Het juiste woord is WILLEN . Dat geef je dan ook aan. Een andere benadering is durven. Welke leiders in de wereld durven een stelling te nemen tegen de huidige financireringsconstructie?
Het goede dat uit de huidige crisis voort kan komen is mondiale samenwerking, waarbij; het grote egoïstische, haast criminele, machtmisbruikende, door politiek verworven zeggenschap de drijfveer is tot chauvinistische gedrag, door een revolutie in het denkpatroon als mensonwaardig zal wordten gezien
Dit zou daadwerkelijk kunnen ontstaan, als de rotte appelen in de mand van democratie worden verwijderd. Niet kapitaal met bijbehorende excessen aan beloningen en uitzonderlijke posities moet centraal staan, maar de MENSHEID in zijn geheel, met het besef dat onze planeet door MENSEN wordt bestiert en vernietigt als niet wordt ingegrepen.
Het is een kwestie van tijd, dat dit besef onherroepelijk komt door de drang tot zelfbehoud. De evolutie ln dit opzicht van het menselijk brein staat heden ten dage ver achter bij de technische evolutie.
Mogelijk dat de crisisschok een aanzet geeft tot ontwikkeling van deze geestelijke revolutie, om het technisch kunnen aan te wenden tot.....................??????

Beste Marthavergouwe,

wat leuk om zp'n positieve insteek te zien. Als ik je goed begrijp schrijf jij dat we kunnen leren van de crisis en misschien onze houding ten positieve aanpassen, zodat we met z'n allen niet nog een keer in dezelfde situatie belanden. Klopt dat?

Ik kan me erg vinden in deze stelling. Ik heb echter nog wel een vraag: denk jij dat de mentaliteit om alsmaar meer te willen (doorgroeien zonder grenzen) iets is dat in de natuur van de mens zit? En zo ja, hoe gaan we dan zorgen dat we inderdaad leren van deze crisis zodat ons gedrag veranderd? Risico is natuurlijk dat we over een paar maanden/jaren de crisis zijn vergeten en met z'n allen weer op zoek zijn naar nog meer groei. Wat denk jij?

Met vriendelijke groet,

Mare Straetmans

Dag Mare,

Je reactie was leuk om te lezen; je vraagstellingen open en daardoor voel ik me uitgenodigd.
Het is mijn stellige overtuiging dat we in ons kapitalistische systeem het slechtste in de mens alleen maar hebben gevoed, zelfs vereerd: de mens wil steeds meer, en daar passen we ons systeem op aan, nee sterker, we gebruiken dat gegeven voor dezelfde slechtste eigenschap, namelijk een systeem waar het recht van de sterkste geldt.
Ik vind de wereld mooi, en wil dat graag zo houden; randvoorwaarde is dat we tevreden zijn, en kunnen genieten van wat we WEL hebben, in plaats van jakkeren achter wat we niet hebben.
Juist overheden moeten hierin sturen; een maximum aantal uren per week werken wordt beloond, als je nog meer wilt werken, dan doe je dat voor je eigen lol; natuurlijk tegen een maximun uurtarief.
Pas geleden zag ik een advertentie voor een nieuwbouwhuis; het kostte 'slechts' € 339.000, was voor een gemiddeld gezin, had twee badkamers (ja, je zult eens even op je beurt moeten wachten). Mijn gedachte is meteen: wie heeft dat nodig? Verspilling van grondstoffen, crimineel tegenover de aarde. En zo kan ik nog wel meer voorbeelden noemen, zo uit het dagelijkse leven geplukt. Vanavond bezoek ik een discussieavond over wel/geen tweede kerncentrale in Borsele. De directeur van de huidige centrale oreert dat 'we' over 20 jaar 30% meer (DERTIG PROCENT MEER) energie zullen gebruiken. WAAROM?
Waarom zouden we niet inzetten op minder gebruik, in plaats van altijd maar op meer?
Ik zie het simpel: zoals je tegen je kinderen zegt dat een snoepje mag, maar dat meer snoepjes ongezond zijn. Zo zijn in elke fase van iemands leven, of van een samenleving, weer grenzen. En verlangen is toch veel fijner dan hebben?

Martha Vergouwe.

