drie keer niks

Door dutchie
Er zijn nu 7 reacties | 1 juli 2009 18:57
Wat vindt u van deze bijdrage? 3 0

Hoezo méér ouders voor de klas, waar wilt u die vandaan halen. Vele ouders hebben nauwelijks tijd omdat ze beiden werken. Waar is dan de rol van de docent die een opleiding heeft gehad en weet van werkvormen, didactiek, pedagogiek enz.enz. Ik dacht dat we de docenten hun beroepstrots weer wilden teruggeven, hoe bereik je dat met - ongeschoolde - ouders voor de klas? Ik vind het drie keer niets. Het zou fijn zijn als de docent zelf weer meer kon bepalen mbt doorlopende leerlijnen, spontante acties, creativiteit enz.enz. en niet dwarsgezeten wordt door allerlei management met regeltjes, papierwerk die het plezier van het lesgeven vergallen. Nu zijn er al schoolbesturen die wél het boekengeld inkasseren, maar de sectie opdragen zelf lesmateriaal te gaan maken en ze verbieden boeken te kopen?!? Waar blijft dan dat geld. Nu moeten die docenten aan het einde van het schooljaar zich de tandjes werken om allerlei modules in elkaar te gaan zetten omdat ze volgend jaar geen boeken meer hebben. En....... wat kunnen ouders daar aan doen?

Er zijn 7 reacties

Reacties overzicht (7)

Sorteren
Maar er zijn toch ook meer dan genoeg ouders die én tijd én zin hebben om af en toe een presentatie te geven over het een of het ander? De ouders worden hier toch niet gezien als vervangers van de docenten, maar als aanvullende onderwijskrachten?
He
Het antwoord van Dutchie komt denk ik voort uit de presentatie van Loek Hermans. Toen klonk het enigszins als vervanging van leerkrachten door ouders of werknemers/gevers om het leerkrachtentekort te bestrijden. Als zodanig zal het niet werken. De vaste mens voor de klas is onmisbaar: de rode draad in de menselijke dynamiek.
Ik ben het met de moderator eens, dat ouders hun kennis kunnen overdragen aan leerlingen in lessituaties. De docent blijft aanwezig om de les goed te laten verlopen, want het gevaar blijft, dat ouders in de didactische- of pedagogische vaardigheden tekortschieten.
Een vriend van mij gaf eens een paar lessen in ict op een basisschool. Dat ging prima (naar verluid). Het kan werkdruk verminderen of doen toenemen. Dat hangt van een aantal factoren af: eenmalig of regelmatig/jaarlijks; en van de vaardigheden in communiceren in de voor-nabereiding.
Maki
Het lijkt me een goed plan als je af en toe mensen uit de praktijk iets laat vertellen op school. Een (ex)drugsverslaafde/crimineel,een ambulancebroeder.
Maar ouders voor de klas nee echt niet zomaar.

Weer iets waarop scholen kunnen bezuinigen bij ziekte van een docent pluk je gewoon een ouder bij de mouw.Hoeven ze ook niet aan de invalkracht.

Ik zie hier al weer een nieuwe vrijwilligersfunctie, invalmoeder op school.
Diegene die zich al zoveel ziek melden op school voelen zich dan helemaal niet schuldig meer (er is immers een team invalouders)

Slecht idee.

Dat ouders in een MR zitten en meehelpen bij bepaalde activiteiten is natuurlijk prima.

Maar er lopen bij mij al rillingen over de rug als ik denk dat sommige ouders voor de klas gaan staan.
Een vaste betaalde achterban,op school is natuurlijk prima.
Een goede concierge
Een goede administratie
Een aantal personen die bijles kunnen geven op allerlei gebied.

Ik kon helaas niet bij de deelnemersdag,
Ik zou graag ook commentaar willen op het forum van de politici zelf.
erik

Op donderdag, 2 juli 2009 13:25 schreef Arthur Stolwijk het volgende:Maar er zijn toch ook meer dan genoeg ouders die én tijd én zin hebben om af en toe een presentatie te geven over het een of het ander? De ouders worden hier toch niet gezien als vervangers van de docenten, maar als aanvullende onderwijskrachten?



