Was dat maar waar

Door rachel
Er zijn nu 11 reacties | 16 juli 2009 16:16
Wat vindt u van deze bijdrage? 2 0

Ik denk dat het op deze manier niet is op te lossen omdat er altijd een groep mensen zullen zijn die niet willen veranderen en er geen boodschap aan hebben om een goede samenleving te vormen, dat wil natuurlijk niet zeggen dat we het niet moeten proberen.
En dan kom ik ook weer in deze vraagstelling op de overheid terecht, en dan niet alleen in ons land maar wereldwijd, zij moeten zorgen dat er aan de regels en wetten worden voldaan maar dan komt de controle weer om de hoek kijken waar het nogal aan ontbreekt.
Want hoe komt dat na jaren steun en ontwikkelingshulp nog zoveel armoede en honger is in die landen waar zoveel geld naar toegaat en er medicijnen naar die landen worden gestuurd die over de datum heen zijn .Het moet wat dat betreft op een andere manier worden aangepakt, eerst kijken wat er precies nodig is dan als overheid dat geld zelf besteden met alsnog een extra controle zodat het op de goede plaats komt en er ook daadwerkelijk verbetering zal ontstaan ,maar niet andersom werken ,eerst geld geven en dan kijken waar het is gebleven,want het is toch frappant dat sommige regeringsleiders alleen maar rijker worden en de bevolking arm en ziek blijven er is wat dat betreft de laatste 25 jaar niet veel veranderd.
En wat wij als burgers o.a. zelf kunnen doen voor diegene die in een harmonieuze samenleving willen leven, is niet alleen aan je zelf denken, niet pakken wat je pakken kan, geen zelfverrijking ten koste van anderen, respect hebben voor anderen en andermans eigendommen dan komen we al weer een stukje verder.

Rachel

Er zijn 11 reacties

Reacties overzicht (11)

Sorteren
PaulvR
Beste Rachel,

Het is weliswaar geen ontwikkelingsland in directe zin, maar ik werk in Roemenie en krijg daar te maken met de allerarmste zigeunerfamilies. Families die vaak leven op plaatsen als een gat in de grond of een schuur waarvan een of twee muren ontbreken. Zeer vergelijkbaar met de situatie van mensen in Derde Wereldlanden.

De oorzaak wordt in Nederland vaak gezocht in discriminatie en racisme. Maar dat is maar een deel van het verhaal. De oorzaak ligt ook in mentaliteit. Ik ken talloze voorbeelden van mensen in dat soort belabberde leefomstandigheden die dan een job krijgen, en hun salaris vervolgens niet aan voesel en verbetering van hun levensomstandigheden uitgeven maar aan sterke drank waardoor ze tevens een week of langer niet op hun werk verschijnen. En dan heb ik het niet over het soms verschrikkelijke geweld dat binnen sommige families plaatsvindt.

In Afrika of Azie ben ik nooit geweest, maar ik kan me ergens voorstellen dat daar onder de allerarmsten vergelijkbare dingen gebeuren. Met geld alleen los je zo'n situatie zelden op. En wat oudere mensen die hun hele leven bedelend en als alcoholist hebben doorgebracht zijn zelden nog benaderbaar.

Enerzijds moet je stellen dat onze wijze van leven wellicht niet voor iedereen haalbaar is, anderzijds dat er veel meer zou moeten worden gedaan om mensen ter plekke letterlijk onder de armen te grijpen en op dagelijkse basis te begeleiden.

Ik weet het, niet haalbaar. Er zijn veel meer van hen dan van ons. Intussen moeten we toch maar doorgaan met helpen, ik doe dat ook hier met o.a. het uitdelen van kleding, wel wetend dat een behoorlijk deel aan tweedehands winkels wordt doorverkocht en het geld omgezet in alcohol. Maar zelfs al zou slechts 10% van de mensen daadwerkelijk geholpen zijn dan is dat nog de moeite waard.

