De websites bekeken. Top zou ik zeggen. mijn echtgenoot (leraar vmbo en verantwoordelijk voor alle computer innivatie in de school) is er ook al een tijdje mee bezig.
Maar er is nog niet veel ontwikkeld wat echt toepasbaar is tussen de lessen door.
Ikzelf zie al veel mogelijkheden,dat huiswerk digitaal aangeleverd kan worden en nagekeken is intussen niet nieuw meer. maar hoeveel leuker wordt je huiswerk als je het geleerde toe moet passen in een computer "spel" simulatie. Een Engels,dorp,een frans stadje voor taallessen.
Sollicitatiebrieven en gesprekken, je kan het zo gek niet bedenken.
Alleen godsdienst lijkt me lastig, kom je altijd in de hel,game over.(haha)

Hoewel ik het er mee eens ben dat computergames ingezet kunnen worden áls het een goed middel zou zijn, weet ik niet of ik het idee van nóg meer computeruren en dus nóg minder contact met gewone mensen een goede basis vind om normen en waarden te leren. De computer is zeker een handig middel voor het overbrengen van allerlei informatie. Maar huiswerk is iets heel anders dan normen en waarden.

Juist door persoonlijke contacten, discussie en ervaringen worden normen en waarden gevormd en overgebracht. Je zou je kunnen afvragen in hoeverre normen en waarden via de computer alleen eenzijdig worden opgelegd en wat de effectiviteit daarvan zou zijn.

Misschien wat cliché, maar laat ouders toch weer eens een gesprek aangaan met hun kinderen, aan tafel, ipv op de bank voor de tv...

Beste Nadine,

Of je nu met je neus in de boeken zit voor huiswerk of achter een scherm, dat verschil hoeft niet uit te maken.De lessen kan je veel leuker maken en veel meer up to date houden.
Het voordeel van een computer is dat de leraar ook kan moderaten. Naturlijk ben ik met je eens dat er veel meer tijd moet komen voor kinderen en ouders.

Enkele andere mogelijke voordelen van computergames in het onderwijs:

1. als je de games contact laat maken met internet, je snel updates kan doorvoeren (bijvoorbeeld: staat er ergens een fout, dan kan je daar direct op reageren)
2. contact via internet biedt mogelijkheid om in te spelen op de actualiteit (bijvoorbeeld door nieuwsberichten te verwerken in opdrachten)
3. contact via internet zorgt ervoor dat je je telkens nieuwe opdrachten kan opstellen en binnenhalen
4. contact via internet zorgt ervoor dat ook zieke leerlingen op afstand alsnog mee kunnen doen met de lessen (wanneer bijvoorbeeld een webcam wordt gebruikt).

In principe heb ik niks tegen gaming, maar ikdenk dat een gedeelte van de leerligen al verslaafd is en er veel tijd aan besteed. Gaming is natuurlijk een verzamle naam voor heel veel. Een game dat talen leert en of combineert, geen probleem, maar dat verslavende effect lijkt me iets om serieuus op in te focussen en schifting inde type spellen. Mijn droom zou natuurlijk zijn als die open source zouden zijn .En bruikbaar in de hele wereld en voor niets. De wi vind ik ook een prachtige uitvinding omdat nu eenmaal de gamer moet bewegen en ik denk dat dat de toekomst is, om de jeugd in beweging te krijgen. Ik heb wel iets tegen shooters. Ik vind nog steeds dat dat slechts een ding creerd, trigger happy toekomstige soldaten(ik weet kort door de bocht, maar ik ben soms conservatief)

@ cybersissy: goed punt, van mogelijke verslaving. Anderzijds: wat is het verschil tussen iemand die de hele dag aan het gamen is en iemand die de hele dag aan het lezen is? Daarnaast moeten symptomen van verslaving, ongeacht welke, in de gaten worden gehouden door ouders, leerkrachten enzovoorts. Kortom: voor die verslaving zou ik niet heel erg bang zijn.

Het tweede punt waar we voor moeten waken is dat alles entertainment moet zijn, klaarblijkelijk. creert dat niet een beetje vreemde klanditie. Ik kan mijn vinger er niet precies achter krijgen, maar alles entertainment, wat doet dat met de geest van de leerling.

