Export door de onstuimige groei in China is alleen maar gunstig voor het scheve handels balans tussen China en het westen.
Mits we duurzaamere producten gaan maken.
Maar al is dat de oplossing er worden nog nergens maatregelen genomen voor duurzaam produceren.
Minder belastingdruk op uurlonen en meer belastingdruk op de grondstoffen zelf zou daar wel aan mee kunnen helpen.
Het eindproduct hoeft dan niet eens duurder te worden, wel houden we dan meer tijd en geld over voor de zorg en onderwijs.
Met een ander belasting stelsel kunnen we er makkelijk voor zorgen dat we met een wat minder omzet ook onze sociale voorzieningen overeind kunnen houden, waardoor we het tekort aan grondstoffen tegen kunnen gaan en zonder het te kort aan uren onze tijd weer aan nuttige dingen kunnen besteden.
Nu leven we in een onnodige verspil maatschappij waar we niet genoeg grondstoffen hebben voor de gehele wereld bevolking en ook geen tijd meer hebben om onze bejaarden en zieke te verzorgen.

Een revolutie is een omwenteling met of zonder geweld, waarbij de ene machtsfilosofie vervangen wordtdoor de andere om het een beetje simpel te zeggen.

Kijk naar de Franse Revolutie. Daar komt een nieuwe groep mensen aan de macht die daar een hele voorbereiding aan vooraf lieten gaan en wisten wat ze gingen doen en wat ze wilden veranderen na het despotische gedoe van de de Lodewijken, Was trouwens ook vaak van twijfelachtige kwaliteit. De "verlichting" vormde een basis en een handvat voor de meer ontwikkelde burger. Ook om later de Adel onder de guillotine te krijgen. Napoleon greep zijn kansen.
En zo zijn er meer voorbeelden. Denk aan de Octoberrevolutie in 1917.

Maar om van een breed maar volledig ongeleid volksverzet een revolutie te maken lijkt heel wat moeilijker.
In Noord Afrika is gewoon een oud regiem weggeveegd, maar doordat niemand weet wat ervoor in de plaats moet komen krijg je een vacuum waar allerlei verschillende figuren ook van twijfelachtige kwaliteit een kans zouden kunnen zien.
En zo is de situatie overal in de wereld. Sterk verdeelde bevolkingen met eveneens sterk uiteenlopende wensen hebben plaatselijke machthebbers geen echte nieuwe filosofie als tegenhanger te bieden.
Zo krijg je de staatsgrepen, vooral door legerleidingen.
Die hebben geen filosofie. Daar is denkvermogen voor nodig. Maar ze hebben wel wapens en zonder gezondefilosofie blijft er alleen maar het opleggen van een strak dwangsysteem over. En dat staal gewalst moet worden om er wapens van te maken weten ze ook heel goed.
Vandaar dat het vaak een overstap is van het ene dwangsysteem naar het andere. (Rusland bv.)

Het is hoog nodig en het had eigenlijk allang moeten gebeuren (het had eigenlijk nooit mogenlijk geweest mogen zijn) dat de wereldleiders de koppen bij elkaar steken en de graai cultuur helemaal uit bannen.
Daar begint een gezondere wereld economie mee.
Als we in een echte crisis terecht komen (want die hebben we nog niet gehad, behalve dan in Amerika waar vele uit hun luxe huizen gezet zijn en nu op straat wonen terwijl hun huizen leegstaan) lijkt het gedrag van nu moeilijk te verantwoorden.

Niemand kan de wereld verbeteren.
De verbetering moet bij ieder persoonlijk zelf beginnen.

Roepen dat dit moet en dat zou moeten en dat de regering daar en daar moet ingrijpen en dat alle landen allerlei afspraken moeten maken, als je dat midden de Sahara doet dan is het resultaat hetzelfde.