Sorry, geen erg optimistisch of bemoedigend geluid. aar ontwikkelingen gaan langzaam, over generaties. Onze verhalen over discriminatie worden hier grif overgenomen om als excuus te dienen om maar helemaal niets meer te doen, verstandiger zou zijn dat we proberen de mensen middelen in handen te geven waardoor ze zichzelf uit de ellende kunnen werken. Dan verdwijnt het discriminatie verhaal als sneeuw voor de zon. Maar hulp blijft nodig, en we zijn een dermate rijk land dat we dat ook zonder grote pijn kunnen missen.
PaulvR

Op maandag, 27 juli 2009 11:59 schreef Arthur Stolwijk het volgende:Even een extra bommetje: is die ontwikkelingshulp wel nodig?

www.nrc.nl/opinie/article2063314.ece/We_belazeren_elkaar_met_gemanipuleerd_nieuws_over_ontwikkelingshulp

Dat hangt af van je eigen geweten, Arthur. Als ik hier 's winters in min 22 graden Celsius mensen zie verkleumen van de kou omdat ze geen woning hebben maar wat brokstukken muur en wat planken, en als voeding wat droog brood en witte kool waarvan ze dan wat soep maken dan heb ik de neiging te willen helpen, ongeacht de vraag in hoeverre hun eigen gebrek aan initiatief er mede de oorzaak van is.

vaak gaat het om mensen met een bijzonder laag IQ. En hun vaak kleine kinderen die daar dagelijks ernstig door te lijden hebben kun je zeker geen schuld toeschuiven.

Als je ziet hoeveel waanzin we uitvoeren in Afghanistan en andere plaatsen met oorlogstuig dat nergens goed voor is anders dan mensen het belangrijkste te ontnemen wat ze hebben, namelijk hun leven, terwijl dat geld elders honderdduizenden zo niet miljoenen van de hongerdood had kunnen redden rest ons weinig anders dan diepe schaamte.
@PaulvR
Misschien kunnen we dan beter direct alcohol naar de derde wereld sturen ;)
Nee, ik moet zeggen dat ik je verhaal erg goed en helder vind.

Ikzelf ben overtuigd tegenstander van ontwikkelingshulp in de vorm van goederen of geld, omdat je dan juist dit soort dingen in stand houdt. Je zorgt er mijns inziens namelijk voor dat deze mensen zich eigenlijk nooit hoeven te ontwikkelen of kunnen verbeteren, waardoor ze ook niet veranderen.
Niet alleen geld, maar ook medicijnen, doktoren en voedsel dragen hieraan bij en zouden we dus absoluut niet moeten sturen. Hoe hard het ook mag klinken, op de lange termijn is dit veel beter.

Ik denk dat je op dit moment alleen direct toepasbare kennis kan leveren, dus basisscholing aan kinderen en eenvoudige economisch haalbare beroepskennis. Alleen als ze het economisch direct toe kunnen passen en daardoor direct hun levensstandaard of die van de buurman direct zien veranderen, zullen ze zelf wat doen en ook weten ze wat ze er aan kunnen doen. Als ze ergens geld en status mee verdienen hebben ze tegelijkertijd ook veel meer belang bij stabiliteit in de regio en onderwijs voor hun kinderen.
Pas als er een eenvoudige lokale economie is ontstaan en er daardoor economische vraag ontstaat naar geavanceerde kennis (zoals een doktor) kan je deze opleiden. Hiervoor heeft dit geen enkel nut, want door het gebrek aan de economische vraag kan je hier niet van leven.
Eventueel kan je in het uiterste geval een bruikbare lokale hoofd-infrastructuur aanleggen om ontwikkelingen met lokale handel te versnellen. Ik zeg "lokaal" omdat anders de ontwikkelde mensen direct naar de stedelijke gebieden gaan, waar er door de beperkte economie ook geen honger heerst.
Zodra er een kleine zelfstandige economie is opgestart zal de vraag naar geavanceerdere duurdere dingen (diensten) vanzelf komen, zoals doktoren, en technici. Als reactie daarop volgt er vanzelf aanbod en verdere ontwikkeling, maar je moet bij het begin beginnen, bij iets wat men zelf kan.
Eigenlijk leer je dit al bij de eerste economie-les, je moet beginnen bij de primaire sector om andere sectoren te kunnen ontwikkelen.

Het probleem kan je volgens mij dus alleen oplossen als je mensen dwingt te veranderen door ze in de werkelijke situatie te laten leven en hier voor hun haalbare oplossingen voor een hogere levensstandaard en meer status te tonen via gelijken.
JMF
Helemaal eens met Pannenkoek, goede analyse!