Op vrijdag, 24 juli 2009 10:52 schreef Arthur Stolwijk het volgende:@ cybersissy: goed punt, van mogelijke verslaving. Anderzijds: wat is het verschil tussen iemand die de hele dag aan het gamen is en iemand die de hele dag aan het lezen is? Daarnaast moeten symptomen van verslaving, ongeacht welke, in de gaten worden gehouden door ouders, leerkrachten enzovoorts. Kortom: voor die verslaving zou ik niet heel erg bang zijn.

Serious gaming valt inderdaad onder de noemer "gaming", maar het hoofddoel is educatie. Waarom? Omdat spelenderwijs leren soms (let wel: niet altijd) leerzamer is dan alleen kennis opdoen uit boeken. Een serious game zal dus altijd entertainende elementen hebben, maar nooit compleet entertainment zijn (tenzij iemand een serious game echt volledig voor zijn/haar plezier speelt, maar zelfs dan is het leerzaam).

Overigens is het altijd bijzonder lastig om de juist mix van educatie en entertainment te bepalen, maar dat is een discussie die niet op deze plek plaats hoort te vinden.

Vertel mij opdat ik kan vergeten, laat mij zien opdat ik begrijp, laat mij ervaren opdat ik ervan leer. Een game, een virtuele benadering van de realiteit, de beste leerschool na de realiteit zelf! Liefst met zoveel mogelijk aanknopingspunten en stimulansen de realiteit te blijven opzoeken en toetsen om er mede langs die weg gezond in te leren functioneren. Wellicht verrijkt met inzichtelijk ondersteunend materiaal.

Dit is eigenlijk een reactie op alle bovenstaande reacties. Mijn kleinzoon heeft vloeiend Engels geleerd als 11-jarige via interactief gamen over de hele wereld - en haalde met 15 zijn Cambridge certificaat. Hij deed geen games om te leren, maar het effect was hetzelfde. Waarom zou je Engels leren saai moeten maken als het ook leuk kan zijn? Extra bonus: het Engels is natuurlijk meer 'native speaker'dan van de meeste Engelse leraren op school, dus het bevordert goede uitspraak. Datzelfde geldt natuurlijk voor alle talen - inclusief Nederlands. En natuurlijk moet dit allemaal in het open domein - als de overheid het betaalt is dat trouwens vanzelfsprekend, en helpt het anderen misschien ook weer.
Op het ogenblik hebben de meeste allochtone kinderen als ze naar school gaan een taalachterstand die ook doorwerkt in andere vakken en hun uiteindelijke schoolprestaties sterk negatief beïnvloedt - met alle problemen daarna. Er zijn wel goede gewone lesprogramma's ontwikkeld om daar iets aan te doen, maar die zijn arbeidsintensief en tijdrovend dus het probleem blijft bestaan. Geef die kinderen een computer met een goed programma en hup! ze doen het verder grotendeels zelf. Een keer een flinke investering in de ontwikkeling en invoering van dit soort programma's en je bespaart uiteindelijk miljoenen. De generaties leerkrachten die geen computer kunnen bedienen zijn inmiddels bijna uitgestorven.
Ook de beta-schoolvakken kun je heel goed op die manier leren natuurlijk - met gegarandeerde feedback op je prestaties en betere uitleg dan sommige wiskundeleraren geven.
Zelfs normen en waarden zijn heel goed te leren via games: welk kind voelt niet mee met de underdog in een film - enzovoort. Het is ook heel goed mogelijk om via de computer discussies over dit soort dingen op te zetten - precies wat wij hier nu aan het doen zijn.
En de leraren? die kunnen zich dan eindelijk concentreren op de dingen die je niet via een computer kunt leren. Dat zijn er ook heel veel. Voor elk vak is het nodig om soms dingen alleen te doen, en soms met elkaar - de beweging die scheidt en weer bij elkaar brengt. Dat bij elkaar-breng proces en de ondersteuning en bijsturing zijn voor de leraren; in de rol van moderator of gewoon gespreksleider.
En wat je natuurlijk ook niet via een computer kunt leren zijn echte handvaardigheden.
Hier moet het maar even mee - ik hoop dat deze discussie zich uitbreidt als een olievlek en iedereen an het nadenken zet.

