Beste Donald D.,

wat mij betreft zitten er belangrijke elementen in jouw stellingen. Wat ik je hoor zeggen is dat "vrijheid" niet zonder het nemen van je eigen "verantwoordlijkheid" gaat. En puur het aanspreken op verkeerd gedrag is volgens mij symptoom bestrijding, klopt dat?

Hoe gaan we zorgen dat mensen (ouders EN jongeren) hun verantwoordelijkheid weer gaan nemen? Welke partijen moeten daarin een rol spelen?

Ben erg benieuwd naar je ideeën.

Met vriendlijke groet,

Mare Straetmans

Regelmatig maak ik mee dat mensen na het nuttigen van een maaltijd bij een zelfbedieningszaak hun spullen gewoon op de tafel achterlaten, terwijl er duidelijk staat aangegeven dat het de bedoeling is je spullen op een "afruimband" of in een "opruimrek" te plaatsen. Als je deze mensen op een normale vriendelijke wijze daarop wijst doen ze het meestal als nog met het excuus dat ze het niet wisten. Slechts een enkele maal krijg je de opmerking "waar bemoei jij je mee?" en dat zijn meestal oudere personen, jongeren reageren meestal positief en doen het vaak af met een geintje. ALS JE HET MAAR OP EEN NORMALE EN VRIENDELIJKE MANIER DOET. "Neem me niet kwalijk, maar het is de bedoeling dat de tafel netjes achterblijft" werkt veel beter als: "He, laat je thuis ook je rotzooi staan?" Zoals een bekende cabaretier al zei: "Het is de toon die de muziek maakt".

Op zondag, 5 juli 2009 22:36 schreef Mare Straetmans het volgende:Beste Donald D., wat mij betreft zitten er belangrijke elementen in jouw stellingen. Wat ik je hoor zeggen is dat "vrijheid" niet zonder het nemen van je eigen "verantwoordlijkheid" gaat. En puur het aanspreken op verkeerd gedrag is volgens mij symptoom bestrijding, klopt dat? Hoe gaan we zorgen dat mensen (ouders EN jongeren) hun verantwoordelijkheid weer gaan nemen? Welke partijen moeten daarin een rol spelen? Ben erg benieuwd naar je ideeën. Met vriendlijke groet, Mare Straetmans

Beste Mare,
Excuus wegens de late reactie maar had een paar dagen vrijaf en dan is er geen internet.
Je overvalt me een beetje dus schiet ik maar uit de heup.
1. wetgeving veranderen ( o.a. zoals ik heb aangegeven) maar ook de privacy wetgeving. wij maken het ons als samenleving steeds moeilijker; a-sociale types aan te pakken. uitvoerders: politiek en kiezers.
2. mensen die wat hebben uitgespookt direct naar het politiebureau brengen en niet na een procesverbaal, naar huis sturen. dan maar niet in een politiecel, er bestaat toch overcapaciteit aan gevangeniscellen die nu door belgen en duitsers worden opgevuld.......!?
3 kinderen weer ouderwets "u" tegen een onderwijzer en leraar leren zeggen. geeft al direct een beetje aan hoe de verhoudingen in het latere werkzame leven in elkaar zitten. mooie taak voor diezelfde leraren en onderwijzers: uitleggen waarom wij "u" en "jij" in onze taal hebben en wat dit betekent, of is dit een vreemde vraag voor de huidige pedagogen?
4. meer politie, stadswachten of iets dergleijks op straat om mensen op hun verantwoordelijkheden te wijzen en regels te handhaven. kinderen wiens ouders niet (altijd) in de buurt zijn, worden dus niet gecorrigeerd met alle gevolgen vandien. daarom dient de maatschappij ter bescherming van zichzelf in de openbare ruimte de spelregels te handhaven, desnoods met harde hand. als de opvoeding niet thuis gebeurt dan maar in de openbare ruimte. ik heb thuis ook wel eens op mijn sodemieter gehad van mijn pa en toch ben ik geen crimineel geworden. dus geen gepamper met het bijv. thuisbrengen van minderjarigen door de politie. gewoon meenemen naar het bureau en ze door hun ouders laten ophalen of houden.
5. regels en voorschriften controleren en handhaven in de openbare ruimte. thuis doen ouders het toch ook? dat kost mankracht, OK, maar wat wil je nou als maatschappij?
6. ouders van jongeren die zich (reglematig) slecht gedragen verplicht een opvoedcursus laten volgen en dan niet in hun vrije tijd maar gewoon tijdens "kantooruren". deze ouders moeten dan vacantie of iets dergelijks aanvragen zodat het echt een straf wordt die ook in de portemonnee wordt gevoeld.
7. misschien moet er een vak "opvoedkunde" komen op lagere scholen en moeten scholen, helaas, toch meer de opvoedende taken van de ouders overnemen.
8. tot slot toch een punt van kritiek m.b.t. een deel v.d. allochtonen aangezien de "misdaadcijfers" niet liegen. ik denk dat daar veel te halen valt als de maatschappij contact kan krijgen met de moeders van turken, marokkanen e.d.. trek ze hun huizen en spookgewaden uit d.m.v. gesprekken, ontmoetingen, workshops, opleidingen en vooral taallessen. ik ben van mening dat zij een niet te onderschatten radartje zijn in het geheel om tot een enigszins normale omgang in de publieke ruimte te komen.
zo zijn er nog andere voor de hand liggende maatregelen die mij nu niet zo gauw te binnen schieten. maar zolang we in een tijd leven waar kaders ontbreken en de overheid ook al niet het goede voorbeeld geeft, lijkt het vechten tegen de bierkaai. het ergste is dat dit niet een nl-probleem is maar ook in de landen om ons heen bestaat. geen leuk vooruitzicht voor de komende baby-boomers.
met vriendelijke groet,
D. Duck

Jammer dat het accent zo op jongeren wordt gelegd, natuurlijk zijn er problemen maar er staan ook zoveel positieve zaken tegenover. Jongeren die na school boodschappen doen voor de bewoners van een zorginstelling, de krant rondbrengen, zorgen dat ik de boodschappen uit de schappen kan halen nadat zij die gevuld hebben etc. Als touringcarchauffeur maak ik het helaas regelmatig mee dat de bus is veranderd in een soort vuilniswagen, maar evenzoveel keren is het juist netjes en gezellig onderweg. We leven in een andere tijd en U zeggen zal daar niet veel aan veranderen, kijk maar in Engeland waar op veel scholen nog "gezag" telt, ook daar zijn er problemen met jongeren. Volgens mij bereiken we veel meer door onderling inzicht en begrip te tonen en te krijgen, vaak is het uitleggen op een rustige manier hoe iets werkelijk in elkaar steekt al een hele duw in de juiste richting. Natuurlijk zijn er onverbeterlijke personen bij, mar dat zijn zeker niet altijd alleen maar jongeren.

Daarnaast ben ik benieuwd hoe een eventuele "opvoedcursus" eruit ziet. Over het praktische gedeelte (hoe kom je erachter of de temperatuur van het badwater niet te hoog is?) zal er weinig discussie zijn, maar of je nou "u" of "je" tegen, bijvoorbeeld, je ouders moet zeggen, of je wel of niet iedere week bij je grootouders langs moet gaan, of zelfs zoiets eenvoudigs of je wel of geen toetje moet eten... ik kan me goed voorstellen dat niet iedereen zin heeft om naar zulke regels te luisteren.