Het is inderdaad hard, en moeilijk en de algemene opinie zwicht makkelijk onder morele steekwoorden als verantwoordelijkheid, rechtvaardigheid, enzovoort. Maar als zachte heelmeesters maken de ontwikkelde landen meer stinkende wonden dan goede impulsen ter ontwikkeling. De 'ontwikkelde' landen hebben hier zelf een eigen ontwikkeling in te gaan!

Dit is de Redder-Slachtoffer omhelzing: Redder voelt zich goed goed te doen aan Slachtoffer, zonder nadere pijnlijke reflectie op werkelijke effecten. Slachtoffer voelt zich goed niet verantwoordelijk te zijn voor de eigen ellende, zonder offers te hoeven brengen ter verbetering. Beiden houden elkaar in de greep van deze rolverdeling. In feite speelt Redder doorlopend de rol van almachtige Ouder, Slachtoffer dat van hulpbehoevend Kind. Geen van beiden staat toe dat de ander volwassen wordt, opdat groeipijn daarnaartoe vermeden wordt.
JMF

Op maandag, 27 juli 2009 12:21 schreef PaulvR het volgende:

Op maandag, 27 juli 2009 11:59 schreef Arthur Stolwijk het volgende:Even een extra bommetje: is die ontwikkelingshulp wel nodig? www.nrc.nl/opinie/article2063314.ece/We_belazeren_elkaar_met_gemanipuleerd_nieuws_over_ontwikkelingshulp

Dat hangt af van je eigen geweten, Arthur.

De laatste zin is een sprekend voorbeeld van de bezweringsformule waarmee Redder de eigen rol binnen de Redder-Slachtoffer omhelzing bevestigd: een moreel beroep (hier met steekwoord geweten), zo indringend mogelijk gesteld (hier door persoonlijk te richten), zonder nadere onderbouwing en voorbijgaand aan realiteitstoetsing (hier het aangehaalde artikel). Vervolgens onderstreept door een zo indringend mogelijk (hier persoonlijk uit eerste hand) hartverscheurend relaas. Welk relaas tevens het onvermogen benadrukt (laag IQ) en het ontbreken van eigen verantwoordelijkheid van Slachtoffer associeert met de aanwezigheid van onschuldige kinderen.

Zeker, het is verschrikkelijk, maar moeten we juist daarom niet de ogen openen voor wat de realiteit ons inmiddels te leren heeft ten aanzien van de effecten van ons handelen?
JMF

Op maandag, 27 juli 2009 12:21 schreef PaulvR het volgende:.... Als je ziet hoeveel waanzin we uitvoeren in Afghanistan en andere plaatsen met oorlogstuig dat nergens goed voor is anders dan mensen het belangrijkste te ontnemen wat ze hebben, namelijk hun leven, terwijl dat geld elders honderdduizenden zo niet miljoenen van de hongerdood had kunnen redden rest ons weinig anders dan diepe schaamte.

Ook in Afghanistan moeten wij niet Redder uithangen. Niet met oorlogstuig, maar ook niet met voedselbanken. Alleen daar, op het niveau van waar men aan toe is, kan men enige assistentie bieden. Precies zoals Pannenkoek al aangeeft: "Ik denk dat je op dit moment alleen direct toepasbare kennis kan leveren, dus basisscholing aan kinderen en eenvoudige economisch haalbare beroepskennis". Het slimme hierin is ook dat je je voornamelijk tot echte kinderen richt.
PaulvR

Op dinsdag, 18 augustus 2009 08:56 schreef JMF het volgende:

Op maandag, 27 juli 2009 12:21 schreef PaulvR het volgende:

Op maandag, 27 juli 2009 11:59 schreef Arthur Stolwijk het volgende:Even een extra bommetje: is die ontwikkelingshulp wel nodig? www.nrc.nl/opinie/article2063314.ece/We_belazeren_elkaar_met_gemanipuleerd_nieuws_over_ontwikkelingshulp

Dat hangt af van je eigen geweten, Arthur.

De laatste zin is een sprekend voorbeeld van de bezweringsformule waarmee Redder de eigen rol binnen de Redder-Slachtoffer omhelzing bevestigd: een moreel beroep (hier met steekwoord geweten), zo indringend mogelijk gesteld (hier door persoonlijk te richten), zonder nadere onderbouwing en voorbijgaand aan realiteitstoetsing (hier het aangehaalde artikel). Vervolgens onderstreept door een zo indringend mogelijk (hier persoonlijk uit eerste hand) hartverscheurend relaas. Welk relaas tevens het onvermogen benadrukt (laag IQ) en het ontbreken van eigen verantwoordelijkheid van Slachtoffer associeert met de aanwezigheid van onschuldige kinderen.

