Meer respect! Begint bij het opvoeden >>

Er zijn nu 12 reacties | 25 november 2009 16:36

Wat vindt u van deze bijdrage? 2 0

Ja, zeker is het voor ieder mens beter dat we van een IK- cultuur naar een WIJ- cultuur gaan.
Maar dan zullen opvoeders en bestuurders toch het grote voorbeeld moeten zijn!
We kunnen het alleen SAMEN, kijk naar het nieuwe fenomeen in de V.S. OBAMA, geweldig zo als deze man zich in deze drukke, overspannen Wereld weet te profileren, het hij doet het SAMEN met zijn vrouw en natuurlijk als zijn vrienden en gelijkgestemden. Ik zou willen dat het in Nederland nog veel Socialer wordt.
In Nederland heerst de brutaliteit en de onverschilligheid, dat is zo jammer.. Meer respect, en dat begint met OPVOEDEN>>

Er zijn 12 reacties

› yvonnatdialoog

30-11-2009 13:38

Ja Willeke, er moet echt iets gebeuren aan die IK maatschappij. heel veel mensen ergeren zich daar aan. komt natuurlijk meteen de vraag: waarom doen ze er dan niets aan?
maar het zijn dan juist de mensen die WIJ doen en geen IK willen, maar in het grote geheel ten onder gaan.
voorleven in het dagelijkse leven is natuurlijk een voorwaarde, maar meestal lachen de ikkers de wijers dan uit. de reactie op"mevrouw, u geeft mij te veel wisselgeld terug"aan een winkelkassa is dan: had toch niets gezegd, dan had je dat voordeeltje toch in je zak kunnen steken!
ikkers kunnen mijn en dijn ook niet scheiden, alles draait alleen maar om hun eigen ik-persoontje. en het gekke is, dat wij in onze welvaart toch niet hoeven te vechten voor ons ikje.
dat men in een hongergebied denkt: ikke,ikke en de rest kan stikken, als ik maar een snee brood krijg, dan kan ik me daar nog iets bij voorstellen. dat is van levensbelang.
maar het is toch van geen enkel belang om een grotere auto te hebben, dan de buurman.
veel belangrijker is het toch om met je buurman een goed contact te hebben en dat je elkaar met allerlei dingen kunt helpen.
en niet alleen de buurman, maar ook de mensen op straat.
wees aardig tegen elkaar en help elkaar.

en ik weet ook wel, dat als er een groepje personen, één enkele persoon lastig valt, dat je daar dan niet meer tussen moet komen, want dan slaan ze jou in elkaar, maar je kunt toch meteen 112 bellen, en alarm slaan!!! blijf op een afstandje en kom later als getuige naar het politiebureau.
zo kun je elkaar toch ook helpen!
en op deze manier zullen we het onze kinderen moeten leren. en niet zeggen: loop maar door, ze moeten het zelf maar oplossen. dan werk je mee aan een ik-wereld.

maar dit is allemaal in het klein. de TV, die voor velen heilig is, zou hier een veel grotere rol in moeten gaan spelen.
laat ze programma 's maken, met de boodschap, hoe kunnen we het samen leuk maken "dagelijks".
deze programma 's komen dan in plaats van al die "vecht- films", die alleen maar een ik-wereld voorstaan.
kijk, als ouders het voorleven, maar de heilige koe, zegt het ook nog eens, dan blijft het misschien bij de kinderen hangen en komt het spreekwoord: jong geleerd is oud gedaan, misschien weer in de praktijk en wordt het niet als oubollig afgedaan.

ik ben benieuwd hoe anderen hierover denken.
groet, yvonne

› Maki

30-11-2009 14:49

Yvonne ik ben het helemaal met je eens. Maar het zit in onze genen om je eigen groep te beschermen dat je beter en meer wilt.

Jalouzie en hebzucht en angst. Deze zitten allemaal in ons,de een heeft er gelukkig heel weinig last van ,maar sommigen zullen er alles aan doen om deze gevoelens de baas te zijn.

