Klassengrootte nuanceren.

Er zijn nu 2 reacties | 7 april 2010 17:26

Wat vindt u van deze bijdrage? 0 0

Ik denk,dat er in ieder geval moet worden nagedacht over het doel waarvoor je de groeps- en klassengrootte aanpast.
"Vroeger" was de maatschappij overzichtelijker. Veel prikkels,die kinderen nu over zich heen krijgen,had je toen veel minder. Dat heeft invloed op werkhouding en concentratie. Hoe je, in deze comfortmaatschappij tegenover (het inspannen voor-) leren staat,is ook een essentiële factor.
De kindern zijn natuurlijk "produkten" van deze mentale archtectuur. Voor de onderwijsgevende is de zwaarte van het beroep heel anders geworden. Dat is niet alleen op te lossen door veel formulieren en handelingsplannen. Het fundament moet anders.
Een stap hierin kan zijn: ga niet alleen uit van rekenkundige standaarden, maar bekijk de zwaarte van de problemen. neem dat mee in een wettelijke norm. Een norm die past bij die zwaarte. Pas dan kunnen de onderwijskrachten hun taak meer adequaat vervullen: de grootte van de groep of klas is dan immers niet een bepalende factor meer,maar de zwaarte.

Er zijn 2 reacties

reageer ook op deze bijdrage:

reageer

Sorteren

› sarinda

07-07-2010 17:27

Ja, daar ben ik het wel mee eens. Ik vind ook dat de veelheid van formulieren en handelingsplannen een kind geen persoonlijke aandacht geeft, eerder ontneemt. Het wordt vaak afgestemd op groepen zorgleerlingen, en die kinderen zijn nu eenmaal niet allemaal gelijk. Er zou gekeken moeten worden naar welke zorg een kind nodig heeft i.p.v. welke gedragskenmerken een kind vertoont, bij welke groep hij dan hoort en wat die groep voor voor standaardzorg mag krijgen. Die zorg kan heel simpel zijn: een gesprek af en toe, zorgen voor een overzichtelijke agenda, huiswerk wat duidelijk doorgegeven wordt, de lesroosters alleen aanpassen bij uitval van leerkrachten, etc. Als die basis goed is, kan dat al heel veel schelen. Het zou leraren waarschijnlijk ook minder werk en energie kosten als ze niet al die standaardprogramma's door moesten nemen, en uit moesten vogelen welke kinderen in welk vakje gedrukt moesten worden. Als je van een reëel kind uit gaat heeft wat je doet ook meer betekenis.

Reageer op deze reactie

› Tjakko Speelman

07-07-2010 18:42

Sarinda, ik onderschrijf volledig wat je hebt gezegd i je bijdrage.

Ik geef nog even enkele aanvullingen.
Op mijn basisschool werken we met eenvoudig ingedeelde formulieren,waarop de pedagogische en didactische behoeften van de kinderen worden genoteerd. Een kind dat druk is heeft structuur nodig,een kind dat moeite heeft op iets op te nemen geven we meer herhaling.
Elk volgend jaar kan de leerkracht die dat kind krijgt,in één oogopslag alles zien. Uiteraard wordt er geëvalueerd.
Het scheelt ontzettend veel formulierenrompslomp.
Kinderen zijn ook niet te vatten in formulieren als een soort productie-eenheid.
Het is goed dat kinderen worden gevolgd,maar de kerk moet wel midden in het dorp blijven: er is acceptatie nodig,dat een kind een plafond heeft en dat dit plafond niet zommar is op te rekken middels het invullen van formulieren.
Als men dan ook nog eens focust op zorgleerlingen, dan vergeten we,dat kinderen die tegen voldoende aanzitten, misschien beter net dàt duwtje kunnen gebruiken om een goede voldoende te worden.
En dan nog de ouders: hun taak is rust en regelmaat binnen het gezin, grenzen stellen. Dat zou het fenomeen groepsgrootte ook al in een ander daglicht stellen.

Reageer op deze reactie

U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.