Zeker, het is verschrikkelijk, maar moeten we juist daarom niet de ogen openen voor wat de realiteit ons inmiddels te leren heeft ten aanzien van de effecten van ons handelen?

Lekker cynisch ten opzichte van je medemens. Wat doe jij voor een ander als je ziet dat hij of zij in nood verkeert?
JMF

Op dinsdag, 18 augustus 2009 10:02 schreef PaulvR het volgende: Lekker cynisch ten opzichte van je medemens. Wat doe jij voor een ander als je ziet dat hij of zij in nood verkeert?

Jammer dat je dat zo opvat, ik bedoel in ieder geval niet cynisch te zijn. Ook ik schiet graag te hulp. Al doende probeer ik tegelijkertijd in te zien wat de gevolgen van mijn handelen zowel op kortere als langere termijn zijn. Met betrekking tot hulp heeft dit voor mij onder meer geleid tot aktiviteiten zoals ik eerder elders heb beschreven:

Op donderdag, 30 juli 2009 09:14 schreef JMF het volgende:

{klik op datum/tijd voor die beschrijving - 1e alinea}
PaulvR
Ach weet je, ik doe al ruim 10 jaar fulltime vrijwilligerswerk: ik heb eerst in twee Roemeense kindertehuizen gewerkt om daar de levensomstandigheden van de kinderen te helpen verbeteren (met name het tegengaan van mishandelingen en het maken van menswaardige woonruimte voor hen), en zette vervolgens een tehuis op voor meisjes met een verstandelijke beperking die wegens onaangepast gedrag zomaar op straat werden gezet uit die tehuizen. Moeilijk werk met een gigantisch gebrek aan hulp omdat het niet om kleine kinderen gaat maar om 20-plussers uit zigeunerfamilies met de geestelijke vermogens van een jonge tiener en bijbehorende korte lontjes. Daar hebben Nederlandse vrijwilligers geen zin in. Alleen al de klus om ze ervan te weerhouden in de prostitutie te belanden is soms al een taak op zich. En het totale gebrek aan financiële ondersteuning zorgt dat ik steeds weer aan het randje van de afgrond loop.

Als je met die achtergrond smalende woorden leest als "de Redder" enzovoorts dan is het soms moeilijk om moordneigingen te onderdrukken. Doorgaans hoor je dat soort taal alleen maar van mensen die zelf nooit ook maar zouden overwegen iets voor een ander te betekenen. En ja, ik heb inderdaad van een aantal van onze meiden te horen gekregen dat ze alleen dankzij het werk van onze stichting zijn behoed voor een heel akelig leven. Er zijn een aantal meisjes die ik door mijn vrijwilligerswerk een heel veel betere toekomst heb helpen geven. Gelukkig getrouwd met een fijne man en leuke kinderen in plaats van het leven van een zwervende straatprostituee. En in die toestand ervaar ik zo'n betiteling die jij gebruikt als een stomp in de maag. Noem het maar een vorm van zinloos geweld.
JMF

Op dinsdag, 18 augustus 2009 14:09 schreef PaulvR het volgende:... Er zijn een aantal meisjes die ik door mijn vrijwilligerswerk een heel veel betere toekomst heb helpen geven. Gelukkig getrouwd met een fijne man en leuke kinderen in plaats van het leven van een zwervende straatprostituee.

Dat is hartstikke mooi en ik neem aan ook zeer bevredigend daaraan mede te hebben bijgedragen.

Op dinsdag, 18 augustus 2009 14:09 schreef PaulvR het volgende:En in die toestand ervaar ik zo'n betiteling die jij gebruikt als een stomp in de maag. Noem het maar een vorm van zinloos geweld.

Dat spijt mij, het is niet wat ik bedoel te bereiken.
U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.

Kijk ook eens bij

› 21 minuten  het grootste online opinie- onderzoek van Nederland. Doe de enquete.

› Mentality  Als u wilt weten welke leefstijl u heeft, kunt u meedoen aan de Mentality-leefstijltest van onderzoeksbureau Motivaction.