Voorop gesteld dat ik niemand het recht wil ontzeggen te geloven wat hij of zij verkiest, groeien we zo langzamerhand toe naar een duidelijker besef omtrent de godsdiensten. Religie, zou je kunnen stellen, is uitgevonden door mannen om over andere mannen te kunnen heersen. Heersen geschiedt vrijwel altijd door de overheersten angst in te boezemen, hetzij met geweld, hetzij dreiging en vooral angst voor onverklaarbare dingen. Alles wat de onderdaan niet mag doen wordt in religieuze zin heilig verklaard, want dan kun je er niet meer aankomen. Sommige leiders verklaren daartoe zichzelf heilig en scheppen zo een onaantastbare onschendbaarheid voor zichzelf. Dat Godsdienst niet meer is het vereren van een god ergens in de ruimte of waar dan ook, dringt steeds beter door in het denken van de mens. Dat hetgeen wij god noemen eigenlijk in jezelf zit, je ziel zou je kunnen zeggen, wordt steeds meer aanvaard.
Dat is ook niet het probleem. Het probleem zit hem in de ´geest´, die als instrument van de ziel door ons vrijelijk gehanteerd wordt om raad en richting te zoeken en te geven aan ons leven. Lichaam en geest bewegen zo gemakzuchtig mogelijk, werken vrijwel uitsluitend aan de welvaart van het lichaam.
Het welbevinden van de ziel komen we meestal niet meer aan toe. Hoe welvarender de mens, des te minder wordt de bereikbaarheid van de ziel. ´Brood en spelen´ zijn daar het gevolg van. Door slechts het lichaam te laten bloeien treedt verval op, dat treffend wordt geillustreerd door onze media, al is het niet hun bedoeling dit met deze achtergrond te presenteren. De inhoud legt het af tegen de vorm en daardoor worden programma´s steeds inhoudlozer. Om een voorbeeld te geven: van Farce Majeur, via Geer en Goor, naar O o Gerso. Een culturele neergang die zijn weerga niet kent. Eigenlijk zouden we ons rot moeten schrikken, maar dat doen we niet, want dan moeten we nadenken en dat willen we alleen maar als het over quizvragen gaat. Natuurlijk gaat dit voorbeeld op allerlei vlakken scheef, maar de grote lijn ervan is herkenbaar. Godsdienst, vooral het verplichte geloven, ligt aan de basis hiervan. Rechtvaardigheid en naastenliefde vertaalden wij in politiek en economie. De god zoals die ons altijd is voorgespiegeld, bestaat niet. Als je god wil zien, ga dan naar huis en ga voor de spiegel staan. Kijk diep in je eigen ziel, want daar zit-ie. Elke ziel is een stukje god, zou je kunnen zeggen. Zoals je niet om jezelf heen kunt, zo kun je dus ook niet om die god heen. Het is de ziel die je via je geest raad geeft, daar zouden we meer naar moeten luisteren. De letter van de wet geeft je geeft je recht, maar de inhoud van de wet geeft je rechtvaardigheid. Ergo Godsdiensten zoals ze bestaan, absoluut verwijderen uit de politiek, onderwijs en wat voor samenwerkende verbanden dan ook. Maar je ziel inbrengen in alles wat je doet....ja daar ben ik een voorstander van.