Het enige wat je kunt proberen, is om uit eigen omgeving, regio of hoogstens land, gelijkgestemden vinden om iets te bereiken. Over de grenzen kun je kijken hoe anderen het doen en ervan proberen te leren. En ben je wat verder dan doe je wetgeving opbouwen met meer landen, zoals de EU. Maar dagelijks merk je dat ook wij die vinden dat er internationaal nog veel moet gebeuren nogal eens anti-europa-kreten slaken.
Nu zijn we weer blij met "Europa" omdat de nieuwe maatregelen om de rechtsgang voor niet-rijken onbetaalbaar te maken vrij zeker door datzelfde "Europa" afgekeurd gaan worden. De europese grondwet eist dat het voor iedere burger mogelijk moet zijn zijn recht te halen.
Daar mogen geen onneembare financiele drempels voor worden opgeworpen.
En zo is er meer waar Europa meer verstand heeft dan de Nederlandse regering.
Zo moet het langzaam groeien naar steeds grotere eenheid.
Pas als Europa goed draait en dat duurt nog wel even een eeuwtje of zo, dan kan het weer verder gaan.
Nederland en Denemarken die tegenover de grotere landen een soort "Calimerogevoel" vertonen zijn daarin een grotere rem da de grote landen.

Het vinden van gelijkgestemden is veel moeilijker geworden doordat je geen hele landstreken meer hebt met een vast cultuurpatroon en een religie. Alles is doorelkaar gelopen en je buurman kan een heel andere cultuur als de zijne noemen. En meer zo.
Zie ook het krampachtig flyeren en ploeteren in de regios door politici voor verkiezingen.

Op zondag, 27 februari 2011 00:21 schreef Poldertramp het volgende:Niemand kan de wereld verbeteren. De verbetering moet bij ieder persoonlijk zelf beginnen. Roepen dat dit moet en dat zou moeten en dat de regering daar en daar moet ingrijpen en dat alle landen allerlei afspraken moeten maken, als je dat midden de Sahara doet dan is het resultaat hetzelfde.

Vorige week zijn er door de wereldleiders al betere afspraken gemaakt over de uit de hand gelopen handels balansen.
Men zal ook wel moeten want de steeds groter wordende schuld aan China kan alleen nog met een grote potlood streep worden weggewerkt.
En daar worden alle partijen niet beter van als dat zo doorgaat, daar zijn ze zich toch wel bewust van geworden.

Op zondag, 27 februari 2011 00:21 schreef Poldertramp het volgende: Het vinden van gelijkgestemden is veel moeilijker geworden doordat je geen hele landstreken meer hebt met een vast cultuurpatroon en een religie. Alles is doorelkaar gelopen en je buurman kan een heel andere cultuur als de zijne noemen. En meer zo. Zie ook het krampachtig flyeren en ploeteren in de regio's door politici voor verkiezingen.

Uit die gemixte cultuur/religie cocktail zou nog wel eens een mooi mix kunnen komen, als we maar eens naar elkaar willen kijken en luisteren.

Op zondag, 27 februari 2011 00:21 schreef Poldertramp het volgende:Niemand kan de wereld verbeteren. De verbetering moet bij ieder persoonlijk zelf beginnen..

Daarom heeft een revolutie ook weinig zin in Nederland, om de haverklap zijn er al verkiezingen geweest.
Dus kansen genoeg voor al die splinter partijtjes om een goed verhaal op tafel te leggen.
Maar goede maatregelen zijn vaak niet zo populair bij de kiezers, daar zal eerst verandering in moeten komen.
Als de nood maar hoog genoeg is dan komt die verandering vanzelf.

@Poldertramp
Systemen hebben de neiging zichzelf zo lang mogelijk in stand te houden. In veel Afrikaanse- , Aziatische-, Zuid-Amerikaanse en in sommige Oosteuropese landen ligt de macht bij de dictator, zijn (familie)clan en zijn leger. Aanvankelijk paaien die dictators hun onderdanen met socialistische idealen, maar zodra hun macht en hebzucht toeneemt, gaan ze meestal over tot het zichzelf verrijken ten koste van de burgers. In Oosteuropese - en nu ook in Arabische landen zien wij, dat revoluties mogelijk zijn zonder veel bloedvergieten. Als miljoenen mensen demonstrerend en protesterend de straten en pleinen opgaan, staat het leger machteloos. Alleen als er een idiote, sadistische dictator aan de macht is, die zijn onderdanen afslacht en bereid is zijn leven op te offeren of zelfmoord te plegen, loopt het uit de hand. Maar als het onderdrukte volk volhoudt en accepteert dat er doden vallen, overwint het uiteindelijk. Opvallend is, dat de meeste westerse leiders, die deze dictators omwille van olie, grondstoffen of andere economische- en politieke belangen in het zadel hielden, pas de zijde van het volk kiezen als duidelijk is, dat het is afgelopen met de macht van de dictator.