Wat werkelijk een probleem is dat niemand eigen fouten wilt toegeven of inzien. Men maakt er liever enorme ruzies.
Spreek iemand aan op fout gedrag (straat bevuilen o.i.d.) en voila het lontje is alweer aan.

Een zondebok als het slecht gaat is ook menselijk (helaas) fouten liggen altijd bij een ander. Ja maar......deze woorden horen we maar al te vaak.

We hebben elkaar nodig maar men gunt elkaar niet erg veel. Want ja verschil moet er wezen,kan je niet mee???...eigen schuld dan moet je maar.........

We verlangen wel naar een rustig vredig leven. Daar drijven de kerken op, want ja pas na ons dood in de hemel daar is iedereen wel gelijk.

Intussen hebben we een hel op aarde,we willen alles doen om het goed te hebben en dat een ander het minder heeft ja dat is toch niet mijn schuld?? (dat is de tendens)

Mensen worden wel sociaal en gul en vredelievend als ze alles al hebben. En ook dan is het eigen belang, want lief zijn voor de medemens doe je ook omdat je zelf er een goed gevoel bij hebt.

Mijn kinderen vertel ik altijd dat je een ander niet moet aandoen wat jij zelf ook niet wilt.. maar ja ook ik kan me bij een enkeling er ook niet aan houden. We zijn nu eenmaal mens.

› Willeke

04-01-2010 11:45

Misschien ook een goed begin, met z'n allen nog meer vrijwilligerswerk doen?
Ieder gezond mens verlangt rust en vrede, met z'n allen kunnen we het.
Maar het is goed dat er op scholen en vooral thuis in gezinnen het opvoeden oké is.
Daar komt het woord Respect weer om de hoek, als we hier aan werken met z'n allen dan kan het niet meer mis gaan, toch?
Mvrg. W.

› yvonnatdialoog

04-01-2010 23:50

Op maandag, 4 januari 2010 11:45 schreef Willeke het volgende:Misschien ook een goed begin, met z'n allen nog meer vrijwilligerswerk doen? Ieder gezond mens verlangt rust en vrede, met z'n allen kunnen we het. Maar het is goed dat er op scholen en vooral thuis in gezinnen het opvoeden oké is. Daar komt het woord Respect weer om de hoek, als we hier aan werken met z'n allen dan kan het niet meer mis gaan, toch? Mvrg. W.

ja dat is het kernwoord, waar het om draait.
RESPECT!
en als iedereen zich gerespecteerd voelt, dan is er ook geen reden meer, om zich negatief op te stellen.

groet yvonne.

› vladimir

05-01-2010 00:13

Op maandag, 4 januari 2010 23:50 schreef yvonnatdialoog het volgende:
Op maandag, 4 januari 2010 11:45 schreef Willeke het volgende:Misschien ook een goed begin, met z'n allen nog meer vrijwilligerswerk doen? Ieder gezond mens verlangt rust en vrede, met z'n allen kunnen we het. Maar het is goed dat er op scholen en vooral thuis in gezinnen het opvoeden oké is. Daar komt het woord Respect weer om de hoek, als we hier aan werken met z'n allen dan kan het niet meer mis gaan, toch? Mvrg. W.
ja dat is het kernwoord, waar het om draait. RESPECT! en als iedereen zich gerespecteerd voelt, dan is er ook geen reden meer, om zich negatief op te stellen. groet yvonne.

Als respect het sleutelwoord is dan zullen we dat moeten geven van harte en ook van harte moeten willen ontvangen.
Erkenning en respect vallen samen.
Wij weten het, nu de politiek nog

› Poldertramp

05-01-2010 02:06

Opvoeding is de basis dat klopt helemaal.

Als je mensen vandaag in vele funkties aanneemt, waar dan ook en je wilt er langer mee door, dan moet je ook vooral kijken uit wat voor nest ze komen.

