Ik ben sinds 5 maanden student aan de Pabo in Alkmaar. Na 22 jaar in een electronica zaak was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Vandaag heb ik stage gelopen in groep 7. Ontzettend leuk en er inspirerend.
In de lerarenkamer kwam vandaag de opmerking: Ik ben de hele ochtend al aan het formulieren invullen en lijsten invullen. Ik kom amper aan lesgeven toe vandaag. Mijn bureau lijkt op dat van een administratie kantoor... Mijn stagebegeleider had het over de vele dingen die na scholtijd nog geregeld moet worden. Deze week 3 keer terug naar school voor vergaderingen...
Het lesgeven is fantasties en ik geniet van het enthousiasme van de leerlingen. Ik wil alleen geen administrateur of vergadertijger worden. Ik ben het helemaal met Ron eens, laat de leraar leraar zijn.

geef het onderwijs terug aan het onderwijs, los van de hypepolitiek en los van de devaluatie omdat zonodig iedereen een diploma moet hebben.

Op maandag, 11 januari 2010 22:34 schreef vladimir het volgende:geef het onderwijs terug aan het onderwijs, los van de hypepolitiek en los van de devaluatie omdat zonodig iedereen een diploma moet hebben.

Ik denk, dat gediplomeerd zijn een vereiste is. Ik wil ook geen buschauffeur zonder rijbewijs, geen zwemleraar zonder zwemdiploma, geen slager zonder warenkennis. En dus ook geen leerkracht zonder diploma... Onderwijs is een vak! Geen hobbyspeeltje voor mensen die wat 'leuks' met hun vrije tijd willen doen. Geen speeltuin voor mensen die niet 'door het kind naar een nieuwe wereld' willen (Dr. M. Montessori), maar 'over de rug van het kind naar een nieuwe wereld' willen....

Beste Ron,

Jij komt mij vertellen dat onderwijs een vak is. Lees eerst eens goed te stukken.
Je legt me woorden in de mond die ik niet deel als voormalig conrector.
Bovendien stik je letterlijkvan de vooroordelen
Lees eens een boek over onderwijs!!
Nee ik bedoel dat de diploma's niets meer voorstellen en dat er diploma's op mboniveau zijn bedacht omdat mensen zoals jij een papiertje willen zien en dat krijgen ze dan.
inhoudloos, what the fuck.
Ik ben voor het degelijke zware (CE) onderwijs en als je je niveau niet haalt, jammer doe je stapje terug.
Gymnasium is volledig leeggezogen door die softies

Op dinsdag, 12 januari 2010 22:51 schreef vladimir het volgende:Beste Ron, Jij komt mij vertellen dat onderwijs een vak is. Lees eerst eens goed te stukken. Je legt me woorden in de mond die ik niet deel als voormalig conrector. Bovendien stik je letterlijkvan de vooroordelen Lees eens een boek over onderwijs!! Nee ik bedoel dat de diploma's niets meer voorstellen en dat er diploma's op mboniveau zijn bedacht omdat mensen zoals jij een papiertje willen zien en dat krijgen ze dan. inhoudloos, what the fuck. Ik ben voor het degelijke zware (CE) onderwijs en als je je niveau niet haalt, jammer doe je stapje terug. Gymnasium is volledig leeggezogen door die softies

Vladimir,
In dit geval ben ik het helemaal met je eens. Het CE zowel op het VO als op het MBO moet terug komen.
Geen wazige toetsjes die de docent in sommige gevallen zelf in elkaar geknutseld heeft.
Ik heb mijn opleiding afgerond in 1988, maar ik deed dat in de avonden bij de COCMA. Daar kreeg je echt niet zomaar een papiertje mee. Je moest een degelijk vakkennis hebben en ook de pedagogiek goed begriijpen en toepassen.

Door de bezuinigingen gingen mijn lessen op het MBO van 3 lessen van 50 minuten naar 2 lessen van 45 minuten. Je kunt als docent nog zo bezield zijn, Met een dergelijke vermindering aan contacturen valt het niveau naar beneden met evenveel procenten.