In een democratisch systeem zal er niet zo snel revolutie uitbreken. Kiezers zorgen ervoor, dat een partij of regering die hen niet zint, snel wordt weggestemd. Bovendien zijn de meeste burgers in westerse landen zo welvarend geworden, dat ze niet snel meer de straat opgaan. En de vrijheid van meningsuiting en de communicatiemedia bieden hen volop de gelegenheid om hun onvrede te uiten. Toch merk ik, dat bij steeds meer burgers in democratische landen de onvrede begint te groeien en te broeien. Ook democratische (kapitalistische) systemen blijken star en vastgeroest te zijn, waardoor noodzakelijke veranderingen uitblijven of op de lange baan worden geschoven. Vooral de verontwaardiging over de groeiende kloof tussen (super)rijken en armen geeft steeds meer aanleiding tot onvrede. Door de bezuinigingen komen niet alleen de mensen met lagere inkomens, maar ook die met modale inkomens steeds meer in de verdrukking. Daarom zal het mij, bij een aanhoudende of nieuwe financieel- economische crisis, niet verbazen als in veel landen revolutie uitbreekt. Daarvoor hoeven de burgers niet eens meer de straat op, want vanuit hun luie stoel kunnen ze via internet (Faceboek, Twitter etc.) de (cyber)revolutie aanzwengelen. In de door de economische crisis het meest getroffen landen, zoals Griekenland en Ierland, zien wij de burgers al steeds meer in straten en op pleinen demonstreren, waarbij de gewelddadigheden toenemen. En de geile, superrijke president en mediamagnaat Berlusconi, begint men in Italie ook goed zat te worden. Volgens mij wordt het hoogtijd, dat de Europese leiders zich van deze ontwikkelingen meer bewust worden en ernaar gaan handelen.

@:hwinthag
Ben het wel eens met grootste deel en strekking van het verhaal.
Maar die echte opstand komt er niet.
Dat is voor onze regio's wel een gepasseerd station. Regionale verschillen daargelaten. Wat is tenslotte 100%.

Anders wordt het als mensen met de rug tegen de muur staan, zoals dat het geval is in landen zonder de meest minimale voorzieningen. En meestal ook het ontbreken van een absoluut minimum aan vrijheid. Dat laatste weegt vaak zwaar en kan een triggerfunctie hebben.
Maar er is vaak wel een combinatie van factoren nodig. Zolang bv in China er nog jaarlijks een enorme welvaartsgroei is, gaat er niemand stenen uit de straat breken.
De Romeinse keizers hadden dat al door met hun"Brood en Spelen voor het volk".

Via Facebook en Twitter zie ik ook nog niet veel gebeuren.
Heel veel mensen komen er nauwelijks nog op nadat hun eerste nieuwsgierigheid over is.
Je moet ook wel niet veel te doen hebben als je al die internetplatforms wilt afstropen. Ook al is het aantal alleenstaanden en eenzamen behoorlijk toegenomen.
Het daaraan vasthangende toenemende verschijnsel van conactarmoede is zelfs een tegenwerkend verschijnsel.
De landen waar we nu de omwentelingen meemaken zijn wel gekenmerkt door een nog intens samenleven van de mensen. Wat wij nog in ons geheugen hebben van voor 1960.

Hoe belangrijk is een financiele crisis? Waarom moeten wij zoveel rotzooi kopen?
Er is werk zat. Dus met mijn zonen hebben wij ons verre gehouden van allerlei consumptierommel.
Hoewel het nu heel veel uit China komt en een bar slechte kwaliteit heeft. Veel mensen hebben dat niet eens meer in de gaten. Dat helpt natuurlijk ook mee om de kwaliteit in die sektor te verlagen. Maar het is natuurlijk wel een miljardencaroussel. Ze meten er het vertrouwen van de mensen in de economie aan af.
En een simpel handelsland als Nederland denkt ook al gauw dat dat belangrijk is. Het probleem is natuurlijk dat er veel te veel mensen een job in gezocht hebben. Dat is wel jammer. Maar nederland heeft natuurlijk ook niet veel interessant werk in de aanbieding.

Heb zelf jaren lang met een veel lager inkomen dan het minimum moeten rondkomen en dat lukte prima, want ik had een echte pioniersvrouw. En zo lang mensen nog overleven kunnen en weinig in de weg gelegd krijgen, komen ze niet in opstand.