Voor en tegen...

Op zich kan je stapels leren via de PC, internet en games. Waar ik wel een beetje bang voor ben is dat een hoop games binnen no-time als oud- en saai bestempeld worden. Als ontwikkelaar moet je dan zo'n beetje game na game schrijven en in elke nieuwe game de leerstof er weer compleet in zien te proppen. Doe je dat niet, dan wordt ook een game gewoon weer dat "vervelende" huiswerk. De game-industrie is een miljarden-business en hoe ga je als onderwijs daar tegen concurreren ?
Op zich denk ik trouwens niet dat het ontzettend erg is als iets saai/vervelend is, als je eenmaal in de maatschappij aan de slag gaat zal je dat ook vaak genoeg tegenkomen.

Hoe het nu zit met informatica-kennis van leerkrachten, dat weet ik niet. Tot 3 jaar terug was ik, als ex-systeembeheerder, concierge op een lagere school. Ik heb me toen nadrukkelijk niet bezig gehouden met informatica daar het kennisniveau onder leerkrachten naar mijn idee zeer laag was en ik, als conciërge, de informatica-kar niet in m'n eentje kon trekken. De kar kunnen trekken is trouwens sowieso een puntje in het onderwijs.

Een leerkracht moest en zou bijv. Windows op z'n Apple installeren, een klassieker.
De netwerk-schijf voor de hele school was slechts 10 GB (!) groot en toen die een keer vastliep wist niemand hoe je een back-up terug moest zetten. Toen ik zelf 2e hands een school-PCtje kocht ontdekte ik 8 extra users met de meest mooie namen en volledige-netwerkrechten. Rara wie had die er op gezet en rara wie had dat nooit ontdekt ? Toen ik een keer "Lion King" intoetste bij google afbeeldingen bleek dat een paar van de koningen helemaal geen katachtigen waren, kijkend naar reproductieve organen zat ik te twijfelen tussen mens en paard...

Stel trouwens dat je als school beslist om de PCtjes te vervangen en van XP naar Windows 7 over te stappen, werkt de lesstof dan nog wel soepel ? Als vergelijking zou ik de vroege auto-industrie willen aandragen, elke fabrikant had z'n eigen maten voor boutjes en moertjes. Uitwisselen tussen verschillende merken was dus knap lastig. Nu worden PC's wel steeds sneller en beter, toch zijn het ook nog steeds vrij fragiele apparaatjes die kapitalen kunnen kosten als er ergens wat comptabiliteitsprobleempjes zijn.

Zou je trouwens van educatieve software mogen verwachten dat het op meerdere soorten platforms draait ? Nu... is zo'n beetje de meeste educatieve software geschreven voor Windhoos, daarbuiten is weinig te vinden en Windows/microsoft wordt je dus min of meer opgedrongen.

Dit klinkt wellicht allemaal erg negatief en da's de bedoeling niet. Als er meer educatieve games op scholen komen, wat me op zich best een aardig idee lijkt, dan zou ik een nadruk willen op het vinden van informatie. Zo'n beetje alle info kan je nl. wel vinden op het net en ik gok dat het kunnen vinden van info belangrijker gaat worden als info continu paraat te hebben.

Affijn, we zullen wel zien wat er van terecht komt :-)

@ SimpsonJr:

"Waar ik wel een beetje bang voor ben is dat een hoop games binnen no-time als oud- en saai bestempeld worden."

Ik zou me daar geen zorgen over maken. Ik neem aan dat leerlingen, net als bij lesboeken, niet langer dan één jaar aan een game vastzitten. Binnen die game kan je veel variëren en daarnaast zou je via internet uitbreidingen kunnen downloaden.


"Zou je trouwens van educatieve software mogen verwachten dat het op meerdere soorten platforms draait ?"

Goede vraag. Heb ik niet zo 1-2-3 een oplossing voor. Het lijkt me logisch dat het draait op het meest gebruikte besturingssysteem (laten we het beestje maar bij de naam noemen: Windows), maar hoe om te gaan met alternatieven als Mac en Linux... Misschien dat we wel moeten denken aan games die volledig binnen een browser draaien, zoals bijvoorbeeld flashgames?

