geen steun kan je vertalen in apathie.
het zal iedereen een rotzorg zijn, zolang het hem/haar niet raakt.
vakbonden hebben nooit "macht" gehad, wel draagvlak.
individualisering zorgt voor "het zal me een zorg wezen"
het is NORMAAL dat je als werknemer bij een vakbond bent.
het is NORMAAL dat je solidair bent met andere werkenden.
véél mensen denken dat ze iets méér zijn en daarom niet lid zijn van een vakbond.
CAO's worden gerealiseerd door vakbonden.
dat vergeten te veel mensen.

jammer . . . . .

ik

Moi Cybersissy, Ik ben blij dat er nog normale mensen zijn zoals jij !

vr.gr.

Mevrouw Jongerius heeft in Buitenhof een duidelijke verklaring gegeven voor de lage organisatiegraad in de schoonmaak branche, zeker voor zover het de uitzend tak betreft: Die mensen werken te geïsoleerd om gezamenlijk in verzet te kunnen komen. Dus het is heel bemoedigend dat juist in die branche vandaag een succes is bereikt.
Maar toegegeven de kracht van de vakbonden neemt door het slinkende aantal leden af. Dat zegt meer over de maatschappij dan over de bonden.
Het begin van de individualisering werd in de zeventiger jaren besproken in een coverstory van de Haagse Post met de titel Het Ik Tijdperk. Die term hoor je nu nooit meer. Niet omdat het tijdperk voorbij is, maar omdat er een soort algemene houding is ontstaan van "Ja, logisch wat is verder dan IK?"
Solidariteit is een schaars artikel geworden in de lage landen aan de zee!
Ik denk dat het ontbreken van boze reacties op de acties van de schoonmakers een voor deze tijd al overdonderende steunbetuiging is.
En het lijkt me dat SIRE in de campagne 'Aardige mensen, hoe gaan we er mee om?' dan ook weer eens de plank faliekant misslaat, door die twee vuilnisophalers zo cynisch te laten reageren op de stroopwafel van die oudere dame.
Lullig dat SIRE ze zo weg zet. Terwijl het in het algemeen zo is dat het publiek lullig doet tegen dienstverleners en niet andersom.
Wij respecteren en waarderen onze vaste vuilnisophalers bijzonder en laten dat regelmatig merken met meer dan woorden. En het is duidelijk dat ze dat op prijs stellen. Als we ze elders in de stad tegenkomen zwaaien ze en als we een een keer niet thuis zijn en vergeten zijn de containers aan de stoeprand te zetten worden we desondanks niet overgeslagen.
Het illustreert ook wat Mevrouw Jongerius zei. De onzichtbaarheid van de schoonmakers die buiten de gangbare bedrijfstijd aan de slag werkt tegen ze. De vuilnisman die je elke week ziet, en weer of weer trouw jouw rotzooi komt ophalen en de stad schoon en gezondheid, daar krijg je gemakkelijker een band mee.
Goed dat deze actie een stuk uitbuiting aan het licht heeft gebracht en tenminste een beetje gerepareerd heeft.

Draagvlak onder het volk? Solidariteit van de medemens buiten de vakbond? Is dat waar een stakingsactie behoefte aan heeft? Het lijkt me dat de schoonmakers niet erg veel zullen hebben aan loze aanmoedigingen.
Wat zij willen is de werkgever dwingen om het loon te verhogen.

Het dwingen van de werkgever kan ófwel gebeuren doordat de mensen het bedrijf boycotten, ófwel omdat de werkgever geen kans ziet om genoeg personeel te vinden.

Aangezien niet veel mensen stations zullen boycotten, bij gebrek aan alternatief, is het duidelijk dat deze actie alleen kans van slagen heeft door een gebrek aan schoonmakers te realiseren.
Er is dan ook niks mis met het ontbreken va draagvlak voor stakingsacties.

Mevrouw

Geachte lezers,de vakbonden en dan met name het CNV en FNV hebben laten zien dat ze er niet meer zijn voor de gewone man.Ik zal u een voorbeeld geven.Het CNV heeft de boel verraden door als eerste overstag te gaan met het idiote plan om langer te blijven werken.Verder hebben ze door de jaren heen zich bemoeit met de politiek door mensen weg te zetten als ze bijv op de PVV stemmen.Verder zijn ze al bereid om over de pensioenen te praten.U weet wel uw en mijn geld.Ook de FNV vindt het belangrijker om voor allochtonen op te komen ten koste van de Nederlanders.Een voorbeeld!In de jaren 85 kwam de toenmalige voorzitter met het idiote idee van positieve discriminatie.Dat hield in ons bedrijf in dat als er een vacature kwam deze automatisch naar een allochtoon ging.Of hij het nou kon of niet hij werd het ten koste van een Nederlander die de functie op zijn sloffen aankon.Wat schetste mijn verbazing toen mevr Jongerius dit verleden jaar opnieuw naar voren schoof.Ook bij de FNV bemoeien ze zich met de politieke voorkeur van mensen,en daar zou een vakbond zich helemaal niet mee moeten bemoeien!Kortom CNV en FNV weg ermee.

In de begintijd van de vakbonden hebben zij hun belangrijkste werk verricht. Zij stelden de misstanden aan de kaak die tijdens de industriële revolutie ontstaan waren door het veel te grote verschil in macht tussen fabriekseigenaren en arbeiders. Die tijd is voorbij.
>De rechten van medewerkers worden geregeld uitgebreid door de overheid en echte consequente misstanden moet je zoeken.
>De loonsom als percentage van de bedrijfsinkomens ligt al decennia op een ongeveer gelijk en hoog niveau. Terecht, dat is goed, de werknemer is als consument ook afnemer van die bedrijven.
>De werkomstandigheden zijn gemiddeld natuurlijk enorm verbeterd, ook al vindt nog steeds niet iedereen zijn werk leuk en prettig.
We blijven evengoed klagen...
Maar serieus, wat moet een vakbond nog in de huidige situatie?
Er zijn natuurlijk altijd mensen die het een prettig idee vinden als er meer geld van de bovenbazen, managers en aandeelhouders, naar de medewerkers wordt gesluisd door een CAO-succesje. Sinds de bankencrisis misschien nog wel meer, maar te grote loonsverhogingen zijn voor de samenleving als geheel geen zegen. Zij creëren inflatie en werkloosheid. Zeker als bedrijven hun produktie naar het buitenland kunnen brengen.
In een situatie van geringe werkloosheid zoeken bedrijven zelf al naar manieren om de arbeidsomstandigheden op de werkvloer te verbeteren, anders krijgen ze niet genoeg medewerkers.

