Naar een mondiale samenleving onder VN-vlag.

Er zijn nu 0 reacties | 14 juli 2011 13:19

Wat vindt u van deze bijdrage? 0 0

Er kan geen misverstand over bestaan dat van Nederland pas een echte samenleving gemaakt kan worden op basis van een gezamenlijk gedragen maatschappelijke koers. Voor de creatie daarvan zou het Strategisch Beraad van het CDA, dat de zeer verdeelde gelederen binnen het CDA weer gesloten moet zien te krijgen, als voorbeeld kunnen dienen. In het bijzonder denk ik daarbij aan de ‘hertaalcommissie’ van het Beraad, die onder voorzitterschap van Jacobine Geel (geen CDA-lid) de CDA-uitgangspunten – gerechtigheid, solidariteit, rentmeesterschap en gespreide verantwoordelijkheid – bij de tijd moet brengen via discussies op ledenbijeenkomsten.
Op een bijeenkomst onlangs in Tilburg prikkelende de theologe haar gehoor door te stellen dat ‘gespreide verantwoordelijkheid niet verkoopt’. Daarin heeft zij volkomen gelijk. De vraag is alleen: “Waarom niet?”. Het antwoord daarop is simpel. Gespreide verantwoordelijkheid vereist een beleid dat door ons gemeenschappelijk - los van levensbeschouwelijke gezindte en/of politieke gezindheid - wordt gedragen. En daarin wringt de schoen, omdat zo’n overkoepelend (eenheids-)beleid waar wij met elkaar de schouders onder zetten, dus gezamenlijk verantwoordelijk voor zijn, nooit van de grond zal komen via ons verdeeldheid zaaiend partijpolitieke bestel.
Met andere woorden, om tot een vruchtbare ‘hertaling’ van de CDA-uitgangspunten te komen zal de ‘hertaalcommissie’ van Jacobine Geel eerst ons partijpolitieke bestel publiekelijk ter discussie moeten stellen. Begrijpelijkerwijs is voor het slagen van die baanbrekende maatschappelijke discussie die ons allen aangaat, de medewerking van de media onontbeerlijk. Gezien het omvangrijke media-netwerk dat Jacobine Geel door de jaren heen heeft opgebouwd, als gerenommeerd tv-presentatrice, moet zij in staat zijn die onontbeerlijke medewerking van de grond te krijgen, met als uiteindelijk resultaat: “Het bij de tijd brengen van ons bestel”. Met tijd bedoel ik de niet te stuiten mondialisering en de daarmee gepaard gaande grensoverschrijdende problemen, die geen nationale (laat staan een partijpolitieke) maar een mondiale aanpak behoeven. Voor de realisering daarvan is een grondige hervorming van de VN tot een beleidsorgaan met bovennationale bevoegdheden een eerste vereiste. Geen onmogelijke opgave dankzij artikel 109 van het Handvest. De tijd is rijp om dit in werking te zetten, ofwel tot leven te roepen. Niet alleen in ons eigen belang, maar in het bijzonder van onze eerste zorg, ons kroost.