Nationaliseer de gezondheidszorg

Door hwinthag
Er zijn nu 20 reacties | 15 januari 2010 00:38
Wat vindt u van deze bijdrage? 7 0

In ons land blijken niet alleen de financiële sector, maar ook diverse andere sectoren, waaronder de gezondheidszorg, te lijden aan een vergaand rottingsproces. De zo geprezen privatisering en marktwerking heeft ook in deze sector helaas weinig goeds gebracht. Integendeel, in veel sectoren van de gezondheidszorg is een machtsstrijd, een moordende concurrentieslag, een ondoorzichtige hokjesmentaliteit, een ongebreidelde graaicultuur en een verslechtering van de zorg onstaan, die dus absoluut niet in het voordeel van de patient hebben uitgepakt.

Op het eind van het jaar werden wij opnieuw bestookt met aanbiedingen en dure tv-reclames van zorgverzekeraars, waarmee inmiddels weinig Nederlanders meer raad weten en waaraan dus miljoenen over de balk worden gegooid. Iedere verzekeraar pretendeert de goedkoopste en de beste te zijn. Bij de basisverzekering bestaat nog wel voldoende transparantie, maar een vergelijking van de aanvullende verzekeringen is voor leken (en dat zijn toch de meesten van ons) zeer tijdrovend en welhaast ondoenlijk. En ook hier barst het, net als bij de woekerpolissen, van de vervaarlijke "kleine en ondoorzichtige lettertjes". Zo op het oog bestaan er aanzienlijke prijsverschillen, maar wat wordt door de diverse verzekeraars nu wel of niet gedekt en hoe hoog zijn de vergoedingen voor de uitgaven die gedekt worden. Terecht zijn wij ook ten opzichte van de zorgverzekaars zeer wantrouwend geworden. En waarom valt de een wel en de ander niet onder een collectieve verzekering? Ik werd op mijn 65e uit de collectieve verzekering van mijn vroegere werkgever gewipt, terwijl mijn jongere echtgenote erin bleef zitten. En via een omweg en een andere zorgverzekeraar kun je je bij allerlei instellingen wel weer collectief verzekeren. Kortom, wij zien door de bomen het bos niet meer en mogen zo langzaam wel spreken van een chaotische situatie.

Ik weet niet hoe het in andere provincies gesteld is, maar in Limburg is in de ziekenhuissector duidelijk sprake van een financiële crisissituatie, miljoenenverspillingen en versnippering van kennis en kunde. En dat valt ongelukkigerwijs samen met de diepste economische crisis sedert WO II en een snelle vergrijzing en afname van de bevolking, die overigens wel te voorzien waren. Orbis in Geleen-Sittard moest zo nodig het modernste ziekenhuis van Europa bouwen: een schoolvoorbeeld van grootheidswaanzin, met klatergoud beklede nieuwbouw met als gevolg enorme kostenoverschrijdingen. Het gevolg is, dat Orbis inmiddels onder curatele staat van overheid en banken en dat honderden personeelsleden op straat komen te staan. Mede daardoor is ook het Atrium Medisch Centrum in Heerlen, dat alles in gereedheid had gebracht om te kunnen uitbreiden, nu aan handen en voeten gebonden en is deze uitbreiding financieel niet meer haalbaar. In Maastricht is een machtsstrijd gaande tussen het Academisch Ziekenhuis en de Universiteit. De nieuwe campus, ook zo'n voorbeeld van architectonische en financiële grootheidswaanzin, werd inmiddels noodgedwongen afgeblazen en resulteert in een miljoenenverlies voor de Maastrichtse woningcorporatie. Ook het geplande universitair medisch centrum, dat aan patienten eersteklas zorg zou moeten bieden, moet zeer waarschijnlik worden afgeblazen. Het ziekenhuis in Weert kampt reeds geruime tijd met financiele problemen. Roermond, dat momenteel ondanks het "tunnelleed" (ook zo’n voorbeeld van grootheidswaanzin) op economisch gebied de meest positieve ontwikkeling in Limburg doormaakt, is nog steeds van plan een miljoenenverslindend verbouwings- en uitbreidingsplan van zijn ziekenhuis door te zetten.