Ik besteedde 55 % van mijn tijd aan vergaderen open dagen voorwerk, nakijkwerk, verplichte nascholingen waar je niets aan had. Op een gegeven moment heb ik gezegd: " Ik ben het onderwijs in gegaan omdat ik lesgeven leuk vind, maar van dat deel is maar weinig over."

Leerlingen raken ook gefrustreerd dat ze geen aansluiting hebben met het vervolg onderwijs.
Motivatie weg en ja dan je er op wachten dat het aantal dropouts omhoog vliegt.

Degelijk lesgeven door docenten die bekwaam zijn, alleen op die manier krijgt het onderwijs weer zin.

Nenad

Degelijk lesgeven door docenten die bekwaam zijn, alleen op die manier krijgt het onderwijs weer zin.


helemaal waar en dan ook de middelen krijgen en de tijd om dat te doen van je vakmanschap en rekening houdend tot redelijke hoogte met maatwerk voor de leerling in niet te grote klassen dan.

Nee, vreemd de vroegere MULO was kwalitatief en vormend sterker dan VWO en zeker HAVO nu.
Geen vroeger was alles beter, maar gewoon niet eindeloos alles altijd willen veranderen op basis van de politieke gril van het jaar.

Onderwijs is een ambacht en teveel goede ambachtslieden zijn gefrustreerd afgedropen.
Shame on the system

Op zondag, 17 januari 2010 00:31 schreef vladimir het volgende:Degelijk lesgeven door docenten die bekwaam zijn, alleen op die manier krijgt het onderwijs weer zin. helemaal waar en dan ook de middelen krijgen en de tijd om dat te doen van je vakmanschap en rekening houdend tot redelijke hoogte met maatwerk voor de leerling in niet te grote klassen dan. Nee, vreemd de vroegere MULO was kwalitatief en vormend sterker dan VWO en zeker HAVO nu. Geen vroeger was alles beter, maar gewoon niet eindeloos alles altijd willen veranderen op basis van de politieke gril van het jaar. Onderwijs is een ambacht en teveel goede ambachtslieden zijn gefrustreerd afgedropen. Shame on the system

Ik denk dat we in wezen exact hetzelfde bedoelen. Je schreef in een eerdere reactie

Op dinsdag, 12 januari 2010 22:51 schreef vladimir het volgende:geef het onderwijs terug aan het onderwijs, los van de hypepolitiek en los van de devaluatie omdat zonodig iedereen een diploma moet hebben.

waaruit ik begreep dat je een voorstander bent van ongediplomeerde amateurs voor de klas. Uit je opmerking dat je bekwame leerkrachten voor de klas wilt hebben meen ik te mogen concluderen dat ik je eerdere reactie verkeerd heb geinterpreteerd.

Ik stik inderdaad in de vooroordelen over het onderwijs. Vooroordelen die voortvloeien uit 23 jaar onderwijservaring als leerkracht op een basisschool. Wat ik dan ook met een 'boek' over onderwijs zou moeten is mij een raadsel. Het zijn niet de boeken, maar de praktijk die in het onderwijs zouden moeten tellen.
Ik geef overigens onmiddellijk toe dat ik nu inmiddels al weer twaalf jaar geen school meer serieus van binnen heb gezien. Na mijn overstap naar het bedrijfsleven (heerlijke no-nonsens cultuur - alleen meetbare resutlaten tellen) ben ik het onderwijs vanaf de zijlijn wel blijven volgen. Ik heb daar toch nog steeds iets van mijn professionele 'roots' liggen.
Of de situatie nu wezenlijk veranderd is in die twaalf jaar? Van wat ik van ex-collegae terughoor is het nog steeds een litanie van eindeloze papieren tijgers produceren, oeverloze overlegrondes, maatschappelijke veranderingen initieren, bureaucratie ten top, maatregelelen bedacht door ambtenaren die kinderen alleen in de bus van dichtbij hebben gezien...
Alle maatschappelijke problemen worden afgewenteld op het onderwijs: die moeten er maar mee aan de slag en daarmee maakt de overheid zich maar al te graag en te makkelijk af van de maatchappelijke problemen die ze zelf hebben veroorzaakt.
Ik reken mezelf dan ook tot de 'ambachtslieden die gefrustreerd zijn afgedropen' en deel je conclusie...