In de huidige situatie van snelle veranderingen en hoge arbeidsproductiviteit zijn de groepen mensen die steun zouden moeten ontvangen van de vakbonden de mensen die moeite hebben om hierin mee te komen. De (langdurig-) werklozen, herintreders, WAOers, oudere medewerkers ( te vroege uittreders) etc. Als er een macht zou zijn die de belangen van deze groepen met wat kracht op de agenda van de politici en de werkgevers zou zetten dan zou dat meer goeds doen voor de samenleving dan het afdwingen van weer een salarisverhoging voor de een of andere groep tot dan toe financieel achtergestelden. Misschien komt het draagvlak dan weer terug?

STAKINGSIMULATIE, is dat wat?
Het staken is een reeds langverworven recht en daar moet je niet aan tornen. Het stakingsrecht maakt dat werkgevers niet tot in het oneidige hun werknemers kunnen uitzuigen en dat is goed. Echter als de vakbond er niet was geweest (ook in dit geval) dan zouden de schoonmakers lang zo ver niet gekomen zijn. Dus is de onrust en de viezigheid de 'schuld' van de FNV en is dit succes de opmaat voor meer stakingen. En daar wordt ons kikkerlandje niet beter van, helaas. Het versterkt de crisis tot in de haarvaten. Idee voor onze ver gecomputiriseerde en gamende maatschappij zou misschien een soort 'onderhandelingssimulatiespel' kunnen zijn waarin het probleem wordt benaderd. Het spel wordt door de partners werkgevers/werknemers gespeeld onder vakkundige leiding van bijv. de (een) bond. Laten we het een onafhankelijke voorzitter noemen. Als de spelregels duidelijk zijn en de simulatie wordt eerlijk en transparant gespeeld dan moeten toch resultaten over looneisen kunnen worden bereikt. En dan hoeft er niet echt gestaakt te worden. Dat kost alleen maar geld, en dat hebben we niet!
Tot zover.
Bert Veenstra

Op zondag, 25 april 2010 01:17 schreef gabgoe het volgende: te grote loonsverhogingen zijn voor de samenleving als geheel geen zegen. Zij creëren inflatie en werkloosheid. Zeker als bedrijven hun produktie naar het buitenland kunnen brengen.

Jammer genoeg snappen de vakbonden dat niet, of beter gezegd willen dat niet snappen want dan hebben zij niets meer te doen.
Brabanders werken voor veel minder loon dan westerlingen en ze werken ook nog eens veel harder.
Ondanks het lagere loon heeft de Brabander toch meer te besteden dan de Amsterdammer en inwoners uit die omgeving, simpel weg omdat de brabander zijn producten en vooral huizen goedkoper maakt en er dus ook zelf minder voor hoeft te betalen.

@:edwin n schreef:
Jammer genoeg snappen de vakbonden dat niet, of beter gezegd willen dat niet snappen want dan hebben zij niets meer te doen.
Brabanders werken voor veel minder loon dan westerlingen en ze werken ook nog eens veel harder.
Ondanks het lagere loon heeft de Brabander toch meer te besteden dan de Amsterdammer en inwoners uit die omgeving, simpel weg omdat de brabander zijn producten en vooral huizen goedkoper maakt en er dus ook zelf minder voor hoeft te betalen.

Dat is wel voorbij hoor. Je bent zeker al een hele tijd in Denemarken, Verstandige keus overigens.

We weten allemaal dat het Calvinisme een catastrofe was voor Nederland,
350 jaar intolerantie, en nu vrolijk roepend dat we een tolerant land zijn. Kwestie van oogkleppen.
Minachting voor eerlijk handwerk als gevolg van letterlijk toepassen van bijbelteksten.,
In 1970 had ik nog heftige discussies met werkelijk geschoolde calvinisten over het feit dar mensen met donkere huidkleur niet gelijk zouden zijn aan blanken.
Woorden als "Apartheid" en "Decimeren" die ontstonden uit uiterst immorele methoden van winst maken. Kijk naar de Vlisco en de Fenteners van Vlissingen die enorme landgoederen konden aanschaffen in Schotland en Zuid Afrika over de ruggen van onderbetaalde brabantse omgeschoolde boertjes. Misschien dat het ook in Drente is gebeurd, maar in Brabant zijn moeders ook na WO-II nog bewusteloos door ondervoeding achter de kinderstoel weggehaald omdat ze het eten voor hun kinderen uiteigen mond moesten sparen. Kwam in West Nederland waar ik woonde normaal niet voor.
Toen ik in Brabant kwam in 1960, toen was er nog geen enkele scholengemeenschap gesticht. "Boven" de rievieren waren het er al ver over de honderd. Om de verdeling van het onderwijsgeld maar eens te zien. Inderdaad waren de lonen in Brabant ook al gauw 40% lager dan "boven" de rivieren.
Sluwe lieden brengen sprookjes in de weteld,, maar dit werd door "Den Haag" gestuurd. Men dacht een voorraadschuur te maken met veel goedkope handjes.
Mislukt. Gevolg van gebrek aan visie.

Maar dit heeft wel tot gevolg gehad, dat het voortgezet onderwijs voor vele geschikte mensen zo moeilijk bereikbaar was dat ze dan maar eerder gingen werken, Men vergeet vaak dat de afstanden van 15, 20 en meer kilometers dagelijks ook in de winter gefietst moesten worden.
Heen en terug.
Er kwam een generatie met veel vakkennis naast capaciteiten die ze anders meer specialistisch zouden hebben ontwikkeld, maar die goed van pas kwamen om meer met dat vakmanschap te doen.
Zo had een topvakman die bedrijfsleider was van de Nedschroef ook niet meer dan ambachtschool. De gereedschapmakers die van de Duitse vaklieden bij Philips hun opleiding kregen en meer wilden verdienen, gewoon omdat ze meer waard waren dan de importingenieurs uit het noorden, die kregen nul op het request.
Maar DUS begonnen die in hun schuurtjes voor zich zelf. De man (fijne vent overigens) die het bedrijf begon waar Pieter Broertjes (hoofdredacteur Volkskrant) in 1970 hijgend vandaan kwam omdat hij in een "Volautomatisch" bedrijf was geweest en die dat bedrijf begonnen was, die had al personeel in zijn schuurtje toen hij zelf nog bij Philips werkte.