Gelet op de bestaande financiële problemen, de huidige economische crisis, de volgende (wereldschulden)crisis die zich reeds aftekent en de verwachte demografische ontwikkelingen zijn fusies van ziekenhuizen en andere zorginstellingen in Limburg (en ook elders in Nederland?) volgens mij onvermijdelijk. Het beste zou zijn om de gehele gezondheidszorg te nationaliseren en een einde te maken aan al die afzonderlijke, machtshongerige en geldverslindende "koninkrijkjes".

Er zijn 20 reacties

reageer ook op deze bijdrage:

Reacties overzicht (20)

Sorteren
edwin n
Marktwerking gooit alle duurzaamheid overboord dat zie je overal in elke brache.
Het beste zou zijn om de gehele gezondheidszorg te nationaliseren en een einde te maken aan al die afzonderlijke, machtshongerige en geldverslindende "koninkrijkjes

Uit mijn hart gegrepen!!!!
Ik heb 1 probleem wie krijgt er bij nationaliseren de macht. dit kabinet? met overelkaar heenvallende politici die heel andere belangen bezitten.
Ik zenk aan de NzA (Nederlands zorgautoriteit) gecontroleerd door Rekenkamer en de inspectie voor volksgezondheid en een onafhankelijke niet politieke adviesgroep (gratis) van kenners van de zorg over de hele breedte)
is dat een idee??
beste hwinthag,

inderdaad, veel onnodige dingen, die geld verslinden.
over samenwerking, tussen ziekenhuizen: dit moet toch niet zo moeilijk zijn, want het lukt in brabant ook.
in waalwijk en tilburg, zijn nu 2 ziekenhuizen, die samengegaan zijn onder de duidelijke naam: tweesteden ziekenhuis. in beide steden, wordt er gewerkt met dezelfde artsen.
als iemand snel geopereerd moet worden, is er een praktische keuze van 2 steden.
plaats in de ene stad, en toch je eigen arts/ chirurg.

in tilburg zelf is er nog een ziekenhuis (het elisabeth), en dat werkt ook veel samen met het tweesteden, zelfs in administratie.
ook hebben zij in beide labs verschillende specifieke methoden, waarvan patienten dan weer kunnen profiteren, bij hun specifieke (onderzoek) aandoening.

misschien zouden ze in limburg, in brabant eens een kijkje moeten nemen.
maar ik denk, dat dit verhaal, dan beter onder "doe mee"moet komen te staan.
groet yvonne.
Dag hwinthag,

Ik ben het helemaal met jou mee eens de gezondheidszorg te nationaliseren.
De onderlinge concurrentie van nu is alleen uit op winst, scoren, woordelijk overtroeven, enz. Bij concurrentie hoort logisch gezien winst als doel en zorg als middel.
Er is in onze politiek op zeker moment beslist dat de zorg overgeheveld moest worden van de Overheid naar de private sector. Daar zit de grote vergissing. Dat wordt niet erkend.
In het verleden was zorg het doel en financiële opbrengst een noodzakelijk middel. Een essentieel onderscheid. Dit is op dezelfde wijze al veel eerder zo veranderd bij banken en verzekeringen. Solidariteit en dienstverlening was ook daar al ingeruild voor opbrengst.
Deze verstorende concurrentie vindt zowel extern (tussen instellingen onderling) als intern (tussen managers onderling) plaats.
Waar het echt om gaat, de inhoud, de zorg voor de patiënt, is op de achtergrond geraakt en volledig onpersoonlijk geworden. De patiënt zelf is tot slechts een middel geworden om opbrengst te realiseren.