nog steeds een litanie van eindeloze papieren tijgers produceren, oeverloze overlegrondes, maatschappelijke veranderingen initieren, bureaucratie ten top, maatregelelen bedacht door ambtenaren die kinderen alleen in de bus van dichtbij hebben gezien...
Alle maatschappelijke problemen worden afgewenteld op het onderwijs: die moeten er maar mee aan de slag en daarmee maakt de overheid zich maar al te graag en te makkelijk af van de maatchappelijke problemen die ze zelf hebben veroorzaakt.


jA HET IS JAMMER DAT MENSEN ZO ALS JIJ WEL AF MOESTEN DRUIPEN DOOR HET BOVENSTAANDE
EN JA EEN DIPLOMA MET INHOUD! IS BELANGRIJK

Op zaterdag, 16 januari 2010 18:46 schreef Nenad het volgende:Ik heb mijn opleiding afgerond in 1988, maar ik deed dat in de avonden bij de COCMA. Daar kreeg je echt niet zomaar een papiertje mee. Je moest een degelijk vakkennis hebben en ook de pedagogiek goed begrijpen en toepassen.

Prescies: een gedegen opleiding hoort bij 'het vak' onderwijs. Onderwijs is geen vrijwilligerswerk als het bedienen van de bierpomp bij de zangvereniging. Onderwijs is een belangrijk aspect van een gezonde samenleving: het is de basis van waaruit de maatschappij wordt opgebouwd door jonge mensen voor te bereiden op diezelfde maatschappij.

Op zaterdag, 16 januari 2010 18:46 schreef Nenad het volgende:Door de bezuinigingen gingen mijn lessen op het MBO van 3 lessen van 50 minuten naar 2 lessen van 45 minuten. Je kunt als docent nog zo bezield zijn, Met een dergelijke vermindering aan contacturen valt het niveau naar beneden met evenveel procenten.

Inderdaad: ik heb dat ook zien gebeuren met de vakuren gymnastiek. Daar gingen de vakleerkrachten er ook uit en werden in feite vervangen door de postbus 51 spotjes waariin men verteltelt dat kinderen aan dertig minuten bewegen per dag genoeg zouden hebben.... Vreemd he, dat obesitas zo'n 'groeiend' probleem in onze samenleving is...

Op zaterdag, 16 januari 2010 18:46 schreef Nenad het volgende:Ik besteedde 55 % van mijn tijd aan vergaderen, open dagen, voorwerk, nakijkwerk, verplichte nascholingen waar je niets aan had.

[Wel even wat komma's gezet voor de leesbaarheid. Correct?]
Blijkbaar had ik dus toch niet echt een boek over onderwijs nodig om tot deze conclusie te kunnen komen. Het bevestigt mijn overtuiging dat onderwijs vooral een speeltuin is van googen die tegen riante salarissen in werkgroepjes volkomen wereldvreemde plannen op het onderwijs blijven afvuren die volstrekt voorbij gaan aan de werkbaarheid voor de man/vrouw in het veld.

Op zaterdag, 16 januari 2010 18:46 schreef Nenad het volgende:Op een gegeven moment heb ik gezegd: " Ik ben het onderwijs in gegaan omdat ik lesgeven leuk vind, maar van dat deel is maar weinig over." Leerlingen raken ook gefrustreerd dat ze geen aansluiting hebben met het vervolg onderwijs. Motivatie weg en ja dan je er op wachten dat het aantal dropouts omhoog vliegt. Degelijk lesgeven door docenten die bekwaam zijn, alleen op die manier krijgt het onderwijs weer zin. Nenad

Hear hear!

