Beperk hoogte PGB's en geef grotere bestedingsvrijheid

Door joop

Er zijn nu 0 reacties | 2 juni 2011 11:40

Wat vindt u van deze bijdrage? 1 0

Ik dacht dat het PGB in eerste instantie bedoeld was voor mantelzorg in de klassieke zin, zorg die vroeger door wijk en dorpsgenoten en familieden werd gegeven en waarbij het om betrekkelijk kleine bedragen gaat. Met betrekkelijk klein bedoel ik dan bedragen tot 500 euro per maand. Maar in NRC/Handelsblad las ik dat sommige PGB's tot 90.000 euro per jaar kunnen belopen en dat vind ik toch wel heel erg ver gaan.
Dan gaat het om bedragen waarbij aan meerdere hulpverleners bedragen tot 1000 euro per maand worden betaald. En het is duidelijk dat bij dergelijke budgetten de verleiding om te frauderen (door budgethouders zowel als "werknemers") te groot kan worden. Het constateren van fraude mag natuurlijk op zichzelf geen reden zijn om subsidies en uitkeringen dan maar op te heffen. De samenlevings-"fraude" bij de AOW bijvoorbeeld mag geen aanleiding zijn om dan maar de AOW op te heffen.

Ik denk dan ook dat het systeem van de persoonsgebonden budgetten gehandhaafd dient te blijven, maar de hoogte van de budgetten moet worden beperkt tot zeg 8.000 a 10.000 euro per jaar. Dat vermindert in elk geval de verleiding tot frauderen. Bovendien kunnen dergelijke budgetten ook onder het toezicht van de kleinere gemeenten blijven vallen, zonder dat die met beheersproblemen te maken krijgen.

Wie meer zorg nodig heeft valt onder een andere groep waarbij het beheer van het eigen budget niet uitgesloten wordt, maar de uitkerende instantie (provincie, WVS) meer toezicht uitoefent.

Voor de kleinere PGB's zou ook kunnen worden gedacht aan het Duitse systeem, waarbij de PGB's voorzien in ongeveer 50% van de werkelijke kosten. De controle op de bestedingen is minimaal (vooral om de ontvangers niet op te zadelen met extra belastingaanslagen) maar de jaarlijkse controle op de kwaliteit van de uitbestede en verleende zorg is zeer gedegen. Men kan dus kiezen, nadat een bepaalde zorgbehoefte is vastgesteld en het budget dat daarvoor (bij uitvoering door professionals) nodig is, of men die hulp door een zorginstelling laat geven (wordt afhankelijk van het inkomen gedeeltelijk of zelfs volledig vergoed) of dat men voor het vrij besteedbare "halve" pgb kiest.

Natuurlijk betaalt in het laatste geval de belasting mee, maar toch blijkt die oplossing goedkoper te zijn omdat het toch om moeilijk inbare belastingen gaat en bovendien een hoop bureaucratie wordt vermeden. Merkwaardig toch, dat het land dat volgens ons de bureaucratie heeft uitgevonden, zoveel meer doet om juist die bureaucratie te voorkomen.

Joop36