Nu is Brabant al 50 jaar het fijntechnisch centrum voor Nederland. Het was bijvoorbeeld de reden waarom Fuji zich in Brabant vestigde. En die niet alleen.
Zo zijn hier vele kennisintensieve bedrijven gestart.
Nu gaat 50% van het Nederlandse innovatiebudget al jaren aan een stuk naar Brabant, omdat die projekten daar uitgevoerd worden. Er zijn jaren dat Brabant tweemaal zoveel octrooien aanmeldt dan alle andere 11 provincies bij elkaar.
In 1989 toen de "den-Uylwerkloosheid" voor het eerst met 50.000 afnam kwam dat voor 100% voor rekening van Brabant.
En ook nu trekt de Brabantse industriebedrijvigheid weer stevig aan. Veel bedrijven hebben gelukkig bijna niks gemerkt van de crisis en mijn zoons ook niet. Komen om in het werk (kunststof+metaal produkten. ontwikkeling en produktie)
Wij draaiden soms wel 75% voor Duitse nieuw-technologische bedrijven. Daar moet je wel weten waarover je het hebt.

Dus de lonen zijn hier momenteel wel vaak hoger dan elders. Voorbeeld een behoorlijk bekwame frezer verdiende bij ons in 1998 7000 gulden ruwweg en zeker niet minder per maand. Is bij ons met pensioen gegaan en aangenomen op 54 jarige leeftijd, want als je wat kunt waar je goed mee uit de weg kunt dan speelt leeftijd niet zo'n rol. Toen ik nog in loondienst was hoefde ik ook maar te bellen en had binnen 2 weken een baan met grote verbeteringen.
Ook de huizenprijzen zijn geheel vergelijkbaar met het "westen". Zeker in midden en ZO-Brabant. En daarbuiten ook behoorlijk hoog geprijsd.
Limburg is wel goedkoper met huizenprijzen, ook omdat die de nabijheid van de BRD merken met een totaal ander prijsniveau. Daar kan ik een landgoed kopen als ik mijn huis hier verkoop. En dat is hier maar heel gemiddeld in het dorp.

Grappig is overigens ook wel het feit dat er in het in feite technisch achtergebleven West-Nederland ook nu nog mensen zijn die denken dat het door jou geschetste beeld aktueel is. Maar daar vind je ook nog mensen die geloven dat de aarde in 6 dagen geschapen is. Wel grappig.

Je moet mij ook niet met U aanschrijven schrijf maar jij, we horen toch al tot de laatsten der Mohikanen in deze kolommen.

Dat vorige verhaal ging even niet over vakbonden.
Maar soms is het nodig voor een goede beeldvorming om ons te realiseren dat er ebnorme regionale verschillen zijn ontstaan in soorten van bedrijvigheid in ons land.

Vakbonden hebben vandaag allang niet meer de voortrekkersfunktie die ze ooit hadden.
Reeds in de 60er jaren pakte ik mijn jas al zodra men begon te praten over CAO's en dergelijke.
Moest ik niks van hebben.

Vakbonden waren oa ook tegen opheffing van de vestigingswetten, omdat in grote bedrijven de mens zich meer een nummer voelt. Dus sneller vakbondslid wordt.

In kennisintensieve bedrijven is het een gevaarlijke zaak om ondernemers en werknemers in tegengestelde kampen te verdelen, terwijl ze een gezamelijk belang hebben, namelijk het ontwikkelen en sterker maken van het bedrijf.
Als ondernemers dat niet zien en ook met de beloningen ed eruit proberen te halen wat er uit te halen valt, dan is dat net zo slecht als de gangbare ontwikkelingen in aandelenbedrijven, waar dat normaal is. Dan moet de vakbond dus komen.

Mijn eigen voorbeeld. Werk in een familiebedrijf in advies en verkoop van technische produkten. Ontwikkel mij op eigen kosten bij te lage beloning naar een niveau dat ik in kennis van de betreffende techniek mijn klanten minstens evenaar, zo niet de baas ben. Heb een reeks wapenfeiten op mijn naam.
Maar gezien de beloning, houd ik de hoofdmoot van mijn kennis voor mijzelf. Kan vervolgens overstappen met grote verbetering..
Toen kon ik plotseling verdienen wat ik wou. Hoefde dus niet meer.
Hadden ook positief kunnen meewerken en enige waardering opbrengen-. Dan hadden ze nu de meest omvangrijke afdeling op dat gebied gehad in Nederland. Want elders heb ik een hele reeks kontakten met duitse leveranciers ten behoeve van anderen en mijzelf gemaakt waar ik door mijn duitse collega's als "anerkannter Fachmann" geaccepteerd werd.
Op die basis heb ik me ook zelfstandig gemaakt,
Zonder die "uitknijpmentaliteit" van mijn vroegere werkgever had ik al die energie daar besteed. Dat bedrijf ooit met 1600 kwadraatmeter op de Technobeurzen, doet het nu met 12 vierkante meter.
Achteraf heb ik in het algemeen de juiste keuzes gemaakt, en ik zou niet weten wat ik daarbij aan een vakbond gehad zou kunnen hebben.

Op maandag, 26 april 2010 01:07 schreef Poldertramp het volgende:Dat vorige verhaal ging even niet over vakbonden. Maar soms is het nodig voor een goede beeldvorming om ons te realiseren dat er ebnorme regionale verschillen zijn ontstaan in soorten van bedrijvigheid in ons land..

Het dwaalde wel een beetje af maar toch is dat een ontwikkeling die wel degelijk een goede leermethode is om te snappen hoe de vakbonden eigenlijk moeten werken.
Want met dat verhaal van ons beide meegenomen kan ik me ook herinneren dat Zweedse(als ik het goed onthouden heb) vakbonden juist niet voor loonsverhoging vochten maar zelfs voor loonsverlaging om te zorgen dat er niet te veel werklozen kwamen.
Dat is nog eens een vakbond die verder denkt.
Want wat heb je eraan dat een deel van je leden een goede loons verhoging krijgt en de rest de ww in kan met een lagere uitkering.