We zouden eens terug moeten kijken naar het verleden en wat we daarvan kunnen leren.
Toen ik in 1980 in de zorg ging werken was er een klein verzorgingstehuis met een directrice, die alles van het gehele tehuis afwist, die mee insprong als het nodig was. Een geweldige sfeer en aandacht voor de mensen.
De directrice verdiende toen 60.000 gulden per jaar. Zo'n werksituatie kan alleen in kleinschalige situaties, waar de betreffende instelling de volledige verantwoordelijkheid heeft voor alles wat gebeuren moet en niet op onderdelen afhankelijk is van andere instanties.
Daarvoor is nodig alle overtollige ballast over boord te gooien, zoals: administratie, registratie, protocollen en overdreven regelgeving, die wel op papier staan, maar niet nageleefd of gehandhaafd kunnen worden.
Het is allemaal zoveel en zo complex geworden dat een normaal menselijk geheugen dit niet meer kan bevatten. Ook management teams en hun onderlaag zijn niet in staat te handhaven. Krampachtige controle van boven naar beneden maakt de werksfeer ondraaglijk, onpersoonlijk en inefficiënt.
Mensen die zich altijd met hart en ziel voor dit werk hebben ingezet zijn steeds meer gedemotiveerd geraakt.
Ook in het werkveld is de opbrengst inmiddels doel geworden en is de patiënt een middel om inkomen te verwerven. Deze ontwikkeling heeft zich nu ook verplaatst naar de brede onderlaag van onze bevolking. Dat is zeer zorgwekkend te noemen. Nederland heeft een zeer belangrijke waarde verloren.
Het is bovenin begonnen en onderin overgenomen. Helaas is het onze volksaard geworden.
Ik zelf zou liever in een verzorgings/verpleegtehuis opgenomen willen worden, zoals ik in het begin van deze reactie schetste en liever een paar jaar eerder overlijden, dan wanneer ik in een onpersoonlijk zeer gereguleerd tehuis zal moeten leven.
Ik hoop dat de nationale dialoog ons helpt bewust te worden en dat het verzet vanuit het volk tegen deze ontwikkeling mag groeien.
Op dit moment gaat de Haagse politiek weer het land in, maakt mooie sier en zal in zes weken tijd het in slaap gevallen volk wel weer over de streep trekken.
Mijn idee: kom persoonlijk in verzet door te weigeren aan de drie verkiezingen van 2010 deel te nemen.

Willemien van Heck en Wim Mulder

Op zondag, 17 januari 2010 12:25 schreef wimmulder het volgende:Dag Willemien van Heck en Wim Mulder


Tja een waar verhaal van een verloop in de recente geschiedenis van de zorg. De fusies, de grootschaligheid, het marktconforme werken, de controle op controle en het accent op politiek, beleid, raden van bestuur en management. Helaas en dus eens met jullie gedachten. De privatisering is de dood in de pot van de zorg (het onderwijs en het welzijnswerk, kortom de non-profit).
Lichtpuntjes? Ja ik wel als unitleider (mee) in een kleinschalig RIBW met bewoners die meestal 3 voudige pronblemen hebbeb.
De kleinschaligheid probeer ik te beschermen en daarmee de motivatie van mijn collegae en de intensieve zorg voor onze bewoners.
Het kan, maar 40% ben ik bezig het regulerongs en concurrentiemonster te kalmeren.
Kortom het kost onnodig veel energie om te doen wat je moet doen: verlenen van kwalitatief zo goed mogelijke primaire zorg voor elke bewoner weer met andere accenten.