De hollandse papieren die ze meebrengen hoef je niet in te kijken. Zet ze in de werkplaats en laat ze maar tonen hoe ze ermee weg komen.
Dat werkt. en hebben we veel succes mee behaald,
In het begin maak je ook de fout om de papieren te geloven.
Zo hebben we mensen ook tot zelfstandigheid kunnen brengen.
Ouderwetse sukkels hebben het over de extra concurrenten die je dan maakt.
Hebben we graag, dan kun je samenwerken.
Wij stonden nooit boven een werknemer, maar altijd ernaast. Kwestie van respekt wederzijds.
Wij kunnen iedereen laten zien dat we veel meer kunnen.
Maar wij zijn dan ook wel een beetje centraalEuropees georienteerd.
Geld heeft ons nooit meer geinteresseerd dan als noodzakelijk hulpmiddel.
Inmiddels zijn we bezig met nieuwe uitdagingen, want wij zoeken nieuwe avonturen, geen extra geld.

› vladimir

05-01-2010 10:52

Op dinsdag, 5 januari 2010 02:06 schreef Poldertramp het volgende:Opvoeding is de basis dat klopt helemaal. .

Beste Polderman,

Wat we ook denken en doen, daar blijft de basis liggen.
natuurlijk beïnvloedt de samenleving als geheel de kwaliteit van opvoeding, maar uiteindelijk zijn de ouders die de eerste stappen moeten zetten!
In Culemborg is dat dus niet gelukt

› Poldertramp

05-01-2010 12:04

En zo is dat.

› edwin n

05-01-2010 12:46

Op dinsdag, 5 januari 2010 10:52 schreef vladimir het volgende: In Culemborg is dat dus niet gelukt

En daar zal toch een beetje van buiten af bij gestuurd moeten worden anders wordt het elke generatie alleen maar erger.

› Poldertramp

05-01-2010 16:08

Dat weet ik zo net nog niet.

We zien het langs elkaarheengestuntel van jeugdzorginstanties die hun baantjes waargemaakt willen zien, want dat is de echte oorzaak, de kinderen komen op de derde plaats.
Wie de berichten volgt weet dat dat al een jaren slepende zaak is..
En wie al wat ouder ius weet dat het in 1975 al net zo beroerd was bij de kinderbescherming als in 1995.

Ik ontmoette bijna 20 mensen die ooit in jeugdopvangstoestanden van tehuis tot pleeggezin zij n opgegroeid. Daarvan was er niet een maar dan ook niet een die een soepel lopende levensweg heeft kunnen opbouwen.
Ken een in inmiddels helaas overleden meisje dat bij pleeggezin op de Veluwe was ondergebracht en regelmatig verkracht werd. Ze liep weg en werd opgepakt en door de kinderbescherming weer in hetzelfde gezin geplaatst, waar alles weer van vooraf aan begon.
Van de behandeling in tehuizen, waar kinderen zelfmoordneigingen krijgen, daar gaan je haren recht overeind staan.

Als ik mijn kinderen met hulp van bureaucraten en andere baantjesjagers had moeten opvoeden, dan had ik ze nooit gehad. Is mijn devies al heel lang.

› yvonnatdialoog

05-01-2010 18:49

Op dinsdag, 5 januari 2010 16:08 schreef Poldertramp het volgende:Dat weet ik zo net nog niet. We zien het langs elkaarheengestuntel van jeugdzorginstanties die hun baantjes waargemaakt willen zien, want dat is de echte oorzaak, de kinderen komen op de derde plaats. Wie de berichten volgt weet dat dat al een jaren slepende zaak is.. En wie al wat ouder ius weet dat het in 1975 al net zo beroerd was bij de kinderbescherming als in 1995. Ik ontmoette bijna 20 mensen die ooit in jeugdopvangstoestanden van tehuis tot pleeggezin zij n opgegroeid. Daarvan was er niet een maar dan ook niet een die een soepel lopende levensweg heeft kunnen opbouwen. Ken een in inmiddels helaas overleden meisje dat bij pleeggezin op de Veluwe was ondergebracht en regelmatig verkracht werd. Ze liep weg en werd opgepakt en door de kinderbescherming weer in hetzelfde gezin geplaatst, waar alles weer van vooraf aan begon. Van de behandeling in tehuizen, waar kinderen zelfmoordneigingen krijgen, daar gaan je haren recht overeind staan. Als ik mijn kinderen met hulp van bureaucraten en andere baantjesjagers had moeten opvoeden, dan had ik ze nooit gehad. Is mijn devies al heel lang.