Op maandag, 26 april 2010 00:36 schreef Poldertramp het volgende:Ondanks het lagere loon heeft de Brabander toch meer te besteden dan de Amsterdammer en inwoners uit die omgeving, simpel weg omdat de brabander zijn producten en vooral huizen goedkoper maakt en er dus ook zelf minder voor hoeft te betalen. Dat is wel voorbij hoor. Je bent zeker al een hele tijd in Denemarken, Verstandige keus overigens.

Ja dat heb je als je al ruim 12 jaar weg bent uit Nederland, eigelijk weet ik best dat in Brabant de huizen erg duur zijn geworden want ik heb er veel vrienden en m'n schoonfamilie wonen en heb er zelf ook de laatste 5 jaar voor dat ik vertrok gewoond.
Het huis wat ik daar had was in die tijd kwa prijs verdubbeld en nadat we 2 jaar weg waren nog een keer, dus als ik geen boer was geworden en in dat huis was blijven wonen dan had ik met niks doen meer kunnen verdienen dan met al m'n werk hier in Denemarken, maar na die tijd trok de prijs hier ook aan en bleef die in brabant stil staan en dat gaf toch weer een meer voldaan gevoel. Ook m'n familie en vrienden hebben het ook altijd over de huizenprijzen dus we zijn wel op de hoogte maar ik wist niet dat de rest van Nederland een beetje achter gebleven was. En al weet ik goed dat alles veranderd is, in gedachte is Nederland nog altijd voor ons zoals het was toen we vertrokken, dus die buitenlanders die vast houden zelfs na 40 jaar aan de oude gewoontes die in eigenland alllang voorbij zijn begrijpen we goed.

Maar inderdaad het ging hier eigenlijk over de schoonmakers, die worden net als de boeren fijn geknepen door de markt, dit los je alleen maar op met goede regels.
Het probleem zit um gewoon bij het inschrijven van de karweien daar is veel concurentie en als er geen betere regels komen zal het gevolg zijn dat eerst een aantal bedrijven falliet moeten gaan en er schoonmakers te kort moeten zijn, dan pas wordt het weer goed in een markt gestuurde economie.
Als vakbonden nu hoger loon eissen zonder dat er betere regels komen voor de bedrijven zelf dan zijn ze zo faiiliet en staan de schoonmakers op straat.
Natuurlijk hebben schoonmakers recht op een eerlijk loon tenopzichte van andere beroepen, maar kennelijk zijn er teveel die het werk willen doen en dan krijg je deze situatie.

Wat ook wordt vergeten is het feit dat de prijs van een schoonmaker zo hoog kan worden dat een bedrijf er toe overgaat om zelf zo iemand in dienst te nemen.
Zo is het ook met transport. Boven een bepaalde prijs gaan bedrijven hun eigen transport regelen.

Daar moet wel een redelijke prijskloof tussen liggen. Zodanig dat het bedrijf dan weer goedkoper of comfortabeler kan werken of een combinatie daarvan.
Daarom zijn dat branches die moeite blijven hebben metoverleven,
Denk aan het feit dat vrachtchauffeurs 50% meer uren moeten maken per week en dan nog maar een matig loon hebben.
Die mensen worden deels gelokt en "betaald" met het vrije leven op de weg,
Maar ook daaraan komt een eind door de GPS. En is al zeer beperkt door de mobieltelefoon.

Op donderdag, 22 april 2010 17:31 schreef distel het volgende:het is NORMAAL dat je als werknemer bij een vakbond bent.
het is NORMAAL dat je solidair bent met andere werkenden.

Helaas kan ik me niet vinden in de standpunten van een vakbond en wordt ik vaker benadeeld dan bevoordeeld door een CAO. Werkgevers hebben aan een CAO een makkelijk middel om zich achter te verschuilen als een werknemer om een flexibele oplossing vraagt.... al te vaak gehoord; staat niet in de CAO of we doen het volgens de CAO.
Natuurlijk hebben de vakbonden in het verleden een hoop voor elkaar gekregen, maar hun tijd is wel voorbij. Waarom zou ik solidair moeten zijn, waarom mag ik niet werken als mijn collega's het idee hebben dat ze recht hebben op meer en ik vind dat ik met mijn werkgever de juiste afspraken gemaakt heb?

De schoonmaak staking dupeerde alleen maar de reiziger en niet de (oppermachtige, monopolistische NS)

@: conradm 06-05-2010 14:31

Deze tekst daar kan ik me helemaal in vinden.,
Dat is de huidige situatie. Eigenlijk al veel langer.
De vakbonden zijn meegegaan in het socialistische nivelleringsdenken.

Al in de 60er jaren, als ik solliciteerde, en ze begonnen over "de CAO" dan bleef ik weliswaar beleefd zitten, maar ik wist dan al dat ik daar niet moest zijn.

Achteraf steeds juiste beslissingen gebleken.

Werkgever en medewerkers hebben een gezamelijk belang en dat is een zinvol op de huidige stand der techniek gebaseerd produkt op de markt te zetten.

Naar deze situatie is misschien in Brabant nog wel iets zinvols gedaan, maar in nederland als geheel is dat volledig mislukt.

nu zitten we met de zelfde mislukking als de Britten waar Ondernemers en medewerkers in twee totaal vervreemde kampenm tegenover elkaar staan.
Wat over is, dat zijn een massa toeleveringsbedrijven die nooit een behoorlijk loon kunnen betalen en nooit aan een eigen produkt toe komen.
Heeft iemand misschien een enkel Nederlands protest gezien toen een van de laatste nederlandse paradepaardjes OCE vd Grinten naar Japan verkocht werd?? Niet dus.

Duitsland is de lachende derde.
Ik heb gezien hoe bijna failliete bedrijven die in Nederland en GBr nooit meer gered zouden worden, dat die in de BRD er weer helemaal bovenop komen doordat het personeel er vierkant achter ging staan. En het gaat niet om een uitzonderingsgeval.

Maar we moesten zo nodig voor het angelsaksische systeem kiezen. Zo dom is de hollander.
Tot nog toe heb ik niemand gehoord dat daar geweldig slimme beslissingen genomen zijn en die dat kan aantonen.

Waar blijven ze???

Op maandag, 10 mei 2010 02:04 schreef Poldertramp het volgende: Ik heb gezien hoe bijna failliete bedrijven die in Nederland en GBr nooit meer gered zouden worden, dat die in de BRD er weer helemaal bovenop komen doordat het personeel er vierkant achter ging staan. En het gaat niet om een uitzonderingsgeval.

