Veel banken zwemmen momenteel in de liquiditeiten, die ze voor een habbekrats van de centrale banken of van elkaar lenen. Alleen weten ze er zich geen raad mee, want kredieten aan bedrijven en particulieren worden maar mondjesmaat verstrekt. Daarom speculeren ze (vooralsnog met succes) maar wat in aandelen, goud, olie en grondstoffen. Bovendien hoeven banken hun activa niet meer te waarderen tegen marktwaarde (= reële waarde), maar kunnen ze zelf bepalen wat hun CDO’s (collateralized debt obligations, waaronder subprime loans, creditcard loans, alt-a loans en jumbo loans) waard zijn. Zodoende worden de eerder gedane afboekingen nu bijgeboekt, waardoor veel banken weer florissante winstcijfers kunnen laten zien. En dus kunnen ook de bonussen weer rijkelijk vloeien en niemand die er iets tegen doet. Opnieuw wordt de wereld op grote schaal misleid. Een aantal CDO’s staan in de VS bekend als "liar loans". Deze markt is vele malen groter dan de subprimemarkt en op deze leningen zijn voor de bankensector binnenkort waarschijnlijk nog forse afboekingen te verwachten.

De beurskoersen zijn sedert het dieptepunt in maart 2009 flink gestegen. De omzetten zijn relatief laag en de koersen kunnen dus vrij gemakkelijk omhoog worden gekrikt. Helpen de (centrale) banken een handje mee? De meeste institutionele en particuliere beleggers werden door de sterke koersstijgingen verrast en menen nu de boot te hebben gemist. Velen stappen alsnog in, waardoor de koersen voorlopig nog verder kunnen stijgen. Het lijkt erop, dat de hebzucht bij veel beleggers weer is toegeslagen en dat ze zich opnieuw gaan laten misleiden. Maar toch zijn er ook beleggers die de zaak niet vertrouwen en de kat uit de boom kijken. En terecht, want als de echte problemen (die nu worden verdrongen) aan het licht komen, zullen de aandelenbeurzen opnieuw gaan crashen. Als het zover is, gaat er van tevoren "geen bel rinkelen".

Volgens Obama, Geithner en Bernanke (wie gelooft Bernanke nog?) is de vrije val van de VS-economie tot staan gekomen. Geen wonder, want ze hebben massale bedragen in de economie gepompt om tegenwicht te bieden tegen de terugvallende bestedingen. Toch geven belangrijke economische indicatoren nog geen noemenswaardige verbetering te zien. Obama zal zijn miljardenverslindende gezondheidsvoorstel door het congres loodsen. Een goede zaak voor de ruim 40 miljoen onverzekerde Amerikanen, maar wie moet straks het gelag betalen? En de oorlogen in Afghanistan en Pakistan zullen in de komende jaren alleeen maar meer gaan kosten. Eens zullen de staatsschulden van de VS en een aantal andere landen moeten worden terugbetaald en zal de noodzaak ontstaan om drastisch te bezuinigingen. Daardoor zal het economisch herstel in de kiem worden gesmoord. Bovendien zullen de financiele markten spoedig gaan twijfelen aan de terugbetalingscapaciteit van de VS en andere landen. Kortom: we leven op een financieel-economische tijdbom, die vroeg of laat zal exploderen.

We zien overal ter wereld, dat de hoofdschuldigen van de financiëel-economische crisis rustig in hun ivoren torens blijven zitten. Niemand zegt "mea culpa", niemand wordt gestraft; integendeel, de bonussen vloeien weer rijkelijk. Ook de toezichthouders bij de centrale banken en het IMF, die schromelijk hebben gefaald, blijven met behoud van hun topsalarissen rustig op het pluche zitten. Regeringsleiders, die aanvankelijk de bonuscultuur aan de schandpaal nagelden, zwijgen nu als het graf. Staan ze machteloos tegenover de grootkapitalisten? Of zijn ze er zich (stiekem) van bewust, dat ze na hun presidentschap of ministerschap straks als bestuurder of commissaris met een vorstelijk salaris bij de financiële instellingen worden binnengehaald. Intussen zien we het vertrouwen, niet alleen in (centrale) bankiers, maar ook in regeringsleiders, ministers en politici verder dalen en beluisteren we steeds meer verontwaardige geluiden om ons heen. Behalve dan bij de aanhangers van “weldoener” Scheringa, die door dit “goede heertje” zijn geindoctrineerd. Zijn velen van hen niet mede schuldig aan het leed van duizenden klanten van DSB en thans, na ontslag, van hun eigen leed?

Stevenen we na het DSB-debâcle in Nederland af op een koude sanering in de bankensector? Want vermogenden zullen niet meer rustig slapen. Ze zullen trachten hun kapitalen te spreiden en naar veiliger oorden te brengen, onder meer bij de genationaliseerde ABN/AMRO. Geen enkele bank blijkt, voor wat betreft woekerpolissen, torenhoge provisies en onverantwoorde tophypotheken, haar handen in onschuld te kunnen wassen. Wie zal het volgende slachtoffer zijn onder de Nederlandse banken? Voor de ING is het te hopen, dat ze met de huidige staatssteun kan overleven en in alle rust verder kan afslanken. Gaan we langzaam maar zeker terug naar de tijd, dat we onze vertrouwde Rijkspostspaarbank (RPS) nog hadden? Dat zou een goede zaak zijn, want de volgende (veel ernstiger) economische wereldcrisis, als gevolg van de buitensporige staatsschuld van EU-landen en de VS en de zwakke dollar, ligt op de loer.

Natuurlijk zijn we allen medeschuldig aan de crisis, want ons materialisme en onze hebzucht kenden geen grenzen. Maar nog schuldiger zijn de verspreiders van de misleidende reclameboodschappen, waarmee we continue werden en nog steeds worden geindoctrineerd. En ook de overheid is mede schuldig, want veel overheidsmaatregelen hebben ons materialisme alleen maar aangewakkerd. Kortom: de "graaicultuur" is doorgedrongen tot in alle geledingen van onze maatschappij. Maar ik constateer toch een kentering. De massamedia storten zich thans op graaiers en schuldigen van hoog tot laag. En steeds meer mensen proberen "af te kicken" van hun ongebreidelde consumptiedrang. Zo zou de crisis toch nog een heilzame werking kunnen hebben, mits we bereid zijn iets van ons vermogen en van onze inkomsten te delen met het groeiende leger (onvrijwillig) werklozen in Europa.