En ja ik wil niet sterven in een verzorgingshuis zoals Tante Louise Vivensis en die monsterorganisaties.
Als je dood zou willen moet het eerst in 6 lagen worden besproken.
ja
Communisme was in theorie en eerste opzet goed , maar kapotgemaakt door het kapitalisme en hetzen van de VS en de daaropvolgende koude oorlog met bewapeningswedloop.
Communisme/socialisme van Marx heeft nooit een kans gehad.
Helemaal mee eens! De ziekenzorg kun je niet overlaten aan geldzuchtige kapitalistenen. gezondheidzorg kun je nooit overlaten aan wie het meest betaald die het best verzorgd wordt. Dit is Amerika niet! Ieder objectief denkend mens moet tot deze conclusie komen alleen arrogante ministers die alleen maar denken aan marktwerking [omzetbelasting en meer zinlose banen] denken er anders over. Een grote schande dat dit er ooit door gekomen is!
Hetzelfde geld voor de energiebedrijven; door reclame en managers stroomt er tot wel 2x zo veel geld uit de handen van de burgers dan nodig is!
De mensen die hier het niet mee eens zijn moeten maar eens voor zichzelf nadenken of ze wel objectief zijn! Of hebben ze wellicht zelf zo'n gecreërd baantje?
Raar hé, dat je tegenwoordig met z'n tweeën moet zijn om een beetje rond te komen? Vroeger kon één man een gezin onderhouden,nu niet meer! Dit heeft als gevolg meer milieuvervuiling door meer auto's en slechtere opvoeding omdat ouders geen tijd meer hebben voor hun kinderen.
Jazeker, niemand wil het horen maar het is tijd voor een paar stappen terug ondanks[of dankzij] de crisis.
Tja, helemaal mee eens. Gezondheidszorg, en gas, water, stroom, telefoon en post zijn m.i. overheidstaken bij uitstek. Al die privatisering die niemand wilde zijn er door div. kabinetten doorgedrukt.
Een volk heeft de regering die het verdiend. Maar daarmee nog niet het land dat het volk voor ogen staat.
Een stem uitbrengen is verworden tot wegstemmen van wat er op dat moment zit. Er is nauwelijks een Nederlander die de diverse partijprogramma's naast elkaar legt en daarop een stem baseert. Je zou ook wel gek zijn. In elk programma staat zoveel shit die je op de koop toe moet nemen. En in elk programma staat wel iets dat jou toevallig aanspreekt. De rest is de waan van de dag.

Verder denk ik dat er al veel gewonnen kan worden als afgestapt wordt van het huidige diagnose/behandelplan dat nu actueel is. Bij mij bestaat het gevoel dat hier heel makkelijk mee gesjoemeld wordt. Eerst een zo ernstig mogelijke diagnose stellen. Daarmee is de behandeling en het te betalen bedrag ook meteen bepaald. Ook als het vervolgens meevalt?

De patiënt krijgt de rekening zowiezo niet te zien. Hoeft er ook niet voor te tekenen. Hier zou ik maar eens beginnen met er iets aan te veranderen. Want nationaliseren zal wel niet meer lukken.
We moeten maar eens af van het idee dat artsen alleen omdat ze arts zijn ook altijd eerlijk zijn.
Wim
is er in geen enkel ander land een goed systeem, dat we kunnen overnemen???
het wiel hoeft geen 2 keer uitgevonden te worden.(vooral niet door onze regering!!!)
en de overheid, vindt het allemaal te moeilijk, om te proberen. dat zie je wel met de km heffing. tien-jaren-plan, als het een beetje meezit.

ik meen, dat er in finland een goed systeem voor de zorg is, maar ik heb dat alleen horen zeggen van enkele finse burgers, dus het fijne weet ik er niet van.