Toen Philips Fokker en Daf failliet gingen in jaren 80, had ik vlak daarvoor als timmerman op Philips gewerkt, ik kwam daar overal in die gebouwen en kon dus ook goed zien hoe daar gewerkt werd, als je dat werken kunt noemen.
Zo'n mentaliteit van werken(en blijkbaar was het bij Fokker en Daf het zelfde) daar kun je het makkelijk als concurrent van winnen.
Ook heb ik vele kleine bedrijven failliet zien gaan en ook van binnen meegemaakt voor ze kopje onder gingen, allemaal het zelfde probleem. Door mentaliteit van baas stond het personeel niet meer achter het werk wat ze deden. Heb dit zo vaak meegemaakt dat ik al van te voren het faillissement aan zag komen terwijl andere dachten dat ze nog op een gezond bedrijf werkte.
Failliet ga je als je werklieden lui worden en je zelf te veel vreemd vermogen hebt, misschien dat B:V Nederland dat ook eens in moet gaan zien.

Op maandag, 26 april 2010 01:07 schreef Poldertramp het volgende: Op die basis heb ik me ook zelfstandig gemaakt, Zonder die "uitknijpmentaliteit" van mijn vroegere werkgever had ik al die energie daar besteed. Dat bedrijf ooit met 1600 kwadraatmeter op de Techno Beurzen, doet het nu met 12 vierkante meter. Achteraf heb ik in het algemeen de juiste keuzes gemaakt, en ik zou niet weten wat ik daarbij aan een vakbond gehad zou kunnen hebben.

Zo ongeveer ben ik ook zelfstandig geworden ik ken het probleem en daar kon inderdaad geen vakbond iets aan doen.
En als je een gezond bedrijf wil houden moet zeker goed voor je personeel zorgen, vaak is dat meer een gebrek aan kennis, dan dat men niet wil.
Hier in Denemarken geeft men daar speciale cursussen voor en dat maakt het een stuk plezieriger voor beide partijen.

Protest tegen de Gemeente Amsterdam komt langzaam op gang.

Primair vind ik het stuitend dat wij, mensen die dag in dag uit onze troep opruimen, zo slecht behandelen en betalen. Dat de bonden deze onredelijkheid aanpakken is niet meer dan normaal.
Wieb

Hier is de aktiviteit van een vakbond nog heel zinvol.
Aan de omstandigheden en betrokkenen hangen bepaalde omstandigheden en voorwaarden die de basis daarvoor scheppen.
Een daarvan is het feit dat door iedereen ongeveer hetzelfde werk gedaan wordt, veel personen en door aard van het werk groot risico om tegen elkaar te worden uitgspeeld.

Maar de maatschappij is veel gekompliceerder geworden.
En een vakbekwame metaalbewerker, veelzijdig inzetbaar, wordt al snel via gangbare normen te laag betaald. Dat moet hij zelf oplossen. Het is niet toevallig dat het FNV in 1984 meldde dat deze mensen niet meer in hun kaartenbakken (die er toen nog waren) voorkwamen. Maar ik kende er vele tientallen al in 1970 waarvan er toen al niet een lid was va een bond.
Hadden daar met de nivelleringsopvattingen van toen geen belang meer bij.

@condradm: deze smoes heb ik ook al zo vaak gehoord. Zeker in het onderwijs is de CAO alleen een remmende factor (tenzij je 55 bent en je de dagen uitzit tot je riante prévut regeling!)

De vakbonden zijn een gevestigd instituut.
Deden het redelijk, beslist niet heel goed, in de 50er jaren.
Daarna dachten ze ten onrechte op deze wijze gericht te zijn op de toekomst.
Na 1965 werd een grote partij lange jaren de grootste en hebben de vakbonden zich daarmee gecorrumpeerd. (Alle echte vaklieden verdwenen uit de kaartenbakken en met de ambtenarenstaking kregen ze zelfs opzeggingen van leden die al meer dan 40 jaar lid waren.
Logisch.
Het blokkeren van de ontwikkeling van het MKB via sluwe vestigingswetten versufte het concurrentiebewustzijn van het bedrijfsleven en beperkte grondig de veelzijdigheid daarvan.
Dit achterlijke denken door automatisch gesalarieerde onbenullen in den Haag blijkt ook nog steeds aanwezig uit de noodzaak voor een Limburgs produktiebedrijf van zonnepanelen om zijn produktie naar het Ruhrgebiet te verplaatsen.
En wij maar mekkeren dat er in Nederland op dit gebied niks gebeurt. Met zulke rijk betaalde burokraten kun je gerust blijven mekkeren.
In dit geval geen vakbond gehoord en ook hadden ze nooit een probleem met de calvinistische regeltjesmakerij (uitspraak van TNO in 1996) van de vestigingswetten.

In het algemeen hebben de vakbonden rond 1965 het kontakt met de werkvloeren verloren.
Het werd hier en daar brandjes blussen, maar geen positieve bijdrage.
Al in de 70er jaren was het normaal dat FNV-vergaderingen bezocht werden door 75% ABVAKABO-mensen.
De vakbondsman die ik daarop ooit aansprak, kon slechts een wanhopig moedeloze reaktie geven, zo dat ik medelijden met hem kreeg.
Denk aan het feit dat ik in 1984 vernam dat in Baden-Württemberg en Beieren meer dan 6000 nederlanders werkten met "beslissingsbevoegdheid".
En toch hoorde je ook daarna nog steeds de algemene klacht dat TU-ingenieurs banen moest bezetten van HBO-Ingenieurs.
Ze lijken nu nog te teren op het feit dat ze de werkgevers als bondgenoot hebben omdat die ook belang hebben bij CAO's waarmee ze de gemiddelde werknemer kunnen klem zetten.

Vakbonden hebben mogelijk nog wel een taak voor groepen die ekonomisch zwak staan en te gemakkelijk vervangbaar en dus uitspeelbaar zijn. Maar verder zijn ze door de tijd ingehaald.
Het was te lang een zelfgenoegzaam instituut met de blik naar binnen.