Op zondag, 5 juli 2009 13:17 schreef Mare Straetmans het volgende:Beste Marthavergouwe, wat leuk om zp'n positieve insteek te zien. Als ik je goed begrijp schrijf jij dat we kunnen leren van de crisis en misschien onze houding ten positieve aanpassen, zodat we met z'n allen niet nog een keer in dezelfde situatie belanden. Klopt dat? Ik kan me erg vinden in deze stelling. Ik heb echter nog wel een vraag: denk jij dat de mentaliteit om alsmaar meer te willen (doorgroeien zonder grenzen) iets is dat in de natuur van de mens zit? En zo ja, hoe gaan we dan zorgen dat we inderdaad leren van deze crisis zodat ons gedrag veranderd? Risico is natuurlijk dat we over een paar maanden/jaren de crisis zijn vergeten en met z'n allen weer op zoek zijn naar nog meer groei. Wat denk jij? Met vriendelijke groet, Mare Straetmans

Op dinsdag, 7 juli 2009 18:50 schreef marthavergouwe het volgende:Dag Mare, Je reactie was leuk om te lezen; je vraagstellingen open en daardoor voel ik me uitgenodigd. Het is mijn stellige overtuiging dat we in ons kapitalistische systeem het slechtste in de mens alleen maar hebben gevoed, zelfs vereerd: de mens wil steeds meer, en daar passen we ons systeem op aan, nee sterker, we gebruiken dat gegeven voor dezelfde slechtste eigenschap, namelijk een systeem waar het recht van de sterkste geldt. Ik vind de wereld mooi, en wil dat graag zo houden; randvoorwaarde is dat we tevreden zijn, en kunnen genieten van wat we WEL hebben, in plaats van jakkeren achter wat we niet hebben. Juist overheden moeten hierin sturen; een maximum aantal uren per week werken wordt beloond, als je nog meer wilt werken, dan doe je dat voor je eigen lol; natuurlijk tegen een maximun uurtarief. Pas geleden zag ik een advertentie voor een nieuwbouwhuis; het kostte 'slechts' € 339.000, was voor een gemiddeld gezin, had twee badkamers (ja, je zult eens even op je beurt moeten wachten). Mijn gedachte is meteen: wie heeft dat nodig? Verspilling van grondstoffen, crimineel tegenover de aarde. En zo kan ik nog wel meer voorbeelden noemen, zo uit het dagelijkse leven geplukt. Vanavond bezoek ik een discussieavond over wel/geen tweede kerncentrale in Borsele. De directeur van de huidige centrale oreert dat 'we' over 20 jaar 30% meer (DERTIG PROCENT MEER) energie zullen gebruiken. WAAROM? Waarom zouden we niet inzetten op minder gebruik, in plaats van altijd maar op meer? Ik zie het simpel: zoals je tegen je kinderen zegt dat een snoepje mag, maar dat meer snoepjes ongezond zijn. Zo zijn in elke fase van iemands leven, of van een samenleving, weer grenzen. En verlangen is toch veel fijner dan hebben? Martha Vergouwe.

Op zondag, 5 juli 2009 13:17 schreef Mare Straetmans het volgende:Beste Marthavergouwe, wat leuk om zp'n positieve insteek te zien. Als ik je goed begrijp schrijf jij dat we kunnen leren van de crisis en misschien onze houding ten positieve aanpassen, zodat we met z'n allen niet nog een keer in dezelfde situatie belanden. Klopt dat? Ik kan me erg vinden in deze stelling. Ik heb echter nog wel een vraag: denk jij dat de mentaliteit om alsmaar meer te willen (doorgroeien zonder grenzen) iets is dat in de natuur van de mens zit? En zo ja, hoe gaan we dan zorgen dat we inderdaad leren van deze crisis zodat ons gedrag veranderd? Risico is natuurlijk dat we over een paar maanden/jaren de crisis zijn vergeten en met z'n allen weer op zoek zijn naar nog meer groei. Wat denk jij? Met vriendelijke groet, Mare Straetmans

Of de mentaliteit om alsmaar meer te willen in de natuur van de mens zit vind ik niet zo belangrijk. Maar wel om zelfstandig naar de eigen situatie te kijken en te besluiten: genoeg is genoeg.

Beste Martha,

ik kan het alleen maar eens met je zijn. Of zoals Heissa zegt, genoeg is genoeg.