Maar los van de uitvoering: hoe sta je tegenover het gebruik van dergelijke games an sich?


Groetjes,

Arthur.

Op woensdag, 12 augustus 2009 13:55 schreef Arthur Stolwijk het volgende:@ SimpsonJr:

"Waar ik wel een beetje bang voor ben is dat een hoop games binnen no-time als oud- en saai bestempeld worden."

Ik zou me daar geen zorgen over maken. Ik neem aan dat leerlingen, net als bij lesboeken, niet langer dan één jaar aan een game vastzitten. Binnen die game kan je veel variëren en daarnaast zou je via internet uitbreidingen kunnen downloaden.

Op zich snap ik wel dat de kids elk jaar een game met nieuwe les-stof beginnen. Mijn punt is dat de software (los van de les-stof) snel ouder wordt. In tegenstelling tot boeken zal je dus update na update na update moeten blijven schrijven en je moet concurreren met "non-educatieve" games om het interessant te houden. Een beetje boek kan wellicht 10 jaar mee gaan, digitaal ben ik bang dat je na een jaar of 2-3 snel achter begint te lopen.

De ene school zal wel de poen hebben om updates te kopen, de ander niet. Mochten de systeemeisen van de software wat hoger komen te liggen, wat bij updates vaak het geval is, dan zullen sommige scholen zwaar in de buidel moeten tasten voor de benodigde hardware. Ik vermoed dat het ook heel wat kan gaan kosten als er van hogerhand een wijziging in de lesstof komt.

Op woensdag, 12 augustus 2009 13:55 schreef Arthur Stolwijk het volgende:@ SimpsonJr:
Maar los van de uitvoering: hoe sta je tegenover het gebruik van dergelijke games an sich?

Groetjes,

Arthur.

Positief ! Naast een goeie uitvoering moet e.e.a. wel... de gewenste resultaten opleveren en da's dus nog even afwachten. Vernieuwing en verandering lijken me echter zwaar noodzakelijk in het leven en als het niet uitgeprobeerd wordt zal je nooit weten of het een goed idee is ja of nee.

Groetjes,

Bart.

Laten we het eerst even hebben over de wenselijkheid van een "normen en waarden debat".
De eerste vraag is: is het wel zo slecht gesteld met Nederland of dat meer in de ogen van (orthodox) Christelijk Nederland zo? Het feit dat alleen CDA en ChristenUnie blijven hameren op normen en waarden maakt dat ik heel sceptisch ben over het nut en de noodzaak ervan. Laten CDA en ChristenUnie eerst maar eens aangeven wat ze bedoelen met normen en waarden. Mocht blijken dat dat over "alleen seks binnen het huwelijk" en "Geen abortus, geen euthenasie, wel iedere zondag naar de Kerk" gaat, is het debat wat mij betreft klaar.
De tweede vraag is: kan een overheid, die een Kamerlid niet aanspreekt op zijn grove en beledigende houding, van anderen verwachten dat ze zich netjes gedragen? Als de overheid zoiets wil, moet de overheid maar eens beginnen met het goede voorbeeld te geven. En niet langer accepteren dat een Kamerlid een minister "knettergek" noemt, onder andere.

Een ding is zeker: het opgeheven vingertje werkt niet. Net zo min als lezingen van politieagenten in de klas over criminaliteit, ex-junkies over drugs, tienermoeders over voorbehoedsmiddelen en HIV-positieve mannen en vrouwen over de noodzaak van safe sex. Het is allemaal geprobeerd en het heeft allemaal niets uitgehaald.
Het enige alternatief dat nog over is, is de kinderen en jongeren in hun eigen belevingswereld op een veilige manier dingen laten ontdekken. Games en internet passen daar goed bij. De risico's op verslaving vallen wel mee, denk ik. Het kan in ieder geval nooit erger worden dan het al is; het merendeel van de kinderen ziet sowieso alleen nog buitenlucht bij het naar school gaan en thuiskomen, als ze niet al worden opgehaald met de auto door een van de ouders.

Tja, Ik schrok aanvankelijk: een game als educatief middel. Wat is er mis met boeken lezen en bordspelen.
Tja het is modern dus laten we het maar proberen met het risico dat deze lieve spelen het afleggen tegen de overdosis aan vechtgames.