groet yvonne.
Zweeds model van gezondheidszorg

Nederland zou een voorbeeld kunnen nemen aan het kwalitatief hoge Zweedse model van gezondheidszorg. Iedereen heeft daar toegang tot dezelfde zorg, het systeem is overzichtelijk en de kosten voor de burger zijn relatief laag. De gezondheidszorg is er anders georganiseerd dan in Nederland. Elke Zweed is verplicht zich in te schrijven bij Försäkringskassan, het nationale kantoor voor sociale zekerheid en de financiële spil van de gezondheidszorg. Bij Försäkringskassan is hij niet alleen verzekerd tegen ziektekosten, zwangerschapszorg en (bedrijfs)ongevallen. Ook voor kinderbijslag, pensioen en zelfs voor huursubsidie moet hij bij deze instantie aankloppen. Er zijn in Zweden maar weinig particuliere dokterspraktijken en er zijn slechts enkele particuliere zorgverzekeraars bij wie je je vrijwillig kunt (bij)verzekeren.
Iedereen in Zweden die een persoonsnummer heeft en er permanent woont en werkt, is automatisch verzekerd en kan terecht bij de dokter of het ziekenhuis, waarvan Försäkringskassan de kosten draagt. Maar gratis gezondheidszorg is er niet. Naast de te betalen belasting heeft iedere patiënt een eigen risico. Voor doktersconsulten en medicijnen betaalt hij een maximumbedrag per jaar en voor ziekenhuisverblijf een gering bedrag per dag. Wie boven het eigen risico uitkomt, krijgt de rest van het jaar gratis zorg.
Dokterspraktijken zijn er slechts weinig in Zweden. In plaats daarvan kun je terecht bij een zogeheten vårdcentral, dat is een lokaal medisch centrum, dat voor iedereen op redelijke afstand is te vinden. Een vårdcentral neemt binnen de gezondheidszorg een belangrijke plaats in. Het heeft niet de voorzieningen van een ziekenhuis, maar wel meer dan de gemiddelde Nederlandse huisdokter. Meestal werken er meerdere artsen, verplegers, therapeuten en laboranten. Voor een bezoek aan een vårdcentral moet je eerst een telefonische afspraak maken. Zijn je klachten niet ernstig of vaag, dan raadt de verpleger je aan het nog een dagje aan te kijken. Zijn de klachten ernstiger of gaat het om aanhoudende klachten, dan wordt er een afspraak gemaakt. Alleen in spoedeisende gevallen word je zonder afspraak geholpen. Het kan druk zijn in een vårdcentral en veel doktoren nemen ruim de tijd voor het medisch onderzoek. Kunnen ze je bij de vårdcentral niet helpen, dan word je doorgestuurd naar het ziekenhuis. Er zijn ongeveer zestig streekziekenhuizen in Zweden met 24-uursverzorging en in acht steden (Stockholm, Göteborg, Uppsala, Lund, Malmö, Linköping, Umeå en Örebro) zijn er universitaire ziekenhuizen voor specialistische zorg.

Tandzorg is gratis tot 20 jaar en valt daarna onder de tandartsverzekering van Försäkringskassan. Ook die verzekering heeft een eigen risico, waarvan de hoogte per regio en tandarts verschilt. Naast openbare folktandvård zijn er particuliere tandartsen, waarvoor je uiteraard zelf moet betalen. Naast tandartsen zijn er fysiotherapeuten, osteopaten en andere gespecialiseerde behandelaars met eigen praktijken. Heb je medicijnen nodig, dan ben je aangewezen op de apotheek. Zoek je iets waarvoor je geen recept nodig hebt, bijvoorbeeld paracetamol, dan kun je niet even naar de drogist zoals in Nederland. De meeste medicijnen zonder voorschrift zoals pijnstillers, maagzuurremmers of keeltabeletten kun je in Zweden alleen in de apotheek kopen. Ligt de apotheek te ver weg, dan kun je ze ook online bestellen. Een alternatief in dunbevolkte gebieden biedt de apoteksombud, een soort bijkantoor in een lokale supermarkt, waar je terecht kunt voor een beperkt aantal apotheekdiensten. In geheel Zweden zijn slechts circa duizend apotheken, die meestal in de buurt van een vårdcentral liggen. Het wordt steeds meer gebruikelijk dat je recept door de dokter via Internet naar de apotheek wordt gestuurd, zodat je er dus zonder papieren voorschrift naar binnen kunt. Geef je persoonsnummer en ze vinden je recept in de computer.
Wachttijden voor opname in een ziekenhuis zijn, ofschoon teruglopend, ook in Zweden nog een bron van frustratie. De regering heeft daarom de zogeheten zorggarantie ingevoerd, waardoor je hoe dan ook verzekerd bent van behandeling. Ook lokaal wordt thans met succes geprobeerd iets aan de wachttijden te doen. Ondanks de wachttijden en de soms wat grote afstanden van de voorzieningen op het platteland zijn de Zweden en ook buitenlanders die in Zweden wonen en werken in het algemeen zeer tevreden over de Zweedse gezondheidszorg.

