Die valse lucht die je noemt is met name zo vals omdat de automatische winsten die gepaard gaan met geldcreatie niet aan de algemene middelen ten goede komen, maar aan ...... een groepje slimmerikken die hier van profiteren zolang de massa slaapt dan wel meegaat in de door het zelfde groepje opgeklopte moslimpaniek.

Op donderdag, 2 december 2010 11:56 schreef Reitse het volgende:Die valse lucht die je noemt is met name zo vals omdat de automatische winsten die gepaard gaan met geldcreatie niet aan de algemene middelen ten goede komen, maar aan ...... een groepje slimmerikken die hier van profiteren zolang de massa slaapt dan wel meegaat in de door het zelfde groepje opgeklopte moslimpaniek.

Als dat bijgedrukte geld werd gebruikt voor werkgelegenheid te bevorderen dan zou het een keer op kunnen houden met dat massaal geld bij blijven drukken.
Maar de mannier waarop het nu wordt besteed helpt het alleen maar de veroorzakers door te laten gaan met waar ze al steeds mee bezig waren. Namelijk de economie verder en verder te ondermijnen.
Dit komt steeds meer ten koste van de welvaard van de werkende en de gaaiende graaid voort tot we in een echte crisis terecht komen.

Nieuw financieel- economisch systeem II
De sociaaldemocraten hebben hun ideologische principes verloochend en steeds meer de zijde gekozen van de neoliberalen, die privatisering en marktwerking "heilig" hebben verklaard. Ze propageren overheidsingrijpen om vrij ondernemerschap en marktwerking tot in alle geledingen van onze economie en maatschappij door te voeren. De vakbonden werden beteugeld, de linkse partijen in de verdomhoek gezet, de sociale voorzieningen geprivatiseerd en de natuurlijke hulpbronnen verkwanseld. De overheid wordt verweten, dat ze te veel lijdt aan bureaucratie, inefficiency en spilzucht. Ook al is dat ten dele waar, steeds meer komt aan het licht, dat de geprivatiseerde sector in nog sterkere mate aan deze kwalen lijdt. In alle geledingen van het bedrijfsleven en de maatschappij is een graaicultuur ontstaan en is fraude en corruptie binnengeslopen. In onze welvaartstaat is deze ontwikkeling jarenlang lijdzaam getolereerd, maar nu de krediet- en schuldencrisis meedogenloos toeslaat, komen de kwalijke gevolgen van het neoliberalisme volop aan het licht. Steeds meer wordt duidelijk, dat het Angelsaksisch systeem door hebzucht en onverantwoord en risicovol handelen van topbestuurders en speculanten tot zeepbellen en schuldenbergen is opgeblazen. Verblind door het klatergoud van dit systeem hebben regeringsleiders, centrale bankiers, toezichthouders en politici zich hierin laten meesleuren. Zelfs nu het op instorten staat, weigeren ze hun positieve houding ten opzichte van dit systeem te wijzigen. Het lijkt wel of ze het door hun passiviteit en besluiteloosheid eerst ten gronde willen richten, vooraleer ze zich gaan bekommeren om een stabieler en socialer systeem. Ook het kabinet Rutte getuigt van een slaafse loyaliteit ten opzichte van het neoliberalisme, doordat het de marktwerking als oplossing blijft zien voor efficiëntieproblemen. Vanwaar dat halsstarrig vasthouden aan een financieel- economische leer, die sinds de kredietcrisis van 2007 sterk aan geloofwaardigheid heeft ingeboet? De huidige crisis van het Angelsaksisch systeem moet ons doen streven naar een betere mix van socialisme en kapitalisme. Wij zouden de fundamentele sectoren van onze economie en maatschappij, zoals energiebedrijven, openbaar vervoer en gezondheidszorg moeten (semi)nationaliseren. Wij mogen niet tolereren, dat de geprivatiseerde overheidsbedrijven elkaar blijven beconcurreren met geldverslindende sponsoring- en reclameactiviteiten en hun bestuurders bovenmatig blijven honoreren. Onder meer dragen ze met miljoenen aan gemeenschapsgelden bij aan de sportverdwazing met belachelijk hoge beloningen voor topsporters. Ook vallen energiebedrijven in handen van buitenlandse bedrijven, waardoor de Nederlandse Staat de controle hierover kwijtraakt. Duidelijk is, dat de burgers bij geprivatiseerde bedrijven uiteindelijk duurder uit zijn dan bij (semi)overheidsbedrijven. En in de sociale- en gezondheidszorg heeft niet alleen de vergrijzing, maar ook de marktwerking met zijn graaicultuur en misbruik van uitkeringen geleid tot een kostenexplosie. Er moeten nationale spaar-, hypotheek- en mkb-banken worden gevormd om de basis van onze economie tijdens deze langdurige crisis te waarborgen en te stabiliseren. Volledige nationalisatie van de fundamentele sectoren is niet nodig, maar de Staat zou op zijn minst hierin een meerderheidsbelang moeten verwerven. Door publiek-private coöperatie wordt een betere en duurzamer basis gevormd voor onze economie en maatschappij en kan door democratisch toezicht en ingrijpen van de overheid spilzucht en misbruik worden bestreden. En door een normering van beloningen kan een einde worden gemaakt aan de graai- en bonuscultuur bij bestuurders en managers. In deze publiek-private sectoren kunnen onze pensioenfondsen, die aan streng toezicht moeten worden onderworpen, dan risicoloos gaan investeren en beleggen.

