.

De bedoeling van een socialistische democratische maatschappij was wel in orde, maar bij de uitvoering ervan gaat het vaak mis, en wordt er misbruik van gemaakt of worden het door de vele tegenstrijdige wetten en regels te niet gedaan. Ook door de persoonlijke ambities van een ambtenaar of politicus wordt de democratie geregeld de grond in geboord en gaan mensen zich ergeren aan deze mensen, maar benoemen het dan dat de democratie niet deugd. Daar zit de denkfout, want de basis van socialisme en de democratie werkt wel goed. Het enige nadeel is dat een minderheid altijd ontevreden zal zijn, en blijven, hoe je ook went of keert dat kan helaas niet anders.

Waarom ik de democratie en socialisme verdedig weet ik eigenlijk ook niet zo goed, maar in mijn genen zit waarschijnlijk nog steeds de gedachte van mij overgrootvader Jelle Dam, opgegroeid is in een spitkeet op de heide en later in hart en nieren een socialist van het eerste uur was. Hij schreef vroeger al stukken in De Ploeger over de schrijnende situatie in zijn omgeving, en waarschijnlijk ben ik daardoor in mijn genen daar ook mee opgezadeld.

Socialisme was bedoeld om voor de arbeiders het leven te verbeteren en aantrekkelijker te maken door samen een band te vormen om dat te kunnen realiseren. Men noemde dat een collectieve samenleven waarin de draagkrachtige de minder draagkrachtige zou gaan ondersteunen. In beginsel was dat op basis van vrijwilligheid, maar zodra de politiek om de hoek kwam kijken werd er misbruik van gemaakt en werd alles geschoven onder een verplichte bijdrage die iedere inwoner onder dwang moest betalen.

De vakcentrales, vakbonden, bestuurders en leden werden in de oorlog door de bezetter als vijandig gezien. Stap voor stap palmde de bezetter de vakbeweging in. Een directe eensgezinde reactie vanuit de vakbeweging bleef uit, en dat is nooit weer opgeheven, De macht is in andere handen overgegaan en gebleven; Bij de Politiek.

Het ging zelfs zover dat toen socialistische partijen aan het bewind kwamen dat dit door schoot, waarbij men een multiculturele wereld wenste, en iedereen het recht had gebruik te maken van de vele voorzieningen die er mogelijk waren gemaakt. De socialistische gedachte was een uitstekend idee en ook de democratische bestuurders zagen in dat het socialistisch systeem de mensen aansprak, en om te kunnen overleven als Politieke partijen heeft men het socialisme overgenomen om stemmen binnen te kunnen houden. Doordat de democratische invloed hoog was ging was men minder meegaan in het socialisme, en daardoor ontstond aan de van de democratische kant een minder ver gaande situatie dan als bij de socialisten het geval was.

Achteraf gezien is nu duidelijk dat het socialisme te ver doorgeschoten was en gaat men nu dat aanpassen door minder mensen in ons land toe te laten, regels aan te scherpen en in feite datgene wat in het verleden niet goed ingeschat is terug draaien, en dat zal een hele opgaven zijn, en niet zo eenvoudig als men denkt. Als je alles op de keper beschouwd zijn de democraten betere socialisten geweest, en zijn daar veel stemmers naar overgelopen die niet zomaar teruggaan naar partijen die in verwarring zijn en de coalitie nu willen saboteren ten koste van het landsbelang om stemmen terug te winnen.

Deze wanprestatie is voor veel mensen onbegrijpelijk en ondanks mijn genen mij willen dwingen om mij aan te sluiten bij de socialisten, zie ik de democraten als verstandiger socialisten en sluit mij daar bij aan. En of links of rechts aan het bewind is, bezuinigen zullen ze alle twee moeten doen en dat ik als inwoner zal daar altijd aan mee moeten betalen, dat is de enige zekerheid die er voor mij overblijft.

En wat ik nu echt graag zou willen is een beleid dat niet gebaseerd op politieke partij belang, geloof, overtuiging, of doorgeschoten idealisme maar een bestuur die aan het land leiding kan geven en uitvoeren wat de inwoners van ze verlangen, en dat is waar het echte socialistische hart van mijn over grootvader zich vroeger al voor ingezet heeft; opkomen voor zijn medemensen.

Geen diversiteit van vakbewegingen verbonden aan politieke Partijen meer, zoals CNV, FNV enz., maar eensgezindheid onder de mensen en vrijwillig samenwerken.
En voorkomen dat mensen tot rare dingen komen, zoals nu in Noorwegen, doordat ze zich onmachtig voelen tegenover de huidige politiek, waardoor ik nu vanbinnen met een verscheurd hart van verdriet en met tranen in mijn ogen mij diep ongelukkig voel doordat er kinderen en mensen zijn omgebracht. Waar ik niet schuldig aan ben maar mij wel tot bezinning brengt of wij met elkaar wel op de juiste weg zijn, en of politici dat wel willen beseffen, ik betreur het ten zeerste dat politici nu rollebollend over de straat gaan, en vraag me af of ze nog wel schaamtegevoel hebben.