, de politieke verdeeldheid en de economische stagnatie is ook de huidige rating van AA+ nog veel te hoog. Maar ze zijn beducht voor de politieke macht van de VS en (terecht) voor een ineenstorting van het financieel- economisch systeem. Doordat de gezamenlijk EU-landen er maar niet in slagen een goed doortimmerde constructie te vinden voor de definitieve oplossing van de schuldenproblemen, blijft ook hier het wantrouwen bestaan en dreigen verdere ratingverlagingen van schuldenlanden (zoals Italie, Spanje, Frankrijk en Belgie).

Wie heeft er nog vertrouwen in de ratings van de Amerikaanse instituten? De Chinezen hebben nu eindelijk door, dat ze een vracht inferieure VS-staatsobligaties in hun bezit hebben en willen een nieuwe wereldmunt in plaats van de dollar. Als de EU (ECB) deze crisis zou weten te bezweren (zie hiervoor mijn eerdere bijdragen), kunnen ze beter zelf een instituut oprichten, dat de kredietwaardigheid van landen en banken gaat beoordelen, maar dat moet dan wel volkomen onafhankelijk en neutraal zijn. En grote beleggers doen er ook goed aan zelf specialisten in dienst te nemen, in plaats van ratinginstituten blindelings te vertrouwen.