Maar dat inzicht geeft me toch nog een onbevredigend gevoel. Want het is zo makkeljk om te zeggen. En, daarnaast geloof ik toch ook in de vooruitgang en ontwikkeling (hoewel dat misschien dan een oude reflex is).

Mijn belangrijkste vraag is dan, hoe gaan we "genoeg is genoeg" combineren met ontwikkeling en groei. Of moeten we niet allebei willen? Via het kapitalisme is groei gecombineerd met hebzucht, maar misschien is dat niet persee nodig.

Hebben jullie een concreet idee om "genoeg is genoeg" te combineren met groei/ontwikkeling?

Met vriendelijke groet,

Mare

Op maandag, 13 juli 2009 22:15 schreef Mare Straetmans het volgende:Beste Martha, ik kan het alleen maar eens met je zijn. Of zoals Heissa zegt, genoeg is genoeg. Maar dat inzicht geeft me toch nog een onbevredigend gevoel. Want het is zo makkeljk om te zeggen. En, daarnaast geloof ik toch ook in de vooruitgang en ontwikkeling (hoewel dat misschien dan een oude reflex is). Mijn belangrijkste vraag is dan, hoe gaan we "genoeg is genoeg" combineren met ontwikkeling en groei. Of moeten we niet allebei willen? Via het kapitalisme is groei gecombineerd met hebzucht, maar misschien is dat niet persee nodig. Hebben jullie een concreet idee om "genoeg is genoeg" te combineren met groei/ontwikkeling? Met vriendelijke groet, Mare

Ik ben het eens met veel in bovenstaande berichten.
Zoals dat het kapitalistische systeem het slechtste in de mens heeft gevoed. Met dit systeem mag je een heleboel voor jezelf opeisen, wordt je als een sukkel gezien als je dit niet doet. Maar ook, als je gehandicapt raakt, of ziek, of werkloos, moet je soms enorm knokken om een menswaardig bestaan te blijven houden. Hierdoor is het noodzakelijk om zo veel mogelijk reserve op te bouwen terwijl je dat kunt. Naar mijn idee slaan sommige mensen (onbewust) enorm door hierin, hun extreme overlevingsdrang gaat over in extreem egoisme. Ze zijn zo bang tekort te komen, dat ze zichzelf een dikke "vetlaag" aanleggen. Ergens kun je hen niet ongelijk geven. Beter zou zijn dat zij meehelpen om er voor te zorgen dat de zwakkeren de kans krijgen ook mee te doen op een volwaardige wijze. Dan hoeft niemand bang te zijn dat ook zij in de situatie komen dat zij geen kant meer op kunnen door een handicap, ziekte of geldgebrek.
Omstreeks 1995 begon ik mij zorgen te maken dat mensen veel overbodige spullen kochten en nog niet versleten dingen weggooiden. De angst bekroop mij dat dit op een catastrophe zou uitlopen, want er komt een einde aan grondstoffen. Veel mensen met mij hadden die gedachte, maar werd er naar geluisterd? We werden bestempeld als, wat nu heet in mooi Nederlands, losers. Wie verliest er nu? En dan willen de huidige verliezers ook nog medelijden hebben.
Ontwikkeling en groei, daar ben ik een voorstander van. De mensheid heeft al enorm veel hier van doorgemaakt, dit kun je nu niet stoppen. Maar het moet wel zinnig zijn en de problemen structureel en duurzaam oplossen. Anders, laat maar zitten.

Bovenstaande mensen hebben het allemaal goed gezien.
We kennen de oorzaak en gevolg. maar wat moet er veroorzaakt worden zodat er een ander gevolg ontstaat?

Het recht van de sterkste,dat is niet uit te bannen. vrouwen vallen eerder op een man met dure spullen dan op iemand die er er minder warmpjes bij zit.
Dat heeft alles met evolutie te maken. Dat zie je in de dierenwereld ook. Hebzucht hoort daar ook bij, hoe hoger het aanzien hoe lekkerder de hapjes.
Omdat het zo ingebakken zit is bij mensen het uiterlijk vertoon dus heel belangrijk. Hierboven wordt al gezegd niemand wil een loser zijn.