Zoek op internet ook: Manifest: de zorg is geen markt
Hallo wim,
Ik hoop toch dat als een grote meerderheid van het volk [ik geloof volgens de krant meer dan 80%] tegen
deze gang van zaken is, dat we dit weer terug moeten kunnen draaien. Wat moeten we anders doen?
Een staatsgreep? Ik geloof dat we ook niet meer op mensen maar op ideeën moeten stemmen:
B.v. een partij heeft 10 veranderingen op het programma staan voor de komende jaren en geeft al zijn meningen bloot; dan kunnen mensen daarop stemmen en als ze dan de macht hebben moeten ze die ideeën nakomen, zoniet komen er nieuwe verkiezingen!
edwin n

Op vrijdag, 22 januari 2010 22:17 schreef rveldscholte het volgende: Ik geloof dat we ook niet meer op mensen maar op ideeën moeten stemmen: B.v. een partij heeft 10 veranderingen op het programma staan voor de komende jaren en geeft al zijn meningen bloot; dan kunnen mensen daarop stemmen en als ze dan de macht hebben moeten ze die ideeën nakomen, zoniet komen er nieuwe verkiezingen!



Misschien een goed idee om op DND 10 veranderingen op te stellen uit alle onderwerpen waarvan we vinden dat de politiek er wat aan moet doen, want nu staat alles her en der onvindbaar verspreid.
We kunnen wel negatief blijven over de politiek maar dan moeten we zelf wel iets aan te bieden hebben hoe we het wel willen hebben.

Op woensdag, 20 januari 2010 20:03 schreef vladimir het volgende:Communisme was in theorie en eerste opzet goed , maar kapotgemaakt door het kapitalisme en hetzen van de VS en de daaropvolgende koude oorlog met bewapeningswedloop. Communisme/socialisme van Marx heeft nooit een kans gehad.



@ Vladimir, (jammer, dat je niet meer meedoet aan de discussies?)

Ofschoon het buiten het kader van het onderwerp gezondheidszorg valt, geef ik hier voor de zuiverheid van mijn hier en elders in De Nationale Dialoog geponeerde stellingen mijn reactie op jouw mening van 20 januari 2010 over communisme. Jouw voorkeur voor een puur communistisch systeem kan ik niet delen. Het commmunistisch ideaal van gelijkheid voor alle burgers klinkt aantrekkelijk, maar is in de praktijk niet te realiseren. Een mens wil de vrijheid en het recht (behouden) om zijn mening te uiten en zich volledig te kunnen ontplooiïen.
De communistische systemen van de vroegere Sovjet-Unie en thans van Noord-Korea en Cuba drukken de menselijke vrijheid en positieve menselijke eigenschappen volledig de kop in en remmen daardoor elke vooruitgang. Het Chinese "communisme" blijkt veel beter te werken, maar daar heeft men op financieel-economisch gebied de uitgangspunten van het kapitalisme grotendeels omhelst. Dat de Chinese overheid de touwtjes strak in handen houdt (ten koste van de vrijheid) is begrijpelijk en voorlopig verdedigbaar, want anders zou dit enorm groot land met 1,4 miljard inwoners snel uiteenvallen. En dan zou het snel afgelopen zijn met de stabiliteit en de economische vooruitgang in dat land. (Sommige westerse leiders zouden dat toejuichen). De Chinezen zullen, naarmate de welvaart toeneemt, zich vanzelf wel meer vrijheden gaan bevechten. De Chinese regering zal met haar centrale macht proberen de negatieve kanten van het westerse kapitalisme te vermijden. Toch bestaat terecht de vrees, dat ook in China door een te snelle groei "zeepbellen" ontstaan, die eens zullen gaan exploderen. Maar China is grotendeels zelfvoorzienend, uitgezonderd energie en grondstoffen, en zal daarom sneller economische crisissen te boven komen.

