Zo'n WK geeft zeker een wij gevoel en niet alleen in Nederland.
Maar een perfect wij gevoel zoals je zou willen is het inderdaad niet.
Zo'n mentaliteit als met de finale komt zeker niet tengoede aan verbroedering zoals sport kan geven.

Het wijgevoel uitde 50er jaren heb ik nog meegemaakt. Dat hield eigenlijk op met de "omwenteling" in 1968.
Ook het "oude" onderwijs van daarvoor ondervond toen een scherpe knik.
Daarvan hebben in de volgende 70ers vele charlatans gebruik gemaakt om met allerlei nieuwlichterijen in dienst van de "maakbare maatschappij" zich van duur betaalde banen te voorzien. Met alle ambtenarenvoorzieningen die met de dag beter werden, in tegenstelling tot in het bedrijfsleven werkzame mensen.
Men ontdekte de burger als melkkoe en om de veestapel zo groot mogelijk te maken moest iedereen economisch alleengaand worden. Met zowel positieve argumenten maar evenzeer met drogredenen, omdat elke medaille toch twee kanten heeft, moest de vrouw het arbeidsproces in.
De bakker, de melkboer en vele anderen kwamen niet meer voorbij. De straten en huizen werden overdag leeg.
Zo maar bij iemand op de klep vallen ging niet meer. Een bezoek diende soms weken van te voren afgesproken te worden en gezamelijke aktiviteiten werden nog slechts sporadisch ondernomen, want als je met 4 personen werkt, heeft er altijd wel een een "verkeerde" tijd.
Dan komt de flikkerkist met zijn dag en nacht flikkerende gekleurde plaatjes er nog bij om het beeld kompleet te maken.
Zo ken ik een dorp waar voorheen 30 allerlei soorten van verenigingen waren, waar sommigen dan van twee lid waren, waar er nu nog alleen de biljartvereniging over is. De harmonie is bijeengeschraapt uit deveree omtrek. En dan nog de Jeu de Boules. Ook geen feestelijke gezelligheid, maar juist zeer bedaagd.

Daar zijn we nu dus aangekomen. 30 jaar geleden ging ik her en der een bier halen en anderen deden dat bij mij evenzo. Dat zie ik ook bij de jonggetrouwde 20ers niet eens meer. Alles moet op afspraak.

Ook het aantal mensen dat zijn eigen kinderen niet of nauwelijks, soms zelfs helemaal niet meer ziet is groter dan ooit. Om over gebroken gezinnen maar niet te praten. Dan kom je helemaal niet meer aan een end.

Het wijgevoel rond het WK was toch wel sterk voorbehouden aan de groep "liefhebbers". Verder hoorde je alleen van "Het zal mijn tijd wel duren" en meer zo.

Onze arbeidsstrukturen, bedrijfssystemen, onderwijssystemen en veel meer zijn ook niet ingesteld op menselijke bindingen.
Je moet nietdenken dat je je leven lang op een plek werkt. reken erop dat je meer of minder vaak moet wisselen..
De Nederlander gaat naar "de Baas", in tegenstelling tot de Duitser die naar "zijn bedrijf" gaat.
De Nederlander staatveelvuldig in betrekkelijk eenvoudig werk. De vaak in technologisch ontwikkelde bedrijven werkende duitser heeft interessante lange termijnvooruitzichten.
Zo ontstaan daar enorm sterke onderlinge bindingenin bedrijven en met het bedrijf, Zie ook de Reportage onlangs in de pers over het Familiebedrijf Würth. Ook in Nederland aktief.
Daar ishet ook normaal dat bij bedrijfsevenementen mensen met al 12 of meer pensioenjaren met taxis worden opgehaald. Heb ik in Nederland nog nooit meegemaakt.

De hele Nederlandse samenleving is op het "ik" ingesteld en die moet verder maar zelf zien.

Op donderdag, 12 augustus 2010 01:01 schreef Poldertramp het volgende: De hele Nederlandse samenleving is op het "ik" ingesteld en die moet verder maar zelf zien.

Dat krijg je met de welvaart die we opgebouwd hebben, om maar een voorbeeld te noemen, toen we voor 25 jaar terug 5 ha moesten hooien waren we daar met 6 man een hele dag druk bezig en stonden we dan de hele dag in het zweet.
Maar het was vaak wel erg gezellig en in de pauze vaak koffie friet en soms wat bier erbij, dat waren gewoon feesten die eigelijk nog gezelliger waren dan de feesten in het dorpshuis.

Nu doe ik die 5ha hooi in m'n eentje zonder een enkele druppel zweet en met m'n voorlader en groote platte wagen ben in 1½ uur klaar. Maar de gezelligheid is dan wel weg.

En om nou te zeggen dan ga ik wel weer met die kleine hooipakjes prutsen dat doe je ook niet.
En zo gaat dat eigenlijk overal niet alleen op de boerderij maar in alle bedrijfstakken al is het niet overal het zelfde.

Toch zijn er al weer nieuwe ontwikkelingen gaande die dat wij gevoel wel weer een beetje terug brengen zoals die boerderij winkeltjes waar we het elders ook al over hadden.
Die hebben we eigelijk te danken aan het feit dat de tussenhandel niet deugd, dus als al die graai toestanden maar genoeg falen dan komt het misschien op nog wel meer plekken weer beter.