Op zondag, 17 januari 2010 11:32 schreef vladimir het volgende:nog steeds een litanie van eindeloze papieren tijgers produceren, oeverloze overlegrondes, maatschappelijke veranderingen initieren, bureaucratie ten top, maatregelen bedacht door ambtenaren die kinderen alleen in de bus van dichtbij hebben gezien... Alle maatschappelijke problemen worden afgewenteld op het onderwijs: die moeten er maar mee aan de slag en daarmee maakt de overheid zich maar al te graag en te makkelijk af van de maatchappelijke problemen die ze zelf hebben veroorzaakt. Ja het is jammer dat mensen zo als jij wel af moesten druipen door het bovenstaande en ja een diploma met inhoud! is belangrijk

[CapsLock gecporrigeerd]

Ik dacht al dat we het in deze eens waren. Het verbaasde me al...

Op zondag, 17 januari 2010 11:19 schreef Ron Huizen het volgende:

Op zondag, 17 januari 2010 00:31 schreef vladimir het volgende:Degelijk lesgeven door docenten die bekwaam zijn, alleen op die manier krijgt het onderwijs weer zin. helemaal waar en dan ook de middelen krijgen en de tijd om dat te doen van je vakmanschap en rekening houdend tot redelijke hoogte met maatwerk voor de leerling in niet te grote klassen dan. Nee, vreemd de vroegere MULO was kwalitatief en vormend sterker dan VWO en zeker HAVO nu. Geen vroeger was alles beter, maar gewoon niet eindeloos alles altijd willen veranderen op basis van de politieke gril van het jaar. Onderwijs is een ambacht en teveel goede ambachtslieden zijn gefrustreerd afgedropen. Shame on the system

Ik denk dat we in wezen exact hetzelfde bedoelen. Je schreef in een eerdere reactie

Op dinsdag, 12 januari 2010 22:51 schreef vladimir het volgende:geef het onderwijs terug aan het onderwijs, los van de hypepolitiek en los van de devaluatie omdat zonodig iedereen een diploma moet hebben.

waaruit ik begreep dat je een voorstander bent van ongediplomeerde amateurs voor de klas. Uit je opmerking dat je bekwame leerkrachten voor de klas wilt hebben meen ik te mogen concluderen dat ik je eerdere reactie verkeerd heb geinterpreteerd. Ik stik inderdaad in de vooroordelen over het onderwijs. Vooroordelen die voortvloeien uit 23 jaar onderwijservaring als leerkracht op een basisschool. Wat ik dan ook met een 'boek' over onderwijs zou moeten is mij een raadsel. Het zijn niet de boeken, maar de praktijk die in het onderwijs zouden moeten tellen. Ik geef overigens onmiddellijk toe dat ik nu inmiddels al weer twaalf jaar geen school meer serieus van binnen heb gezien. Na mijn overstap naar het bedrijfsleven (heerlijke no-nonsens cultuur - alleen meetbare resutlaten tellen) ben ik het onderwijs vanaf de zijlijn wel blijven volgen. Ik heb daar toch nog steeds iets van mijn professionele 'roots' liggen. Of de situatie nu wezenlijk veranderd is in die twaalf jaar? Van wat ik van ex-collegae terughoor is het nog steeds een litanie van eindeloze papieren tijgers produceren, oeverloze overlegrondes, maatschappelijke veranderingen initieren, bureaucratie ten top, maatregelelen bedacht door ambtenaren die kinderen alleen in de bus van dichtbij hebben gezien... Alle maatschappelijke problemen worden afgewenteld op het onderwijs: die moeten er maar mee aan de slag en daarmee maakt de overheid zich maar al te graag en te makkelijk af van de maatchappelijke problemen die ze zelf hebben veroorzaakt. Ik reken mezelf dan ook tot de 'ambachtslieden die gefrustreerd zijn afgedropen' en deel je conclusie...