Evenals communisme is het huidige kapitalistisch systeem onrechtvaardig en slecht voor de mensheid. Daarom zullen de regeringsleiders moeten streven naar een rechtvaardiger systeem, een gulden middenweg tussen kapitalisme en socialisme. Daarin past volgens mij nationalisatie of in ieder geval een meerderheidsbelang van de overheid in sectoren, die van primair belang zijn voor land en maatschappij, zoals de nutssectoren (water, energie en openbaar vervoer) de GEZONDHEIDSZORG, onderwijs en een deel van de financiële sector. Hierbij denk ik aan spaar- en hypotheekbanken en banken voor het midden- en kleinbedrijf. Deze sectoren vormen dan het socialistisch deel van de maatschappij, waarop (democratisch) toezicht en ingrijpen mogelijk is. De overige (internationale) financiële instellingen en ondernemingen mogen in particuliere handen blijven, waarbij bestuurders, aandeelhouders en werknemers wel een evenredige vinger in de pap moeten krijgen. En bij dreigend bankroet zal men geen beroep meer mogen doen op de overheid, c.q. de belastingbetaler. Deze sectoren vormen dan het kapitalistisch deel van de maatschappij.

Helaas vrees ik, dat er een veel dieper economische wereldcrisis nodig zal zijn om dit te realiseren. Positief is, dat president Obama mede onder druk van de bevolking de systeembanken nu echt probeert aan te pakken. Maar omdat achter de schermen machten en krachten (grootkapitalisten) sterker zijn dan de president, betwijfel ik of hij hierin duurzaam zal slagen.
edwin n

Op zaterdag, 6 februari 2010 11:52 schreef hwinthag het volgende: En bij dreigend bankroet zal men geen beroep meer mogen doen op de overheid, c.q. de belastingbetaler. Deze sectoren vormen dan het kapitalistisch deel van de maatschappij. Helaas vrees ik, dat er een veel dieper economische wereldcrisis nodig zal zijn om dit te realiseren. Positief is, dat president Obama mede onder druk van de bevolking de systeembanken nu echt probeert aan te pakken. Maar omdat achter de schermen machten en krachten (grootkapitalisten) sterker zijn dan de president, betwijfel ik of hij hierin duurzaam zal slagen.



Er zijn momenteel wel erg veel bedrijven die dreigen bankroet te gaan.
De overheid hoeft die ook niet te steunen, maar de markt een beetje de goede richting uit brengen zou wel wenselijk zijn.
Dat banken nog steeds veel voorzichzelf toeeigenen is wel schandalig in deze tijd dat veel bedrijven op vallen staan, maar als er al te veel bedrijven omvallen vallen de banken mee.
In onze branche (melkveehouderij) zou men met het quotum verminderen alle bedrijven wereldwijd weer gezond kunnen maken, dat zou ook weer veel werk op leveren voor de rest van bevolking, iets wat we nu goed kunnen gebruiken.
Maar de overheid wil nu de melk aan de markt overlaten als gevolg veel werkloze die eerst voor ons werkte en de banken krijgen ook een grote klap doordat veel bedrijven kopje onder gaan.
Het quotum aandraaien kost niemand iets en zou de economie voor een deel de goede richting in duwen dat zou met meer takken zo kunnen maar de markt melkt iedereen uit totdat alles op z'n gat ligt en dan??

Een goede oplossing tussen communisme en kapitalisme is toch wel dat we er in ons huidige systeem de overproductie zelf sturen en dat niet steeds aan de markt overlaten waar dat steeds leid tot een uitgemergelde prijs waar veel bedrijven kapot aangaan en dat je zo onnodig veel schaalvergroting in de hand werkt.