In de overige sectoren van het (internationale) bankwezen en bedrijfsleven moet men het systeem van vrije marktwerking zijn werk laten doen, al zal de Staat waar nodig moeten bijsturen. De Staat dient er voor te zorgen, dat de schaalvergroting (door fiscale maatregelen?) binnen de perken blijft en het midden- en kleinbedrijf, dat een uiterst belangrijke peiler vormt van economie en samenleving, goed blijft functioneren en renderen. Ofschoon dat binnen het vrije marktmechanisme niet eenvoudig is, moet voorts worden voorkomen, dat de detailhandel door de opkomst van internethandel wordt weggevaagd, waardoor winkelstraten verkrotten en buurten verpauperen. Men moet bedenken, dat het internetsysteem niet goed is te beveiligen en hackers en terroristen dit regionaal kunnen verstoren en lamleggen. De verzorgingsstaat is een verworvenheid van het socialisme, maar is te sterk gegroeid, doordat de overheid heeft toegestaan, dat burgers te lichtvaardig een beroep konden doen op sociale voorzieningen en gezondheidszorg. En door een te grote tolerantie en gebrek aan controle is op een aantal terreinen misbruik en fraude ontstaan. Door de vergrijzing, de bevolkingskrimp en de economische crisis zal de verzorgingsstaat onder druk komen te staan, waardoor hervormingen onvermijdelijk zijn. Voorkomen moet worden, dat de verzorgingsstaat te sterk wordt uitgehold en dat wij steeds meer terecht komen in een samenleving, waarin het recht van de rijkste en de sterkste gaat gelden.
Het verleden heeft aangetoond, dat een communistisch of puur socialistisch systeem geen lang leven is beschoren, omdat het de vrijheid en zelfontplooiing van de burgers volledig de kop indrukt. Een beloningsstructuur, die mensen prikkelt tot werklust, motivatie, creativiteit en inventiviteit is nodig, omdat daardoor de welvaart en het welzijn sterk worden bevorderd. Mensen mogen dus best rijkdom vergaren, mits ze hun inkomen en vermogen op legale wijze verkrijgen. Belangrijk is, dat "corporate governance" en morele en ethische normen bij de bedrijfsvoering worden gehanteerd en rijkdom niet wordt verkregen door uitbuiting, criminaliteit en activiteiten, die strijdig zijn met het algemeen belang. De Staat zal de vrije markt zijn werk moeten laten doen en bij een dreigend bankroet geen steun meer mogen verlenen aan banken en bedrijven ten koste van de belastingbetaler.

(vervolg)
In het huidige vastgeroeste Angelsaksisch kapitalistisch systeem staan de meeste regeringsleiders en politieke partijen niet te springen om de bovengenoemde denkbeelden te realiseren. Zij blijven zich, ondanks het feit dat de overheden de banken (de basis van dit systeem) door hun steun aan de schuldenlanden opnieuw van de ondergang moeten redden, blind staren op de vermeende verworvenheden hiervan. Maar als het straks in elkaar stort, zal men hopelijk tot inkeer komen. Op zijn minst zou de EU prioriteit moeten geven aan een veel stabieler, solider en rechtvaardiger Rijnlands model. (niet op winstmaximalisatie, maar op lange termijn-continuiteit gerichte model van het Westduitse "Wirtschaftswunder" tussen 1960 en 1990)