Goede verhalen Ron en Vladimir. Terug naar de basis....... En wat mij betreft de jeugd naast assertiviteit weer bijbrengen: discipline, respect en verdraagzaamheid.

ik denk dan we samen op de goede weg zitten hwinthag, nu het ministerie nog om krijgen ;)

echte kwaliteit komt uiteindelijk altijd bovendrijven

ik ben --gelukkig--geen leraar geweest. ik zou het niet eens EEN dag uithouden. heb genoeg vrienden die in dat vak zaten en die het ook spuugzat waren om steeds nieuwe richtlijnen te krijgen. het wordt hoog tijd dat de baas van alles--de minister van ONDERwijs eens van BOVEN wijs wordt. groet--spock.

Er vallen enkele dingen op in de discussie die hier gevoerd wordt.

1/ De wens om de leraar zijn vak terug te geven; onderwijs terug te geven aan het onderwijs.
2/ De drang naar het verleden: terugkeer, terug geven, vroeger was alles beter
3/ De behoefte om discipline en vast omschreven doelen (van kennisoverdracht) terug (weer dat woord) te brengen
4/ De focus op de vorm die het onderwijs zou moeten hebben

Niemand praat over wat de opdracht van het onderwijs moet zijn.
Gaat die inderdaad slechts zover dat met de "aangeboden" leerlingen de door de overheid gestelde doelen moeten worden gehaald?
Dan krijg je al snel dat het vak van de leraar via de zorgvuldig aangeschafte methode - die de garantie biedt dat leerdoelen worden gehaald - naar de uitgever verdwijnt. ZOdat de leraar aan de lopende band achter blijft en dmv CITO en bureaucratische leerlingvolgsystemen gecontroleerd wordt of hij zijn trucje met zijn voorgeschreven competenties wel behoorlijk uitvoert: efficient en effectief!

De leraar zijn vak terug. Inderdaad helemaal mee eens. Maar wel onder de opdracht leerlingen zoveel mogelijk tot ontwikkeling te brengen. Dan moet de leraar zijn vak wel terug krijgen, dan volstaat de methode als belangrijkste instrument niet meer. Dan is hij dat zelf (weer). Hij, de persoon van de leraar, niet gescheiden van zijn kennis en competenties. Dan ontstaat inspiratie en motivatie zowel bij leerlingen als leraren. En met gemotiveerde leraren en leerlingen komt het wel goed met de beheersing van de NL taal, wiskunde en breuken. De gekozen vorm, methode, etc. zijn hieraan secundair en zullen afhangen van de omstandigheden.

Discipline bestaat dan voornamelijk uit de verantwoordelijkheid dat wat KAN ook daadwerkelijk gebeurt; voor leerlingen en leraren!

zie ook voor een excellent betoog in dit kader het verhaal van Herman Wijffels: www.nivoz.nl/leren/?page_id=24

Nickel,

Je zegt dat er een drang naar het verleden is. Ik heb niet echt duidelijk voor me wat je daarmee bedoelt.
Er zijn bepaalde dingen in/uit het verleden die goed waren. Maar, zoals ikzelf heb ervaren op het lager en voortgezet onderwijs, de leerlingen van toen geen enkele mogelijkheid gaf tot ontplooiïng.

Strak het schema volgen, viel je uit de boot, aan de bovenkant of aan de onderkant, dan werd je er uit gezet.

Toen ik het onderwijs in ging probeerde ik de leerlingen zoveel mogelijk zelf te laten leren en ze te motiveren. Ondanks het strakke schema. Het is volgens mij als docent het belangrijkste wat je moet doen, naast je vakkennis overbrengen.

De vraag is wie bepaalt de einddoelen? Aan welke norm moet een toets voldoen om afgenomen te kunnen worden? Eigenlijk is dat niet duidelijk en daarmee staan de docenten en de leerlingen in het diepe, niet wetende welke kant ze op moeten.