Op zaterdag, 6 februari 2010 12:45 schreef edwin n het volgende:

Op zaterdag, 6 februari 2010 11:52 schreef hwinthag het volgende: En bij dreigend bankroet zal men geen beroep meer mogen doen op de overheid, c.q. de belastingbetaler. Deze sectoren vormen dan het kapitalistisch deel van de maatschappij. Helaas vrees ik, dat er een veel dieper economische wereldcrisis nodig zal zijn om dit te realiseren. Positief is, dat president Obama mede onder druk van de bevolking de systeembanken nu echt probeert aan te pakken. Maar omdat achter de schermen machten en krachten (grootkapitalisten) sterker zijn dan de president, betwijfel ik of hij hierin duurzaam zal slagen.

Er zijn momenteel wel erg veel bedrijven die dreigen bankroet te gaan. De overheid hoeft die ook niet te steunen, maar de markt een beetje de goede richting uit brengen zou wel wenselijk zijn. Dat banken nog steeds veel voorzichzelf toeeigenen is wel schandalig in deze tijd dat veel bedrijven op vallen staan, maar als er al te veel bedrijven omvallen vallen de banken mee. In onze branche (melkveehouderij) zou men met het quotum verminderen alle bedrijven wereldwijd weer gezond kunnen maken, dat zou ook weer veel werk op leveren voor de rest van bevolking, iets wat we nu goed kunnen gebruiken. Maar de overheid wil nu de melk aan de markt overlaten als gevolg veel werkloze die eerst voor ons werkte en de banken krijgen ook een grote klap doordat veel bedrijven kopje onder gaan. Het quotum aandraaien kost niemand iets en zou de economie voor een deel de goede richting in duwen dat zou met meer takken zo kunnen maar de markt melkt iedereen uit totdat alles op z'n gat ligt en dan?? Een goede oplossing tussen communisme en kapitalisme is toch wel dat we er in ons huidige systeem de overproductie zelf sturen en dat niet steeds aan de markt overlaten waar dat steeds leid tot een uitgemergelde prijs waar veel bedrijven kapot aangaan en dat je zo onnodig veel schaalvergroting in de hand werkt.



Edwin,
Ik proef uit jouw verhaal, dat de veehouderij ook niet gelukkig is met de vrije marktwerking en de moordende concurrentie in het huidige systeem. De overheid zou nog meer sturend en regulerend moeten optreden !? Maar zijn de overheid, landbouworganisaties en andere boeren en veetelers wel te porren voor jouw idee van vermindering van melkquota? Nationaliseren van de landbouw en de veeteeltsector kan natuurlijk niet, want dan zouden wij terugvallen op een puur (slecht) communistisch systeem. Maar een mkb-bank, waarin de Staat een meerderheidsbelang heeft, zou misschien wel kunnen bijdragen aan vermindering van een aantal problemen. Ik wil hierover hier nu niet verder discussieren, omdat het niet past bij het onderwerp "gezondheidszorg". Je zou hiervoor in DND een aparte "topic" kunnen openen.
edwin n
Nu het slecht gaat in de landbouw zien vele pas in dat het quotum altijd een goede werking heeft gehad en vele willen nu ook vermindering van het quotum dus er is wel intresse nu en er is zelfs voor geprodesteerd.
Al heeft dit niet echt iets met zorg te maken het geeft wel aan dat ook hier de marktwerking niet werkt.
Overal met massa productie loopt de marktwerking vast en als we dat niet in banen gaan leiden zal het kapitalistische systeem helemaal tenondergaan.

www.denationaledialoog.nl/8294/idea/18011/bedwing-de-marktwerking-voor-een-gezondere-economie.aspx
polydam


Ik
go
U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.

Kijk ook eens bij

› 21 minuten  het grootste online opinie- onderzoek van Nederland. Doe de enquete.

› Mentality  Als u wilt weten welke leefstijl u heeft, kunt u meedoen aan de Mentality-leefstijltest van onderzoeksbureau Motivaction.