Er zijn wel bewegingen. Het woord consuminderen is niet onbekend.
Maar ik denk dat de meeste mensen in de problemen zijn gekomen door het kopen van een huis (zelf heb ik daar ook last van ) Je koopt met goed vertrouwen een huis, je kan de maandelijkse kosten betalen en door allerlei onbegrijpenlijke constructies zit iedereen nu vast.

Er is geen keuze meer je moet mee met de molen, ook al wil je anders iedereen is gebonden aan financiele kettingen.

je ziet na natuurrampen dat er wel compassie is voor mekaar(je hebt allemaal niets meer) en daaruit moet je weer een bestaan opbouwen. Ook dit zal voor de een succesvoller aflopen dan de ander. Intelect,veerkracht, ambitie,durf, en soms een portie geluk maakt dat de een zich beter hersteld dan de ander.

Door globalisering zijn er ook veel volkstromingen ontstaan, als de wortel ergens anders jou veel verser lijkt of je kan geen kant meer op in eigen land (op wat voor manier dan ook) dan ga je heil en geluk elders zoeken.

En wat klinkt nu aanlokkerder dan een welvarend,modern land met goede sociale voorzieningen.

iedereen is bezig met het verwerven en uit alle macht behouden van eigen verworven rijkdommen. (en het beschermen van je eigen kring) natuurlijk gooi je uit schuldgevoel wel eens een brokje naar de ander (als je het kan missen)Dat doe je ook als er onrust is/komt. (dan is dat brokje er om onrust te voorkomen)

Deze circel kan bijna niet verbroken worden. Wat in het klein gebeurt ,gebeurt ook in het groot.

Zolang mensen niet inzien dat we elkaar nodig hebben. Immers als je bovenaan de ladder staat begin je niets zonder onderstaande treden. Zonder val je om.
Zo ie ieder mens eigenlijk evenveel waard, helaas zie je dat niet beloond ,met alle gevolgen van dien.

Eerlijk delen lijkt het devies.

Men wil dat ieder mens op aarde de basis van voedsel,woning,gezondheidszorg gewaarborgd is. maar ja wie betaald dat???
nogmaals we zijn geketend aan finaciele kettingen, we kunnen ervoor kiezen om anders te leven. Ik rij zelf geen auto (loser) en werk niet (dubbel loser) ook geen uitkering.
Vrijwillig doe ik echter veel.(dan ben je pas echt dom)
tja hoe moet dat nu.

Dag Mare, en alle anderen,

't Ja, de combinatie van, of eigenlijk tegenstelling tussen ontwikkeling/groei en 'genoeg is genoeg':
naar mijn idee zijn daarin mensen met een lange-termijn-visie van belang. Geen overheden, die volgens hetzelfde kapitalistische systeem alleen maar willen excelleren op de korte termijn (nog meer asfalt, nog meer energiegebruik promotend), maar 'overheden' die verantwoordelijheid nemen voor het gebruik van de aarde. Ontwikkeling en groei mogen alleen daar positief bekrachtigd worden, waar het in combinatie met duurzaamheid, zelfs spaarzaamheid kan worden uitgesproken. Groei en ontwikkeling, die gericht is op snel gewin EN persoonlijk, moet worden ontmoedigd. Consequent, en geldend voor iedereen, op ALLE niveau's; als een 'leefstijl'.
Ik denk dat de wereld NU de kans heeft het tij te keren. Begrenzen van ongewenste ontwikkelingen/groei dus (ongewenst = niet gericht op duurzaamheid en spaarzaamheid), promoten van ontwikkeling en groei, die duurzaam/spaarzaam is. Niet MEER willen, dat je zelf nodig hebt, zowel individueel als collectief. Want genoeg is genoeg.
Kennen jullie Omslag?

Martha.

Hoi Martha,

Wat is die "Omslag"?


Groetjes,

Arthur.

Wat Maki schrijft: maar wat moet er veroorzaakt worden zodat er een ander gevolg ontstaat?
dat is de cruciale vraag voor het verbeteren van de wereld, die ik mezelf ook stel en geen antwoord op weet. Ik ga eens bij "Omslag" kijken.

Op woensdag, 22 juli 2009 14:33 schreef Arthur Stolwijk het volgende:Hoi Martha, Wat is die "Omslag"? Groetjes, Arthur.

arthur, kijk maar eens op www.omslag.nl

Martha.