Niemand zit te wachten op wéér een verandering in het onderwijs. Toch zal er het één en ander moeten gebeuren om aansluiting te blijven houden in de internationale wereld.

Het zou een goed plan zijn om de mensen uit het werkveld zelf daarin mee te laten beslissen. Tenslotte geldt ook voor hen: Als je zelf iets wilt, dan ben je beter gemotiveerd.

Nenad

Ik leidde die drang af uit de woorden terug geven etc. En dan vermoed ik een ontkenning van het feit dat de wereld om ons heen zo verandert.
Met je reactie ben ik het volledig eens. Daarin zit het vakmanschap van de leraar. Zijn professionaliteit.

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende:Er vallen enkele dingen op in de discussie die hier gevoerd wordt. 1/ De wens om de leraar zijn vak terug te geven; onderwijs terug te geven aan het onderwijs.

Ik denk dat je daar gelijk in hebt. De leerkracht koos zijn ooit zijn/haar vak omdat hij/zij zich aangetrokken voelde tot het het werken met kinderen. Dat aspect is echter heftig op de tocht komen te staan. De hedendaagse leerkracht is drukker bezig met het produceren van papieren tijgers als (be)handelplannen, schoolwerkplannen, etc. etc.

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende:2/ De drang naar het verleden: terugkeer, terug geven, vroeger was alles beter

Nee, vroeger was niet ALLES beter, maar we zijn wel een hoop goede dingen kwijt geraakt in de loop van de afgelopen dertig jaar.

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende:
3/ De behoefte om discipline en vast omschreven doelen (van kennisoverdracht) terug (weer dat woord) te brengen

Ik ben de heilige overtuiging toegedaan, dat kinderen (en dan praat ik met name over de basisschool waar mijn roots liggen) behoefte hebben aan duidelijkheid, rust en regelmaat. Het is mij een doorn in het oog, dat leerlingen worden gezien als producten op een lopende band. Iedereen draait er zijn schroefje of moertje aan vast zonder dat 'het grote geheel' in het oog wordt gehouden. Ik heb NU NOG contacten met oud leerlingen die in mij een vertrouwenspersoon zien, leerlingen waar ik blijkbaar iets aan mee heb gegeven dat ze nu als jong volwassenen nog steeds waarderen. Maar ik stond dan ook gewoon vijf dagen voor mijn groepen die ik drie jaar lang onder mijn hoede had. Dan word je een deel van die leerlingen. Dan krijg je een band (voor het leven?).

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende:4/ De focus op de vorm die het onderwijs zou moeten hebben

Jammer dat je deze zin niet hebt afgemaakt. Nu wordt het gissen wat je hiermee wilt aangeven.

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende:Niemand praat over wat de opdracht van het onderwijs moet zijn.

Dat is een beetje de oorzaak van het probleem: die wildgroei aan 'opdrachten' en 'hogere doelen' waarmee maatschappelijk geengageerden proberen over de rug van het kind een maatschappij te creeren volgens hun opvattingen.
Er is ook nog een 'thuis' voor de kinderen.
Een taak voor de ouders is om ze maatschappelijk te vormen.
De overheid maakt er een zooitje van.
Eerst moesten alle vrouwen uit emancipatoire overwegingen het huis uit om te gaan werken, daardoor werd het koken verwaarloosd en vreten die kinderen zich klem aan chips, patat en fastfood. En dus krijgt het onderwijs de 'opdracht' om meer aan gezonde voeding te doen.
Even voor de goed eorde: ik spreek geen waardeoordeel uit over de rolverdeling man/vrouw in een gezin, ik constateer slechts een 'gevolg' van de gewijzigde maatschappelijke structuur.

Scholen kregen de vrijheid om hun budgetten voor een goed deel zelf te bestenden. Daardoor verdween de 'verplichte' vakleerkracht gymnastiek en werd vervangen door huppel- en dansmariekes, beeldende vormers en wat men maar wist te verzinnen voor 'nuttigs'.
Nu moeten de kinderen maar zelf via een website aan dertig minuten beweging per dag zien te komen.