Op maandag, 17 mei 2010 00:01 schreef Poldertramp het volgende: Het blokkeren van de ontwikkeling van het MKB via sluwe vestigingswetten versufte het concurrentiebewustzijn van het bedrijfsleven en beperkte grondig de veelzijdigheid daarvan. Dit achterlijke denken door automatisch gesalarieerde onbenullen in den Haag blijkt ook nog steeds aanwezig uit de noodzaak voor een Limburgs produktiebedrijf van zonnepanelen om zijn produktie naar het Ruhrgebiet te verplaatsen. En wij maar mekkeren dat er in Nederland op dit gebied niks gebeurt. Met zulke rijk betaalde burokraten kun je gerust blijven mekkeren. In dit geval geen vakbond gehoord

Je wordt in Nederland niet echt aangemoedigd als je een productief bedrijf wilt opstarten.

Op maandag, 17 mei 2010 00:01 schreef Poldertramp het volgende:Denk aan het feit dat ik in 1984 vernam dat in Baden-Württemberg en Beieren meer dan 6000 nederlanders werkten met "beslissingsbevoegdheid".

Om welke reden zijn ze vertrokken naar het buitenland.

Dat waren meerdere reden:
Eerst de door de machtigste partij verzonnen "Nivellering". Een uitgangspunt voor de maakbare maatschappij, een socialistisch waanidee, er van uitgaand dat niemand meer dan 3 keer het modaalloon mocht verdienen.
Ook weer ontstaan uit het socialistische idee dat een mens een soort eenheidsmier is. Totaal geen besef dat als extra inspanningen niks opbrengen, dan komen die er ook niet.
De CAO's liepen voorop, ook gebruikmakend van het feit dat de nederlandse ondernemer door gebrek aan vakbekwaamheid niet in staat is om mensen op hun waarde te schatten. Het zijn economisch geschoolde rekenaars, ver van praktisch kwaliteitsbewustzijn en effektiviteit, en merkwaardig weinig oog voor nieuwontwikkeling, tegenwoordig de wittebordenbenaming "innovatie".
Als je als vakman merkt dat je grote verantwoordelijkheden op je bord krijgt voor produkten waar soms al voor duizenden guldens werk in gestoken is, maar je verdient dan toch maar een tientje in de week meer dan de ongeinteresseerde kantjesaflopende linkse kreten uitende specialisten, dan is het niet verwonderlijk dat ik bij Werkspoor Amsteram (Grote Dieselmotoren) kwam en daar een duidelijke ontreddering aantrof door het feit dat de bekwaamste mensen van de werkvloeren vertrokken. Bedrijfsleider was razend.
Ik meen da er na 1970 al geen dieselmotor meer gemaakt werd . (Ze maakten ze onder andere speciaal voor Britse Locs.)
Toen ik er was waren ze net begonnen kantoormensen op een lijst te zetten die eruit gegooid werden om de verhouding met de werkplaats, die toch al scheef was, weer een beetje te herstellen.
Ook Fokker had gegeven moment meer mensen op de kantoren dan in de werkplaats. Is niet vol te houden. En die niet alleen. Zo was het op andere plaatsen ook. Denk aan de ondergang van Hembrug. Nog juist omgebogen op het nippertje en waar nu een ander beleid is.
Dan moet je ook begrijpen dat de opleidingen van HTS- en TU-ingenieurs gewoon doorgingen. Maar zo iemand moet wel terecht kunnen in een geschikt bedrijf. Dus een boerensmederij is soms een hartstikke mooi ding, maar niet voor zulke mensen geschikt.
Heel veel van die mensen kwamen terecht in de technische handel (36%) een ander deel kwam bij de overheid en rijkswaterstaat terecht (23%). Percentages zijn momentopnames.
Het bedrijfsleven nam ook het nodige op, maar toch werden er ingenieurs verzekeringsagent en een aantal ging de grens over, waar ik ze tot aan het Meer van Geneve (Mikron Biel) ontmoette.
In het Ruhrgebiet kwam je heel veel nederlanders tegen, ook heel veel lager opgeleiden.
Het was wel mooi dat ik Op de TUe, waar ik mijn eigen ingang had, een Duitse pers verkocht en dat de mensen daar de mond open viel van het echt heel mooie laswerk. En dat ik ze kon vertellen dat het freem van die 100tonner onder supervisie van een nederlandse bedrijfsleider was gelast met Smit-trafo's uit Nijmegen.

Deze feiten heb ik al jaren overal op tafel gelegd.
Maar heel veel mensen zitten in een vast op papieren wijsheid gebaseerd patroon.
Hebben een heel behoorlijk vast inkomen.
Maar de wereld van kreatief vakmanschap en alles daaromtrent, nee dat is heel ver weg.
Ze volgen een beetje hun logica, maar je koopt je CV-ketel van Nefit toch gewoon bij een installateur?
Maar Nefit is allang Buderus, net als Douwe Egberts is Sara Lee, KLM is air France, Hoogovens is van een Indiase geldboer, enz.enz.enz.
Voor mij is er ook iets heel logisch.
Dat is dat de uitbverkop van ons bedrijfsleven niet gebaseerd is op een hoog kennisniveau,
ook niet gebaseerd is op een stoere lange-termijnvisie en al helemaal niet op hoogaktieve kritisch kijkende vakbonden.

Bedankt voor de toelichting, duidelijker kan niet meer zou ik zeggen, Hier zou toch wel meer aandacht aan besteeds moeten worden.
Een ander beleid zou de mentaliteit drastisch kunnen veranderen en als de wil er is dan lijkt het me ook nog niet eens moeilijk om het schip te keren, al is er nog een lange weg terug.

Op maandag, 17 mei 2010 16:09 schreef Poldertramp het volgende: dan is het niet verwonderlijk dat ik bij Werkspoor Amsteram (Grote Dieselmotoren) kwam en daar een duidelijke ontreddering aantrof door het feit dat de bekwaamste mensen van de werkvloeren vertrokken. Bedrijfsleider was razend. Ik meen da er na 1970 al geen dieselmotor meer gemaakt werd . (Ze maakten ze onder andere speciaal voor Britse Locs.) .

Zou men in Nederland nog ooit beseffen dat je beter vakbekwaamheid goed kunt belonen inplaats van listig wangedrag?
Zou daar geen hele grote belangrijke rol voor de vakbonden liggen?

In Nederland is het nu eenmaal zo dat jarenlange opbouw van ervaring en vakbekwaamheid veel minder opbrengt dan een paar jaar onder luxe omstandigheden een aantal boeken doorwerken in een totaal formeel circuit.
In de tijd dat je een vakervaren geheel zelfstandig werkende gereedschapmaker wordt, kun je ook vier keer Meester in de Rechten worden. En soms nog meer.