Ja Poldertramp, je hebt gelijk.
al die "non-profit-"instellingen, willen werken als een bedrijf! voor de buitenkant goede "cijfers"halen, maar het subject, waar het om gaat, kan fluiten naar goede zorg.
ik zeg dan altijd: "je bent geen autodeuren van blik aan het maken, maar je werkt met levend materiaal!!!!"
ga daar dan ook voor of hoepel anders op.

en wat ook heel belangrijk is, dat mensen, die de wantoestanden zien, deze op de juiste plek melden!.
niet alleen op de desbetreffende instantie, want die zeggen toch ja en amen en gaan daarna gewoon door, zoals voorheen. (als ze vooral maar niet moe worden!)
maar meldt het bij de gemeente of andere instantie, die het geld ervoor uit moet geven.

de instanties, die moeten bekostigen, vragen regelmatig aan de uitvoerende instanties hoe het gaat. en dan zijn er natuurlijk geen moeilijkheden en soest de betalende instantie weer in slaap.
tot zij er door buitenstaanders op gewezen worden, dan wordt het link. dan komt hun naam in gevaar. dan wordt er opgetreden. (niet altijd met het gewenste resultaat, maar er komen tenminste dingen aan het licht).
het is een zeer trieste zaak, maar helaas gaat het op veel plaatsen zo, zelfs in het onderwijs!!

en wie zijn er meestal de dupe? juist de kinderen van ouders, die beter geen kinderen kunnen hebben.
die niet in staat zijn, om wat voor reden dan ook, om een kind behoorlijk en met een flinke dosis echte liefde op te voeden.
wij moeten jaren studeren om in het onderwijs en/of de zorg te werken, om met kinderen om te gaan en de grootste sufferd, vaak niet in staat om zelf te onderscheiden, wat kan en wat niet kan, die zet kinderen op de wereld, maar kan hen niet opvoeden. en juist die kinderen krijgen niet waar ze recht op hebben: een goede liefdevolle opvoeding! en vaak ontsporen zij dan. ( wie is er dan verantwoordelijk?).

groet, yvonne

› edwin n

05-01-2010 18:54

Op dinsdag, 5 januari 2010 16:08 schreef Poldertramp het volgende:Dat weet ik zo net nog niet. We zien het langs elkaarheengestuntel van jeugdzorginstanties die hun baantjes waargemaakt willen zien, want dat is de echte oorzaak, de kinderen komen op de derde plaats.

Daar heb je gelijk in ik ken zelf dat soort verhalen ook.
Maar hoor nu ook wel eens dat ouders die een kind hebben waar ze problemen mee hebben dat ze daar door een paar weken hulp waarbij ze geleerd worden om er net iets anders mee om te gaan er een heel ander kind van krijgen.
Zelf hebben we voor onze kinderen ook wel goede adviezen gehad aan de opvoedprogramma's die ze tegenwoordig op tv laten zien, maar dan moet je er wel zelf de moeite voor nemen om daar naar te kijken en die dingen ook consequent uit te voeren.
En dat doen niet alle gezinnen, maar laat je dat uit de hand lopen zit je later wel met grote problemen.
Vroeger in de grote gezinnen was men erg streng en dat gaf regelmaat en dat was ook gezond, maar dat hele strenge willen we niet meer en het hele vrije opvoeden ook niet maar de tussenweg is wel een stuk moeilijker en dan hoef je jezelf er ook niet voor te schamen dat je af en toe adviezen nodig hebt.
Een beetje meer openheid naar elkaar zou dan ook geen kwaad kunnen en waar nodig is dan maar onder dwang, dat is altijd beter dan later onder dwang de uit de hand gelopen situatie oplossen.