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende:Dan krijg je al snel dat het vak van de leraar via de zorgvuldig aangeschafte methode - die de garantie biedt dat leerdoelen worden gehaald - naar de uitgever verdwijnt. Zodat de leraar aan de lopende band achter blijft en dmv CITO en bureaucratische leerlingvolgsystemen gecontroleerd wordt of hij zijn trucje met zijn voorgeschreven competenties wel behoorlijk uitvoert: efficient en effectief!

De cognitieve vakken zijn in mijn tijd (ik ben sinds '98 niet meer in het onderwijs werkzaam) langzaam maar zeker ondergesneeuwd onder maatschappelijke 'projecten'. Uiteraard kan ik alleen zien wat er op 'mijn' school plaatsgreep, ik was destijds ook maar een 'gewone onderwijzende' en zeker geen onderwijsdeskundige.
Van leerlingvolgsystemen was ik altijd een voorstander en werd wel eens spottend 'de man van de testen en toetsen' genoemd door collegae die zich hard maakten voor leuke dansante projecten en ludieke werkweken.
Ik had echter veelal de eindgroepen onder mijn hoede en in de 23 jaar dat ik voor de klas heb gestaan is er nog niet één ouder naar me toe gekomen om te vragen waarom de zangstem van kindlief maar niet vooruit ging.
WEL werd mij herhaaldelijk gevraagd waarom het VWO geen haalbare kaart was met dit niveau en hoe het kwam dat Einstein Jr. dat gewenste niveau maar niet haalde.
Vergeten waren de leuke huppel- dans-, klei- en emancipatieprojecten.
Cijfers!
De CITO!
Dáár draaide het voor de ouders om. Want het ging er tenslotte om dat de kinderen naar het voortgezet onderwijs van ouders' keuze zouden kunnen.

En heel eerlijk gezegd ben ik het daar nog mee eens ook. Een kind dat niet op de plek komt waar hij rechtens capaciteiten recht op heeft maak je niet gelukkig door hem die kansen te ontnemen.
Mijn insteek was dan ook altijd éérst zorgen voor de cognitieve vaardigheden, dan met de tijd die je overhield 'wat leuks' doen.

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende:De leraar zijn vak terug. Inderdaad helemaal mee eens. Maar wel onder de opdracht leerlingen zoveel mogelijk tot ontwikkeling te brengen.

Een kind dat capaciteiten op een bepaald vlak heeft zal daar altijd een ontwikkeling in doormaken. Is het niet op school, dan wel buiten school. Maar teveel werd er getracht 'kanslozen' kansrijk te maken. Je moet een schilpad niet willen leren vliegen, daar moet je gewoon een goede schildpad van maken!

Op donderdag, 21 januari 2010 11:48 schreef nickel het volgende: Dan moet de leraar zijn vak wel terug krijgen, dan volstaat de methode als belangrijkste instrument niet meer. Dan is hij dat zelf (weer). Hij, de persoon van de leraar, niet gescheiden van zijn kennis en competenties. Dan ontstaat inspiratie en motivatie zowel bij leerlingen als leraren. En met gemotiveerde leraren en leerlingen komt het wel goed met de beheersing van de NL taal, wiskunde en breuken. De gekozen vorm, methode, etc. zijn hieraan secundair en zullen afhangen van de omstandigheden.

Het is gewoon niet praktisch als alle leerkrachten hetzelfde wiel uit gaan vinden. Ik heb nog nooit een methode helemaal gevolgd. Ik paste er altijd mijn eigen inzichten op toe en maakte keuzes. Alle methoden uit mijn tijd boden voldoende stof om de totale schooltijd aan dat specifieke vak te besteden.

Shit! Vannacht heb ik weer nachtmerries over onderwijs - ik voel het nu al...