De geringschatting en onderwaardering voor het kennisintensieve handwerk heeft een calvinistische achtergrond. We zijn het enige land waar het werkpak als negatief gezien wordt. Althans in de mate waarin wij het dagelijks ervaren.
Dat verander je zo maar niet.

De vakbonden missen al vele jaren de nodige visie.
Werken is is daardoor te veel het verkopen van uren gebleven.
Terwijl er zo veel mogelijk naar gestreefd zou moeten worden om in werken de mogelijkheid tot zelfverwerkelijking te leggen.
Alleen daaruit put je de nodige arbeidvreugde.
Het is toch verschrikkelijk om zoveel dagen van je leven te moeten wachten tot die dag ook weer om is.
Te veel Nederlanders zijn daardoor ook geen medewerker maar gewoon werknemer.

Vakbonden hebben dat zo gelaten omdat de in zwakke positie verkerende werknemer in tegenstelling tot de bewuste medewerker eerder bereid is tot contributiebetaling.
Een vakbond met visie zou allang zijn leden op positieve basis willen aantrekken, door bijvoorbeeld een kritische vinger in de pap te houden bij beslissende instanties die onvoldoende rekening houden met de nodige maatregelen om kennisintensieve bedrijven de ruimte te geven.
Misschien was dan een nederlandse producent van zonnepanelen ook niet naar het Ruhrgebiet vertrokken. Medewerkers bewust maken van hun medeverantwoordelijkheid om nieuwe arbeidsplaatsen te scheppen ook al moeten ze dan wel eens wat minder op de klok kijken.
Ik noem maar wat, want er is natuurlijk veel meer mogelijk.
Nu maken we ons afhankelijk van die enkele overgebleven starter met veel te weinig geld die bereid is om zijn privebezit en dat van zijn vrouw en kinderen op het spel te zetten.
En dan zit dit land ook nog vol met mensen die zich vermaken met het feit dat zo'n gezin naar het minimum gaat als het niet lukt, terwijl ze zelf nog een paar kratten bier laten aanrukken voor de voetbalwedstrijd vanavond.

Dus de vakbonden hadden hun geinstitutionaliseerde posities kunnen verlaten en een positievere bijdrage kunnen leveren.
Dat hebben ze nagelaten. Schrale troost, ze zijn niet de enigen die veel hebben laten liggen.

Eenvoudig gezegt, heeft de vakbond dus geen visie omdat daar gewoon geen winst(aantal leden) te winnen is.
Dan zou de vakbond dus beter kunnen voort bestaan zonder dat men er lid van kan worden.
Het lijkt wel of de vakbond ook door een soort marktwerking faalt.

Op maandag, 17 mei 2010 20:14 schreef Poldertramp het volgende: We zijn het enige land waar het werkpak als negatief gezien wordt. Althans in de mate waarin wij het dagelijks ervaren. Dat verander je zo maar niet.

Als deze vaklui betaald zouden krijgen wat ze verdienen zou dat nog wel eens mee kunnen vallen.
Dan kan die mentaliteit zomaar in een week veranderen.

@:gerardvdb geeft in een eerdere reactie al aan dat de vakbonden op hun retour zijn.
Voert ook de in de 70er jaren al opgestarte individualisering op.
Zo zijn er nog wat argumenten, waaruit soms ook nog blijkt dat juist de zogenaamd "progressieve" krachten in ons land ook hun bijdrage leverden.

Ook het feit dat er zo weinig gereageerd wordt wijst op weinig interesse.
Want waarom zou ik altijd gelijk hebben, ook al heb ik wel een hele vracht ervaring op mijn nek.?
Heb mijn mening wel eens meer voor een betere moeten ruilen.

Op donderdag, 22 april 2010 19:52 schreef gerardvb het volgende:Mevrouw Jongerius heeft in Buitenhof een duidelijke verklaring gegeven voor de lage organisatiegraad in de schoonmaak branche, zeker voor zover het de uitzend tak betreft: Die mensen werken te geïsoleerd om gezamenlijk in verzet te kunnen komen. Dus het is heel bemoedigend dat juist in die branche vandaag een succes is bereikt. Maar toegegeven de kracht van de vakbonden neemt door het slinkende aantal leden af. Dat zegt meer over de maatschappij dan over de bonden. Het begin van de individualisering werd in de zeventiger jaren besproken in een coverstory van de Haagse Post met de titel Het Ik Tijdperk. Die term hoor je nu nooit meer. Niet omdat het tijdperk voorbij is, maar omdat er een soort algemene houding is ontstaan van "Ja, logisch wat is verder dan IK?" Solidariteit is een schaars artikel geworden in de lage landen aan de zee!.

Dit herken ik ook in de landbouw, maar dat je zwak staat ligt meer aan het feit dat je met vele bent dan aan de geisoleerde werksituatie.
Landbouwers hebben een nog meer geisoleerde werksituatie dan vuilnis ophalers, maar hebben zich op allerlei mannieren weten te verenigen waardoor ze wel uit dat isolement zijn gekomen.
Maar ook nu in de melkveehouderij de melkprijs laag is kunnen wij daar niks aan doen behalve het tegenovergestelde van wat we eigenlijk moesten.
Want iedereen melkt nu zoveel mogenlijk om te overleven, terwijl dat juist de prijs nog meer drukt.
Alleen de vele stoppers redden de zaak, maar daar komt wel veel ellende bij kijken.

En zo gaat dat met de schoonmakers ook die moeten allemaal concurenen en alleen als het zo slecht wordt dat vele een andere baan zullen zoeken komt dat weer goed, of je moet er goede regels voor maken.

Bij schoonmakers is een goede minimumprijs al voldoende wie geen werk kan vinden gaat gewoon ergens anders werken.
Maar telkens de schoonmakers met marktwerking tot het uiterste drijven, dan krijg je dezelfde situatie als in de landbouw.

Op maandag, 17 mei 2010 22:33 schreef Poldertramp het volgende:@:gerardvdb geeft in een eerdere reactie al aan dat de vakbonden op hun retour zijn. Voert ook de in de 70er jaren al opgestarte individualisering op. Zo zijn er nog wat argumenten, waaruit soms ook nog blijkt dat juist de zogenaamd "progressieve" krachten in ons land ook hun bijdrage leverden. Ook het feit dat er zo weinig gereageerd wordt wijst op weinig interesse. Want waarom zou ik altijd gelijk hebben, ook al heb ik wel een hele vracht ervaring op mijn nek.? Heb mijn mening wel eens meer voor een betere moeten ruilen.