Alsjeblieft zeg. Ouders zijn GEEN onderwijskrachten. Een postbesteller is geen treinmachinist. Een statenmaker is geen chirurg. Wat raar toch dat we dat tegenwoordig steeds meer moeten uitleggen.
Erik
JT
Ouders kunnen een aanvulling zijn op het onderwijsaanbod. Je kunt je voorstellen dat je bij een les over beroepskeuze verschillende ouders vraagt iets over hun werk te vertellen. Maar dat kan ook door mensen uit een bepaalde professie uit te nodigen. Het hoeven niet noodzakelijk ouders te zijn. Dat wat de ouders betreft. Verder word ik van de hele discussie een beetje moe. Je ziet en leest dat veel mensen een mening over het onderwijs hebben of er veel in bepalen. Wat mij belangrijk lijkt is toch de stem van de leerkracht vergroten. Leerkrachten zouden voor een deel hoger opgeleid moeten zijn. Enige verdieping kan het onderwijs wel gebruiken. Kinderen vragen om structuur is mijn ervaring. Dat ontbreekt al in veel gezinnnen. Kinderen zijn met van alles bezig. Even de rust nemen om te luisteren of iets te begrijpen is al een te grote vraag zeker ook bij VMBO en MBO leerlingen. Ze zijn bezig met hun vrienden, mobieltjes, spelletjes op de computer, mode en werk. Er moet geld verdient worden om mee te doen. Wanneer je computerprogramma's gebruikt als ondersteuning kan je slagen in je opzet de les aantrekkelijker te maken. Dan moet je er wel voor zorgen dat dat ondersteund wordt met andere lessen, ouderwetse ftontale lessen zal ik maar zeggen. Het zogenaamde competentiegerichte onderwijs wordt nu een excuus een leerling aan het werk te zetten voor vele uren per week onder toezicht van een klassenassistent. Ik maak het mee op het MBO en ik kan u verzekeren dat het niet werkt. 17 tot 24 jarigen in het MBO onderwijs redden het niet alleen met de computer en dat ligt echt niet aan de docent. Het is wel lekker voordelig, want de onderwijsassistent verdient minder dan de docent. De belangrijkste vraag die beantwoordt moet worden is wat we nu eigenlijk willen met dat onderwijs. Wat is het uitgangspunt. Niet het utopisch uitgangspunt graag, want dat klopt wel op papier, maar... Waar zijn de realisten. Waar is de controle op de schoolbudgetten waar meer dan 50% naar de overhead gaat en schollen wegrottende raamkozijnen hebben en miljoenen op de bank. Dat moet toch met een beetje gezond boerenverstand te regelen zijn? Scholen hebben niet meer geld nodig maar efficient bestuur en een realistische visie en die kan dan de wens in zich dragen een topschool te willen zijn.
dutchie
Ik vraag mij af, wanneer de politiek, nu de woningbouw en de zorg aan de beurt waren eindelijk eens naar het onderwijs gaat kijken. Ook daar is de bestuursstructuur zodanig dat er minder naar kwaliteit en meer naar marktwerking gekeken wordt. Zeker bij het ROC, waar tienduizenden studenten zitten. Aan het begin van het schooljaar worden de deuren opengezet, instroom vindt vaak digitaal plaats. Studenten weten soms niet meer voor welke opleiding ze ingeschreven hebben. Melden zich aan voor een verkeerd niveau. De chaos die daardoor ontstaat doet al weer weken onderwijs verloren gaan. Intussen weten veel jongeren dat het wel lucratief is om een jaartje stufi te ontvangen. De mentor op het ROC krijgt 7 minuten per student en mag alleen naar de studieresultaten vragen. Studenten zitten tot 18 "les"-uren per week in het open leer centrum met vage opdrachten. Er wordt veel gehyved, gefacebooked en gechat. Het werkt echt niet. Ik moest van de ene dag op de andere invallen op een andere afdeling. Geld voor zwangerschapsvervanging was er niet. Van de nood een deugd makend heb ik anderhalf uur hardcore grammatica gegeven. Aan het eind van de les kwamen de studenten mij bedanken, nu zouden ze iets geleerd hebben. Wat ontbreekt is goede coordinatie. iemand die de leerlijnen in de gaten houdt. Door het competentie gericht onderwijs zijn de studenten zéér assertief, zéér zelfbewust maar vaak onkundig. Daar kunnen zij niets aan doen. Het begint al op het VMBO, waar de leerling vanaf de brugklas te horen krijgt dat hij zelf verantwoordelijk is voor zijn leerproces. Die arme leerlingen, zij weten niet eens wat een leerproces is en toch dragen zij de verantwoordelijkheid ervoor.
En de regering maar bakken geld richting onderwijs sturen, zij neemt géén verantwoordelijkheid voor deze publieke taak. En de leden van het college van bestuur maar graaien, sommigen verdienen 2 keer de Balkenende-norm. En als ik dan ons aller Sharon Diijksma zie en hoor, ze gaat wéér nadenken of er wéér een commissie moet gaan onderzoeken wat er verkeerd gaat. Ik word er doodmoe van.
JT
Reactie op Dutchie van 130709

Met je verhaal van 13 juli kan ik het alleen maar helemaal eens zijn. Er wordt heel weinig echt les gegeven en kinderen/ jong volwassenen leren als gevolg daarvan te weinig. De verantwoordelijkheid wordt bij de "student" gelegd die dat niet aankan. In het MBO lopen geen studiebollen rond maar mensen die practisch bezig willen zijn. Ook daarvoor moet je iets leren en dat lukt wel als je een duidelijk lesrooster handteert en er op toeziet dat de lessen gegeven en geleerd worden. Er wordt van de leerling te weing verwacht. Ze willen niet, ze kunnen het niet, ze hebben geen discipline en worden allemaal toegelaten is de veel gehoorde mening. Ik zou ook niet willen op en school waar alles als drijfzand aan elkaar hangt. Wanneer ze niet willen moeten ze gemotiveerd worden of mogelijk hun studiekeuze veranderen Daar moet de mentor de tijd voor krijgen. Ze kunnen meer dan we denken als we ze de lessen bieden die ze nodig hebben en ook discipline kan je ze tot op zekere hoogte bijbrengen maar dan moet je zelf ook gedisciplineerd zijn. Bij de toelating zou veel meer gekeken moeten worden of de gewenste richting ook geschikt is voor de leerling. Daar zou je m.b.v. loopbaanadvies en testen een eind in de gode richting komen. Tja, ik wil wel hoor, maar het is als lopen in de dikke stroop. JT
U bent nu niet ingelogd. Om te kunnen bijdragen moet u inloggen. Geen account? Registreer uzelf dan nu.

Kijk ook eens bij

› 21 minuten  het grootste online opinie- onderzoek van Nederland. Doe de enquete.

› Mentality  Als u wilt weten welke leefstijl u heeft, kunt u meedoen aan de Mentality-leefstijltest van onderzoeksbureau Motivaction.