Zoals je de mentaliteit in Nederland omschrijft heb ik zelf het ook ervaren, toen ik hier naar naar Denemarken ging voor slechts 12 jaar terug was het hier ook heel anders, veel beter het was alsof we in het beloofde land kwamen.
Maar mentaliteit komt voor uit de omstandigheden waar de mensen onder leven. En nu die hier in de laatste 12 jaar dat wij in Denemarken wonen flink veranderd zijn, is de mentaliteit ook flink veranderd.

Als Nederland de vaklui naar mate zou uit betalen zo als jij dat ook graag zou zien, dan zou die mentaliteit van het neer kijken op zo'n vakman ook verdwijnen, dat heb ik eigenlijk zelf persoonlijk toen nog in Nederland ook meegemaakt.
Toen ik van school afkwam en men zag dat ik in een werkpak een hamer vast had keek men ook erg op mij neer en niet zo'n beetje ook, maar toen ik ze liet zien dat je met zo'n werkpak en hamer ook veel kunt bereiken werd dat wel anders.

Door een volk (groep mensen) de juiste prikkels te geven krijg je een hele andere mentaliteit, maar zoals je zelf al aan geeft heeft Nederland juist die prikkels gegeven die het cavinistische instand houden.
Zoals hier op DND ook te zien is is het belonings systeem ook zwaar ziek en zolang dat niet veranderd zal de maatschappij alleen maar verder en verder tenonder gaan.

Een andere visie van de vakbonden zou hier wel gewenst zijn, hopelijk dragen onze bijdrage daar aan bij.

Het verenigen van boeren wordt gezien als het verenigen van ondernemers.
Niet van werknemers.

Zo zijn de ondernemers inhet Midden en KleinBedrijf (MKB) ook uitstekend verenigd, ook al gaat het bij de meesten over iets op de achtergrond.

Maar vakbonden waren bestemd voor werknemers. Hielden zich vooral bezig met de loonvorming, met het nadeel dat grote groepen over een kam geschoren worden. De huidige enorme differentiatie sluit daar niet meer op aan. Parallel aan de individualisering die ook geen bevorderende invloed heeft.
Zelf wilde ik al voor 1970 niets meer te maken hebben met vakbonden en hun CAO's die onder het mom van gelijke beloning de beloning laag hielden.

Op dinsdag, 18 mei 2010 14:19 schreef Poldertramp het volgende:Het verenigen van boeren wordt gezien als het verenigen van ondernemers. Niet van werknemers.

Ja dat was een beetje appels met peren vergelijken, maar het ging om aan te geven hoe zwak ze staan.

Op dinsdag, 18 mei 2010 14:19 schreef Poldertramp het volgende: Zelf wilde ik al voor 1970 niets meer te maken hebben met vakbonden en hun CAO's die onder het mom van gelijke beloning de beloning laag hielden.

Is het nu zo dat vaklui te weinig verdienen, of juist dat anderen te veel verdienen.

Is het ook niet zo dat mensen gewoon weinig voordeel van een lidmaatschap van de vakbond hebben? Het kost best veel geld (€15 per maand, dat is toch €180 per jaar) en of je nou wel of niet lid bent, je wordt gedwongen onder de CAO te werken.
En inderdaad, de vakbonden staan veel te ver van de werkvloer af. Want hoe hebben ze ooit die idiote waterhoofden in de organisaties in de zorg en het onderwijs kunnen toestaan? Ik werkte bij een ROC waar de verhouding 40-60 was, dus 40% van het personeel stond niet voor de klas! Dat is toch belachelijk...

Op dinsdag, 18 mei 2010 22:50 schreef carmel het volgende:Is het ook niet zo dat mensen gewoon weinig voordeel van een lidmaatschap van de vakbond hebben? Het kost best veel geld (€15 per maand, dat is toch €180 per jaar) en of je nou wel of niet lid bent, je wordt gedwongen onder de CAO te werken. En inderdaad, de vakbonden staan veel te ver van de werkvloer af. Want hoe hebben ze ooit die idiote waterhoofden in de organisaties in de zorg en het onderwijs kunnen toestaan? Ik werkte bij een ROC waar de verhouding 40-60 was, dus 40% van het personeel stond niet voor de klas! Dat is toch belachelijk...

Toen ik nog in de bouw werkte was ik ook lid van de bont, ze vulde elk jaar m'n belasting formulieren gratis in en zorgde voor m'n vakantie bonnen.
M'n werkgeven lapte de CAO aan z'n laars en dat deed ik zelf ook, wij hadden zelf afspraken en daar waren we beide veel beter mee af, eerlijk gezegd kende ik de CAO regels niet eens.
Behalve toen een collega ooit de regels als een versje op begon te zeggen omdat hij ontevreden was over onze baas, ik heb hem toen ook de voordelen even voorgelegd die hij had omdat onze baas zich daar ook niet aan hield, daarna heb ik hem er ook nooit meer iets over horen zeggen.
En aan de vakbond had ik verder ook niks, heb ook een keer bij een aannemer gewerkt die failliet ging, dat moest de vakbond ook regelen (en daarvoor moest ik eerst lid worden anders was ik ook nooit lid geweest), maar daar kwam ook niks van te recht, toen later de instantie (ik kan na al die jaren de naam ervan niet meer herinneren)die de vakantie bonnen regelde, is er een persoon helemaal van 150 km afstand naar me toe komen rijden om het alsnog te regelen nadat hij zelf gezien had dat de vakbond het vergeten had.

Maar dat er 40% niet voor de klas staat heeft de vakbond daar wel een taak in? Is dat niet meer de overheid die dat stuurt met de wetgeving die zij maken?

Deze merkwaardig scheve verdelingen zie je vaker.

In de Zorg gaat 50% van de inkomsten naar de burokratie.

Op woensdag, 19 mei 2010 03:03 schreef Poldertramp het volgende:Deze merkwaardig scheve verdelingen zie je vaker. In de Zorg gaat 50% van de inkomsten naar de burokratie.

Vandaar al die wachtlijsten.